Aan mijn vadertje
Waarom ik de laatste tijd zoveel aan mijn vader terug denk ,
ik weet het niet
Bij de minste gelegenheid grijp ik de kans om over hem te praten.
Ik was nog zo jong toen hij stierf.
Misschien is het gevoel iets gemist te hebben,
dingen die ik nu wil bijeenschrapen,
kleine herineringen,die langzaam groot worden.
Toen hij gestorven was, mijn vader.
vond ik moeder de volgende morgen wenend
met haar hoofd op de roede van de kachel.
Die kachel die altijd een bron van warmte
kreeg in ons huis,kreeg een speciale waarde.
Daar rond speelde zich talrijke
huiselijke taferelen af die ik nooit meer vergeet.
Ik geloof dat ik vroeger niet het gevoel heb gehad
dat ik vader miste.
Toch niet zoals ik dat nu voel.
Moeder heeft dit altijd fantastich opgevangen.
zij was een moedige en sterke vrouw.
Nu meer dan ooit leiden mijn wandelingen
naar het kerkhof,waar ik probeer te praten,
troost te zoeken,en waar ik probeer
ergens zijn aanwezichheid te voelen.
Ik mis hem...meer dan ooit!
Vadertje waarom ben je zo vroeg uit mijn leven verdwenen
We hadden je nog zo nodig.
Ik wilde nog zoveel met je doen.
Samen met Jou !
Inplaats daarvan gaf je me wel
mooie herinneringen,
en die houd ik vast zolang ik leef.
Geschreven door mij 11/11/1994
















