Berichten van 28 februari 2011 tot 6 maart 2011

Liefde is als de mooiste roos in een oase

en niet als een stenen bloem in de woestijn

Liefde is als een orchidee in een paradijs

en niet als een verdorde braamstruik tussen de rotsen

Liefde is als het mooiste zonovergoten landschap

en niet als een guur en somber onweer

Liefde is als de mooiste bloem in maagdelijke sneeuw

en niet als een zwarte bloem op een ijsvlakte

Zoals een bloem niet zonder water kan zo kan niemand zonder liefde

Zoals een vlinder naar nectar zoekt zo zoeken wij naar liefde

Zoals een ijsvogeltje tussen het riet naar een geliefde zoekt

Zo zoeken wij naar liefde om te overleven

Als de liefde uit je leven gaat dan wordt je koud vanbinnen

Dan wordt het koud in je hart en dat overleef je niet

Liefde is meestal heel erotisch en soms ook wel eens exotisch

Omdat ik dit schrijven heb gelezen op een bidprentje van een oudere man ,en het zo mooi vond wil ik het ook hier met jullie delen.
Met het heengaan van ons Vader,is er een boek gesloten.Een heel bijzondere  boek.
Een stevige buiten kant,maar binnenin met bijna ontelbare flinterdunne,glanzende bladzijdes.
Het was een geschiedenisboek,een tuinplantenboek een heelkundeboek,een genealogieboek.
Het was een familieroman,die in de jaren 50
van vorige eeuw begon en waar in de loop van het verhaal een gezin ontstond in rijke bloei.
Een gezin waar de vader en de moeder zich niet anders als taak hadden gesteld dan om er te zijn voor de kinderen.
Maar ook waar droefheid niet ontbrak.
Vanzelfsprekend maar daarom niet minder moeilijk te dragen,is het zo dat een familieverhaal vele verliezen kent.
De vader en moeder zagen zowat alles om hun heen wegvallen,maar stonden dank zij hun kinderen niet alleen,En er was ondertussen een nieuw dimensi bij gekomen.Elf kleinkinderen die vol belangstellingwerden gevolgd.
Voor wie ze heel veel belangstelling hadden,
op wie ze geweldig trots waren,maar over wie
ze nooit opscheepten.
Regelmatig trof je recensies,kritieken ,mening
verschillen aan in het boek.
Altijd gebaseerd op een super gevoel voor
rechtvaardigheid,op gelijkheid van alle mensen,op soberheid op een hekel van opsmuk.
Je vond er echte spannenede verhalen,erwaren interviews , veel humor en liedjes.
Nog maar erg kort werden we geconfronteers met het feit,dat de bladzijdes van het boek
steeds meer leegtes lieten zien.
Het boek liep teneinde.
De bron van informatie leek uitgeput.
Echter niet zomaar zonder slag of stoot,
de oude kaft wou nog wel door.
De familieroman kende nog een mooie pasage
van een warm afscheid.
Wij hebben samen met vele in het boek mogen kijken.
Het boek is nu gesloten.
Niemand heeft het boek ,alleen wij !
We krijgen het niet meer open,maar blijven het als bezit koesteren en herinneren ons steeds
de variatie aan rijke inhoud.
Bedankt vader voor zo een mooi Cadeau.