Archief

 

 

 

Dag 11 Haaksbergen – Rozendaal bij Arnhem

donderdag 18-06-2015.

 

 

Misschien iets tevroeg, stappen we de woonkamer van ons gastgezin binnen….”De koffie is zo klaar” roept Caro ons toe vanuit de keuken. We maken van de wachtpauze gebruik om onze fietsen te beladen. De familie Woudstra bezorgt ons een flink ontbijt met alles erop en eraan. Bedankt vrienden, we waren hier heel graag….Na nog een korte babbel en een groepsfoto moeten we verder. Caro en Rudi blijven ons een hele tijd uitwuiven.

 

 

Vandaag moeten we Westwaarts, met een flauw zonnetje en 2 à 3BF tegenwind. ‘t Is opnieuw harder duwen dan de vorige dagen….Bij FKP 52 verlaten we definitief Haaksbergen. Het wordt groener vanaf de Schipbeek. Het riviertje loopt ook weer door een bosgebied. “Het Lankheet” hoort bij een landgoed.

 

 

Vanaf Rietmolen bij Neede, blijven we afwisselend door bos, heide en weidelandschappen fietsen. In Geesteren we zijn dan 20km ver, kunnen we ons iets lichter kleden. Bij een mooie kerk houden we een sanitaire stop.

 

 

Langs rustige wegen kunnen we twee aan twee keuvelend verder. Toch moeten we aandachtig blijven de LF4 die we volgen maakt regelmatig flinke bochten. Veel dorpjes zijn er niet, van aperitieftime is er vandaag geen sprake. In de dorpen, Barchem, Lochem en Vorden  vinden we geen café of koffiehuis open. We hebben meer dan 50km wanneer we aan de IJssel bereiken…..

 

 

 

Honger en vooral dorst beginnen stillaan aan onze fysiek te knagen. Na een vraagje bij een boerderij worden we doorgestuurd naar Bronkhorst. Dit hebben we helemaal niet verwacht. Na enkele korte bochtjes rijden we over kinderkoppen keibaantje…..een dorp binnen vergelijkbaar met Damme. Het zou de kleinste stad van Nederland zijn …..!

 

 

Alles is mooi en sfeervol gerestaureerd en ziet er middeleeuws uit.

Op het terras van “Het wapen van Bronkhorst” vleien we ons neer. Na enkele frisse biertjes stappen we binnen om te lunchen. Een boerenomelet met bruin brood smaakt heerlijk. Wat doet deze lange rustpauze deugd! Voor we opnieuw starten bezoeken we nog een expositie van schilderijen, in de kerk, echter niets speciaals. Maar een mevrouw vertelt ons ’t een en ’t ander over dit oud stadje. Er zouden hier heel wat familietwisten tussen edelieden uitgevochten zijn….

 

 

We geraken moeilijk terug op dreef, gelukkig maar….één kilometer verder bij FKP 50 moeten we een kabelpont op. Na de oversteek van de IJsel komen we in Brummen.

 

 

Na een spooroverweg en het Apeldoorn kanaal zijn we eindelijk in de Veluwe. We zijn hier niet voor het eerst, reeds in 2009 waren we er met de bende bij onze voorjaarstocht. Toen bestond onze bende uitzonderlijk uit zes leden, zie hiervoor verslag: https://blog.seniorennet.be/veluwefietstocht2009/

Langs deze oostkant van de Veluwe echter zijn we nooit geweest. Bij Laag-Soeren duiken we de dichte bossen van het Veluweplateau binnen. In het begin volgen we een soort schapenpad tot bij een uitgestrekt heidegebied. Na de “Onzalige bossen” moeten we flink klimmen.

 

 

De helling noemt de “Posbank” en boven is er een bank met een fenomenaal uitzicht op de glooiende heide. Het wordt  een lange rustige afdaling in soms bosgebied soms tussen hoge struiken. Na Rheden en nog enkele zandverstuivingen is het gedaan met de afdaling en rijden we door een villawijk met “Knokke-Zoute” allures…..Na een park met grote vijvers en een kasteel, gaat het  gps gewijs naar ons overnachtingsadres zoeken. Het zou wel eens het laatste huis van een van Nederlands kleinste onafhankelijke gemeente kunnen zijn. We kunnen onze ogen niet geloven er staan 105km op onze tellertjes.

 

 

Na een poosje wordt de deur geopend en laat de kranige mevr. Wannée ons de fietsen bergen in een achterliggende garage. We krijgen 2 kamers op de 2° verdieping en een badkamer op de 1° verdieping. Toch moeten we van de gastvrouw eerst onze dorst lessen in haar ruime zitplaats. We horen  van de bejaarde dame dat haar man opgenomen is in een instelling, zij zelf is bijna 80j.

 

 

Toch houd ze de moed erin en is een praatgrage dame.

Na onze was- en plasbeurt wandelen we op advies van de gastvrouw naar het nabij gelegen dorp Velp. In eetcafé “Majesteit” genieten we uitgebreid van ribbetjes souper ruim overgoten met aangepaste wijn. Na een ijscoupe dessert en enkele slaapmutsjes, wandelen we moe maar voldaan terug. Onze gastvrouw is blij dat we op tijd terug zijn…..Ze zullen ons niet in slaap moeten wiegen vandaag!

 

 

Afstand: 105km

Weer:  Voormiddag Te fris +/- 15°C  à 18°C

Namiddag mooi en zonnig +/-20°C

Overnachting: F Mevr. E. Wannée Rozendaal.

 

 

 

 

 

 Dag 12 Rozendaal bij Arnhem – Sleeuwijk

vrijdag 19-06-2015.

 

 

We zijn er vroeg bij vandaag. Onze gastvrouw is druk in de weer en dekt de tafel in haar zitkamer….Ze is opgetogen en komt samen met ons aanschuiven. Else geniet van de babbel en is niet te stuiten. We moeten aandringen eer ze ons laat vertrekken. Het heeft haar meer dan deugd gedaan, ze ziet er opgelucht uit. Met een goed gevoel beladen we onze fietsen. We zij blij dat we onze kranige gastvrouw een gezellig uurtje bezorgd hebben bij het ontbijt. Bedankt Mevrouw Wannée houd je kloek.

 

 

Het zal op gps rijden worden, dicht bij elkaar door de stad Arnhem vrezen we. We kruisen de A12 en zijn enkele kilometers later midden in de drukte. Gelukkig kunnen we op afzonderlijke fietspaden tot in het centrum fietsen. Toch wordt het moeilijk om over de Neder-Rijn te geraken…..De gps misleidt ons en we staan plots op de dijk van de Rijn. Hoog boven ons tussen de boomkruinen zien we de viaduct waar we over moeten.  Twee boven elkaar gelegen wegen kan de fietsgps blijkbaar niet aanduiden. Enkele minuten en enkele vloeken later fietsen we hoog boven het drukke vaarwater naar FKP 41. Wat we eerder vreesde is gebeurd, Hugo en Pol zijn achter gebleven. Het duurt een tijdje voor aleer de bende opnieuw compleet is.

 

 

Wanneer we op de Drielse dijk komen moeten we tegen de wind opboksen. Grijze en dreigende wolken komen recht op ons af. De gevreesde regenvlagen doen ons bij het monumentje “Airborne Division” onder een brug onze capes zoeken. Het monumentje doet ons denken aan de film “Een brug te ver”. We lezen dat het hier was dat Britse para’s van de 101° division konden ontsnappen uit Oosterbeek na een mislukte landing bij Arnhem in 1944.

 

 

In de verte ontwaren we al een tijdje een eigenaardige constructie. Het is de stuwsluis van Driel. Half ronde gebogen sluisdeuren die met kabels op en neer gelaten worden lijken op oogleden. Er zijn kort na elkaar drie dergelijke stuwcomplexen dit om de waterhuishouding en de bevaarbaarheid in stand te houden.

 

 

Iets vóór Opheusden is de dijk afgesloten. Iets verder is een vloot aan grondwerkmachines de dijk aan het ophogen. Het doet mij terugdenken aan de begin jaren 70. Toen deed ik beroep op Hollandse grondwerk aannemers om de uitgravingen en ophogingen van de ring rond Brussel te verwezenlijken. Nog steeds heb ik mateloze bewondering  voor onze Noorderburen. Ze zijn werkelijk “de kampioenen” in deze bouwkundige discipline. Dank zij hen kreeg ik de verkeerswisselaars van Machelen -Zaventem op tijd klaar. Nog steeds ben ik fier wanneer ik op de ring en op de E19 hier voorbij kom.

De mensen aan de Rijn, zijn in tegenstelling met de Brusselaars hun dijkwerkers niet vergeten……Ze hebben zelfs om hen te eren een huldemonumentje gebouwd!

 

 

Het is plots zoeken geblazen toch blijven we op autoluwe binnendijken rijden. In Kesteren iets voorbij molen “De Zwaluw” vinden we een net geopend eethuis. De uitbaters geven deze avond een groot openingsfeest. Met moeite kunnen we ze overhalen ons eten en vooral drank te serveren. De aanhouder wint, de jonge dame tracht ons iets te serveren….Toch voelen we ons niet voldaan wanneer we opnieuw vertrekken.

 

 

In Maurik zijn we terug op onze uitgestippelde route. Iets verder moeten we over het Amsterdam – Rijnkanaal. We rijden over de Princes Marijkesluis bij Rijswijk. Na 60km wordt het hoog tijd om onze dorst te lessen en we verlaten de dijk en stormen het historische Culemborg door de stadspoort binnen. In het ons onbekende stadje, is het tot onze grote verwondering druk.

 

 

Blijkbaar zijn er heel wat historische bezienswaardigheden in dit stadje aan de Lek. Wij zijn echter geïnteresseerd in een gezellig brasserie. We stappen “de Poortwachter” binnen en genieten van een Sint-Bernardus met een bordje kaas. De rust en aangename warmte doen deugd…..we zouden hier nog uren kunnen blijven! Niets van, we moeten nog minstens 40km verder!

 

 

Bij fietsnummer 40 moeten we linksaf, weg van de rivier op de Diefdijk naar Schoonrewoerd. Bij Leerdam hebben we 80km en volgen een tijdje de Linge. In Kedichem volgen we de plaatjes naar de Waal tot aan “Fort Vuren”.  Spijtig is het veel te laat om hier binnen te wippen en goede dag te zeggen aan de uitbater Ben. En het lijkt wel een wonder, net bij de ingangspoort komt onze oude bekende naar buiten gewandeld. ’t Wordt een kort weerzien maar hij kent ons nog van toen we hier in de catacomben van zijn Fort overnacht hebben….zie verslag https://blog.seniorennet.be/veluwefietstocht2009/

 

 

We kennen de dijkweg richting Gorinchem, enkele kilometer verder kunnen we de overzet nemen. Niets daarvan……het veer vaart tot 18h en het is ruim 18h30. En nu ??? Een wandelaar geeft ons 2 oplossingen, ofwel rijd je naar de brug over de Merwede in Gorinchem zo’n 10km, ofwel neem je de watertaxi en betaal je een flinke som! De keuze is vlug gemaakt…..het is het taxiveer naar Sleeuwijk.

 

 

Iets vóór 19h bellen we aan bij de Fam. Van Kranenburg. Na het bergen van de fietsen leidt de gastvrouw ons naar onze kamers. Het geklasseerde herenhuis lijkt echt een museum. We staan perplex, wat is hier allemaal aan antiek en waardevols bij elkaar gebracht. We worden er duizelig stil van. Neen zoiets verwacht je helemaal niet…..als “Vrienden op de Fiets” verblijf.

 

 

We beschikken over de totale 1° verdieping van het prachthuis. Je kan er blijven rondhangen, telkens ontdek je iets nieuws, alle boeken, schilderijen en aardewerk blijken heel waardevol. Na een was en plasbeurt wordt het hoog tijd om onze honger te stillen. Iets verder in de straat is er een Chinees eethuis. We vinden het een prima idee en genieten van een uitgebreid souper in de “Lange Muur”.

 

 

Na nog een wandeling, wordt het nog een lange humoristische praatavond. Samen met het uiterst sympathieke gastgezin genieten we van Antoine zijn Aida-show. Onze vriend legt ons uit hoe hij als verkoper zijn opleiding kreeg….Onze gastvrouw moest zijn gekend spelletje meespelen, wat ze dan ook met veel plezier en overtuiging deed. Het was opnieuw een van die onvergetelijke avonden…..Laat er ons nog veel beleven!

Laat veel te laat strompelen we naar onze bedjes. Slaapwel jongens!

 

 Afstand: 105km

Weer:  Fris wind en regenvlagen +/- 12°C  à 15°C

Overnachting: Fam  J Van Kranenburg Sleeuwijk.

 

 

 

 

 

Dag 13 Sleeuwijk – Zierikzee zaterdag 20-06-2015.

  

We hebben zalig geslapen. Toch blijft ons museumachtig verblijf ons intrigeren. Vóór we ons ontbijt nemen ontdekken we nog vanalles….. Je kan je hier onmogelijk vervelen, maar de plicht roept we moeten verder. Onze gastvrouw laat ons plaatsnemen aan de grote ontbijttafel, we hebben een fantastisch uitzicht op de  grote  onberispelijke tuin. Hier verblijven is meer dan een aanrader, beter kan niet, Janneke en Aat-Jan jullie zijn een super gastgezin.

 

 

Stipt om 9h00 verlaten we de sympathieke Fam. Van Kranenburg en starten onze voorlaatste fietsdag. We moeten vandaag van Noord-Brabant naar Zuid-Holland om in Zeeland te geraken. We hebben bijna alle Nederlandse provincies aangedaan. Wat voor ons echter wel een raadsel blijft zijn de naamwisselingen van de te volgen waterlopen.

 

 

Bij FKP80 verlaten we Sleeuwijk richting Werkendam. We volgen de Merwede, een van de drukst bevaren rivier in Nederland. Iets verder is er een splitsing. Een arm stroomt richting Dordrecht, de Beneden-Merwede, een andere arm stroomt noordwaarts richting Moerdijk.  Feitelijk is de Merwede een samenvloeiing van Maas en Waal en de Waal is een arm van de Rijn denken we.

 

 

 

We herinneren ons de aardrijkskunde lessen, waarbij we alle Belgische stromen en rivieren van buiten moesten kennen in het college. Ook dan wisten we echt niet wat we met de Rupel moesten aanvangen, een rivier zonder bron……Het moet voor onze Noorderburen nog veel moeilijker geweest zijn! Nu wordt alles gemakkelijk met een vingerknip op de Smartphone en ’t is opgelost …..

 

 

Bij FKP40 na 18km lang fietsen bij  het Biesbosch,  stappen we op het Veer naar “Kop van ’t Land” over de Nieuwe-Merwede. Iets verder moeten we door Dordrecht. Gelukkig kunnen we de fietsnummertjes volgen en komen we zonder problemen aan de tunnel van het Dordtsche kil. Na de tunnel zijn we heel vlug in Strijensas en rijden op de dijk van het Hollands-Diep door een poldergebied naar Numansdorp.

 

 

We fietsen door het laag gebied de Hoekse waard , waar de “Watersnoodramp 1953”  zeer veel slachtoffers gemaakt heeft.Het was heel moeilijk om in dit eenzame laaggelegen gebied, de mensen te waarschuwen.  Er  vielen 139 slachtoffers. De ramp heeft in totaal aan meer dan 1800 mensen het leven gekost.

 

 

 

Ook al waren we alle vier nog zeer jong, weten we het ons nog heel goed te herinneren. Zoiets vergeet men nooit. Gelukkig hebben de Deltawerken en de oeverversterkingen voor meer veiligheid gezorgd.

 

 

Na een grijze voormiddag zonder aperitief mogelijkheden, hebben we net voorbij Numansdorp geluk. De zon breekt door de wolken net wanneer we aan een prachtig gelegen locatie aan de haven “’t Schippershuis “ een plaatsje op het terras kunnen bemachtigen. Grote dorst , wat kan een frisse Westmalle deugd doen. Het is een komen en gaan van wielertoeristen, ze moeten hier een stempel komen halen……De meesten blijven net als wij genieten van de uitzonderlijke zonnestralen. Nadat we onze dorst uitvoerig gelest hebben is het tijd om te middagmalen en voor een lange rustpauze.

 

 

De Haringvlietbrug en de dam over het Hollandsdiep en het Volkerak brengt ons op het eiland Goeree. Via Oude Tonge  fietsen we over de Grevelingendam  naar Bruinisse op Schouwen-Duivenland. Deze dam sluit het Grevelingenmeer af net als de Brouwersdijk bij de Noordzee. Hierdoor blijft de waterstand min of meer gelijk. Het is een van de grootste zoutwatermeren van Europa .

 

 

Bruinisse het al om gekende mosseldorp kunnen wij zomaar niet voorbij fietsen zonder halt te houden aan de haven. Een foto aan het mosselmonument en een veel te lange drankpauze moet onze vermoeidheid verbergen. Er staan 90km op ons tellertje, ’t Wordt opnieuw meer dan 100km vandaag vrezen we. Tot Sirjansland blijven we op de oever van het Grevelingenmeer.

 

 

Bij Dijkwater dwarsen we het eiland en rijden  omstreeks 18h door de Noordhavenpoort  Zierikzee binnen. Het is niet de eerste keer dat we deze historische stad aandoen. Toch hebben we er nog nooit overnacht. Langs de haven met prachtige oude platbodemschepen rijden we recht naar de imposante monsterachtige kerktoren.

 

 

Volgens de beschrijving van onze gastvrouw zou haar B&B daar in de omtrek moeten zijn. Tot onze grote verwondering staat mevr. de Visser ons op te wachten. Normaal zou ze niet aanwezig zijn had ze gemeld. Toch heeft ze haast: “ morgen vroeg vertrek ik op reis” vertelt ze ons…..”Jullie ontbijt zal klaar staan in de koelkast”. Astrid excuseert zich, maar we wisten dat het verblijf zeer klein en niet 100% aan onze eisen zou voldoen. Gelukkig is het onze laatste avond en trekken we wel ons plan, verzekeren we haar. Afrekenen en het  piepkleine huisje is voor één nacht van ons!

 

 

We haasten ons om een flinke wandeling te maken in dit Middeleeuwse stadje. Zierikzee is een bruisend en bloeiende havenstad, aan elke kade liggen er mooie oude  jachten.  De terrasjes hebben veel te doen, toch zoeken we een plaatsje uit de wind om onze dorst te lessen.

 

 

We vleien ons op de verwarmde terras van het restaurant “de Beurze” en starten met een La Trappe. Na een tijdje wordt het toch te fris en worden we uitgenodigd om binnen ons laatste avondmaal van deze tocht te nemen. We maken er een feestavond van. ’t Wordt een vissouper met asperges en kabeljauw. Tot onze grote verwondering laat zich dat best met la Trappe quadrupel smaken. Na een fameuze ijscoupe sluiten we het snoepers festijn af.

 

 

Na nog een lange avondwandeling belanden we bij ons overnachtingsadres. Geloven of niet ’t maakt niet veel uit, dat dit verblijf helemaal niet kan concurreren met alle voorgaande. Na enkele minuten ligt iedereen in dromenland .Zouden die “La Trappe’s“ daar voor iets tussen kunnen zitten misschien?

 

 

 

Afstand: 105km

Weer:  in voormiddag Fris en grijs +/- 12°C  à 15°C  2BF wind tegen

Namiddag zonnig tot +/- 20°C en bijna windstil

 

Overnachting:

VOF Astrid de Visser

 “de Zevende Hemel “

 Zierikzee

 

 

 

Dag 14 Zierikzee – Brugge

 zondag 21-06-2015.

 

 

We zijn vroeg wakker en staan maar onmiddellijk op. Iedereen is opvallend stil bij de wasbeurt. Het vullen van de fietstassen en klaarzetten van de ontbijttafel verloopt vliegensvlug. We zetten straffe koffie en maken dat we er sterk op staan om de voormiddag door te komen. Was ons verblijf niet zoals alle andere voorgaande dagen, ’t is altijd een beetje een gok……

 

 

Iets vóór 8h30 rijden we door de verlaten steegjes van het mooie Zierikzee. We zouden langer willen blijven maar we moeten huiswaarts. Zijn we alleen op de wereld, of slapen ze nog allemaal ???

 

 

Wanneer we aan FKP7 komen kunnen we niet door. Gelukkig hebben ze voor de fietsers een omleiding naar de Zeelandbrug voorzien.

 

 

Het is fris en klam, de grijze wolken raken bijna het water. ’t Is blazen op de aanloophelling naar de 5km lange brug over de Oosterschelde. Deze brug verbindt Schouwen-Duiveland met Noord- Beveland. De brug is geen onderdeel van de Deltawerken maar een noodzakelijke verkeersweg voor de bereikbaarheid van Zeeland.

 

 

Na de Zandkreekdam bij Kastveer moeten we afscheid nemen van Antoine. Onze vriend zal het erop wagen om over de Westerschelde te geraken met een veer van Hansweert naar Perkpolder. De overtocht is hem uitstekend gelukt meldt hij later. We moeten met drie verder. Met tegenwind volgen we vanaf Wolphaartsdijk de oever van het Veerse meer. Na de Schelphoek en het haventje van De Piet, komen we voorbij het vliegveld van Midden-Zeeland.

 

 

In Arnemuiden waar we dwars door rijden hebben we 35km. Nu kennen we de weg en hebben de gps helemaal niet meer nodig. We fietsen op de dijkjes en kronkelen, om over de A58 te geraken.

 

 

Na Ritthem en een bocht rond de kaaien van Vlissingen-Haven zijn we bij het veer. Net wanneer we aan het station komen zien we de vleugelboot aanmeren en een half uurtje later zijn we in Breskens.

 

 

We besluiten onze honger en dorst te stillen in Groede 5km verder. De “Drie Koningen” het brouwerscafé op de markt is de oplossing voor dit culinair probleem. Zalig om na 50km in de aangename gelagzaal een Omer met boerenomelet te snoepen. We zijn wat stiller dan normaal, of is het Antoine die we missen? Na Nieuwvliet, waar we aan een flinke snelheid voorbij vliegen, moeten we ook Hugo laten afbuigen. Onze maat zal de kortste weg nemen en via Cadzand-dorp en Retranchement naar Knokke fietsen.

 

 

Zoals we 2 weken geleden gestart zijn arriveren Pol en Bob via Sluis en de Damse vaart aan ons startpunt bij de aanlegsteiger van de “Lamme Goedzak” in Brugge.

 

Er volgt nog een Epiloog.

 Afstand: 78km

Weer:  Fris en grijs +/- 12°C  à 15°C  3BF wind tegen

 

 

 

15 Epiloog Rond Nederland Fietsen 2015

 

 

 

 

 

 

Vrienden, Hugo, Pol en Antoine bedankt, jullie zijn fantastische fietsmaten.

Toch voelen we ons wat ongelukkig. Onze maat Hugo heeft het ons al verschillende keren duidelijk gemaakt. Maar nu meent hij het…..”Dit is mijn laatste grote tocht geweest!” Bijna elke avond heeft hij ons aangespoord een nieuwe 4° man te zoeken tegen volgend jaar! Hugo we zullen je ongelofelijk missen. Je droge humor, je Ricard-aperitiefjes,  je bijna dagelijkse Ice-proefmomenten en je onverbeterlijke vogelkennis zijn er maar enkele van.

 

 

We moeten het niet meer vertellen, maar Nederland ons favorietefietsland heeft heel wat verdoken troeven op deze tocht vrijgegeven!

Het was een ware aaneenschakeling

van verrassende natuurgebieden.  We kenden de duinen van de Noordzeeroute, Friesland en het Veluwegebied. Toch zijn we algemeen verwonderd hoe bosrijk Oost-Nederland en de provincies Drenthe, Overijssel en Gelderland wel zijn. Een aanrader voor elke natuurfietser.

 

 

Spijtig, ‘t is alweer voorbij!

Het was veel te fris voor de tijd van ’t jaar. De Noordoostenwind tegen, was in ’t begin ook een tegenvaller…..Slechts enkele dagen echt zonnig en nu en dan een regenvlaag lieten ons er aan herinneren dat we niet in ’t zuiden van Europa waren. Toch blijft de jaarlijkse langeafstand fietstocht voor ons een zegen van vrijheid. Het doet mij steeds erg veel plezier om de waardering voor het voorbereidend werk te ervaren van mijn vrienden.

 

 

We bewaren de herinneringen aan:

Onze eerste namiddagpauze op het zonneterras van de Boschhoek. Opnieuw samen zijn met je beste vrienden. Toen moest alles nog beginnen. De praatstonde bij ons eerste gastgezin in Vrouwenpolder zal ons lang bijblijven…..De 2°dag het doorkruisen van de Zeelandse eilanden, de rit door het Westerschouwenbos en onze koffiepauze bij bakkerij Sonnemans in Burg-Haamstede.

 

 

Dag drie het doorkruisen van de Maashaven, de toch altijd indrukwekkende duinentocht naar Katwijk en de onvergetelijke ontvangst bij ons gastenpaar Miep en Jack in Noordwijkerhout.

De vierde dag was opnieuw een indrukwekkende tocht door de duinen met als toemaatje slapen in een duinvilla en eten op het strand in Petten.

 

 

Toch blijft dag vijf een sleutelmoment voor onze rit. Het geluk van mooi warm en windstil weer om de afsluitdijk over te steken en het in het prachtige Harlingen waar we van een zalige terrassouper konden genieten. Ook hier blijft ons vrienden op de fiets verblijf een verrassend moment.

 

 

Harlingen deze havenstad blijft ook na alle ritten in deze streek onze favoriete Frieslandstad. Om deze mooie provincie door te fietsen viel het weer tegen. Gelukkig was er de slagerij Schreiber in Ferwert. Dank aan het personeel aldaar. Ook het familiale verblijf bij Roos en Eeltje Postma in Anjum zal ons altijd bijblijven

 

 

Groningen deze studentenstad viel wat tegen door het onvoorzichtige fietsverkeer van de studenten. Daar tegenover was ons souper om één week onderweg te vieren bij “Cosineros” in Zuidlaren heerlijk.

Zuidlaren en onze gastheer Ferdinand met zijn tuba- en trekzakconcert, daar zullen we nog jaren over praten.

 

 

De volgende drie dagen zijn ritten door ongekende natuurgebieden…..We herinneren ons de stop bij de grootste hunebedden van Nederland en het enorme heidegebied “Balloerveld” en de Esdorpen. Het verblijf bij de optimistische mevr. Wil Hutten in Coevorden.  De Vechtdalroute richting Duitsland. Onze stop met veel dorst bij de ambachtelijke brouwerij “Pauw”.

 

Ons aller ruimste verblijf van de tocht in Tubbergen op de B&B Bosmeen met ons grandioos souper bij de Burgemeester in “’t Oale Roadhoes”.

 

 

Dag 10 bracht ons in het voor ons onbekende maar mooie Ootmarsum en een paar kilometers in Duitsland. Voor we in Haaksbergen waren moesten we op zoek naar het vervallen monument “Bommelas” maar vonden het niets speciaals.

De ontvangst en de praat- drinkpauze bij Caro en Rudi in Haaksbergen vergeten we zeker nooit wat een enthousiasme bij onze gastvrouw ULM pilote!

 

 

Ook dag 11 gaf een geheim prijs “Bronkhorst” de kleinste stad van Nederland is het te bezoeken waard. Het doorkruisen van de Veluwe en de Posbank blijft in onze gedachten. Net zoals de kranige mevr. Wanneé onze minder jonge gastvrouw in Rozendaal bij Arnhem.

Ook al was onze rit langs de waterlopen naar Sleeuwijk een dag met slecht weer en regen. Vergeten we niet wat we onderweg gezien hebben….De stuwsluizen van Driel, het bezoek aan Culemborg….De overzet met de watertaxi. Het museum vrienden op de fietsverblijf. De humoristische Aida-show van Antoine samen met onze gastvrouw Janneke zullen we niet vlug vergeten. Bij de rit van Noord-Brabant naar Zeeland blijft de watersnoodramp van 1953 in onze herinnering. Maar vooral ons laatste snoepers-souper met de bijhorende “La Trappe’s” in restaurant “de Beurze” in het pittoreske Zierikzee zal lang bijblijven

 

 

We hebben onze “Oorkonde” als bewijs voor het rijden van “De ronde van Nederland” alle vier verdiend en ook ontvangen van de Stichting “Landelijk Fietsplatform”, bedankt hiervoor.

Maar we moeten nog veel meer dank zeggen aan de stichting “Vrienden op de Fiets” alle bezochte adressen waren tiptop en bij iedereen werden we als huisgenoten ontvangen. Meestal waren de ontbijtstonden onvergetelijk en heel ruim. We zullen de organisatie bij al onze vrienden fietsers met veel plezier aanraden. De meestal kleinschalige slaapplekken bij mensen thuis bieden onvergetelijke persoonlijke contacten en vriendschaps gesprekken.

 

 

Met veel plezier mag ik onze nieuwe 4° fietsmaat Robrecht aankondigen.

We zien er naar uit hoe hij de Bende fratsen zal verteren……

Bij onze 2016 tochten!

 

De voorbereidingen voor onze grote tocht 2016 is klaar, in de eerste helft van mei willen we de “Camino Portugués” doen, van Faro naar Santiago de Compostela. Van 11 tot 17 april doen we als voorbereiding onze voorjaarstocht van Vlaanderen naar Wallonië en terug.

 

 

Bij leven en welzijn volgen in de winterperiode PowerPoints en dagverslagen.

Bob