
Rozen bloeien in mijn tuin,
ik noem ze,moeders rozen
als de lente komt in ",t land
zie je ze heerlijk blozen,
ooit nam ik een stekje mee,
toen ik het nest verliet
ik moest op eigen benen
staan,in haar ogen glom
verdriet,het stekje werd
een grote struik,Na een poos ging
moederke heen,
maar ook al is moeder er niet meer
ieder jaar staat de rozelaar
in bloei,en voel ik me niet
zo alleen. Als ik droevig ben om rede
Dan zijn er moeders rozen die me troosten .
Nu deel ik twee stekjes met veel plezier
Ze moeten groeien en zullen bloeien
Want moeders rozen verwelken nooit.
Lieve mams zo leef je verder in ons...






