
Berichten van 28 januari 2008 tot 3 februari 2008

Zomaar
aan voorwaarden gebonden?
Je leert al jong
de regels van het spel,
men vindt je lief
als je gehoorzaamt,
je taak vervult
en een ander helpt.
die op je rekenen,
voor wie je zorgt,
je nodig bent.
Anderen
die je bevelen,
gebruiken,
afhankelijk maken
is er geeneen
die van mij houdt?
gewoon
omdat ik besta
ben wie ik ben
gewoon zoals ik
hunker naar jou.
Ooit


En ik ken jouw blik
Ik heb jou zien en horen lachen
En jouw lach klinkt in mijn oren
Ik sluit mijn ogen en doe mijn best
Om jou te zien en te horen
Ik heb jou nooit horen huilen
En ook troosten kon ik je niet
Maar jij huilt met mij
Wanneer ik overloop van verdriet
Maar er komt ooit een dag dat jij mij in mijn ogen kijkt
En dat je tevreden naar mij lacht
Dan zal mijn hart zich vullen met geluk en vreugde
Want daar heb ik zo lang op gewacht
Je zal dan naar me toe rennen
En je armen om me heen slaan
Samen huilen we van geluk
En dan laat ik je nooit meer gaan
Dan kan ik je geven wat ik altijd al wilde
En zal je zeggen wat ik altijd al wist
"schat, ik hou van jou
en ik heb je zo gemist!"
Men zecht wel eens


Men zegt wel eens dat door de jaren heen
alle verdriet langzaam slijt
Maar niets is echter minder waar
Helemaal raak je het nooit kwijt
Er zijn van die momenten
dan komt alle pijn weer boven
ben je eventjes terug bij af
kun je niet meer in geluk geloven
Maar achter de wolken schijnt altijd de zon
Zo het gezegde luid
Daar houd ik mij dan maar aan vast
en krabbel langzaam mijn dalletje uit.
een late kerstboom
Niet in een pot, gewoon lekker los.
De hele familie gezellig om me heen.
En allemaal, net als ik, op een been.
Maar dan komt december, fijn voor de mensen.
Maar wij bomen kunnen ons wel iets anders wensen.
Mannen met bijlen om ons te kappen.
Staan doodkalm de hele familie om te hakken.
Daarna liggen we op een hoop in de wagen.
Ik lig boven op, dus ik mag niet klagen.
Bij de handelaar liggen we op de grond.
Een nare ervaring als je eerst alleen stond.
Dan het gezeur van de klanten over ons figuur.
We zijn te vol, te kaal en dan nog eens te duur.
Er gebeurt heel wat voor men de koop sluit.
Ze pakken je bij je nek en schelden je uit.
Je verlangt naar de plek, waar ze je haalden.
Want per klant verlies ik tientallen naalden.
Maar het ergste komt als je bent verkocht.
Wat men dan uithaalt is zeer ver gezocht.
Je wordt in de hoek van de kamer geplant.
Met een piek op je kop en een bal in je hand.
Pas tegen de avond is men met mij klaar.
Ik zit onder de kaarsjes en engelen haar.
En dan, terwijl ik geeuw.
Komt ma met de spuit-sneeuw.
Zo sta ik dan een aantal weken voor gek.
En dan halen ze mij opnieuw van mijn plek.
Alles gaat eraf, ik word afgetuigd.
Dan pakken ze mij beet, ik ben wat verwonderd.
Want ik wordt zomaar uit het raam gedonderd.
Zeker vijftien jongens rennen op mij af.
En slepen mij naar huis in een snelle draf.
Eindelijk zijn we er na een half uurtje.
En dan gooien ze me weer in een schuurtje.
Daar ben ik niet de enige boom.
Ik ben bij familie en denk dat ik droom.
Op een avond gaan we weer op een hoop.
Ik lig op mijn buurman, dennenboom joop.
En dat is het laatste wat ik weet.
Want daarna werd het verschrikkelijk heet.
IK ZOU NOOIT EEN KERSTBOOM WILLEN ZIJN!!!!!

