Archief

Vandaag dan toch gekozen om de trajecten Mont De Marsan - Saint Sever en Saint Sever - Hagetmau in één keer te doen. Na de lange trajecten van de vorige dagen hadden zowel Alice als ik het heel lastig op het einde. Maar we zijn er geraakt.
Het landschap is nu terug heuvelachtiger en meer gevarieerd. Heel mooi. Ook het mooi weer maakt het stappen aangenaam.
Vanmiddag hebben we in Saint Sever gegeten. Geen onverdeeld succes deze keer. De salades van de salad bar waren nogal vettig. De frieten waren niet goed gebakken. Alleen de steak was ok, en het nagerecht. We hadden wel veel gegeten, zodat het stappen daarna niet zo goed ging. Volgende keer iets lichter nemen denk ik dan. Maar ik weet ook dat morgen of overmorgen het volgende restaurantje al lonkt, en dat ik dan toch weer heel de dagmenu pak. Ik heb de laatste weken elke dag wel dubbel zoveel gegeten als normaal thuis, maar bijkomen doe ik niet.
In de refuge heb ik een pelgrim uit Grobbendonk leren kennen: Gust Belmans, pas gepensioneerd brandweerman. Alice kent hem van vroegere etappes. Verder is er ook weer een Duitser die met de fiets naar Compostella rijdt.
Morgen naar Orthez. Ik kan de Pyreneeën al ruiken, of zijn dat mijn kousen?

Vandaag weer een hele mooie tocht gedaan, nog altijd vrij vlak, voornamelijk door bebost gebied. Het weer is schitterend.
De benen waren vandaag nog wat zwaar van gisteren, maar het ging.
Mont De Marsan is vrij groot, en we slapen weer in een gite met Jan en Herman.
De etappe van morgen moeten we nog bekijken, kort of lang.
Ik denk dat ik een rustdag ga inlassen in Saint Jean Pied de Port, de laatste stad vóór Spanje.
Ik heb ook met Alice afgesproken dat we na morgen terug alleen gaan stappen.

Deze etappe is uiteindelijk bijna 40km geworden. 1 omdat we 4km in te halen hadden van vorige etappe, 2 omdat we een "kleine" omweg hebben gemaakt om de stele te zien waarop te zien is dat de afstand tot Compostella nog exact 1000km is. We waren dan ook pas na achten ter plaatse in de refuge. Snel iets gegeten en gaan slapen.
De weg was wel mooi, we zitten nu echt in de Landes met bomen, bomen, bomen. Bossen dus, heel de dag lang.
Morgen naar Mont De Marsan.
Oh ja, in de gites komen we nu telkens Jan en Herman tegen.

Vrij laat vertrokken in Bazas gezien de korte etappe. Heel de tijd een oude spoorlijn moeten volgen tussen het groen, wel mooi maar op den duur wel eentonig.
Ik stap nog steeds met Alice, en we lachen veel.
De overnachting gebeurde in een gite bij een boerderij. We moesten zelf eten maken: spaghetti bolognese.Er was ook een houtvuur, dat ik duchtig heb laten branden want s'avonds kan het nog fris zijn.
Morgen naar Roquefort.

Vanmorgen nog een uitgebreid ontbijt gekregen van onze gastheer en gastvrouw. Bedankt Yves en Clémence voor deze prachtige opvang.
Na wat telefoneren vonden we een slaapplaats in Bazas, een refuge van de gemeente die door het bureau voor toerisme beheert wordt. We moesten daar wel vóór half zes zijn voor de nodige formaliteiten. Onderweg nog eens een goed restaurantje tegengekomen. Daarna rustig doorgestapt, tot we ineens ontdekten dat we half zes niet gingen halen tenzij we een echte spurt inzetten. Dat heb ik dan ook gedaan. Ik ben de laatste 3 km in volle vaart beginnen stappen, om 2 minuten te laat aan te komen. Het bureau was net gesloten, maar er liep nog iemand rond die, gelukkig voor ons, toch terug opende.

In de refuge hebben we twee andere Belgische pelgrims, Jan en Herman, leren kennen.

Toen ik later belde naar de volgende plaats (Captieux) bleek dat de refuge daar tijdelijk gesloten is, en het enige plaatselijke hotel veel te duur. Dus hebben we geboekt bij een boerderij die pelgrims opvangt, 4 km vóór Captieux. We moeten wel zelf voor eten zorgen, maar dat kennen we ondertussen allemaal.

Morgen dus naar Captieux, iets ervoor dus.

Vanmorgen eerst eten gaan kopen voor de ganse dag. Voorlopig stappen Alice en ik nog samen, gewoon omdat er zo weinig mogelijkheden zijn om te slapen en te eten, en ook omdat onze tempo's hetzelfde zijn. Dat stapt makkelijk en af toe praten we over onze problemen.
De route loopt langs een oude spoorweg en is dus makkelijk, en toch mooi wegens de vele bossen en af en toe een mooie boerderij.
Plotseling horen we een gepiep langs de weg. Ik dacht aan een vogel, maar wat ik ineens zie zijn twee piepjonge katjes. Alice begon ze direct water te geven en zo. Het feit dat mensen zo'n jonge beestjes zo maar ergens dumpen is gewoon schandalig. Ze meenemen was geen optie, dus hebben we ze terug op de grond gezet en achter gelaten.
Vanavond zitten we in een mooie gite en gaan we zelf koken: spaghetti bolognese. De dame van de gite heeft ons nog een lekker flesje Bourgogne bezorgd.
Morgen een lange tocht naar Roquefort.

We zijn nu al enkele dagen door de Bourgogne en dat is er aan te zien, de ene wijngaard na de andere in een licht glooiend landschap. De zon blijft van de partij maar het is niet te warm.
Vandaag heb ik veel met Alice samen gelopen. Zij zit in een moeilijke periode wegens haar familiale omstandigheden, en kan wat steun gebruiken.
In La Reole werden we opgehaald door een man die ons naar een dorpje in de buurt bracht. Hij en zijn vrouw hebben ons schitterend ontvangen, en we hebben heel lekker gegeten. We hebben ook goed gebabbeld over onze families, kinderen en kleinkinderen. Zij hebben twee dochters, één woont in Korea, de andere in Duitsland. Viva Skype.
Voor morgen is er nog geen slaapplek vastgelegd, maar dat komt wel goed. Dat lastige weekend met die feestdag vorige donderdag is tenminste goed verlopen.
Morgen naar Bazas, en zo lopen we stilaan de Landes binnen met zijn uitgestrekte bossen.

Vandaag was het prima wandelweer, niet te warm en niet te koud. Heel de dag samen met Alice gestapt en veel gepraat en gelachen. Ook veel gestopt om foto's te maken omdat de landschappen en huizen zo mooi zijn.
Vanavond slapen we in een refuge van de Vrienden van Compostella, die door een Antwerpse dame beheerd wordt.
Alles loopt voorlopig naar wens, en de Spaanse grens komt stilaan dichtbij. Ik stap nu anders dan in het begin, meer relaxed, meer genietend van alles wat er gebeurd.
Morgen naar Reol.

Vandaag veel samen gestapt met Alice. Het weer was schitterend, met prachtige wolken. En de landschappen waren soms fantastisch mooi. Wel heel veel klimmen en dalen. Deze middag kwamen we een restaurantje tegen in the middle of nowhere, en we hebben daar een schitterend menu gegeten voor 15Euro. Vanavond slapen we in een refuge van het hospitaal, ook met keukentje en zo.
Overdag veel gepraat met Alice. Zij zit in een moeilijke scheiding met haar man en is blij om haar verhaal aan mij te kunnen vertellen.
Morgen naar Saint Ferme.

Vandaag heel de dag alleen gestapt door heel mooie landschappen. Na de middag heel de tijd door bos gelopen. In deze streek zijn er bijna geen dorpjes, enkel hier en daar een huis of enkele huizen bijeen.
Na de middag begon het plotseling te waaien en er viel wat regen.
De slaapplek was een refuge van de gemeente, heel basic maar wel met een keukentje. We waren met 3: Alice, Marcus (een Duitse fietser die naar Compostella rijdt) en ik. We zijn samen gezellig pizza gaan eten.
Morgen naar Sainte Fois La Grande.