Dag 25

Gisteren heb ik geen hiken meer gedaan, behalve langs de rand van de Canyon,  de rimtrail zoals ze zeggen. Ik dacht eerst nog een stuk van Bright Angel trail te doen, maar dan was ik weer meer dan een halve dag weg, omlaag en dan weer omhoog natuurlijk.  Ik heb in ieder geval genoten van de vele prachtige views op verschillende plaatsen langs de rim, met als afsluiter een prachtige zonsondergang.  Toen ik terug naar de auto ging, in het half donker, ben ik gestruikeld en gevallen.  Om mijn camera te beschermen met één hand viel ik op mijn andere, die dan ook wat wild vlees kwijt was. Het belangrijkste,  mijn camera,  was onbeschadigd. En over enkele dagen is mijn averij ook wel hersteld.

Vandaag was ik na de middag in Las Vegas, maar ik kon mijn hotel niet vinden. Na een telefoontje naar de boekingsfirma ter plaatse bleek het hotel overgenomen te zijn door een andere groep,  en was dat niet doorgegeven. Er moest dus opnieuw geboekt worden, maar dat is met een uurtje vertraging dan toch in orde gekomen. Vanavond nog eens gaan eten in het Circus.  Tegen vorige keer vind ik Vegas veel drukker, maar dat komt waarschijnlijk door het feit dat ik hier in april midden in de week was, en nu is het vrijdagavond,  weekend dus. 

Morgenvroeg zo snel mogelijk naar Death Valley,  dat is meer iets voor mij. 

Vandaag vrij vroeg opgestaan en vertrokken naar de Canyon.  8 uur was ik daar en er was bijna geen kat te zien. Na wat rondkijken heb ik besloten om een stuk van de Kaibab trail te doen.  Niet helemaal,  want dan kom je bij de Colorado rivier uit en om dan weer helemaal naar boven te stappen is bijna ondoenbaar. Dat wordt trouwens ten stelligste door de parkwachters afgeraden. Er zijn al mensen gestorven van uitputting toen zij dit toch probeerden. Ik ben dan vertrokken met het idee ' we zien wel'. Toen ik na 1,5 mijl aan Cedar Point aankwam was daar een parkwachter die vroeg hoever ik wou gaan. Hij raadde me aan om niet verder dan Sceletton Point te gaan, en dat heb ik dan gedaan. Heen en terug is dat zo'n 10 km, met een hoogteverschil van zowat 650 meter. Ik heb daar bijna 5 uur over gedaan, maar veel gestopt om te genieten en foto's te  nemen. 

Toen ik terug boven was had ik een hongerke en heb mij een voorbereid klef broodje kip gekocht. Daarna ben  ik met de bus de westelijke rim opgereden en heb daar nog eens 6 km gewandeld, met dat verschil dat het nu vlak was.

Dan ben ik terug naar het Visitor Centre gereden voor de zonsondergang, maar die viel wat tegen. Dan maar terug naar het hotel om te gaan dineren. Morgen is er nog een dag.

Tegen de middag bij de Grand Canyon aangekomen.  Wat een drukte zeg. Van alle plaatsen die ik tot nu bezocht heb is dit toch wel de drukste. Ik zag het al onmiddellijk aan de grootte van de parkeerplaatsen,  die zijn enorm. Aan de rim, de rand van de Canyon, is het echt over de koppen lopen. Ik denk dat ik de volgende dagen telkens heel vroeg naar daar ga om rustig te kunnen kijken en fotograferen. Ik ga zeker ook een wandeling maken, maar met de wetenschap dat als je hier omlaag stapt, je even ver terug omhoog moet.

Toen ik na de middag naar mijn hotel wilde rijden begon mijn GPS kuren te vertonen. In plaats van nog 10 minuten rijden gaf die 30 minuten aan, en hij stuurde mij door allerlei kleine wegentjes. Toen zij (vrouwenstem natuurlijk) mij een zandweg wou insturen ben ik gestopt en heb het adres opnieuw laten zoeken. Toen mocht ik keren en was ik enkele minuten later ter plaatse. Hier blijf ik 3 nachtjes slapen,  en heb dus 2 volle dagen om de Canyon te verkennen. 

Niet al te vroeg vertrokken richting Monument Valley,  want maar 2 uurtjes rijden. En omdat ik toch niet voor 15h kan inchecken heb ik besloten om nog een National  Park te bezoeken dat langs de weg licht: Bridges. Blijkbaar bekend om enkele grote, door de rivier uitgesleten natuurlijke bruggen. Inderdaad de moeite, maar voor enkele uurtjes, en dat was dus de bedoeling.   

Daarna verder naar Monument Valley.  Wauw!!!! Wat een zicht, zelfs al tientallen kilometers voor de eindbestemming. Ik logeerde in The View, het enige hotel met zicht op het park.

De volgende dag had ik een zwaar maar wel fantastisch programma : Om half 5 's morgens werd ik al opgepikt door een gids die mij naar een prachtige locatie bracht om de zonsopgang te fotograferen.  Daarna bracht hij mij nog naar enkele prachtige plekken zodat ik die morgen al heel wat gezien had. Na de middag kwam hij mij terug halen om te gaan fotograferen in Mystery Valley. Toen ik mijn gids, Tooley, vroeg waarom die plaats zo noemt, zei hij dat dat een mysterie is. Goede gids, niet zo spraakzaam, maar toch wat van geleerd over de Diné, zoals de navajo's zich noemen.

Vandaag was mijn programma ook niet mis: Vanuit Monument Valley vertrokken naar Page, om daar de Upper en de Lower Antelope canyons te gaan bezoeken. Dit zijn slotcanyons, oftewel smalle uitgesleten geulen in de zandsteen, van soms meerdere tientallen meters diep en slechts enkele meters, of minder, breed. Spectaculair, doordat de erosie de prachtigste vormen heeft gecreëerd in die canyons. Wel winderig,  zodat het zand overal tussen kruipt. Toen ik vanavond al mijn haar waste kwam het rode zand er echt uitgelopen. 

Vanavond nog maar eens een goede steak gegeten , een rib eye deze keer. Verdiend vind ik, na die drukke dagen. Morgen naar de Grand Canyon. Daar ga ik het wat kalmer aandoen, misschien. 

Canyonlands is groot en ruig, met enorme geėrodeerde formaties in kleuren van wit, geel, bruin en rood. Mij vielen vooral de zgn paddestoelen op, waarbij de lichtere toplaag harder is dan de bruine zandsteen eronder, waardoor die zandsteen eerder wegslijt. Voor mij was Arches meer inspirerend. Maar ik heb wel weer enkele mooie foto's gemaakt.

De temperatuur is vanmiddag, na een zeer frisse morgen,  toch weer opgelopen tot 82°F. In de namiddag ben ik dan maar naar het hotel gereden om wat te gaan afkoelen. Morgen naar Monument Valley. 

Deze morgen toch nog snel efkens naar Arches gereden om enkele foto's te maken waarvan ik gisteren gezien had dat nu het licht goed zou zitten. Het zat goed.

Tegen de middag ben ik dan naar Canyonlands gereden om het noordelijke deel, Island in the sky,  te bezoeken. Mooie vergezichten. Tegen de avond doorgereden naar Monticelli, zodat ik morgen niet zo ver moet rijden om het zuidelijk deel van Canyonlands te bezoeken : The Needles District. 

Vanavond heb ik ook nog eens een waske gedaan. De temperaturen lopen nu al op tot zo'n 80 graden hé, Fahrenheit wel te verstaan,  dat is bijna 27 normale graadjes. En dan gaan de propere kleertjes er rap door. Ik ben vanaf vandaag ook zonnecreme beginnen smeren, ik zie hier en daar een beetje rood van gisteren. Nog geen indiaan maar toch.

Daarstraks een foto gemaakt van een ouder stel. Ik had hen al op verschillende plaatsen foto's zien maken. Hij maakte telkens een foto van haar met het mooie landschap erachter,  dan maakte zij er een van hem. Echt op de traditionele manier,  toestel op statief. Geen selfie gedoe zoals zovelen tegenwoordig,  maar echt op de oude manier. Ik vond dat zo romantisch dat ik hen dat ook gezegd heb en gevraagd om van hen een foto te mogen nemen. 

Gisteren was ik net na de middag al in Moab. Ik heb dan al een heel stuk van Arches gezien. Weer iets helemaal anders!!

Ik heb gisteravond heel vroeg gegeten,  zodat ik inzet park de klim kon doen naar Delicat Arch, en een beetje na achten de prachtige zonsondergang kon meemaken (samen met tientallen anderen). Daarna terug naar beneden in het donker. De tocht omhoog duurt een uurtje, naar beneden dus ook. Na tienen te bed dus om rond half vier terug op te staan en weer te vertrekken naar Arches want ik wou de zonsopgang meemaken in de Devils Garden, vooral bij Landscape Arch. Ik heb dan maar ineens heel dat spoor afgewandeld, zo'n 12 km, en niet vlak hoor. Klimmen en klauteren, soms een beetje gevaarlijk zelfs.  Met ons Nicole was 't niet waar geweest. 

De rest van de dag nog wat andere plaatsen in het park bezocht.  Ik zou hier een week kunnen verblijven. 

Iets over die abstracte foto's in Yellowstone : Vermits Yellowstone een oude vulkaan is, en er in de diepte een grote hitte is wordt insijpelend water verhit en terug opgestuwd. Soms komt dat aan de oppervlakte als een gijser, soms komt het borrelend in een poel uit die dan overloopt. Afhankelijk van de temperatuur en de opgeloste zouten zoals ijzer zullen bepaalde kleuren ontstaan.  Bevat het water ijzer en is de temperatuur nog heel hoog dan zijn er bacteriën die het ijzer als voeding gebruiken en zo een bruingoed ķleur veroorzaken. Is detemperatuur wat lager, dan worden algen de baas en ontstaat een groenige kleur. Voila.  

Ped Xing =pedestrians crossing    ge moet het maar weten

Vandaag iets meer dan 450km gereden naar Vernal. Meer dan 5 uur rijden, want een groot stuk door de bergen. Nadat ik was ingecheckt ben ik naar Dinosaur National Monument gereden. Niet zo heel veel te zien, maar wel mooie landschappen. Er is daar ook een deel van de bergwand ingericht als museum. Die bergwand bevat honderden fossielen van dinobeenderen. Echt indrukwekkend. 

Morgen weer een hele trip naar Moab. Daar ga ik Arches en Canyonlands bezoeken.

Gisteren nog een hele dag genoten van Yellowstone. Men had regen voorspeld, maar die kwam er niet, integendeel, het is vrij zonnig geworden,  zodat ik nog wat extra foto's kon maken. Ook heb ik nog wat wilde dieren gezien, bizons, herten en ook een troepje coyotes.

Vandaag ben ik dan naar Jackson gereden, in het Grand Teton National Park. Het spectaculaire hier is vooral enkele hele spitse besneeuwde bergen.  Enkele ervan lijken wel tieten, en of de Teton hier iets mee te maken heeft zoek je zelf maar uit. Ik heb de ganse namiddag in dit park rondgereden en ik vind het prachtig, niet alleen vanwege de .....

Ik kom al een hele tijd borden langs de weg tegen waarop 'PED XING' staat. Ik weet ondertussen wat het betekent, jullie ook? 

Wie kan zeggen wat die abstracte foto's voorstellen trakteer ik op een pint.

Twee dagen na mekaar Yellowstone bezocht. Dat het groot was wist ik al wel,  en hoewel ik morgen nog een dag heb, toch zal ik lang niet alles gezien hebben. Van noord naar zuid kan je zo'n 120 km rijden, en van oost naar west maar iets minder.  Ik heb vooral genoten van de geothermische verschijnselen : geisers, heet waterbronnen, modderpoelen, enz. Geisers gooien gewoonlijk water en stoom in de lucht, maar al die anderen vertonen de prachtigste vormen en kleuren. En omdat de voorbije dagen het weer goed was, kan ik daar echt van genieten, ook omdat ik dan deftige foto's kan maken. En dit alles ligt dan in een geweldig decor van besneeuwde bergen en bossen. Hier en daar ligt nog sneeuw langs de weg want eigenlijk loopt de winter nu pas op zijn einde. Daardoor zijn sommige wegen nog niet eens open. Niet erg, want wat ik wil zien is wel degelijk bereikbaar.  Ik heb al veel bizons gezien,  misschien wel teveel, want die kerels versperren om de haverklap de weg. Gisteravond heb ik er uit frustratie één van binnen gespeeld,  toch een stuk ervan.  Vandaag een zwarte beer gezien,  alle, gezien, op misschien 300 meter. Moest het er niet vol gestaan hebben met fotograferen gekken,  dan was hij mij zelfs niet opgevallen. Wel van heel dichtbij heb ik een plaatselijke vos gezien, heel anders dan bij ons. Morgen nog hier en daar eens kijken,  ofwel een dagje rust.

Deze horen er ook bij. 

Hieronder dus wat foto's van de voorbije dagen in Last Vegas, Zion, Bruce Canyon en Yellowstone.