Archief

Soms verlang ik naar iemand
Waar ik lekker mee kan praten
Kan lachen, kan huilen.

Soms voel ik me alleen
Vervreemd van mensen
Eenzaam en gesloten
Van de maatschappij om me heen.

Soms vraag ik me af
Waarom ik?
Waarom ben ik wie ik ben?

Soms zijn deze vragen niet op te lossen
Moet ik mezelf accepteren als een volwaardig persoon
Wat niet altijd even makkelijk is.

Maar als ik het dan toch kwijt moet
Vertrouw ik dit toe aan het papier
Een tijdloze vriend
Die altijd voor je openstaat
Om zijn ruimte te vullen
Met al je problemen en plezier

Liefs en groetjes van Maggy

De rugzak.

Ieder mens draagt in zijn leven

een onzichtbare rugzak mee

bergt daarin zijn vreugde en zorgen

verzameling van wel en wee

Soms is de rugzak zwaar van stenen

dan weer vederlicht

blijft er nog wat ruimte over

maar dikwijls kan hij niet meer dicht

Kijk je in een verloren uurtje

heel de inhoud nog eens door

kan er meestal iets verdwijnen

wat zijn waarde reeds verloor

Langzaam wordt de rugzak leger

's levensmiddag is voorbij

en bij het naderen van de avond

werpt men een deel der last opzij

Maar er is nog veel van waarde

wat men koestert, graag behoudt

al schijnen het soms kleinigheden

het zijn herinneringen, meer dan goud

Ieder draagt zijn eigen rugzak

niemand die hem over neemt

en men hoeft niet bang te wezen

dat een dief hem ontvreemdt...