Levens seizoenen
Bloemknoppen die zich
ontvouwen, schuchter
maar lichtgericht
Bladeren doorbreken
dor ogend hout, sterk
ondanks licht gewicht
Natuur wijst de weg
hoe leven te leven
al eeuwen heeft zij in
wisselende seizoenen
aangegeven
hoe wij als mens ook
door kunnen gaan
hoe wij als mens alle
wisselingen kunnen
doorstaan
Ik heb je LIEF
In de stilte heb ik je lief
zonder woorden, zonder stem
Enkel mijn ogen kunnen je
vertellen
wat ik voel en - wie ik ben
Doch kijk ik weg als je
ernaar zoekt
ik laat je dwalen in het
duister
Ergens wil ik schreeuwen wat
ik voel
maar wederom - ik fluister
Zoals ik vaak je naam fluister
In eenzaamheid,of als ik je mis
Ik zie je gezicht in het water
En droom een toekomst voor later
Ik kan de kracht niet meer
vinden
met gebroken vleugels te
zweven
De angst om te vallen
overwint
meer dan niets - kan ik niet
geven
Waarom,vraag ik mezelf af?
Waarom heb ik dit gevoel?
Waarom is liefhebben zo moeilijk?
Waarom heb ik je zo enorm lief?
Je stem doet me beven
Steeds weer een spannende ontmoeting
Mijn hart mag jou niet behoren
Waarom kijk je mij zo vragend aan?
Mijn bloedend hart blijft
van mij
als een -nooit verzonden-
brief
Ik draai me om alsof je
nooit was
maar in de stilte - heb ik
je lief