NIEUW: Blog reclamevrij maken?
Inhoud blog
  • 232. ogen beschermen
  • 231. Bernard Dewulf
  • 230. schreeuwers
  • 229. Dolores Bouckaert
  • 228. schoeisel
  • 227. Sven Nys
  • 226. de stem als wapen
  • 225. nattigheid
  • 224. over persiflage
  • 223. van uit het raam
  • 222. oren voor Dino
  • 221. een mail
  • 220. gewrichtsbanden
  • 219. F. Van Groningen
  • 218. werkethiek India
  • 217. Jaak Van Assche
  • 216. een elektrische
  • 215. Sarah Vandeursen
  • 214. te hoog gegrepen
  • 213. Wim Oosterlinck
  • 212. over vooruitgang
  • 211. in Zwitserland
  • 210. hulp of pulp?
  • 209. glas is leeg
  • 208. cenosillicafobie
  • 207. de Peel
  • 205. A. Graviilakis
  • 206. danskriebels
  • 204. geen zwerfvuil
  • 203. Bert Bultinck
  • 202. girlpower
  • 201. Vincent Byloo
  • 200. abrik. & pistache
  • 199. Els Dottermans
  • 198. het reciteren
  • 197. na de feesten
  • ------ geen verbinding
  • 196. standpunt
  • 195. op eieren lopen
  • ------ wees een wonder
  • 194. gezinsplanning
  • 193. uit Stockholm
  • ------ straatnieuws
  • 192. de start van 2019
  • 191. Lennert Coorevits
  • ------ toversoep
  • 190. RMT ...
  • 189. Frieda Van Wijck
  • ------ winterdip
  • 188. temariballen
  • 187. de loodjeslijst
  • ------ verleden
  • 186. houten kop
  • 185. aan tafel
  • ------ mensen in winter
  • 184. glimspieren 2019
  • 183. vuurwerk
  • ------ ochtendstond
  • 182. decembergedoe
  • 181. brand ?
  • ------ woordje troost
  • 180. de lijstjes II/II
  • 179. de lijstjes I/II
  • ------ otters got talent
  • 178. kalender
  • 177. Joke Emmers
  • ------ het woord papa
  • 176. kennis vh Engels
  • 175. Thomas Huyghe
  • ------ minimalistisch
  • 174. de tokèh vertelt
  • 173. wintergeuren
  • ------- een kerstboom
  • 172. mijn vaccin
  • 171. nieuwjaarsbrieven
  • ------ gelijk = gelijk?
  • 170. vintage Disney
  • 169. die brief van-
  • 168. het ezeltje
  • 167. decemberstress
  • 166. kribbig
  • 165. extreem dankbaar
  • 164. oprecht dankbaar
  • 163. Jasmien Naciri
  • 162. de inkt was weg
  • 161. W. Vermandere
  • 160. krijgsgevangene
  • 159. Bas Birker
  • 158. LED-kaarsen
  • 157. Lieven Van Gils
  • 155. turnen II / II
  • 156. charmant
  • 154. turnen I / II
  • 153. in de wachtzaal
  • 152. pap & poëzie
  • 151. over vergiffenis
  • 150. parkeerperikelen
  • 149. sféér !
  • 148. maandenlang
  • 147. Midas Dekkers
  • 146. Java & Brasil
  • 145. Soe Nsuki
  • 144. een winterscène
  • 143. S van Herreweghe
  • 142. twee croissants
  • 141. trouwen II / II
  • 140. de kleinste boom
  • 139. trouwen I / II
  • 138. nog 13 x slapen
  • 137. nep-doventolk
  • 136. dat rood vestje
  • 135. Luc Appermont
  • 134. desserts
  • 133. Lara Taveirne
  • 132. de bijsluiters
  • 131. A. Raemdonck
  • 130. desillusie
  • 129. Ella Leyers
  • 128. Mme Zwarte Piet
  • 127. koe & peren
  • 126. sinterklaas
  • 125. in de bloemetjes
  • 124. vallende sneeuw
  • 123. Ik zag de Sint !
  • 122b AAAHH - ellende!
  • 122. een spiegel
  • 121. één stap per keer
  • 120. Toton Laurent
  • 119. Stefan Brijs
  • 118. kopen op kompas
  • 117b noodlotsymfonie
  • 117. Tiny Bertels
  • 116. een musculus
  • 115. Clement Peerens
  • 113. leren wachten
  • 114. met de hond
  • 112. inslapen
  • 111. het huis ‘91-‘92
  • 110. gelijk waar
  • 109. overslapen!
  • 108. haar groéit
  • 107. Wim Lybaert
  • 106. papieren zakjes
  • 105. Tsar B
  • 104. V-L-V !
  • 103. John Porter
  • 102. het bedje
  • 101. Pedro Elias
  • 100. broccoli
  • 099. tredkraan Brugge
  • 098. ruggegraat
  • 097. liefde II / II
  • 096. liefde I / II
  • 095. lumineus
  • 094. groepswoonst
  • 093. Xavier Taveirne
  • 092. zee-presten
  • 091. Guy Cassiers
  • 090. onbewaakt
  • 089. Paula Semer
  • 088. een boze aap
  • 087. Linde Merckpoel
  • 086. achtervolging
  • 085. frigo-lezen
  • 084. Lucas 25 ?
  • 083. omtrent oorlog
  • 082. leutige dingen
  • 081. 'in huis'
  • 080. saluki 's
  • 079. stille helden
  • 078. madammy
  • 077. Abdelkader Benali
  • 076. een liefde
  • 076b wacht op mij !
  • 075. Annemie Struyf
  • 074. metamorfose
  • 073. Peter V.d.Veire
  • 072. mooie mededeling
  • 071. 't bed v Penelope
  • 070. paLoRe
  • 069. de gouden bal
  • 068. eten stelen
  • 067. prentjes jagen
  • 066. het jongetje
  • 065. Cath. Vandoorne
  • 064. de catwalks
  • 063. Marnix Peeters
  • 062. een grotere tafel
  • 061. Fatma Taspinar
  • 060. verdwijnzalf
  • 059. Alex Callier
  • 058. tuin winterklaar
  • 057. Joplin & Joplin
  • 056. de juiste vlaggen
  • 055. lerares weg
  • 054. bijna halloween
  • 053. Lou Reed
  • 052. een babbeltje
  • 051. liederlijk vrij
  • 050. zonder kalender
    'een heel jaar maart?'
    schrijfvloer 02
    11-01-2019
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.205. A. Graviilakis

    te gast bij Wim Helsen, Annick Gavriilakis met een tekst van Ilse 

            
                Leuven, 4 april 2018

            Dag Liesje, 

            Het meest voorkomende werkwoord hier ?
            Het is een NIET werkwoord.
            Het is een passief woord. 
            Het is wachten.
            Wachten op je post.
            Wachten op bezoek.
            Wachten op je advocaat.
            Wachten bij de dokter.
            Wachten op de etensbedeling.
            Wachten op het openen van je cel.
            Wachten op een antwoord van de directie.
            Wachten op je medicijnen.
            Wachten op je dossier.
            Wachten op uitgangen.
            Wachten op je invrijheidstelling.
            Wachten op je dood.
            Altijd maar wachten.

            Ilse 

      Berg en Dal met Anniek Gavriilakis                 


    De knop voor de ondertiteling staat rechts onderaan, de =-knop.
    Gavriilakis in gesprek met Helsen,
    https://www.vrt.be/vrtnu/a-z/winteruur/4/winteruur-s4a37/
    09min00

    ver Annick Gavriilakis: interview https://www.youtube.com/watch?v=a6tPR93yWGI – 08min12, interessant

    Over Leuven Centraal :
    https://justitie.belgium.be/nl/themas_en_dossiers/gevangenissen/belgische_gevangenissen/gevangenissen/meer_info/leuven_centraal 
    https://justitie.belgium.be/nl/themas_en_dossiers/gevangenissen/belgische_gevangenissen/gevangenissen/adres_gevangenis_leuven

    11-01-2019 om 01:13 geschreven door maart


    Tags:
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.206. danskriebels

    Danskriebels, lang gehad. Niet te stuiten was ik toen.
    Als er ergens gedanst kon worden, was ik erbij.
    Niet vanaf het eerste nummer. Ik moest wachten op De Kriebels,
    tot er een nummer kwam waarbij mijn lijf zei : nú!
    En vanaf dan kwam het in orde, voor de rest van de avond nacht.

    We hebben ooit gekke dingen gedanst op gekke plaatsen,
    vrienden en ik, collega's en ik. Gekke mensen en ik.
    Veel plezier gemaakt.

    Later werd dat rustiger, met de leeftijd werd ik minder dartel.
    Tot mijn verbazing moest ik al eens uitblazen ook.
    De laatste keer dat het er nog uitbundig aan toe ging : 

    Einde '97 hadden we aan boord de verjaardag van collega F te vieren.
    Dat klinkt als een corvee, maar dat was het niet.
    De voorbereidingen waren een plezierige opdracht en
    door veel mensen werd met heel veel enthousiasme en geheimzinnigheid
    voorbereid, versierd en geprepareerd. Grondig.

    Alle departementen deden mee, want F was een tof meiske. Een toffe stuurvrouw. 

    Toen de jarige om 20h op haar wacht kwam
    werd ze teruggestuurd door de collega die twee uren van haar wacht overnam.
    De andere twee uren zou de captain zelf wacht lopen. Zo was capt DM, een menselijke mens. 
    Eigenlijk een crème van een mens. LM en ik hebben een aantal keren met hem gevaren
    en capt DM staat in onze top-drie van captains. 

    Beneden waren wij al gelanceerd en kon F onder luid applaus haar intrede doen.
    Ge moet u voorstellen dat zestien mensen of meer al een kwartier lang
    uitbundig stonden te dansen in een ruimte die niet groter was dan een gemiddelde woonkamer.
    F werd binnen gesleurd en kreeg klapzoenen tot ze niet meer wist waar ze stond.

    Die ochtend was de vorige 1ste stuurman afgemonsterd, een tirannieke chaoot.
    Zelfs het staal van de romp zuchtte opgelucht toen hij de gangway af ging.
    Zijn vervanger was al een tijdje aan boord en wist dat hij dit feestgedoe en -gedruis
    mocht interpreteren als decompressie.
    Een wijze jongen voor zijn jaren. Hij had alles onder controle. Zelfs een jolig feestje.

    De chaoot was weg én er werd een verjaardag gevierd, de sfeer was uitbundig tot in de vroegte.

    ’s Anderendaags voelde ik me niet zo fit.
    Een paar uren feesten -ik had iedereen 'in bed gelegd'-
    en nadien opruimen ging me blijkbaar niet zo goed meer af.
    En ik was pas 45. LM ook, maar hij had daar minder last van, van die 45. 

    Na de middag kwam F aan de cabine kloppen om te vragen waar ik bleef voor onze pingpong-sessie.
    Ik zei dat ik me niet zo fit voelde en of morgen ook goed was.
    Morgen was ook goed, zei F genadig, in de mildheid van haar vijfentwintig jaren.

    De dag nadien was ik er nog erger aan toe.
    Nog altijd spierpijn, maar nu zat héél mijn body zat vol pijnen en pijntjes.
    Ik kon amper naar de mess om aan tafel te verschijnen.
    Na de middag kwam F kijken en ze vond me een ramp : wéér geen pingpong. 

    - Jamaar, piepte ik van op de seat, ik ben 20 jaar ouder dan gij hé.
    Ik zag aan haar blik wat ze na twee dagen vond van de leeftijd 45.
    En ze gaf me de rest van de dag om wat verder te kreupelen. 

    Dat was mijn laatste keer uitbundig dansen, de laatste keer remmen los.

    In november 2017 werd F op haar beurt 45. Misschien had ik haar moeten bellen,
    twintig jaar na datum, om haar te vragen of ze zin had in een partijtje pingpong.
    Alsof ik dat nog zou kunnen.

    Mijn voet wipt soms nog mee met een muziekske, maar dansen doe ik nu
    op de melodie van Een Mooie Pinksterdag. Dat is mijn ritme geworden.

    m - Ezw-06/2012, HiH-04/2015, herzien -

    11-01-2019 om 00:00 geschreven door maart


    >> Reageer (0)
    10-01-2019
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.204. geen zwerfvuil

    Sluikafval is niet meer van deze tijd ~ door Rocor, 08/2011 

    “Aan zee, zittende op een bank, terwijl de dames efkens in een klerenwinkel gaan kijken
    of er iets bij kon zijn naar hun goesting (herkent ge dat?), wacht ik geduldig buiten en hou me in stilte bezig.
    Ik doe aan mensjes kijken, en als man, zeg maar aan vrouwtjes kijken!
    Er komt een jonge knaap met zijn hondje voorbij. Ik schat de jongen 12 jaar.
    Hij is een papiertje aan het verwijderen van zijn snoepje.
    Ter hoogte van een vuilnisbak wil hij het papiertje er in gooien maar er was te veel wind.
    Het wikkeltje ontsnapt uit zijn handen en vliegt weg.
    Het dingetje was piepklein. Wat doet dat kind?
    Hij windt de leiband van zijn hond rond de paal waar de vuilnisbak aan bevestigd is, en rent het papiertje achterna.
    Hij tracht het ding te pakken, wat niet lukt. Dan probeert hij het vast te krijgen
    door er zijn voet op te plaatsen maar met die wind kwam hij 2 maal te laat.
    Het ventje keek eens vertwijfeld achter zich naar zijn hondje want hij was al een eind weg.
    Ik dacht dat hij ging terug keren maar niets van!
    Hij zet zijn spurt verder waarschijnlijk met het ordewoord van zijn ouders in gedachte : “niets op straat gooien!” 

    Het hondje wordt onrustig, trekt aan zijn riem en geraakt los, zijn baasje achterna.
    Samen hollen ze achter dat stom papiertje, en ja, bingo! Ze brengen het samen terug naar de vuilnisbak!
    Toen deed dat ventje iets dat ik niet zal vergeten. Hij haalde het snoepje uit zijn mond
    beet het in twee, gaf de helft aan zijn hondje alsof hij wou zeggen : gij hebt me goed geholpen en ge hebt het verdiend!  
    en ze trokken verder.

    Proficiat onbekende jongen.”

    Toen ik deze beschrijving las was ik direct verkocht en ik hoop dat het jongetje van toen dit ooit leest want
    zo'n tekst is een klein standbeeldje. Niet in steen of brons, zelfs niet op papier, gewoon in woorden.
    En woorden reizen heel lang en soms heel ver.
    Misschien bereiken de woorden van Rocor ooit die kleine jongen van toen.

    door Rocor, 08/2011 - http://blog.seniorennet.be/rocor/archief.php?startdatum=1312149600&stopdatum=1314828000  

    10-01-2019 om 02:38 geschreven door maart


    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.203. Bert Bultinck

    te gast bij Wim Helsen, Bert Bultinck met een fragment uit 'Gravity’s Rainbow' van Thomas Pynchon

    Proverbs for paranoids

    1. You may never get to touch the Master, but you can tickle his creatures.

    2. The innocence of the creature is in inverse proportion to the immorality of the Master.

    3. If they can get you asking the wrong questions, they don't have to worry about answers.

    4. You hide, they seek.

    5. Paranoids are not paranoids because they're paranoid,
        but because they keep putting themselves, fucking idiots, deliberately into paranoid situations.

       Bert Bultinck nieuwe hoofdredacteur van Knack

    De knop voor de ondertiteling staat rechts onderaan, de =-knop.
    Bultinck in gesprek met Helsen,
    https://www.vrt.be/vrtnu/a-z/winteruur/4/winteruur-s4a36/
    11min24

    Over Bert Bultinck : allerlei op Google
    Over Thomas Pynchon : https://nl.wikipedia.org/wiki/Thomas_Pynchon 
    Gravity’s Rainbow : https://nl.wikipedia.org/wiki/Thomas_Pynchon#De_regenboog_van_de_zwaartekracht_(Gravity's_Rainbow)

    10-01-2019 om 02:37 geschreven door maart


    >> Reageer (0)
    09-01-2019
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.202. girlpower

    “Toen onze jongste dochter vorige week haar twee jongens bracht, 8 en 10 jaar,
    werd ze onderweg tegengehouden door een agente.
    Het was amper in de namiddag rond 4 uur, maar ze toch moest blazen.

    Met het kerstfeest hier hebben we nog moeten lachen met de schoondochter
    omdat zij bij een controle niet hard genoeg kon blazen.
    Met dit gegeven in het achterhoofd zette onze dochter aan en blies,
    en ze blies het apparaatje kaduk.
    "Even wachten, zei de agente, seffens opnieuw. "
    Ondertussen kreeg dochter te horen dat een van de voorlichten niet brandde .
    "Verzekeringspapieren aub". Toen bleek het juiste papier niet in de map te zitten.
    Mijn dochter belde naar de verzekeringsmaatschappij om te vragen waar haar bewijs bleef.
    "Sorry madammeke, we sluiten "
    "Geef uw telefoon eens", zei de agente terwijl zij hem al weggegritst had.
    "Madame, hier de politie van ...., wil u aub nakijken of die verzekering in orde is?"
    "O ja, mevrouw, onmiddellijk" en gelukkig was alles in orde.

    Maar ge had de jongens moeten zien als ze hier aankwamen, opgewonden in de hoogste graad.
    Allebei hadden ze een BOB-sleutelhanger gekregen maar die verdween uit hun aandacht ,
    want dat de politieagente de madame van de verzekering aan de praat had gekregen,
    dát was super cool! Ze struikelden over hun woorden om alles verteld te krijgen.

    De politie staat nu hoog in hun sociale rangschikking.” MVS

    Jawadde MVS, die agente heeft daar in die korte tijd meer voor de idee girlpower gedaan
    dan alle afleveringen van Mega-Mindi samen. Want deze agente was écht.
    Ze was gewoon & zonder toverij en toch deden ze bij de verzekering wat zij vroeg!
    Da's pas magie! De magie van de macht of de magie van het gezag? Dat laten we voor later.
    In elk geval 'Mega-Cool', ik kan me de opwinding van de jongens voorstellen. 

    Dúbbele girlpower, vermits uw dochter de tester al buiten dienst geblazen had.
    Straffe Madammen, daar bij u in de streek.

    De sleutelhangers zijn een mooie herinnering :
    dat was de dag dat Mama de tester over zijn toeren geblazen heeft.
    Een belevenis voor de familieverhalen, familiefolk-lore.

    m - EZW-01/2013, herwerkt, naar een gegeven van MVS 

    09-01-2019 om 04:41 geschreven door maart


    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.201. Vincent Byloo

    te gast bij Wim Helsen, Vincent Byloo met de songtekst
    'Man with the Long Black Coat' van Bob Dylan:           
           
            Preacher was a talkin', there's a sermon he gave 

            He said every man's conscience is vile and depraved 
            You cannot depend on it to be your guide 
            When it’s you who must keep it satisfied.   

     Vincent Byloo stopt onmiddellijk als presentator van Studio Brussel

    De knop voor de ondertiteling staat rechts onderaan, de =-knop.

    Byloo in gesprek met Helsen,
    https://www.vrt.be/vrtnu/a-z/winteruur/4/winteruur-s4a35/ 
    11min16

    Over Vincent Byloo : https://nl.wikipedia.org/wiki/Vincent_Byloo 
    Over Bob Bylan : https://nl.wikipedia.org/wiki/Bob_Dylan 
    Man with the long black coat: https://vimeo.com/80491883 , 04min37

    09-01-2019 om 04:33 geschreven door maart


    >> Reageer (0)
    08-01-2019
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.200. abrik. & pistache

    het boodschappenlijstje van iemand anders ~ 2015 

    Vanmorgen heb ik mijn prikbord nog eens opgeruimd. Het was weer lang geleden.
    En deze keer zeer grondig opgeruimd, er kwam nog een boodschappenlijstje ergens van onder.
    Een boodschappenlijstje van iemand anders.

    Eind 2012, begin 2013 hielden we ons op de toenmalige mailgroep bezig met
    vertelsels verzinnen bij achtergelaten boodschappenlijstjes, de achtergelaten papiertjes die men
    in de winkelwagens en in de lage karretjes vindt. 
    Dat was een plezierige bezigheid, een dag uit het leven van een onbekende verzinnen op basis van diens aankopen.
    En als oefening vond ik het tamelijk sterk en het bracht veel plezier in die  (toen bruisende) groep. 

    Dat ene briefje nu, dat allerlaatste briefje, mocht nog niet zomaar de papierdoos in.
    Ik wou het nog efkes bijhouden, zo na drie jaar. Ik legde het opzij, op de rechterkant van LM zijn schrijftafel.

    Vanmiddag zou LM boodschappen doen en hij kwam vragen : 

    - Die abrikoos, is dat vers of gedroogd of in blik?
    - Abrikoos? Heb ik abrikoos bij de boodschappen gezet?
    - Ja, champignons, room 2x, kroketten, abrik met een punt achter …
    - Kroketten? Hoe komt ge erbij, we hebben geen fritketel meer!
    - Eh … 

    Hij toonde me het lijstje.
    Het lijstje dat hier op het hoekje van zijn werktafel gelegen had.
    Een lijstje dat geeneens in mijn handschrift was. 

    - Die Griekse yoghurt en die pistache nootjes dan ook niet? vroeg hij teleurgesteld.
    - Ja, doe maar, zei ik want mijn hart smolt, behalve voor die kroketten dan.

    Hier in huis neemt LM de boodschappen voor zijn rekening. Dat doet hij zeer gewetensvol.
    Deze keer was hij naast de kwestie bezig, maar toch zeer gewetenvol. 
    Mijn Dierbare is zó'n plichtsgetrouwe huisgenoot dat hij zelfs een lijstje dat ergens ligt waar het niet hoort te liggen
    -onze boodschappenlijstjes liggen vooraan in de woonkamer op het buffetje-
    au sérieux neemt en er werk van maakt. Een lijstje dat drie jaar oud is en dat niet eens mijn handschrift is … 

    'k Was helemaal vertederd. Wat een gouden momentje.

    En alzo kwam drie jaar na datum het leven van een onbekende
    weer een beetje ons leven binnen. Via abrikoos en pistachenootjes.

    m – HiH-01/2016, herwerkt

    08-01-2019 om 00:11 geschreven door maart


    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.199. Els Dottermans

    te gast bij Wim Helsen, Els Dottermans met de songtekst 'Rigoureus' van Thé Lau

            En de klok zegt tik, tik
            tikt al mijn uren weg
            voor wie wacht komt alles steeds te laat
            en de klok zegt tik, tik
            op de witgestucte muur
            voor wie wacht komt alles steeds te laat
            je blik gericht op een plek op mijn lichaam
            het is alsof je zegt: doe iets, nu, hier, voor mij
            en doe het rigoureus en onverwacht
            rigoureus en ondoordacht
            rigoureus door dik en dun
            rigoureus, rigoureus,
            rigoureus maar altijd uit het hart 

     

    De knop voor de ondertiteling staat rechts onderaan, de =-knop.
    Dottermans in gesprek met Helsen,
    https://www.vrt.be/vrtnu/a-z/winteruur/4/winteruur-s4a34/ 
    11min17

    Over Els Dottermans : https://nl.wikipedia.org/wiki/Els_Dottermans

    Over Thé Lau : https://nl.wikipedia.org/wiki/Th%C3%A9_Lau_(muzikant) 
    Rigoureus : https://www.youtube.com/watch?v=-uiTPqQp1Kc, 05min09

    08-01-2019 om 00:10 geschreven door maart


    >> Reageer (0)
    07-01-2019
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.198. het reciteren

    gewiegd door woorden

    “Begin 1945 waren wij op de vlucht bij familie,
    en vermits er geen kleuterschooltje was hebben ze mij

    te vroeg in het eerste klasje neergezet samen met het tweede.
    Daar hoorde ik het afdreunen van de tafels en was geboeid.” GMA
     
    Zou het kunnen dat die reciteertoon iets rustgevends had?
    En ook de herhaling van een aantal woorden, het ritme.
    Naar het schijnt zou een litanie troostend werken. Los van elke godsdienst. 
    En ritmisch reciteren zou ook een aantal voordelen hebben,
    los van het memoriseren doet het denken aan wiegen. Zoals mantra's?

    'k Kan me voorstellen dat een kleintje tussen de groten van het eerste en het tweede studiejaar
    een cocon vond in het luisteren naar die dreuntoon, in dat reciteren. 

    Als kind vond ik de beurberichten op de radio mooi, door de rustige stem en
    door de vaste opeenvolging van de namen, die ik nu allemaal vergeten ben.
    Het was een beetje als gewiegd worden.

    ACEC : tudumdumdum ~ plus vijf,
    AZOT : tudumdumdum ~ min vier,
    KASAI was er ook bij en zo ging de lijst verder. 

    Het beursnieuws vond ik als kind aangenaam om naar te luisteren,
    het werd gebracht door een kalme stem in een rustig ritme.
    Waarover het ging wist ik natuurlijk niet.


    m – HiH-01/2016, herwerkt - 

    07-01-2019 om 03:54 geschreven door maart


    >> Reageer (1)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.197. na de feesten

    De auteur van onderstaande situatie heb ik niet kunnen achterhalen,
    anders had ik haar/hem allang felicitaties gemaild.
    De volgehouden kolder in de opbouw van de tekst bewonder ik é-norm.
    Let op het woordenspel en gaandeweg ook het letterspel.


    De heer des huizes had tijdens de eindejaarsfeesten blijkbaar nogal wat drank cadeau gekregen …

    na de feesten

    Ik had twaalf flessen whisky in de kelder staan en mijn vrouw zei mij
    de inhoud van iedere fles in de gootsteen te gieten.
    Ik antwoordde dat ik me van deze onplezierige taak zou kwijten.

    Ik trok de kurk uit de eerste fles en
    goot de inhoud in de gootsteen, met uitzondering van één glas, hetwelk ik leeg dronk.

    Ik trok de kurk van de tweede fles en
    deed hetzelfde met uitzondering van één glas, hetwelk ik leeg dronk.

    Ik ontkurkte de derde fles en
    goot het goede oude nat in de gootsteen met uitzondering van één glas, hetwelk ik leeg dronk.

    Ik wriemelde de kurk van de vierde gootsteen en
    goot de flessen in de glazen, dewelke ik daarna opdronk.

    Ik trok de fles van de kurk van de volgende,
    dronk de gootsteen leeg en gooide de rest in het glas, hetwelk ik opdronk. 

    Ik trok de gootsteen uit het volgende glas en schonk de kurk in de fles. 

    Ik trok de volgende kurk uit mijn keel, schonk de gootsteen in het glas en dronk de fles.

    Toen krukte ik de gootsteen uit het glas, flesde de glazen en dronk de schonk,
    daarna schoot ik de schootsteen in en goot de kurken in mijn keel. 

    Vervolgens keelde ik de dronk en schurkte de kurk in de goot.

    Daarna krukte ik de schurk en schrool de schonk.

    Toen ik alles had leeggegoten, hield ik met één hand het huis vast
    en telde met de andere hand de glazen, gootstenen, flessen en kurken.
    Ik telde er 29. Om zeker te zijn telde ik ze nog eens en kwam tot 74.

    Toen het huis weer voorbij kwam,
    heb ik ze opnieuw geteld en tenslotte heb ik alle huizen, flessen, glazen, gieters en gootstenen geteld,
    met uitzondering van één, hetwelk ik opdronk.

    Heeft iemand dit kunnen uitlezen zonder lachen? Laat iets weten.

    m - 08/2017, ongewijzigd natuurlijk, de tekst is meesterlijk af

    07-01-2019 om 03:53 geschreven door maart


    >> Reageer (0)
    06-01-2019
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen. ------ geen verbinding

    kalm blijven 

    Die voormiddag viel de verbinding uit. Geen Net, dus geen Seniorennet en
    geen mails ontvangen of verzenden.
    En dat juist die dag !
    Kalm blijven, zeggen degenen die het kunnen weten.


    Goed, ik hield me gedurende 59 minuten kalm bezig in de woonkamer en kwam dan
    een minuutje naar het scherm kijken of er al beterschap was.

    Daarop ging ik in de keuken 59 minuten kalm blijven.
    En ook in de slaapkamer en toen ook in de badkamer.

    Na vier uren intensief poetswerk met gedachten op nul was ik pompaf.
    Ik wist niet dat kalm blijven zo vermoeiend was.

    Om 20h30 (+/-) was de verbinding hersteld en ik moest nog beginnen met het mail- & schrijfwerk. 

    'k Had het gevoel dat alle werk blijven liggen was die dag, dat ik nog niks gedaan had.
    Maar 't appartement was wel heel proper.

    m – EZW-11/2011, herwerkt – en als ik het nu lees word ik wéér moe

    06-01-2019 om 02:56 geschreven door maart


    >> Reageer (1)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.196. standpunt

    Maak vooral altijd je standpunt duidelijk van P²

    Dat is niet altijd even gemakkelijk hoor.
    Men moet de tijd en de gelegenheid krijgen hé, om het eigen standpunt duidelijk te maken.

    Begin januari 2016 ontving ik privé een hysterisch onsamenhangende scheldmail van iemand
    in antwoord op een tamelijk ernstige zaak die ik openlijk aangekaart had.
    Na elke mail zond ik een korte verduidelijking, rationeel & zakelijk
    en in bewoordingen volgens de normen van de welvoeglijkheid. Vooral beleefd blijven!
    Telkens was de reactie onsamenhangend, agressief en naast de kwestie.

    Na de zoveelste mail belde ik die dame, omdat ik dacht dat een persoonlijk contact mogelijk meer in haar lijn lag.
    Zodra ik mijn naam genoemd had ging haar stem een octaaf hoger
    en kreeg ik een schrille scheldkanonnade over mij heen. (de stem als wapen) 
    Het stopte pas toen ze de verbinding verbrak. 

    Daar stond ik dan met mijn standpunt … ik had amper mijn naam kunnen zeggen.

    m – HiH-01/2016, herwerkt –al die mails heb ik nog, uiteraard, maar het telefoongesprek niet

    06-01-2019 om 00:00 geschreven door maart


    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.195. op eieren lopen

    de minpunten van de plussituatie

    “Tja, de postmodernistische leefwerelden, nietwaar! Mijn schoonzoon was amper zes toen hij
    aan de reeks plus-papa’s begon. De term ‘nieuw samengesteld gezin’
    zat zelfs nog niet in embryonale fase bij de dikke Van Dale.
    Achtendertig jaar geleden heette het dat zij of hij zich met een andere had opgestoken.
    Na een viertal ‘opstekingen’ gevolgd door ‘afvallingen’ kreeg hij er pas na 10 jaar een definitieve plus-papa bij.

    Neen, ik heb me niet de bemoeien met andermans leven. Geen haar op mijn hoofd dat aan zoiets denkt,
    maar … het steekt wel. Waarom? Omdat mijn lieve schoonzoon er nog steeds onder lijdt,
    nog steeds zijn woorden moet wikken en wegen en zolang zijn ouders leven op eieren zal blijven lopen.
    Materieel heeft hij niets moeten ontberen. Integendeel, veel te veel zo maar gekregen, luxueuze pleisters
    om het gebrek aan ouderlijke inzet en samenhorigheid te verdoezelen.
    Het ergste van al vind ik, uit liefde voor haar man loopt mijn dochter mee op die eieren.
    Wie zijn daar de grootste dupe van? Hun twee kuikens, mijn  twee bloedjes van  kleinkinderen.
    Aan Brabantse kant zijn er negen kleinkinderen aan de kustkant liefst veertien.
    Dat vergt nogal een bezoekplanning, getelefoneer en ge-email à volonté.

    Wij zijn een soort van bumpergezin al jaren. Dat zo’n situaties stresskippen kweken, ligt voor de hand
    en soms stresst mijn dochter daardoor mee. Heeft ze haar maandelijkse driedaagse zeur- en huilbuiperiode,
    dan moeten haar man en ik dat uitzweten. Moet kleinzoon agendagewijs zijn trimestriële verplichtingen nakomen,
    toegegeven hoofdzakelijk omdat er “iets voor hem aan vasthangt” dan is het hier zuchten en mekkeren geblazen
    en daar krijgt mijn oude schat een punthoofd van.
    Hoe afzijdig ik me ook van de situatie van zijn beide ouders al jaren houd, ergens zit ik er mee .
    Verdorie, ik ben weer aan het doordrammen,
    en ik wou enkel een van de vele facetten van zo’n plus-situatie tekenen.” TP 

    De vele facetten van de plus-situatie met de plus-partners en de plus-grootouders …
    Een plussituatie brengt niet gegarandeerd een plus in de bestaanskwaliteit zo te zien.
    Was het maar zo, was het nieuwgekozen bestaan maar een simpel optelsommetje van pluspunten.

    In mijn beperkt voorstellingsvermogen versmachten de plus-agenda’s
    de gewone gang van zaken, de flow, zoals dat nu mag genoemd worden.

    Zullen we morgen eens naar die speeltuin gaan, daar kunnen we brunchen terwijl de kinderen …
    ow nee, wachtwa, die van u moeten om twee uur al weg en de mijne zijn pas om vier uur terug.

    De nieuwe relatie kan die dag van 14h tot 16h zelf beslissen over het eigen tijdsgebruik.

    In een speeltuin. Zeg nu zelf …

    Dat het 'op eieren lopen' doorwerkt tot in de derde generatie, tot bij de kleinkinderen,
    daar had ik begot nog niet bij stilgestaan.
    Maar het is wel zo, het zal wel zo zijn, anders zoudt ge er niet over schrijven. 

    Als daar nog geen studies aan gewijd zijn, dan moet dat dringend gebeuren want
    duren studies lossen de boel op newaar.


    m – HiH-02/2016, bijgewerkt – bovenstaande tekst werd geplaatst met de toestemming van TiTiPoes

    06-01-2019 om 00:00 geschreven door maart


    >> Reageer (0)
    05-01-2019
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.------ wees een wonder

    Wacht niet op een wonder maar wees al eens zelf dat wonder  van P²
     
    Awel, geloof het of niet maar ooit ben ik een wonder geweest. 
    Zo’n 66 jaar geleden vonden mijn ouders mij een wonder.
    Jammer dat ik me daarvan niets kan herinneren.
    Het is er vrij snel uitgegroeid want toen ik tanden moest krijgen ging het wonderlijke er al wat af.
    En LM was ook een wonder, hij was een jongen na vier meisjes.
    Hier zitten dus twee gewezen-wondertjes. Overjaarse wonders.

    “ … wees zelf al eens dat wonder.” We gaan ons best doen.
    We werken er aan. Af en toe.

    m – HiH-01/2016, bijgewerkt - 

    05-01-2019 om 00:22 geschreven door maart


    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.194. gezinsplanning

    een kwestie van organisatie ?

    Samengestelde gezinnen hebben soms weinig vrijheid in hun tijdsbesteding.
    En met de feestdagen al zeker niet.

    Beide partners hebben co-ouderschap en de exen leven nu zelf ook in een samengesteld gezin.
    Er is nu een plus-mama aan de ene kant
    en een plus-papa aan de andere kant, die misschien op hun beurt co-ouderschap … 

    Dat brengt voorlopig het totaal aantal betrokken gezinnen in de planning op drie.
    Die drie gezinnen hebben hun eigen agenda, en die agenda’s moeten kloppen
    want er zijn ook nog de grootouders. De verwante grootouders én de plus-grootouders,
    want deze laatsten willen de plus-kleinkinderen er ook al eens bij.
    Dat brengt het totaal aantal grootouderparen op vier en dat brengt het aantal agenda’s op zeven.

    Van zeven gezinnen zeven agenda’s die moeten kloppen qua feestgebeuren met Nieuwjaarsbrieven en envelopjes.
    De maand januari heeft maar 31 dagen en in het beste geval 5 weekends.
    Op meer moet men niet hopen.

    De planning ivm de familiale eindejaarsverplichtingen begint men best rond Pasen
    want ’t is maar een kwestie van organisatie.

    donderdag meegemaakt bij mijn banketbakker van TP

    De klantenruimte voor de lange toonbank was tsjokvol. Naast mij, zo’n nieuw gezinnetje.
    Kon niet anders dan zo eentje zijn, hun lichaamshouding in een openbare ruimte sprak boekdelen.
    Hij om en bij de 50, ruw geschat, zij wel wat jonger. Ze kleefden aan elkaar.
    Ze straalden en gloeiden, misschien voor het eerst samen aan het shoppen voor deze jaarwisselingsdagen.
    Hij met de arm rond haar frêle schouders, zij wreef met een hand voortdurend op zijn bierbuikje.
    De triomf van hun openbaar samenzijn.

    “Zoet, wat wilde gij crème fraîche of crème au beurre of hebde gij liever da daar,
    met een beetje fruit of die met die sabayon in?
    Hij haalde de schouders op: “ Sjoeke, da’t me niet kan schelen, pak maar wat gij graag hebt.”

    Zij: “Ja maar, zoet, ik moet dat hier subiet gaan weten zunne.”

    Hij beetje zuchtend: “Sjoeke, ik heb al gezegd dat ik geen patteekensman ben, doe uw gedacht.”

    Zij: “Voor mij steekt dat ook niet zo nauw, maar ’t zijn de kinderen als die  komen. 
             Ons Evy en ons Sharonneke zijn crème fraîche madammen, 
             maar Kurt en zijn lief… wat denkt ge dat uwe zoon graag heeft?”

    Hij: “Sla mij dood, da’k het niet weet.”

    Zij: “Hoe ge weet dat niet? Hij is nog maar just gaan samenwonen. 
             Ge gaat me toch niet wijsmaken dat gij hem in geen 25 jaar taart hebt zien eten!”

    Hij: “Ja zie, Sjoe, wie let daar nu op wat die gasten gaarne eten. Ikke niet.

    Zij: “Maar allez, hebde gij dan nooit van zijn leven een patteeken of een taart voor hem gaan kopen?”

    Hij liet haar schouder los, kruiste zijn armen boven zijn borstkas: 
         “Jamais de la vie, zij deed dat. Weet uwen ex wat zijn dochters graag eten?”

    Zij: “Bah! Ik peins…”

    Hij: “Awel, ge moet nie peinzen. Wie moet peinzen weet er geen ballen vanaf. 
             Brigitte, ’t begint hier op mijn systeem te werken en wij moeten nog naar de kiekenmarchand en de Carrefour. 
             Lap ’t is bekanst onze toer. Komt er nog iets van?”

    Zij: “Gij hebt gemakkelijk spreken, gij….”

    Hij: “Ja, madam, ’t is aan mij. Voor mij… voor ons  zo ’n ding daar een met crème fraîche,
              een met crème hoe noemt dat daar en een met fruit en van dat sabadingens  erin.
              Kunde gij die dozen in een grote plastieken zak steken? En zeg me dan ne keer hoeveel dat ik u moet.”

    Zij stond er beetje wrevelig bij. Hun eerste nieuw-samengesteld-akkefietje?
    Hoe dan ook ze klitten niet langer aan elkaar. Hij rekende af, hield de plastiek zak met dozen boven zijn hoofd
    en wrong door de klantenzee  zich naar de winkeldeur, liep gezwind naar buiten en zij, zij volgde op afstand.
    Nieuw samengesteld, boordevol goede wil om te slagen, maar die roestvaste habitudes van weleer…
    Tja, het dametje zal er vele mouwen moeten aanbreien, twee steken recht en een averechts, altijd weer.

    In de zoete hoop dat ik hier op geen zere tenen getrapt heb, salut iedereen en tot nog eens een keer. TP 

    m – HiH-01/2016, bijgewerkt – bovenstaande tekst is geplaatst met toestemming van TiTiPoes

    05-01-2019 om 00:00 geschreven door maart


    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.193. uit Stockholm

    Wat een vriendelijke Garde. Misschien heeft hij (klein)kinderen van die leeftijd.

    Dit filmpje werd opgenomen in Stockholm, Zweden.
    Voor het koninklijk paleis loopt een jongetje, met een paraplu over de schouder
    en de Paleiswachter, een echte, doet de Scandinavische reputatie eer aan : leefbaarheid.
    Hij verbreekt het protocol en volgt de kleine jongen in diens belevenis.

    protocolo   rompe

    Geen woorden, enkel geluid. Maar dat maakt niet uit, dat maakt het echter
    en de beelden spreken voor zich.

    http://www.youtube.com/watch?v=5WWmDCAqWu4&feature=related
    01min05


    m – EZW-03/2011, HiH-01/2017, nagekeken

    05-01-2019 om 00:00 geschreven door maart


    >> Reageer (0)
    04-01-2019
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.------ straatnieuws

    Dat jaar, die ochtend, lag er plots sneeuw.
    Op sommige plaatsen veel. Op onze vensterbank toen wel 20 cm.

              Afbeelding

    m - HiH-01/2017, tekst volledig herwerkt  !

    04-01-2019 om 03:24 geschreven door maart


    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.192. de start van 2019

    een engel van geduld en hoffelijkheid 

    Deze voormiddag ging ik boodschappen doen en bij de brievenbussen stond onze man van Bpost.
    Of ik nog altijd facteur mag zeggen weet ik niet.
    Hij was blij dat hij iemand zag, want hij was op zoek naar Mevr H Bertens. Op nr 57.
    Dat zijn wij. Maar hier woont geen Bertens, geen Mevr of geen Mr.

    Aan het formaat te zien was het een wenskaart. Het handschrift was mooi. Haast sierlijk.
    Iemand die nog schoonschrift geleerd heeft op school ? Ô, dacht ik, dit is geschreven door een oudere persoon.
    Mogelijk heeft die zich van huisnummer vergist, want
    wij oudere personen zijn soms zo, wij vergissen ons al eens.

    - Probeer eens nr 59 ? zei ik.

    We stapten tot aan de bussentil van nr 59. Yep! Bertens Henrietta, een mevr, alles klopte.

    - Nu kan ik bestellen, zei de man opgelucht, en hij liet de omslag in de gleuf glijden.
      Merci Medammeke, zei hij en hij verdween naar zijn wit tweewielrijtuig met laadbakjes.

    Ziezo, dacht ik, ik ben amper de deur uit en ik heb al een goede daad gedaan.
    De facteur blij, straks Mevr Bertens blij, de afzender blij,
    want die wordt natuurlijk hartelijk bedankt voor het kaartje …

    'k was amper drie minuten de deur uit en ik had al drie mensen blij gemaakt.
    Wat een start van het nieuwe jaar.


    Op het zebrapad lag een stukje van 1 cent te blinken.
    Kijk, dacht ik, dit is instant karma, mijn goede daad wordt al beloond. De cent raapte ik op
    en onderweg naar het supermarktje overdacht ik of ik de cent thuis in ons potje zou doen
    of ik hem een jaar al geluksbrengertje in mijn tas zou houden.

    De inkopen waren rap gedaan.
    Er was weinig volk, twee kassa’s open … binnen de 20 minuten weer thuis, dat is mijn streefdoel.
    Dit keer zou dat prachtig lukken.

    Voor mij stond een dame, ouder dan ik, met weinig aankopen op de rolband.
    Drie appelsienen en één blikje. Ik was bijna thuis. En toen …
    toen had ze een vraag over haar spaarpunten en hoe en wat en tot wanneer,
    en dan die kaart van de andere spaaractie, dat was haar ook niet duidelijk.
    De kassierster was zeer geduldig en transfereerde stempeltjes,
    scande bonnetjes, ze tikte en klikte op het toetsenbord
    tot haar registratiepost de juiste bieps liet horen,
    printte een controleticket dat zo lang was als een kerstslinger
    en gaf toen langzaam en omstandig uitleg aan de mevrouw
    bij elk getal en bedrag dat een woordje verklaring kon hebben.

    Van het stilstaan begon mijn rug te branden en ik voelde gelijk mijn geduld wegsmelten.
    Wat wilt ge, als een goede daad op straat al onmiddellijk beloond wordt met een cent.
    Misschien had ik daardoor mijn karma voor het komende jaar al opgebruikt.
    Vanaf nu geen meevallers meer, voor de rest van het jaar enkel nog tegenvallers zoals deze hier.
    De eerste van een lange rij. Voorwaar een sombere gedachte.

    Onderwijl bleef de kassierster een engel van geduld en hoffelijkheid.
    De mevrouw bedankte omstandig en voegde er nog een uitgebreid 'beste wensen' aan toe.
    - Ja, voor u ook hé Medam Bertens! antwoordde de kassierster.

    Op slag was alles anders. Ik zag de mevrouw wegschuifelen.

    - Was dat Mevrouw Bertens van hier in de straat? vroeg ik.
    - Ja, nr 59, zij woont op het eerste, mijn Ma op het tweede. Gij kent haar ook?
    - Nee, niet echt. De naam zegt me iets, da’s alles.

    Maar ze zal straks wel blij zijn met haar kaart, dacht ik.
    Thuis heb ik de straatcent in het spaarpotje gedropt.
    Geen geluksbrenger dit jaar, dat er kome wat komt.

    m – HiH-01/2017, herwerkt -

    04-01-2019 om 03:23 geschreven door maart


    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.191. Lennert Coorevits

    te gast bij Wim Helsen, Lennert Coorevits met
    de songtekst Someone Great van LCD Soundsystem

              I wake up and the phone is ringing
            Surprised, as it's early
            And that should be the perfect warning
            That something's a problem
            To tell the truth I saw it coming
            The way you were breathing
            But nothing can prepare you for it
            The voice on the other end

            The worst is all the lovely weather
            I'm stunned, it's not raining
            The coffee isn't even bitter
            Because, what's the difference?
            There's all the work that needs to be done
            It's late, for revision
            There's all the time and all the planning
            And songs, to be finished

            And it keeps coming
            And it keeps coming
            Till the day it stops

      Gerelateerde afbeelding
                               

    De knop voor de ondertiteling staat rechts onderaan, de =-knop.
    Coorevits in gesprek met Helsen,
    https://www.vrt.be/vrtnu/a-z/winteruur/4/winteruur-s4a33/
    12min06

    Over Lennert Coorevits : https://www.vrt.be/vrtnws/nl/2017/07/15/het_creatieve_labvanlennertcoorevitsrepeterendoenwezoweinigmogel-1-3024631/
    Over LCD Soundsystem: https://nl.wikipedia.org/wiki/LCD_Soundsystem 
    'Someone Great' : https://www.youtube.com/watch?v=DV1mv9YZ-8Y – 06min16

    Eerste indruk : ne wijze gast. Wijs in de twee betekenissen.

    04-01-2019 om 03:16 geschreven door maart


    >> Reageer (0)
    03-01-2019
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen. ------ toversoep

    de sneeuw van toen

    Die dag was het toverlandschap met alom witte of glanzend bevroren randjes
    veel minder dan de dag ervoor maar hier in huis hadden we nog wel wat toversoep over.

    Van zodra het koud genoeg is durf ik al eens iets te koelen zetten
    op het terras achteraan of op het balkon vooraan.
    Toen was op het balkon de pot met bouillon feestelijk gekoeld,
    met de grootste zorg omgeven door sneeuw, zo wit als uw scherm,
    met daarop glinsterende ijzel. Die ijzel op onze kookpot, niet op uw scherm.

        



    'k Dacht dat ik een breekijzer zou nodig hebben om de pot open te krijgen, maar zo erg was het niet.
    De aangevrozen mist liet zich zachtjes kraken en daaronder zat een donzig laagje droge sneeuw.

                                                     


    Die mooie koek van fijne ijzel met daarin een zachte vulling van droge sneeuw,
    daar hebben we geen geslaagde foto van. Jammer. En de soep is op.

    m – HiH-01/2017, bijgewerkt - 

    03-01-2019 om 04:16 geschreven door maart


    >> Reageer (0)




    E-mail

    klik op knop om me te mailen


    Zoeken in blog


    Archief per maand
  • 01-2019
  • 12-2018
  • 11-2018
  • 10-2018


    Blog tegen de regels? Meld het ons!
    Gratis blog op http://blog.seniorennet.be - SeniorenNet Blogs, eenvoudig, gratis en snel jouw eigen blog!