Berichten van 12 november 2012 tot 18 november 2012

Het was vandaag een verplicht thuisdagje omdat we vandaag niet naar Madrid konden vanwege de geplande acties tegen de besparingen van Europa. Dan maar samen wat huishoudelijke taakjes uitgevoerd: nog 2 wassen gedaan zonder technische problemen, de schoenen gepoetst, de strijk gedaan, de ramen gepoetst. Na de middag heeft Stany een camping gevonden voor de volgende trip. Dat was lang en grondig zoeken maar wie zoekt, die vindt. Ik hield me bezig met mijn knutsels. Daar kan ik echt van genieten.
Gisteren hadden we tijdens een wandeling in de buurt een kudde schapen ontmoet. Ze stonden te grazen vlak naast de wandelweg. Het grappige was dat ze bijna allemaal een bel aan hadden. Het geklingel was een waar muziekspel. De schapen die door mekaar bewogen hadden allemaal een andere klank bij, het windgongeffect was spectaculair. Jammer genoeg hadden we geen fototoestel bij. Vandaag gingen we weer op stap gewapend met het fototoestel. Nu maar hopen dat de schapen nog van de partij waren. Weer werden we getrakteerd op het mooie geklingel maar de schaapjes zelf stonden in een wei die te ver weg lag om mooie plaatjes te schieten. Jammer!

Linda

Deze morgen straalde het zonnetje al volop. We hadden er zin in, hoor. Vandaag gingen we een rustdagje houden om dan morgen op verkenning te gaan naar Madrid. Toen ik aan de receptie van de camping ging informeren hoe lang het duurde vooraleer we met de auto tot aan het metrostation waren, kreeg ik slecht nieuws. Er zou woensdag een Europese staking zijn tegen de besparingen van de Europese Unie. Ze raden ons het af omdat er veel winkels dicht zouden zijn en het openbaar vervoer ook zou plat liggen. Dus lassen we morgen, woensdag, ook een rustdag in en gaan we donderdag en vrijdag het stadje Madrid bezoeken. In de voormiddag deden we nog een was, wat hier telkens gepaard gaat met de technische campingdienst op te roepen. Het kastje waar we de jeton moeten insteken doet het namelijk niet altijd. Na de middag heb ik me nog bezig gehouden om een camping te zoeken voor de terugreis naar Santiago, helaas weer niets. De auto kreeg ook even een inspectiebeurt. Maar alles is er in orde mee. We geven hierbij ook eens een foto van hoe ze hier een boom stutten die dreigt om te vallen. Ze metsen er een muurtje tegen van rotsstenen en zetten er ook een paal tegen. Grappig eigenlijk. Na de middag genoten we buiten in onze stoelen van het warme zonnetje tot ’s avonds. Daarna eten en gezellig genieten van ons avondje.

Stany

We maakten vandaag met de auto een tocht door het gebergte ten noordwesten van Madrid. Het gebergte draagt de naam ‘ Sierra Guadarrama’. Vanaf ons beginpunt, de vallei waar we kamperen, zagen we op de hoogste toppen rondom ons een witte weerspiegeling. Het leek wel of iemand met een grote zeef poedersuiker over de toppen had gestrooid. Fascinerend was het wel. Via een klein dorpje klommen we steeds hoger het gebergte in. Er stonden indicaties i.v.m. de hoogte langs de weg vanaf 1200m. Af en toe werden we getrakteerd op een heel weids zicht op het massief. Daarna werd ons zicht belemmerd door het gekleurde bladerdek van de loofbomen. Stilaan verliezen sommige bomen al hun blaadjes. De grillige donkere stammen met uitlopende takken en twijgjes pasten niet in het nog bloeiende herfstlandschap. Maar stilaan zullen we moeten wennen aan die kale bomen. Vanaf 1400m maakten we kennis met de lange rechte stammen van de dennen. Het leken wel zuilengalerijen die ons mee vergezelden in de haarspeldbochtjes. Op een hoogte van 1600 m hadden we de sneeuwgrens bereikt. Heel subtiel lag de sneeuw tussen de dennen. Op een open plek lag er een behoorlijk laagje sneeuw. We stapten even uit om van dit witte landschap te genieten. Een sneeuwbal mocht natuurlijk niet ontbreken. De lucht was heel blauw en het was lekker warm op die open vlakte. Op 1800 m lag een klein skistation. Ook daar gingen we even op verkenning. De hogere bergen torenden nog boven ons uit. Het was er 1,5° en het was volop aan het dooien. Het voelde helemaal niet koud aan. Vanaf dat punt was het weer dalen. Al gauw zagen we geen sneeuw meer en steeg de temperatuur tot 11°. We reden verder tot in El Escorial. Daar lag een mooi groot klooster dat te bezoeken was maar er hing een kaartje: ‘ lunes cerrado’ aan de deur. Dat hadden we kunnen weten want ook bij ons zijn er veel musea ’s maandags gesloten. Het stadje bekoorde ons en we genoten vooral van het bijzonder warme najaarsweer tijdens onze wandeling.
Aan de rand van het stadje waren enkele grote supermarkten en daar maakten we gretig gebruik van want zoals ik al eerder meldde is er in de buurt van de camping geen groot warenhuis te bekennen.
Laat in de middag reden we terug via een weg in het dal. Op die terugweg merkten we dat de bergtoppen alweer gesluierd waren door de wolken. Voor de middag was het zonnetje van de partij en toen was alles heel helder. We hadden veel geluk gehad.

Linda

Is het wit of niet, buiten??? Vol spanning werd het rolluik geopend vanuit ons bed. De vorige dag hadden we op de website gezien dat het ‘s nachts licht ging sneeuwen hier. Hoera , gelukkig niet. Alles zag nog even groen als de dag ervoor, wel bedekt met een rijmlaagje van het vriezen. De verwarming werd opgezet en we genoten van een heerlijk ontbijtje. Rond 10u vertrokken we voor een goede wandeling hier in de buurt van de camping. Yuna was blij dat ze vrij kon rondlopen. Het aarde weggetje leidde ons door de natuur van het gebergte. Dan weer stijgen en dan weer dalen. De wind was ook wel een klein beetje van de partij. Onderweg genoten we van prachtige panorama’s die we ook op foto vastlegden. Als we op de top van de heuvel kwamen, zagen we een soort boerderij. De weilanden waren door middel van houten schutsels afgebakend. De koeien daarentegen stonden nu wel in de weien ergens op de heuvel. Bij ons hebben de boeren meestal dezelfde koeien, bruine of zwarte. Hier loopt alles door mekaar. Ze zijn ook wel niet zo dik als bij ons, hoor. Op de terugweg zagen we nog een jager met zijn twee jachthonden. Waarschijnlijk op zoek naar zijn middagmaal. Als we terug thuis waren was het tijd voor  het aperitief en het eten. Na de middag heb ik me nog bezig gehouden met een camping te zoeken voor onze terugreis naar het noorden, Santiago de Compostella. Helaas tot hiertoe zonder resultaat. Het moet een camping zijn tegen de A6 en zowat in het midden van de reisroute. De avond viel en in ons warme huisje keken we gezellig tv.

Stany