sterk als eik

Onze mooie herinneringen van 50 jaar Maaseik worden stilaan

geschiedenis…..waar is de tijd.

Er komen geen echte Maaseikenaren meer bij, 50 jaar geleden werden de meeste onder ons geboren

in het oude ziekenhuis gelegen in de Grote Kerkstraat, daarna zijn er nog Maaseikenaren geboren

in het nieuwe ziekenhuis maar tegenwoordig moet alles naar Bree of Genk, dank aan onze politici.

Ook de bewaarschool van zuster Melanie, Zuster Ligoire, juffrouw Léneke en van juffrouw Wieske

staat momenteel ter discussie om een andere bestemming te krijgen. In 1957 gingen velen onder

ons naar deze kleuterschool. We zaten daar gemengd: meisjes en jongens samen in één klasje.

Velen onder ons zullen de speeltuin, poppenkast, het zwarte orgel in de gang en de kapstokjes nog

niet vergeten zijn. De kolmejèn waar verschillende onder ons lessen volgden, moest al plaats

maken voor het administratiecentrum van de Stad.

Vanaf de lagere school was het gemengde schoollopen gedaan. Jammer, nu mag dat dan wel, zijn

we dan toch te vroeg geboren? De jongens gingen naar de Fraters, de Kruisheren of naar de

Kolmejèn, de meisjes naar de Zusters Ursulinen of ook naar de Kolmejèn. Ja, ook de Fraters zijn

weg uit Maaseik. Zij zijn vertrokken naar Zonhoven. De gebouwen kregen een andere bestemming:

Bibliotheek, Ontvangst en Registratie van de Belastingen. De zusters Ursulinen zijn ook

weg. Eén deel is nu muziekschool en de rest wordt het Louvre van Maaseik. De kolmejèn heeft

plaats gemaakt voor het administratieve centrum van onze Stad.

De middelbare scholen hebben ons verdeeld en er kwamen andere streekgenoten bij. We bleven

gescheiden van de meisjes, maar onze eerste afspraakjes kwamen er al snel, op de wal, in de cinemazalen

(we hadden er twee “De Vita en Zaal Van Eyck”, beiden verdwenen).

Hoge school en/of universiteit was niet voor iedereen weggelegd. Onze wegen liepen dan ook uit

elkaar: de één ging werken, de ander op leercontract (bestaat dit nog?) en nog andere probeerden

verder te studeren.

Enkelen van ons jaar “1954” hebben andere oorden opgezocht, zijn getrouwd, hebben kinderen en

kleinkinderen, zijn gelukkig maar zijn toch nog steeds terecht fier een echte Maaseikenaar te zijn.

Wat wel gebleven is in Maaseik zijn Zjang en Hubaer Van Eyck, deze twee broers hebben veel

gezien en meegemaakt in Maaseik, maar goed dat zij dit niet kunnen verder vertellen.

Vandaag 02 oktober 2004 komen we nog eens bijeen in ons eigen Maaseik: Voor velen onder ons

een gelegenheid om nog eens oude herinneringen op te halen. Aan iedereen wens ik een fantastische

verjaardag en een gezellig feest.

Woordje van de burgemeester

Dames en Heren

Het is voor mij, als Burgemeester van de Stad Maaseik een voorrecht

om het voorwoord te mogen schrijven voor deze herinneringsbrochure.

Met velen hebben jullie het geluk in 2004 de kaap van de 50 jaar te overschrijden.

Opgevoed door de zorgzame handen van jullie ouders werden jullie

stap voor stap losgelaten om zelf op ontdekkingstocht te gaan met vallen en

opstaan.

Een aantal van jullie jaargenoten was dit geluk niet gegeven.

50 jaar worden. Zoveel jaren die voorbij gleden op de golven van “het leven”.

Hoe dit leven verliep kan ieder van jullie schrijven in een lang en persoonlijk verhaal

met een gevoel van ongelooflijke ervaringen. Zoekend en tastend hebben jullie het leven

zin gegeven.

Ontegensprekelijk waren tot nu toe jullie familiale en vriendschapsbanden, professionele en

sociale engagementen, onmisbare schakels in jullie levensloop.

Het is weliswaar een persoonlijk aanvoelen, maar deze 50 jaren lijken als een wervelwind

voorbij geraasd. Voor sommigen een verzuchting. Voor anderen een uitdrukking van onrust

omdat het leven te snel gaat en er te weinig geleefd wordt.

Iedereen herkent de populaire uitdrukking: waar is de tijd? De lengte van onze toekomst

kennen we niet, het heden is niet meer dan een zucht en het verleden vergeten we zoveel.

Er is zoveel veranderd in die vijftig jaar en de veranderingen gaan sneller dan ooit, mede

door de nieuwe media.

Uw geboortejaar 1954 was niet zomaar een jaar.

In België hebben op dat moment ongeveer 15000 mensen een televisietoestel.

De Eurovisie wordt opgericht op 6 juni 1954.

Het eerste Eurovisieprogramma is er een over de “Brusselse Ommegang”.

Een zeer strenge winter zorgt voor een bijna volledig dichtgevroren Schelde.

In Wilsele ontspoort een trein met Duitse voetbalsupporters die terugkeren van de interland

Engeland-Duitsland.

Elvis neemt in Memphis ‘That’s allright mama’ op.

In Brussel wordt de eerste voorlichtingsvergadering van de AA-bond gehouden.

Philips komt naar Hasselt in 1954 en de publicatie van Groene Boekje ziet het licht.

De eerste door atoomenergie aangedreven onderzeeboot, de Nautilus, komt in de vaart.

En uit de Geneefse Conferentie ontstaan Noord en Zuid-Vietnam.

Het is goed even stil te staan en achterom te zien. Maar wat veel belangrijker moet zijn

wat nog voor ons ligt en waar we tijd voor

willen maken.

Op jullie vijftigste is het nog niet over maar worden

jullie verder gedragen door een flinke dosis levenselexier,

door veel sterk ontwikkelde talenten en door rijkelijk opgedane

kennis.

Blijf behouden wat jullie dierbaar is en koester het.

Ik gun jullie allen daartoe nog een zee van tijd, een tijd van lang leven en

een tijd van samenzijn in vriendschap en verbondenheid met elkaar.

Aan alle Sarah’s en Abraham’s wens ik het allerbeste toe.

Burgemeester Jan Creemers