Archief

Gisteren hadden we geluk dat we Marseille konden bezoeken tussen de buien door maar vandaag bleef het bijna de hele dag nat.
Toch besloten we om onze geplande reisdag uit te voeren. Dus weer opkramen en opstellen. Deze keer met de nodige druppeltjes. We hadden geluk dat de uitgekozen momenten van opkramen en opstellen nog niet de felste regenbuien waren. We waren tevreden over onze timing. Als alles opgesteld was, mocht het er op los regenen. En dat deed het ook.
Onderweg kwamen we een heel bijzonder huisje tegen. We stopten even om foto’s te nemen die we jullie dan ook graag tonen. De creatieveling was vast iemand die zich weer een beetje Gaudi waande.
We bevinden ons nu in Grimaud een 10-tal km van het gekende Saint-Tropez.
Na de middag bleven we gezellig binnen. Gewoon wat tijd voor onszelf. Lekker computeren, borduren, radio luisteren of lezen. Het kon allemaal.
Zou het nu morgen en overmorgen nog regenen??? Of lacht de zon ons weer toe. Jullie horen het wel.

Linda

De nacht was droog gebleven, geen buien, maar toen we ontwaakten begon het terug. Jammer. Wat zouden we gaan doen? Zouden we het wagen om naar Marseille te gaan of niet? We beslisten van wel. We reden met de auto naar het stadje Aubagne dat zo’n 30km van Marseille gelegen is. Daar namen we de bus die ons bijna in het centrum van Marseille afzette op de place Castellane. De vriendelijke chauffeur toonde ons de weg naar de Vieux Port. Het was een kwartiertje wandelen via de Rue de Rome en de winkelstraat Rue st Ferrol. Aan de Quai Des Belges van de Vieux Port probeerden de vissers hun vangst aan de man te brengen. Een vrouw riep zelfs , allez koop dan toch, dan kan ik naar huis. Grappig wel. Via de Quai du Port bemerkten we het bekende restaurant Miramar waar je voor 60€ p/p een Bouillabaisse kan eten, een kruidige bouillon met 6 soorten vis. Daar waagden we ons maar niet aan.
Van hieruit trokken we verder naar Le panier, het oude stadsgedeelte. Oude straatjes en het armenhuis Vieille Charité trokken onze aandacht. Van hieruit konden we ook de Notre Dame zien liggen aan de andere kant van de stad en gelegen op een heuvel. We besloten om deze tocht te wagen. Na enig klimwerk bereikten we de top, ons middagmaal kwam goed van pas om terug op krachten te komen. Daarna bezochten we de Crypte en de Basiliek. Ze was prachtig. Bovenaan de Basiliek staat een enorm gouden standbeeld van de H. Maria van 10 ton. Geloof het of niet maar in de basiliek waren zelfs toiletten en een restaurant gevestigd. Langs een andere weg daalden we weer af naar de Vieux Port om ons te begeven naar een wijk met allemaal zuiderse winkeltjes. We zaten precies in Afrika. Moe en voldaan trokken we weer naar de plaats waar we onze bus naar huis konden nemen. Juist op tijd , want dan begon het terug te regenen. We hadden veel geluk gehad vandaag. We genoten ’s avonds nog na van onze herinneringen.

Stany

Vannacht had het een paar keer geregend maar toen we opstonden klaarde het wat op. Dat kwam goed uit want vandaag reisden we weer verder. Het inpakken verliep vlotjes zodat we op tijd konden vertrekken.
Stany loodste ons weer door mooie wegen langs de Camargue. Het vlotte goed tot hij ineens merkte dat we een rivier ‘de Rhône’ over moesten en er alleen een veerpont was. Gelukkig verliep alles heel
vlotjes op de drijvende brug. Met auto en caravan reden we op het pont. In een mum van tijd waren we aan de overkant. Toen we de brug afreden, begon het weer te regenen. Het landschap veranderde van een heuvelige naar een bergachtige omgeving. De weg slingerde zich langs de bergwanden.
Toen we aan de camping aankwamen, hield het gedruppel op. Zo konden we de voortent droog opstellen.
In deze nieuwe omgeving gingen we weer op zoek naar een supermarkt. Dat is elke keer weer een zoektocht. Ook in de winkels zelf is het zoeken naar de diverse artikelen. Geen enkele winkel is hetzelfde.
Weer thuis begon ik te koken. En na een lekker avondmaal installeerden we ons in de zetels om te genieten van de rust want het was een druk dagje geweest.

Linda

Vannacht had het een paar keer geregend maar toen we opstonden klaarde het wat op. Dat kwam goed uit want vandaag reisden we weer verder. Het inpakken verliep vlotjes zodat we op tijd konden vertrekken.
Stany loodste ons weer door mooie wegen langs de Camargue. Het vlotte goed tot hij ineens merkte dat we een rivier ‘de Rhône’ over moesten en er alleen een veerpont was. Gelukkig verliep alles heel
vlotjes op de drijvende brug. Met auto en caravan reden we op het pont. In een mum van tijd waren we aan de overkant. Toen we de brug afreden, begon het weer te regenen. Het landschap veranderde van een heuvelige naar een bergachtige omgeving. De weg slingerde zich langs de bergwanden.
Toen we aan de camping aankwamen, hield het gedruppel op. Zo konden we de voortent droog opstellen.
In deze nieuwe omgeving gingen we weer op zoek naar een supermarkt. Dat is elke keer weer een zoektocht. Ook in de winkels zelf is het zoeken naar de diverse artikelen. Geen enkele winkel is hetzelfde.
Weer thuis begon ik te koken. En na een lekker avondmaal installeerden we ons in de zetels om te genieten van de rust want het was een druk dagje geweest.

Linda

Vandaag reden we op uitstap naar het Stadje Arles. Dat is hier zo’n 36 km vandaan. We namen een kleine binnenweg zodat we een beetje door de Camargue reden. Dat is zalig om te zien, kilometers ver zie je dan niets dan enkel maar natuur. Even buiten Les Saintes Maries de la Mer zagen we roze flamingo’s rustig pootje baden in een van de vele meertjes. We namen ons fototoestel en plaatsten de telelens erop. Als we te dicht bij kwamen schrikten ze even op zodat we hun prachtig kleurenpalet van hun pluimen konden bewonderen. Even verder moesten we weer halt houden om de pracht van enkele jonge stieren, die te grazen stonden in een wei, te fotograferen. De natuur is hier wel mooi en eenvoudig. Er bestaat hier in de streek een mooi gezegde :” Langzaam in de morgen en rustig aan in de middag. “ Mooi toch, maar wij zijn dit niet zo gewend. We kwamen aan in Arles en zochten een rustig plaatsje net buiten het centrum. Yuna was ook van de partij. Al snel vonden we het infokantoor voor een stadsplannetje. De straat oversteken en we waren in het oude stadsgedeelte. Op de place de la republique bevond zich het stadhuis en het klooster van Saint Trophime. Vervolgens door de smalle autovrije straatjes vonden we onze weg tot bij de Rhone rivier. In een park aten we onze boterhammetjes op en zochten toen de weg naar het Amphitheater. Mooi gerenoveerd met rondom vele restaurantjes en winkeltjes. Even verder vonden we dan het Theatre Antique. Dit waren overblijfselen van een vroeger monument ,maar er worden ook nu nog voorstellingen in gegeven. Om onze citytrip te beëindigen bezochten we nog een oud ziekenhuis waar Vincent van Gogh ooit nog verzorgd werd. Rond 14u waren we weer thuis en namen even rust. Daarna trokken we met de fiets nog naar ons dorpje Saint Maries De La Mer. Het was maar even fietsen tot het centrum. Hier is het precies alle dagen feest. Vele kleine winkelstraatjes met afwisselde dito restaurantjes. We konden ook naar boven op de Kerk en geloof het of niet, maar ik heb met Linda op de nok van de kerk gezeten en heel de wereld aanschouwd, gelijk Palieter. We hadden zo een mooi panorama op de Camarque. Daarna terug naar huis voor aperitiefke en lekker avondmaal.

Stany

Dit gelooft ge nooit, ga nu maar is efkes zitten. Wat ik nu vertel is echt waar en heb ik niet verzonnen. Gisteren zagen we op een soort infobord van de camping dat er een chasse aux oeufs was en dat men zich moest aanmelden op de receptie vandaag. Ik moest er toevallig zijn en vroeg of dit met een echt geweer was? Ze keek me verbaasd aan en ik zei dus die chasse aux oeufs, is dat schieten op eieren? Toen moest ze lachen en verdedigde zich door te zeggen dat dit voor de kinderen paaseieren zoeken was. Dat ze hier een drie weken te laat zijn heb ik maar niet verteld. Bij ons doen ze dat met Pasen zelf, hé. Maar ja, culturen zullen verschillen, nietwaar. Vandaag deden we nog eens een rustdagje en in de voormiddag gingen we nog even de plaatselijke supermarkt een beetje plunderen want dat was weer nodig. We brachten mosselen mee en genoten heerlijk in ons voortuintje van de lekkere zelfbereide mosseltjes. Na de middag hielden we siësta  en daarna deden we nog eens een plonsje in het zwembad buiten. In het begin even wat fris maar na een tijdje was het heerlijk. Morgen zullen we hier weer vertrekken en dus was het even tijd om de navigatie op punt te zetten in de auto. De dag was weer heel snel om en eigenlijk is er heel veel rust niet aan te pas gekomen. Maar we voelen het toch want we hebben deze week weer heel wat gedaan en gezien hier in de streek. Met pijn in het hart kroop ik ’s avonds in mijn bedje want Barcelona had verloren met zware cijfers. Messi had zijn dagje niet maar ja, dat gebeurt bij mij ook al eens denk ik dan maar…

Stany

Vandaag bezochten we Montpellier, de hoofdstad van Languedoc- Roussilion. Onderweg hielden we eerst halt in Sète. Dat is een havenstadje aan het meer de Thau. Het stadje is tussen de zee en het meer gelegen. Kanaaltjes lopen doorheen Sète. We kuierden langs de kades van de kanalen en zagen weer vele boten en hoorden weer krijsende meeuwen. Hoewel we deze taferelen al in meerdere havenstadjes zagen, gaat het ons zeker niet vervelen. Er is telkens weer wat nieuws te ontdekken.
’s Middags aten we ons lunchpakketje met uitzicht op de zee. Dat was een fijne ervaring.
Na de middag reden we  richting Montpellier. We vonden een geschikt parkeerplaatsje en konden van daaruit wandelen tot het hartje van de stad: Place de la Comédie. Dit is een reusachtig plein met aan één zijde het enorme gebouw van de opera. Het is een bruisend plein met tal van terrasjes. De straatjes rondom het plein zijn grotendeels autovrij en je kan er gezellig wandelen. Omdat het siësta-time was, waren er weer veel winkels gesloten met tralies voor de deuren. Het is niet zo dat we de winkels allemaal binnenlopen maar eens in een etalage piepen, vinden we wel fijn. Die vergrendelde ramen en deuren zijn niet zo aantrekkelijk.
Na een korte wandeling door het centrum bereikten we een triomfboog die opgericht was ter ere van de Zonnekoning. Omdat de triomfboog blijkbaar niet genoeg was, is er ook nog een reusachtig standbeeld van Lodewijk XXIV te paard. Dit is gelegen in een soort stadspark. Het park herbergt het Chateau d’eau. Dat is een echte blikvanger. Achter de watertoren bewonderden we nog een aquaduct.
Via de triomfboog wandelden we de stad weer in. Stilaan begon de stad weer tot leven te komen omdat de middagpauze voorbij was.
Aan de rand van de stad ontdekten we nog een groot bouwproject dat opgetrokken is op een vroeger militair terrein. Het lijkt wel een kleine stad aan de rand van de grote stad. Rond een 1 km lange boulevard zijn grote woonblokken opgericht. Het frappante is dat alles in Romeins-Griekse stijl
is opgetrokken. Fonteinen en standbeelden doen ons ook aan die historische periode denken. Aan de westzijde leidt een trap de bezoekers naar een winkelcentrum. Aan de oostzijde is de glazen poortboog een echte blikvanger. Het is een replica van de Arc de Triomphe in Parijs.
Montpellier heeft weer een bijzondere indruk nagelaten. We zijn blij dat we de stad bezocht hebben.

Linda

Even wat stoom aflaten vandaag. Rustig ontbijten en even was huishoudelijke taken gedaan. Wasje, plasje enz. Ook een kleine reparatie aan de rits van de voortent was nodig. De deur is al zo vaak open en dicht gedaan dat ze het even liet afweten gisterenavond. Maar het is terug in orde nu. Voorlopig toch. Het zonnetje was terug even van de partij met een heel zacht briesje. Het is een verschil met gisteren. Na een heerlijke grill op de plaat namen we onze fietsen voor een tochtje naar Cap D’Agde. Het is hier niet zo heel ver vandaan. En de fietspaden zijn ook goed, maar je moet ze wel telkens zoeken. We lieten onze fietsen achter aan het begin van de promenade die langs de binnenbaai van Cap D’Agde kronkelt. We waren verwonderd dat hier nog zoveel winkeltjes open waren op een zondag. Rustig kuierend verkenden we het badplaatsje. De zon was ondertussen terug achter de vele wolken gekropen maar de temperatuur was toch al beter dan gisteren. Thuisgekomen genoten we dan ook van een warm drankje. Na het avondeten nog een rustig avondje thuis en een beetje plannen voor morgen.

Stany

Oei, vandaag weer een dagje zonder zon. Gelukkig hadden we aan onze jassen gedacht toen we vertrokken op uitstap. We bezochten 2 grotere steden en 1 dorpje vandaag. We startten met het dorpje dat aan het meer van Thau ligt. Het dorpje Meze had een markthal en op het grote plein ervoor was het vlooienmarkt. We waren er toevallig op uitgekomen. We struinden even de verschillende kraampjes af maar konden geen schatten op de kop tikken. Langs kleine straten kwamen we aan het meer. Het water had een donkere kleur omdat er vandaag geen zonneke was. Ook de lucht was grauw zodat het meer er niet echt aantrekkelijk uitzag.
Pézenas was de volgende stopplaats. Het was enorm druk op de parkeerplaatsen. Al gauw merkten we dat de zaterdagse markt doorheen het ganse centrum de oorzaak van de parkeerellende was. Maar ons Stanneke heeft een zesde zintuig voor vrije plekjes zodat we niet al te lang moesten zoeken. Doordat de markt was opgesteld op pleinen en in de straten kregen we niet het volledige stadsbeeld te zien. De oude binnenstad bleef een beetje gespaard van kraampjes zodat we toch even tot rust konden komen in de smalle straatjes. Er waren vele pittoreske plekjes te ontdekken. Scheve muren, open luiken, bloeiende klimplanten en stenen bogen geven een stad als deze iets bijzonders.
Bij het verlaten van de binnenstad kochten we aan een marktkraampje een chocoladebroodje en een rozijnenkoek. Zo hadden we snel een middaghapje dat we op een bank in een parkje verorberden.
Na de middag reden we naar Béziers. Deze stad kon ons minder bekoren. De grote kathedraal was robuust, donker en grijs. Een binnentuintje grenzend aan een klooster was best verrassend. Vanaf deze tuin had je ook een uitzicht over de Orbe en het Canal du Midi.
Via enkele smalle, saaie straten met grote, hoge gebouwen bereikten we de Allée Paul Riquet.
De brede laan is omgeven door gebouwen uit de 19de eeuw. In het midden prijkt een bronzen beeld gewijd aan de gelijknamige stichter ‘Paul Riquet’ van het Canal du Midi.
Op de terugweg moesten we nog even inkopen doen. Het was een drukke bedoening om op zaterdag
naar de supermarkt te gaan. Gelukkig vonden we aan de caravan weer volledige rust en konden we alle indrukken van vandaag weer een plekje geven.

Linda