NIEUW: Blog reclamevrij maken?
Inhoud blog
  • 278. de trage wereld
  • 277. een dag met zon
  • 276. Linus van Pelt
  • 275. bang
  • 274. een gast
  • 273. Koen Geens
  • 272. valentijn als puber
  • 271. Stella Bergsma
  • 270. een half hartje
  • 269. Jan Hautekiet
  • 268. valentijnskaart
  • 267. kattig
  • 266. trefzekerheid
  • 265. getekend
  • 264. station romantiek
  • 263. twee liefdes
  • 262. duizendpoot II/II
  • 261. Arthur Japin
  • 260. duizendpoot I/II
  • 259. Annick Ruyts
  • 258. dienaangaande
  • 257. John Crombez
  • 256. schoofzakken
  • 255. Imke Courtois
  • 254. supermaan
  • 253. dunderklumpen
  • 252. oudste uitvinding
  • 251. in die kringen
  • 250. vrucht = fruit
  • 249. zinvol doel zijn
  • 248. één jaar later
  • 247. Lieve Joris
  • 246. tegen de lamp
  • 245. Geert Bourgeois
  • 244. rijk zonder geld
  • 243. T. Beeckman
  • 242. kinderschommel
  • 241. Koen Wauters
  • 240. kindje zoek
  • 239. hond >< hond
  • 238. azerty >< qwerty
  • 237. Dorrestijn II/II
  • 236. Dorrestijn I/II
  • 235. zeker is zeker
  • 234. duivengeld
  • 233. Maggie De Block
  • 232. ogen beschermen
  • 231. Bernard Dewulf
  • 230. schreeuwers
  • 229. Dolores Bouckaert
  • 228. schoeisel
  • 227. Sven Nys
  • 226. de stem als wapen
  • 225. nattigheid
  • 224. over persiflage
  • 223. van uit het raam
  • 222. oren voor Dino
  • 221. een mail
  • 220. gewrichtsbanden
  • 219. F. Van Groningen
  • 218. werkethiek India
  • 217. Jaak Van Assche
  • 216. een elektrische
  • 215. Sarah Vandeursen
  • 214. te hoog gegrepen
  • 213. Wim Oosterlinck
  • 212. over vooruitgang
  • 211. in Zwitserland
  • 210. hulp of pulp?
  • 209. glas is leeg
  • 208. cenosillicafobie
  • 207. de Peel
  • 205. A. Graviilakis
  • 206. danskriebels
  • 204. geen zwerfvuil
  • 203. Bert Bultinck
  • 202. girlpower
  • 201. Vincent Byloo
  • 200. abrik. & pistache
  • 199. Els Dottermans
  • 198. het reciteren
  • 197. na de feesten
  • ------ geen verbinding
  • 196. standpunt
  • 195. op eieren lopen
  • ------ wees een wonder
  • 194. gezinsplanning
  • 193. uit Stockholm
  • ------ straatnieuws
  • 192. de start van 2019
  • 191. Lennert Coorevits
  • ------ toversoep
  • 190. RMT ...
  • 189. Frieda Van Wijck
  • ------ winterdip
  • 188. temariballen
  • 187. de loodjeslijst
  • ------ verleden
  • 186. houten kop
  • 185. aan tafel
  • ------ mensen in winter
  • 184. glimspieren 2019
  • 183. vuurwerk
  • ------ ochtendstond
  • 182. decembergedoe
  • 181. brand ?
  • ------ woordje troost
  • 180. de lijstjes II/II
  • 179. de lijstjes I/II
  • ------ otters got talent
  • 178. kalender
  • 177. Joke Emmers
  • ------ het woord papa
  • 176. kennis vh Engels
  • 175. Thomas Huyghe
  • ------ minimalistisch
  • 174. de tokèh vertelt
  • 173. wintergeuren
  • ------- een kerstboom
  • 172. mijn vaccin
  • 171. nieuwjaarsbrieven
  • ------ gelijk = gelijk?
  • 170. vintage Disney
  • 169. die brief van-
  • 168. het ezeltje
  • 167. decemberstress
  • 166. kribbig
  • 165. extreem dankbaar
  • 164. oprecht dankbaar
  • 163. Jasmien Naciri
  • 162. de inkt was weg
  • 161. W. Vermandere
  • 160. krijgsgevangene
  • 159. Bas Birker
  • 158. LED-kaarsen
  • 157. Lieven Van Gils
  • 155. turnen II / II
  • 156. charmant
  • 154. turnen I / II
  • 153. in de wachtzaal
  • 152. pap & poëzie
  • 151. over vergiffenis
  • 150. parkeerperikelen
  • 149. sféér !
  • 148. maandenlang
  • 147. Midas Dekkers
  • 146. Java & Brasil
  • 145. Soe Nsuki
  • 144. een winterscène
  • 143. S van Herreweghe
  • 142. twee croissants
  • 141. trouwen II / II
  • 140. de kleinste boom
  • 139. trouwen I / II
  • 138. nog 13 x slapen
  • 137. nep-doventolk
  • 136. dat rood vestje
  • 135. Luc Appermont
  • 134. desserts
  • 133. Lara Taveirne
  • 132. de bijsluiters
  • 131. A. Raemdonck
  • 130. desillusie
  • 129. Ella Leyers
  • 128. Mme Zwarte Piet
  • 127. koe & peren
  • 126. sinterklaas
  • 125. in de bloemetjes
  • 124. vallende sneeuw
  • 123. Ik zag de Sint !
  • 122b AAAHH - ellende!
  • 122. een spiegel
  • 121. één stap per keer
  • 120. Toton Laurent
  • 119. Stefan Brijs
  • 118. kopen op kompas
  • 117b noodlotsymfonie
  • 117. Tiny Bertels
  • 116. een musculus
  • 115. Clement Peerens
  • 113. leren wachten
  • 114. met de hond
  • 112. inslapen
  • 111. het huis ‘91-‘92
  • 110. gelijk waar
  • 109. overslapen!
  • 108. haar groéit
  • 107. Wim Lybaert
  • 106. papieren zakjes
  • 105. Tsar B
  • 104. V-L-V !
  • 103. John Porter
  • 102. het bedje
  • 101. Pedro Elias
  • 100. broccoli
  • 099. tredkraan Brugge
  • 098. ruggegraat
  • 097. liefde II / II
  • 096. liefde I / II
  • 095. lumineus
    'een heel jaar maart?'
    schrijfvloer 02
    31-12-2018
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.------ mensen in winter

    Aan alle mensen van dit Noordelijk Halfrond : het heet Winter. 
    Mensen versus Winter, zo heet de montage. 

    Klank aanzetten, want de muziek is knap gekozen (vind ik) en aan de triomfantelijke tonen
    kan men horen naar welke kant in deze zaak de sympathie van de maker nijgt:
    http://www.youtube.com/watch?v=xKy2lLNQYrI 
    03min12

    m – EZW-12/2013, met dank aan VG 

    31-12-2018 om 01:36 geschreven door maart


    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.184. glimspieren 2019

    voor 2019 wens ik ons allemaal fitte glimspiertjes

    Glimspiertjes zijn de kleine gelaatsspieren die men gebruikt om te glimlachen.
    Wanneer we glimlachen activeren we tegelijk de druk-sensoren die met de spiertjes verbonden zijn
    Het signaal van de druk-sensoortjes gaat via zenuwbanen naar een klier in de hersenen, de eh, dinges.
    Die die scheidt iets af in de bloedbaan, een hormoon, en dan voelen we ons al wat beter.
    Haast ondanks onszelf, want een hormoon houdt men zomaar niet tegen hé.

    Zo stond dat daar geschreven, in moeilijke woorden van verstandige professoren die
    het psychisch en fysiek welbevinden van de mens bestuderen.
    We kunnen er maar goed mee zijn.

    Een aantal seconden glimlachen -waren het 5 seconden of 15?- en het effect is merkbaar, voelbaar.
    Niet in de spiegel kijken! Van dwaas staan glimlachen om het systeem te activeren
    zou men
    mogelijk in een lach schieten, of plots overlopen van zelfmedelijden,
    en dat is niet de bedoeling
    want het moet zachtjes gaan. Niet grimassen, wel glimlachen.

    Het systeem werkt, probeer maar.
    Néé, niet wegklikken, proberen heb ik gezegd.

    Vanaf vandaag de Glimspiertjes trainen gedurende héél 2019.
    Ziezo, dat is mijn diepste en oprechte nieuwjaarswens voor het komende jaar:
    voor ons allemaal actieve, getrainde, fitte glimspiertjes.

    m

    31-12-2018 om 00:00 geschreven door maart


    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.183. vuurwerk

    In 2012 was er voor het eerst een absolute nultolerantievoor vuurwerk door niet-professionelen.
    Zelfs wie ermee over straat liep was strafbaar en kon een boete van 50 euro krijgen.

    “In veel Vlaamse steden en gemeenten zoals Antwerpen,
    Aalst, Sint-Niklaas, Blankenberge, Oostkamp, De Panne, Laakdal en Beringen
    is vuurwerk afsteken tijdens oudejaarsnacht óók verboden.”
    van : http://www.standaard.be/artikel/detail.aspx?artikelid=DMF20121228_00417176

    Absoluut Nul Vuurwerk door Amateurs. En 'amateurs' bedoel ik
    in de meest negatieve betekenis van het woord, de sukkels en de klungels.

    Elk jaar wordt in het woonpark hier rechtover (Rozemaai) door jonge en minder jonge amateurs vuurwerk afgestoken.
    Eigenlijk is het een schamele bedoening en als het niet over explosieven ging
    zou ik medelijden hebben met het pover resultaat voor hun centjes.

    Explosieven tussen de woonblokken vind ik niet kunnen.
    Zo'n ding kan op een balkon of tegen een raam terecht komenen daar gevaarlijke schade aanrichten.

    En wat als iemand van de amateurkes zelf gewond raakt? Ik heb niet de energie om er heen te rennen,
    noch kunde of de moed om slagaderbloedingen af te binden. Het enige wat ik kan doen is de hulpdiensten bellen.
    En die rijden één kans op twee verloren in de Rozemaai, met verlies van kostbare minuten. 
    Vooral in het donker is dat zo. De pizzakoeriers kennen daar beter de weg dan ambulance en brandweer.

    Vanaf 23h30 sta ik op het balkon te rillen. Niet van de kou of omdat ik van het schouwspel wil genieten
    maar in de hoop dat de geluiden van opwinding en het bavianengekrijs niet veranderen in paniek en gehuil.
    Patrouilleren doet de politie hier niet, het is hier ongeveer een vrijplaats.
    En dat wéét de plaatselijke fauna. Zoals de vorige jaren hou ik straks de telefoon in de hand.

    m - EZW-12/2012, HiH-10/2016 en straks ook weer

    31-12-2018 om 00:00 geschreven door maart


    >> Reageer (0)
    30-12-2018
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen. ------ ochtendstond

    geboren 1952, nu 66 en verstrooid 

    Zo rond 07h30 staat LM op. Meestal ben ik dan al wakker.
    Soms ben ik dan al heel lang wakker. Voor mij is het dan al middag.

    Tussen 07h30 en 08h doen we nuttige dingen zoals
    koffie drinken (LM) en krantenkoppen lezen (wij allebei).
    Dat gebeurt in stilte. Tenzij iemand van ons twee iets opmerkelijk leest, dat mag luidop.

    LM is nogal met de politieke berichtgeving bezig, de laatste tijd.
    En ik met allerlei en van alles, soms lees ik zelfs het weerbericht. Zo ook vanmorgen.

    - Mogelijk windstoten tot 65 en meer! las ik, dat zei ik luidop ivm de boodschappen die hij van plan was te doen.
    - Dan zijn w' erbij, antwoordde LM afwezig, hij was 's lands problemen in zich aan het opnemen.
    - Erbij?
    - Wij zijn bij die 65 en meer. 

    m - EZW-11/2014, bijgewerkt

    30-12-2018 om 03:18 geschreven door maart


    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.182. decembergedoe

    ’k Heb familiale en sociale verplichtingen altijd als een opdracht aangevoeld,
    maar na mijn 26 jaar werd het echt een corvee, een dwang. Gezelligheid op commando.
    De stress die daaraan vooraf ging resulteerde vaak in afkeer voor het evenement
    waar andere mensen zo hun best voor gedaan hadden. Krampachtig hun best.
    En men blijft beleefd natuurlijk. Krampachtig beleefd.

    Toen we jong waren en meewerkten in de zaak was de geschenkperiode de drukke periode.
    Het was hard werken en doorwerken. Wanneer we thuiskwamen hadden we rust verdiend.
    Dwz, een beetje voor de TV liggen tot de slaap er op volgde.
    Maar nee, er moest per sé gezellig gedaan worden.
    Nuja, de jongste (Laura) was nog klein, dus voor het kind doet men een inspanning natuurlijk.

                        van 't Net  Gerelateerde afbeelding 

    Later bij de koopvaardij waren de feestdagen ook lange werkdagen. Gelukkig maar.
    Ons departement (pot-&-pan) was het enige dat overuren mocht doen.
    Op de rest werd bespaard. Toen al. 

    ‘k Heb het ooit gepresteerd om zes opeenvolgende jaren een vaarcontract te hebben
    dat startte in november. Zes jaar niet de dwang van de gezelligheid aan de wal.
    (Hier val ik in herhaling hé.)


    Nog later, toen ik met LM mee vaarde, had ik vaak de kerstversiering te doen,
    omdat ik de enige was die daar echt tijd voor had. Dat vond ik oké. Zéér oké.
    Er kwam nogal wat meet- en paswerk bij kijken want er moest soms begonnen worden van nul.
    De bomen waren er wel, maar de versiering niet, of omgekeerd. 

    De ervaring heeft me geleerd dat men er best op 15 nov aan begint,
    om tegen 19 dec klaar te zijn met voldoende geknutseld materiaal voor de 2 messrooms en de 2 smokerooms.
    Dat is dan wel een maand doorwerken en de woonkamer van de cabine ziet er continu uit als een atelier.
    Gelukkig kan LM daar allemaal tegen. 
    Die knutselwerken hielden me gefocust op hetgeen ik te doen had,
    niet op wat er qua gulden sfeer zou moeten uit de lucht vallen.

    Die paar keren dat we met de jaarwisseling in België waren gingen we naar het feest bij Laura, mijn jongste zus.
    In 2009 is zij ermee gestopt. Zonder veel uitleg, maar er zal wel een goede reden voor geweest zijn. 

    Nu, LM & ik vonden dat helemaal niet erg want door mijn vader zijn dictatoriaal gedoe,
    soms door zijn aanwezigheid alleen al, hadden de familiebijeenkomsten iets geforceerd,
    vaderkesdag, moederkesdag, verjaardagen, jubilees, zelfs op het feest voor de mensen van goede wil
    moest hij zijn stempel drukken, ook al was hij te gast in het huis van Laura.
    Of misschien juist daarom.

    Ik kan me niet herinneren dat ik zelfs als kind de glans en glorie zag van de eindejaarsfeesten.
    Het begon met engelenhaar dat prikt en kerstballen die breken in scherpe scherven.
    Het was geen glans maar glitter en
    het was geen glorie maar opgeblazen-hol-gedoe met venijnige scherven. 
    Zolang ik daarmee rekening hield viel ermee te leven. 
     

                                             van 't Net  What Are Some Uses for Broken Christmas Tree Ornaments?                                  

    m - HiH-12/2015, bijgewerkt -

    30-12-2018 om 00:00 geschreven door maart


    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.181. brand ?

    geblikker en geknipper  

    Vanmorgen vroeg, het was nog donker, zag ik bij de poort van de verlaten parkeergarage hier rechtover
    tegen de grond iets blikkeren, oranje-rood-geel.  Was het vuur? Brand? Vuurwerk?

    De schoolgaande jeugd heeft vakantie, misschien zijn er kinderen zonder toezicht bezig?
    'k Dacht direct het ergste, minderen kan achteraf nog hé.
    'k Denderde naar achter om de verrekijker te halen.
    In het terugkomen nam ik mijn foon van het tafeltje ivm gewonden en gekwetsten ...

    Het was een lege verpakking van chips waarvan een tipje op-&-neer flapte.
    Dat bewegend tipje weerkaatste het licht van de straatlampen en
    dat gaf geblikker en geflikker
    alsof  daar een vlammetje iets van plan was,
    alsof  daar een lont aangestoken was. 
    Maar 't was dus een  bewegend stukje blinkvuil.

    Niks loslopende kinderen. Vandaag geen lonten.
    Vandaag zijn het weer allemaal brave jongeren in deze straat.
    En gezien het uur sliepen ze waarschijnlijk nog de slaap der onschuldigen ook.


    m - EZW-12/2011, HiH-12/2016 - bijgewerkt

    30-12-2018 om 00:00 geschreven door maart


    >> Reageer (0)
    29-12-2018
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.------ woordje troost

    Op het Net kwam ik zojuist een tegeltje tegen en ik voelde een jubelkriebel van blije herkenning.
    Die tekst staat daar voor mij! Echt voor mij!

    De lucht is ineens minder grijs. De dag ziet er plots gans anders uit.
    Er is nog plaats voor mij, ik mag nog meedoen! 

                                                                 Afbeeldingsresultaat voor https://tegelizr.nl/tegeltje/in-een-wereld-vol-onzin-kan-die-van-jou-er-ook-nog-wel-bij  

    m – HiH-12/2016 en nog steeds geldig - https://tegelizr.nl/tegeltje/in-een-wereld-vol-onzin-kan-die-van-jou-er-ook-nog-wel-bij

    29-12-2018 om 04:22 geschreven door maart


    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.180. de lijstjes II/II

    Echt Gebeurd  van MML

    Gisteren hebben we boodschappen gedaan bij Colruyt. Er stond een hele rits karretjes op ons te wachten.

    Mijn immer speurend oog naar boodschappenlijstjes werd enorm verwend. Daar lag een schat aan briefjes in de karren,
    netjes in het klemmetje zodat ze niet weg konden waaien. Dat kon ook niet, ze waren kliedernat.
    Ik stuurde F-L alvast naar binnen om zich nuttig te maken door het geestrijk nat uit te zoeken.

    Ook natuurlijk omdat hij mijn wriemelen en rekken en acrobatieën om lijstjes te verzamelen niet zou zien.
    Ja, ik had geluk. Vijf had ik er al met veel moeite en nog net geen klim- of kruipwerk bemachtigd. 

    Voel ik ineens een voorzichtig tikje op mijn schouder.
    “Mevrouw, bent u iets verloren?” vroeg de al wat oudere man.
    “Euh, niet echt meneer.”
    “Kan ik u eventueel helpen? Kan ik iemand voor u roepen om u naar huis te brengen?” 

    Hoe vertel je zo een hulpvaardige man dat je op jacht bent naar achtergelaten boodschappenlijstjes.
    Ik heb hem dan voorzichtig uitgelegd waarom ik die briefjes wilde hebben. Hij gaf me zijn lijstje.
    En toen ik over de mailgroep vertelde vroeg hij mij of dat een vereniging of zelfhulpgroep was
    (voor mensen met eenzelfde afwijking.) Toen ik hem vertelde dat dat soms wel zo was,
    keek hij bedenkelijk en zei dat het tijd was voor een koffie en liep de winkel in recht naar de thermoskan.
    Daar stond F-L van een warm koffietje te genieten. Ja, ik bleef ook zo lang weg.

    Die man vertelde aan F-L wat hij bij de boodschappenkarretjes had meegemaakt,
    waarop F-L opperde dat hij dan kennis gemaakt had met zijn vrouw.
    Toen keek de man in F-L's kar. Drie flessen verkoudheidsmedicijn van het merk Grand Marnier.
    “Ja drie, antwoordde F-L op de onuitgesproken vraag, vanwege de korting.”

    De man nam zijn bekertje koffie, nam nog een koekje en vertrok naar de koelafdeling.

    Wat hebben we gelachen. En nu maar wachten op de eerste symptomen van versnuifdheid.
    We hebben het nodige in huis. MML
     

    Kan ik 'iemand' voor u roepen om u 'naar huis' te brengen?

    Hoe voorzichtig drukte de man zich uit!
    Hij bedoelde 'zal ik de politie bellen om u zachtjes & voorzichtig terug naar het tehuis te begeleiden' ?
    LM & ik liggen hier plat van het lachen.

    Telkens ik uw tekst herlees ontdek ik iets nieuws : gij moet nogal woest gekeken hebben toen hij
    u stoorde in uw oogst-bezigheden, dat hij zo braafjes zijn lijstje afgaf, en dat hij
    daarna terug naar binnen moest voor een bekertje troost.
    En bij de koffiestand stond dan F-L, met in de kar duidelijk zichtbaar drie flessen sterke drank ...

    m – EZW-12/2012, herwerkt 

    29-12-2018 om 00:00 geschreven door maart


    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.179. de lijstjes I/II

    'k Kan heel spartaans leven, en aan boord van sommige schepen heeft dat gemoeten,
    maar een warme douche, een frigo die werkt en een Outlook met alles er op en er aan
    zijn nu wel een minimum.
    En een Belgisch azerty klavier, anders kan ik niet tegoei schrijven als ik geen klemtonen kan typen.
    Een qwerty is ploegen door klei. Een azerty is dansen op parket.
    Zonder Outlook en Azerty zou ik me miserabel³ voelen.

    Vooral op dagen dat ik veel te schrijven en te vertellen heb.
    Zoals vandaag: 'k heb een boodschappenlijstje gevonden!
    Een speciaaltje. Op een scheurtje papier.
    Het ligt hier vast aan een wasknijper want het is zo klein dat het zou kunnen verdwijnen.
    Ze liggen in deze supermarkt hier niet voor het oprapen, de lijstjes, het is echt speuren.

    De Nederlandse auteurs van Psychologie van het Boodschappenbriefje hebben er 365 op een jaar tijd verzameld?
    Volgens mij hadden ze voor het inzamelen hulp van een heel eskader boodschappendoenders.
    Ofwel was het bluf en hebben ze er langer dan een jaar over gedaan.

                                              Afbeeldingsresultaat voor Psychologie van het boodschappenbriefje                                 

    “Veel mensen gaan gewapend met een boodschappenbriefje naar de supermarkt.
    Tefke van Dijk is gefascineerd door deze boodschappenbriefjes en de mensen erachter.
    Wat kopen ze, wat eten ze en wie en hoe zijn ze?
    Uit de boodschappenbriefjes, woordkeuze, het handschrift en de manier waarop ze zijn geschreven,
    kom je meer te weten over de maker ervan: de (pseudo)psychologie van het boodschappenbriefje.
    Dit boekje bevat een verzameling van die briefjes voorzien van deze pseudo-psychoanalyses
    (control freak, minimalistisch, burgerlijk, 'Oh la la').
    Omdat de briefjes meestal ingrediënten voor een maaltijd bevatten,
    heeft coauteur Marloes Morshuis bij een aantal ervan recepten verzonnen.
    Een tiental recepten, zoals lasagne, krentelteefjes en bospaddenstoelenpakketjes met mangochutney,
    is opgenomen in het boekje, andere vind je terug op haar blog.
    Met afbeeldingen van de besproken boodschappenbriefjes en kleurenfoto's van de bij de recepten behorende boodschappen.
    Een aardig vormgegeven, grappig boekje dat iedereen
    met andere ogen naar de eigen boodschappenbriefjes zal doen kijken.”

    Inkijkexemplaar : https://palmslag.nl/sites/default/files/psychologie_van_het_boodschappenbriefje.pdf
    Het inzamelen gaat nog altijd door, op het blog van Tefke Van Dijk : http://boodschappenbriefjes.blogspot.com/

    m - EZW-12/2012, herwerkt -

    29-12-2018 om 00:00 geschreven door maart


    >> Reageer (0)
    28-12-2018
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.------ otters got talent

    'k Dacht eerst dat er 'others got talent' moest staan.
    Zoiets als Special Olympics, maar dan op een podium.
    Nee dus. Het gaat wel degelijk over otters, over otters met talent.                 

    Talent? Afbeeldingsresultaat voor https://www.youtube.com/watch?v=wsRlO4dQJGI

    Ja, die ene wel, die zwarte. Die speelt ongeveer alle andere van het klavier. 
    Maar bij het publiek achterin, of is dat de jury, wordt er duidelijk gepiept om genade. 
    Zo sterk zal zijn talent niet in de smaak vallen. Erg voor dat beestje.

    klank niet te luid, dit is een repetitie :
    https://www.youtube.com/watch?v=wsRlO4dQJGI
    00min32

    klank mag luider, dit is de uiteindelijke voorstelling :
    https://www.youtube.com/watch?v=xlVGa14LUxI
    00min36

    m – EZW-12/2014, bijgewerkt – via JdB  

    28-12-2018 om 03:38 geschreven door maart


    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.178. kalender

    Elk jaar kopen we lotjes van de buurvrouw,
    haar dochter is 58 en verblijft in een instelling voor mensen met een verstandelijke beperking.
    En of we nu iets winnen of niet, elk jaar krijgen we een kalender.
    Zo ene met vakjes om in te schrijven. ’t Is voor de kalender dat ik al die lotjes koop natuurlijk!
    Nee, ik koop ze voor de buurvrouw. Want het begint zwaar te worden voor haar,
    zo ongeveer 60 jaar een groot klein kind in huis hebben, nu drie dagen in de week.

    We hangen de kalender tegen de zijkant van het boekenrek naast de deur van
    't bureau, zo zie ik van ver welke dag het is. 

    LM kent dag en datum doorgaans al van de dag tevoren maar ik vergis me soms drie keer per dag van datum.
    Vandaag ook weer, heel de namiddag gedacht dat het vrijdag was.
    Daarom hangt die kalender op een strategische plaats. Om mijn aantal vergissingen leefbaar te houden.

    Voor de neus van LM hangt nog een kleine kattenkalender. Die moet hij elk jaar hebben, want hij is een kattenman.
    Toen we nog vaarden werd die in dubbel gekocht, want er moest een exemplaar mee naar boord.
    Maar in die kleine kattenkalender kan men niet schrijven.

    Dus had ik een eigen kalender nodig om notities te kunnen maken.
    Vermits we zoiets aan boord niet bijhadden, maakte ik er zelf een.
    Op een A4-ruitjespapier, met per dag een vierkantje van 4cm/4cm.
    Zo had ik een soortement persoonlijk logboekje.
    En zo heb ik een flink aantal bladzijdes bijeen gevaren. Samen met LM bedoel ik.
    Voor ik hem kende was ik al 13 jaar bezig. Maar daarvan heb ik geen notities op kalenderbladen.

    Zelf een kalenderblad maken doe ik nu nog altijd. Nu voor de keuken, want LM staat sinds 2005 op voedingsplan.
    Om zeker te zijn dat er voldoende afwisseling is
    en om daar een kijk op te hebben vul ik een week op voorhand in.

    Met stabilostift markeer ik de proteïnesoort, want die moet voldoende gevarieerd zijn.
    Aan de afwisseling van de vier kleurtjes kan ik onmiddellijk zien of er voldoende variatie in zit.
    En een eierbereiding telt mee als proteïne, die staat gemarkeerd in geel.
    Vis in blauw, varkensvlees in roze, gevogelte, konijn en schaap in groen,
    rund en paard blijven zonder kleur.

    Dat idee heb ik van een Chef-kok op de Coral Temse.
    Die maakte zijn menu's ook zo, in overleg met de lagere bemanning.
    Tot ze er boven lucht van kregen en kwamen helpen.
    Toen werden die menu-vergaderingen bijna feestjes. Dat kon toen allemaal nog, in 1986. 

    Enfin, mijn zelfgemaakte keukenkalender is ook een vast punt waarop ik kan aflezen welke dag we zijn,
    maar 't is eigenaardig, in de keuken vergis ik me zelden van dag. Dat begrijp ik zelf niet.

    m - EWZ- 02/2013, 12/2014, bijgewerkt 

    28-12-2018 om 03:37 geschreven door maart


    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.177. Joke Emmers

    te gast bij Wim Helsen, Joke Emmers met een fragment van Rainer Maria Rilke

           U bent zo jong, in het leven nog zo onervaren, dat ik u, mijn beste, zo goed ik kan
           zou willen vragen geduld te hebben met alles wat in uw hart nog niet tot een oplossing is gekomen
           en te proberen de vragen zelf lief te hebben
           als voor u niet toegankelijke kamers en
           als boeken die in een volkomen onbekende taal zijn geschreven.
           Zoek nu niet naar de antwoorden die u niet gegeven kunnen worden, omdat u niet in staat zou zijn ze te leven.
           En het gaat erom alles te leven. Leef nu uw vragen.
           Misschien leeft u dan gaandeweg, ongemerkt, op een dag in een ver verschiet het antwoord binnen.

    uit: Brieven aan een jonge dichter

       Afbeeldingsresultaat voor Joke Emmers

     

    De knop voor de ondertiteling staat rechts onderaan, de =-knop.
    Emmers in gesprek met Helsen,
    https://www.vrt.be/vrtnu/a-z/winteruur/4/winteruur-s4a31/ 
    08min34 

    Over Joke Emmers: https://nl.wikipedia.org/wiki/Joke_Emmers
    Over Rainer Maria Rilke: https://nl.wikipedia.org/wiki/Rainer_Maria_Rilke(1875 - 1926)

    Brieven aan een jonge dichter:

    "Na de inspannende arbeid aan een boek over de beeldhouwer Rodin reist
    de Duitse dichter Rilke in 1903 naar Italië, vanwaar hij met vele mensen correspondeert.
    Onder hen bevindt zich een leerling van de militaire academie Wiener-Neustadt,
    Franz Xaver Kappus (1883 - 1966), die Rilke een paar gedichten ter beoordeling stuurt.
    Hieruit ontwikkelt zich een briefwisseling die (zonder het aandeel van Kappus) in 1929
    na Rilkes dood wordt gepubliceerd en onder de titel Briefe an einen jungen dichter
    een van de populairste werken van Rilke wordt.

    In een tijdspanne van vijf jaar legt Kappus hem de meest uiteenlopende problemen voor.
    Uit Rilkes antwoorden is zijn visie op een groot aantal aspecten van het leven te distilleren.
    Deze opvattingen van Rilke zullen ook nu nog velen aanspreken,
    bijvoorbeeld zijn hoop dat de tegenstellingen tussen man en vrouw zullen opgeheven worden." DSB

    Eerste indruk: wat hebben jonge vrouwen toch met Rilke?
    Vandaag Joke Emmers, vorig seizoen Lara Chedraoui en Marie Vinck
    op vorig blog 'een gans jaar maart?' , nov & dec 2017, de teksten 117 & 199. 

    28-12-2018 om 03:32 geschreven door maart


    >> Reageer (0)
    27-12-2018
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen. ------ het woord papa

    een filmpje voor als de zon niet wil schijnen 

    Leren praten. Wat een wonderlijk proces.
    Het begint 1 woordje. Of liefst 2 woordjes

               Gerelateerde afbeelding

    Het woord 'mama' was geen probleem meer,
    maar 'papa' was een beetje moeilijk. Het klonk als 'baba'.
    Daarom begon haar vader de p van papa te benadrukken.
    En dat vindt dit meisje ppprachtig klinken ! 
    'k Denk … dat ik ze ergens papa hoor zeggen ook.

    klank aanzetten :
    https://www.youtube.com/watch?v=dsTiQhl77jU 
    01min31 

    :o) – EZW-12/2015, bijgewerkt

    27-12-2018 om 00:49 geschreven door maart


    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.176. kennis vh Engels

    m/v met voldoende kennis van het Engels 

    Op dat schip hebben LM en ik twee keer een contractperiode gevaren.
    De eerste keer was in 2005, met Filippijnse bemanning en Indische officieren.
    De tweede keer was in 2007, ook Filippijnse bemanning, maar nu met Bulgaarse officieren.

    Blijkbaar was de rederij nog altijd op zoek
    naar de goedkoopste nationaliteit om een aantal arbeidsplaatsen in te vullen.
    Of naar mensen met de juiste werkethiek voor een tanker?
    Men kan zich afvragen wat de eerste bekommernis was/is.

    De voertaal aan boord was Engels, dat was al jaren zo.
    Tijdens het aperitief, een uur voor het avondeten, klonk een muziek op die me zeer droevig leek.
    Een koor uit een opera zingt een klaagzang, dacht ik.
    Er was in dat verhaal waarschijnlijk een catastrofe gebeurd, zo tragisch klonk het allemaal.
    Is dit muziek voor aan boord van een schip? Waar mensen al eens last kunnen krijgen van heimwee.
    Of van moedeloosheid … Niet echt rustige of blije muziek om tijdens het decompressie-uurtje te horen,
    het uurtje dat men nodig heeft om terug te schakelen van werkmodus naar avondmodus.

    In het gedacht dat dit gezang uit een operatragedie kwam, zuchtte ik en zei
    - 't Is precies begrafenismuziek. (this sounds like music for a funeral)
    Waarop de 2de stuur antwoordde
    - Dit is ons nationaal volkslied.

    Ik had ter plekke door de vloer willen zakken, verdwijnen. Ik had zojuist een Natie beledigd.
    Vreemd genoeg bleef hij me glimlachend aankijken.
    Wat bleek : hij had het woord funeral niet begrepen,
    terwijl dat toch een gewoon woord is, geen ingewikkelde vakterm.
    Hij had er 'festival' van gemaakt en was opgetogen over wat ik gezegd had
    over het nationaal lied van zijn land.
    Festivalmuziek ipv begrafenismuziek.

    Door mijn blunder had ik kou tot in mijn merg, edoch, die gast bleef zonnig,
    hij was gecharmeerd terwijl ik ongeveer op de Slavische Ziel getrapt had …
    Maar wie brengt er nu in godesnaam het eigen volkslied mee naar een informeel gezelschap?
    Wel internationaal, maar toch informeel.

    - Zouden wij de Brabançonne meenemen aan boord en spelen tijden de apéro? vroeg ik me zojuist luidop af.
    - Nee. Liefst niet, antwoordde LM van aan zijn klavier.

    Hij weet niet wat ik aan het typen ben, maar zijn antwoord was direct & duidelijk.

    Volgens mij klinkt deze melodie zwaarmoedig, droefgeestig, weemoedig …
    Môja, melancholie hoort bij de Slavische volksaard zeker? 
    Klank aanzetten.
    Ge moet het niet uitluisteren hoor, 't is gewoon om u efkes een idee te geven :
    https://www.youtube.com/watch?v=WRCmD11YSu8 
    01min32 

    m – HiH-06/2015, 04/2016, bijgewerkt - https://nl.wikipedia.org/wiki/Mila_Rodino 

    27-12-2018 om 00:30 geschreven door maart


    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.175. Thomas Huyghe

    te gast bij Wim Helsen, Thomas Huyghe met een tekst van LPG

           EEKLO  02/08/2016 - 02u53  
           FIETSER VALT MET FRIETEN

           Een fietser viel zaterdagavond van zijn fiets met een zak frieten aan het stuur.
           Het ongeval gebeurde rond half acht in de Oostveldstraat in Eeklo.
           De 63-jarige man wilde met de fiets de straat oversteken ter hoogte van het psychiatrisch
           centrum en viel. Hij werd lichtgewond overgebracht naar het AZ Alma in Eeklo
           en kon niet meer van zijn frietjes genieten. (LPG)
      Afbeeldingsresultaat voor Thomas Huyghe

    De knop voor de ondertiteling staat rechts onderaan, de =-knop.
    Huyghe in gesprek met Helsen,
    https://www.vrt.be/vrtnu/a-z/winteruur/4/winteruur-s4a30/
    11min39

    Over Thomas Huyghe :
    https://www.demorgen.be/tvmedia/thomas-huyghe-de-eenmansredactie-van-diw-sports-hij-heeft-een-aangeboren-talent-voor-lulligheid-b6d7794f/
    Over LPG : niks gevonden
    Over Het Laatste Nieuws : https://nl.wikipedia.org/wiki/Het_Laatste_Nieuws     

    27-12-2018 om 00:29 geschreven door maart


    >> Reageer (0)
    26-12-2018
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.------ minimalistisch

    Buiten het resoluut niet-meedoen, bestaat ook de beleefde poging-tot.

    Hieronder een boompje waarvan ik paf sta.
    Het is de verwezenlijking van een idee van Charles M. Schulz, en het heet de Charlie Brown kerstboom.
    Kijk en bewonder deze soberheid, het is bijna ikebana,
    of misschien een driedimensionale haiku.

                    Afbeeldingsresultaat voor charlie brown pathetic holiday tree                            Gerelateerde afbeelding
    Rechts het oorspronkelijk ontwerp, in een beginfase.


           
                        

    m – HiH-12/2016, herwerkt

    26-12-2018 om 01:15 geschreven door maart


    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.174. de tokèh vertelt

    "De Tokèh Vertelt"
    is een webpagina voor het voortzetten en het delen van verhalen, g
    emaakt voor en door Indische mensen.

    “Omdat ik op leeftijd ben, ben ik aardiger voor mezelf, en minder kritisch op mezelf geworden.

    Ik ben mijn eigen vriend geworden.

    Ik heb te veel dierbare vrienden deze wereld zien verlaten, te vroeg; voordat zij konden begrijpen
    hoe groot de vrijheid is met het ouder worden. Wiens zaak is het, als ik ervoor kies om te lezen,
    of om op te computeren, tot 02:00 uur in de morgen, of slapen tot 's 12.00 uur 's-middags?

    Ik zal dansen met mezelf op die prachtige muziek van de 50, 60 & 70 's,
    en als ik op hetzelfde moment, zou willen huilen om een verloren liefde, dan zal ik dat doen.
    Ik zal op het strand lopen, in een badpak dat strak is gespannen over een uitpuilend lichaam,
    en ik duik met overgave in de golven, als ik daarvoor kies, ondanks de medelijdende blikken van de jetset.
    Ook zij zullen er ooit oud uit gaan zien. 

    Ik weet dat ik soms vergeetachtig ben. Maar nogmaals, een deel van het leven ben ik ook vergeten.
    En misschien herinner ik me uiteindelijk de belangrijkste dingen.
    Zeker, door de jaren heen, is mijn hart wel eens gebroken. Hoe kan je hart niet breken,
    als je een geliefde verliest, of wanneer een kind lijdt,
    of zelfs als iemand 's geliefde huisdier wordt aangereden door een auto?
    Maar, gebroken harten geven ons kracht, begrip en mededogen.
    Een hart dat nooit is gebroken, is ongerept en steriel, en zal nooit de vreugde kennen van het onvolmaakte. 

    Ik ben gezegend lang genoeg geleefd te hebben om mijn haar grijs te zien worden,
    en mijn jeugdige lachen is voor altijd geëtst in de diepe groeven op mijn gezicht.
    Zo velen hebben nooit gelachen, en zo velen zijn gestorven voordat hun haar zilver kon worden.

    Als je ouder wordt, is het makkelijker om positief te zijn.
    Het kan je steeds minder schelen wat andere mensen van je denken.
    Ik twijfel niet meer aan mezelf. Ik heb zelfs het recht verdiend om het fout te hebben.
    Dus, om je vraag te beantwoorden, ik vind het fijn oud te zijn. Het heeft mij bevrijd.
    Ik hou van de persoon die ik ben geworden. Ik zal niet eeuwig voortleven, maar in de mij resterende tijd,
    zal ik geen tijd verspillen met klagen wat had kunnen zijn, of mij zorgen te maken over wat er nog zal komen.

    En ik zal iedere dag een dessert eten als ik daar lust toe heb.”

    via P² - HiH-12/2016, herwerkt – Radio Tokèh, ooit in Spijkenisse, Rotterdam
    https://www.facebook.com/806629732764192/posts/-omdat-ik-op-leeftijd/823146471112518/ , een tokèh = https://nl.wikipedia.org/wiki/Tokeh

    26-12-2018 om 00:00 geschreven door maart


    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.173. wintergeuren

    op het platteland

    De geuren die uit de schouwen kwamen hoorden erbij.
    Het was pollutie, ooit luchtbezoedeling geheten, maar als kind stoorden wij ons daar niet aan.
    Bezoedelen was iets van de grote mensen in nieuwsberichten.
    De schouwgeuren in de krakende winterlucht hadden iets geruststellend.

    Wij en het ander grut uit de buurt waren scharrelkinderen. In de jaren 50 en 60 kon dat nog.
    Van het lang spelen op wegels en paadjes waren onze tenen ijsklompjes en onze neuzen ook.
    Naarmate we onze huizen naderden waren de schouw-geuren er. Ze zeiden : warmte.
    Na zoveel verkennen en intensief struinen tussen velden en weiden
    moesten we al die indrukken kunnen verwerken,
    best met de hersens op kamertemperatuur.

    Die warmte hadden we zelf verdiend met kou lijden voor onze algemene ontwikkeling.
    En onze pantoffeltjes lagen warm gereed op de radiator van de inkom.
    Dat wist ik, want ik had ze er zelf op gelegd.
    Met warme pantoffels aan komt alles veel sneller weer goed. Ook neus, oren en hersenen.

    Maar eigenlijk was dat wintergevoel er niet alleen in december hoor,
    het was er ook in januari en februari. Zolang het maar koud genoeg was om de schouwen te ruiken.

    Het typisch december-gevoel draaide volgens mij rond Sinterklaas en Kerst.
    Met Oudejaarsavond vloeide het al over in het januari-gevoel.
    Men kan december niet verwarren met januari.
    En dat is een totaal andere sfeer. Daar gaat het over nieuw.

    Als eerste waren er die rot-solden, die ons verplichtten mee gaan winkelen met Ma.
    En het volgende schooltrimester was duidelijk een nieuw begin want elke ochtend
    schreven we het nieuw jaartal in het klasagenda en ’s avonds boven elke huistaak.

    Op 10 januari heette de kerstversiering plots kerstrommel en moest opgeruimd worden. 
    Januari had andere bezigheden, een andere sfeer, gaf een ander gevoel.
    Het bleef winter, dat wel, maar december liep zeer zeker niét door naar januari.

    m – HiH-12/2016, bijgewerkt

    26-12-2018 om 00:00 geschreven door maart


    >> Reageer (0)
    25-12-2018
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.------- een kerstboom

    In februari/maart/april werpen herten hun gewei af.  
    Dan liggen de bossen (in het Noorden) vol takken waar een mens een been zou over breken.
    Wat doet een goede boswachter dan? Hij ruimt ze op.
    Het is studiemateriaal voor biologen en andere kundige kenners.

               prodcut-image 

    Maar daarna, waar blijft men ermee? Men verkoopt ze.

    Aan liefhebbers en ook aan kunstenaars en ambachtslieden.
    Die doen daar iets mee : 

                Gerelateerde afbeelding
     
    Mooi hé. Vind ik ook.
    m – EZW-12/2013, herwerkt - foto's van 't Net

    25-12-2018 om 01:47 geschreven door maart


    >> Reageer (1)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.172. mijn vaccin

           Hier een interessante redenering van Peter Piot, kort artikel :
           http://www.hbvl.be/cnt/dmf20161215_02627691/wie-geen-griepvaccin-neemt-is-een-egoist 

    Het griepvaccin wordt best toegediend tussen 15/10 en 15/11,
    om optimaal effectief te zijn wanneer de griep piekt, en dat zou ergens in februari zijn. 

    Als gezagsgetrouwe burger is LM in oktober al gevaccineerd.
    Aangezien ik achterop hink met ongeveer alles wat moet of zou moeten,
    ga ik in december nog gauw efkes die spuit laten zetten, wanneer het nipt niet te laat is.
    Naarmate de leeftijd vordert gebeurt dat met van langsom minder schuldgevoel
    en van langsom minder gêne. Ik ben laat en wat dan nog … 
    Zelfs de huisarts kijkt er niet meer van op. Misschien heeft ze nog van dat soort klanten, laatkomers.

    Een spuit. Een nááld dus hé. Een naald in mijn vel. 
    Mijn hoofd weet dat het oké is, maar mijn lijf weet dat niet.
    Mijn lijf reageert los van mijn hoofd. Ik lijd aan schrik-voor-de-prik. In hoge mate. 

    Een van de laatste vaccins:
    gelijk de dokteres de naald wilde aanzetten, ging de telefoon.
    Ze verdween naar het kantoorgedeelte van de raadpleging. 

    Daar ging heel mijn ademhaling, mijn oefeningetje om de spieren ontspannen te houden,
    allemaal om haar het werk niet te bemoeilijken en mezelf achteraf geen pijnlijke plekken te bezorgen.

    De dokteres is een tengere dame met elfenhanden,
    tussen haar fijne vingers is de spuit monsterlijk groot.

    Toen ze opnieuw naast mijn stoeltje stond was ik al veel minder ontspannen, de zelfcontrole was kwijt.
    Ze ontvette opnieuw het stukje huid op mijn arm.
    "Dokter, als de telefoon nu nog eens rinkelt..." En de telefoon rinkelde opnieuw. Zij opnieuw weg.
    Wanneer ze even later terug naast me stond was ik een wrak.
    Gespannen als een bang konijn, terwijl mijn hoofd toch weet dat een vaccin 'voor mijn eigen goed' is. 

    "Dokter...?" De telefoon rinkelde opnieuw en toen commandeerde ik paniekerig naar het kantoorgedeelte:
    "LM? Neem die telefoon aan!"
    LM dééd dat dus hé, hij nam de hoorn op, want hij vermoedde ondertussen wel hoe ik eraan toe was. 
    Hij deed het nog tamelijk professioneel ook:"Met de praktijk van dokter RL, kan ik u helpen?" 

    Denkt ge dat de dokteres toen eindelijk die spuit gezet heeft ?
    Maar nee! Ze zat op het krukje naast mij, opgetogen over LM zijn interventie en
    ze zat te schudden van het lachen. 

    Nog iemand een vaccin deze maand? Neem LM mee!

    m - EZW-05/2004, HiH- 10/2014,12/2016 - en nog steeds werkelijk waar

    25-12-2018 om 00:00 geschreven door maart


    >> Reageer (0)




    E-mail

    klik op knop om me te mailen


    Zoeken in blog


    Archief per maand
  • 02-2019
  • 01-2019
  • 12-2018
  • 11-2018
  • 10-2018


    Blog tegen de regels? Meld het ons!
    Gratis blog op http://blog.seniorennet.be - SeniorenNet Blogs, eenvoudig, gratis en snel jouw eigen blog!