Nooit zal Kerstmis zijn zoals voorheen
Altijd verbonden met het verdriet,het te plotse heengaan
Niet alleeen van die mens, die broer maar ook
Van je herinneringen samen, aan je thuis, je jeugd
Aan rond de tafel grapjes maken, die eenvoudige familie
Van toen waar is ze nu?
Wat zijn we arm tussen onze weelde
We worden rond de oren geslagen met luxe zaken,
Auto's, g.s.m., T.V.programma's ,niets dan vervangers
Voor die warme hartelijkheid,vroeger tussen mensen
Tussen familie
Zo dikwijls heb ik geprobeerd mijn hand te reiken
Als steun,als blijk van meevoelen
Mijn grootste verdriet is nu waarom is ze niet aangenomen?
Wat was de reden? Steeds bleef er die hoop...
Maar broer,was broer niet meer
Het bolster van verdriet en pijn was niet meer te doorbreken
En dan op t'laatst een kaartje, een uitnodiging
Om samen 1januari te vieren
Hoe heerlijk,weer samen alles misschien terug
Op de goede weg, ook de kinderen blij
Weer zoals vroeger, toen bomma en bompa nog leefden
Maar het wrede noodlot heeft anders beslist
En toen we je terugzagen lag je daar,koud en kil
Als een marmeren beeld,niets kon nog worden uitgesproken
Geen antwoord op het waarom....
Rust zacht en nu hopelijk in vrede
Mijn kleine broer
bene
Geschreven nadat mijn enige 6 jaar jongere broer op 50 jarige leeftijd plots was overleden,hij heeft zijn leven volledig toegewijdt aan zijn teerbeminde vrouwtje dat manisch depressief was en zij heeft niet lang kunnen verder leven zonder hem,2 jaar na datum heeft ze zich het leven benomen ......
vakantie Israel
Vakantie,een woord vol muziek
