Archief

Ik kon niet meer inloggen,was paswoord enzv,totaal vergeten.Meer dan een uur gezogd ,ga nuu een broodpudding bakken.

Had gisteren avond een goed gesprek;waaruit ik geleerd heb,dat alleen de tijd en het leren uit hun fauten,sommige vooroordelen doen wegsmelten als sneew noor de zon.Hij heeft niet gemakelijk,moest keuzes maken pijnlijke keuzes zoo blijkt.Met onbegrijplijke gevolgen voor ons.Die pijn deden,tot na het gesprek;ik begreep het waarom;en een verassend mailtje hem verloste
van de shuldgevoelens.En ons verlichting brachten,in weken zoo goed niet geslapen.Ik hoop ook voor hem de gevoelens verlost te zijn .Praten dat moet kunnen,al moet de tijd zijn werk gedaan hebben.

Regen koud en stormweer in Italie.Sneew inde Langedok en spanje.En hier een stralend zonnetje vandaag,.De wind ??hier in ons klein landje is het nog best van al ,zeker weten.

Het was een hektiche periode,van uitnodigen,wie ?Nu ?allemaal dan met 53 waren we;en ierdereen tevreden.Het leek wel een brugelfeest sommige genodigen sinds lang niet meer gezien,Het werd een blij wederzien,We waren wel vermoeid,en namen het de afgelopen dagen op het gemakje,
Nu komt ons Ma haar verjaardag eraan 79 word ze.En nu maar denken wat kan ik doen terere van?Moeilijk-t'is moeilijk.K'ga der nog een nachtje opslapen,te dju te dju tes moeilijk.

Diamand.We zij beiden in Harelbeke geboren,Huwden op 25-02-1950.Bouwden in 1952 met eigen handen op een stukje aangekocht grond,in de tientjesstraat.En na wat omzwerving,Zwevegem
werkte zoolang de kinderen klein waren bij Bekaert.Dan na het vestigen als zelfstandige in de bouw
in de stationstraat  Deerlijk.Na een trieste periode,wren we eens samen op het marktplein.Hier zou ik willen wonen en oud worden,was de wens van Marie Madeleine.En we kregen en grepen de kans.In 1985 vestigden wij ons 7 hoog,na de verbouwing en twee jaar verblijf ,goudwinde.Terug op het marktplein,2 hoog,alles niew.Rustig ouder worden.hopen op nog eenige tijd erbij;al weet je dat van het een wat meer en van het ander wat minder zal zijn.Genieten van de zevende dag.Niets moet nog;alleen genieten van het samenzijn.Bezig zijn met wat we nog kunnen.zalig nietsdoen,en uitrusten daarvan.Een oud boek herlezen.Praten over vroeger,samen zitten en niets zeggen---endan zegd die stilte veel.Dan dwalen die gedachten naar vroeger.Hoe heeft ze het gedaan?iedere dag met zijn tienen,een huis dat 3 maal zoo groot was als nu!!de was de plas.En zeggen dat ik als mantelzorger ,metons twee er een futime job aan heb.En soms zet ik weleens wat op tafel,dat iets te veel of te weinig gebakken is,wand koen is niet gemakkelijk;een beetje als getrouwd zijn.het komteropaan,opniew te beginnen om beter te doen-en opniew-niet opgeven.En de kindrers gingen en telkens deed het pijn.Als de tafel gedekt werd stond dikwijls de schotel te veel van deze die laatst het huis uit was.We steunen elkaar.laat de avond nu maar komen,we zij tevreden onze taak is bijna volbracht.We zij naar elkaar toegegroeid vernesteld bijna.En als iets onsgaat losmaken ,t'gaat zeer doen veel zeer.En al kraakt en piept het hier en daar een beetje;als t'kopke goed blijft en onze paecemaeker zijn werk voort doet.Doen we stille voort in goede en kwade dagen.Wetend dat als  er plezier is iedereen meelacht,moar oje shreemd zi je oliéne.

25-02-1950----25-02 2010

wezijn 18è twee dagen na haar verjaardag,en het gaat helemaal niet,blijft best in bed,morgen komt de dokter,afwachten maar

Heb het eens rustig gehouden.De problemen,met de gezondheid,nemen we er maar bij en alle andere zullen meschien ook,opgelost geraken.Dokter peters zegd dat haar ziekte de gevolgen zijn van verdriet;en de onthogelingen van sommigen.Die niet beseffen wat ze haar aandoen.Ondertussen doe ik wat ik kan om haar te helpen,maar ik ondevind dat dit niet volstaat om haar gelukkig te maken.En !!!oh ik stop weldra met vele dingen,het heeft geen zin,om
met dit alles door te gaan,ook met dit blog