Archief

Vandaag gaf de weersverwachting een grote kans op regen. Gelukkig bleef die grotendeels weg en kon ik het eerste stuk, eerst dalend en dan stijgend, vlot stappen. Jammer, maar het grootste stuk van deze etappe loopt over asfalt. De vergezichten zijn er wel, maar nu  we in een vrij vlak gebied zitten, is het wat minder spectaculair. Het verdere traject was eigenlijk vrij vlak tot in Ourense. Ongeveer halverwege zag het er ineens toch naar uit dat ik nat zou worden en dus heb ik mijn rugzak regenbescherming aangebracht en mijn regenbroek aangetrokken. Een beetje gemiezer heb ik dan wel gehad, maar regen was er niet bij. Tot ik even een bjar binnenstapte voor een stuk tortilla, dan zag ik het plots wel regenen. 10 minuten later was ook dat voorbij. Na de middag is de zon zelfs af en toe doorgebroken, maar dan zat ik al in de albergue van Ourense. Dat was wel even zoeken, want de vroegere plaats is blijkbaar gesloten. Na veel vragen en zoeken heb ik hem toch gevonden. 

Ondertussen heb ik de kathedraal bezocht, wat meestal wel de moeite is. Nu dus ook.  Edgard en Marc zijn dus verder gestapt, ik hoop hen nog te zien in Santiago, maar dat valt nog af te wachten.

In de albergue zitten nu drie Spanjaarden die ik ondertussen al wel en week ken. Verder een Duitse, een Japanse en een Koreaanse, die heb ik pas de laatste dagen tegengekomen.

Morgen zal ik, net als vandaag, een kleine 23km stappen. Zo kunnen mijn benen wat recupereren, want daarna volgen etappes van 37 en 33km. De laatste etappe zou iets van 16km zijn.

Foto's van vandaag 

Vandaag was er in het eerste deel weer een mooie, stevige bergklim. Zelfs al weet ik dat het een lange klim wordt tot meer dan 900m hoog, toch denk ik steeds weer dat ik er bijna ben, tot ik na de volgende bocht vaststel dat er nog een klimmetje komt, dan nog één, en dat gaat zo maar door. Dan kom ik in een dorpje, Albergueria, en zie een bar waar het volhangt met Sint Jacobsschelpen. De patron is wat nors, maar verder beleefd. Ik drink een Cas. Na Albergueria is het klimmen nog niet gedaan, en dan plots, begint de afdaling. Af en toe moet ik op deze etappe weer het asfalt op, maar alles bijeen valt het vandaag goed mee. Uiteindelijk kom ik in een vallei terecht die een hele tijd bijna volledig vlak is. Ik volg een brede weg die over meer dan 3km volledig rechtdoor loopt, daar wil ik snel af en dus ga ik flink door. Op het einde volgen er wat bochten en dan terug een kleine beklimming alvorens ik in Xunqueira de Ambia aankom. Een kleine 32km van Laza.

Het was goed wandelweer vandaag. Niet koud, maar door de bewolking werd het ook niet te heet. Morgen zou het wel eens kunnen regenen.

Onderweg heb ik even tussen de pas geschoren  schapen gelopen die naar hun wei gebracht werden. Ik heb enkele pas geslachtte varkens gezien die op enkele paletten lagen naast de weg. Ook heb ik een gesprekje gehad met een Nederlandse die helemaal alleen van het Zuiden van Spanje de camino mat de fiets doet. Ze kampeert heel veel en maakt liever geen gebruik van albergues. En zo kom je soms rare en ook mooie dingen tegen op de camino.

Deze Camino loopt stilaan op zijn einde voor mij. Zaterdag kom ik normaal gezien aan  in Santiago. Marc wil vrijdag aankomen, want hij moet een huwelijk bijwonen op zaterdag. Dat betekent dat Marc en Edgard morgen waarschijnlijk 2 etappes doen.

Foto's van vandaag 

Dat we nu volop in de bergen zitten zal wel duidelijk zijn zeker. De vorige dagen heb ik op 1000 tot 1200 meter hoogte geweest. Ook vandaag ben ik boven de duizend meter geweest. Het begon met een klim die, zoals meestal, eindeloos lijkt te blijven duren. Het grootste deel ervan was dan nog over een asfaltweg, gelukkig kwam er bijna geen verkeer over. De mooie vergezichten maakten veel goed. Een heel mooie omgeving weeral. Het eerste grote dorp kwam eraan, en ik hoopte in de bar, die er is volgens mijn gsm, een lekkere tas koffie te kunnen drinken. Helaas: cerrado. Mijn banaan op een bank opgegeten en verder.

De klim was voorbij en nu was het grootste deel van de weg een glooiend parcours. Op het einde van dit stuk is een dorpje, en tot mijn verwondering is daar een improvisorische drinkgelegenheid. Ik heb daar dan een koffie gedronken en enkele belegde broodjes gegeten. Alles is donativo. Nu volgt een stuk weg dat sterk dalend is en dat helemaal tot Laza, waar ik nu in de albergue municipal verblijf. Mooie, vrij nieuwe en goed ingerichte albergue.

Al met al zitten we nu al een ferm eind onder de 200km tot Santiago.

Foto's van vandaag 

Gisteravond met Edgard en Marc nog een pint gaan pakken. Dat helpt om rap in slaap te geraken. Rond 2h werd ik dan toch wakker door geluiden en gestommel vlakbij. Marc was aan't snurken en de vrouw in het bed onder hem kon niet slapen en begon dan maar haar matras naar buiten te verhuizen. Sindsdien heb ik ook niet veel meer geslapen. 

Om 6h opgestaan omdat de meeste mensen al aan't rommelen waren. Half 7 was ik weg. Vooral het eerste stuk van de wandeldag was om lyrisch van te worden. Een beklimming via smalle paadjes langs klaterende beekjes en riviertjes, meestal onder de beschutting van bomen. Soms lopen de riviertjes over de weg en moet je proberen over wat stenen verder te geraken. Zalig. Dit is het wandelparadijs voor een echte pelgrim. Eens boven gekomen even uitrusten en genieten van het uitzicht, om vervolgens een rustige afdaling te starten. Hier is de provincie overgang, en vanaf nu zitten we in Galicia. Na enkele kms was er een bar waar ik een café con leche heb gedronken. De dame achter de toog was bezig een tortilla te maken, en toen die klaar was heb ik een stukje gegeten. Verser kan niet.

Dan weer verder naar een volgende beklimming, niet zo zwaar als de eerste, en met minder bos, maar toch ook mooi. Alles bijeen een hele mooie wandeldag. Zo mag het elke dag zijn. 

Op een bepaald ogenblik ben ik gevallen omdat ik naast een steen stapte, in een put. Ik verloor mijn evenwicht en raakte met mijn knie de steen. Resultaat: kleine blikschade. Evenwicht terug gevonden (lag in het gras), en verder gestapt. 

Op enkele kms van Gudiña zag ik het stadje al liggen, en was ik snel in de albergue municipal. Edgard en Marc zijn ook al aangekomen. Ik heb mijn oorstoppen al klaarliggen.

Foto's van vandaag 

Gisteravond zijn we hamburger gaan eten, maar niet zomaar één, een echte typisch Spaanse hamburger met spek en pikante sausen. Daarbij dan ook nog een schotel aardappelstukjes met verschillende sausen. Als postre: een stukje kaastaart Het was meer dan goed.

Vanmorgen dan de bergetappe. Het begon met een vlak stuk langs een riviertje, maar al snel moest ik weer de autoweg volgen. Dan volgde weer een stuk door struikgewas en bos, en zo tot Requejo. Daar heb ik een stuk empanada gegeten met koffie. Normaal moest nu de eigenlijke klim via allerlei paden starten, maar dat viel lelijk tegen. Ergens op dat pad is men grote bouwwerken bezig aan een  nieuwe brug en dus mag men daar niet door. Met borden wordt iedereen doorverwezen naar.....de autoweg. Ik heb dus weer heel wat kms langs een autoweg gelopen die steeds verder omhoog ging. Gelukkig mocht ik op een bepaald ogenblik terug een pad op en zo verder wandelen over de berg en daarna naar omlaag richting Lubian. Het hoogste punt ligt op 1220m. De stadjes hier zijn wel heel mooi. Vooral Pueblo de Sanabria is heel erg mooi.

De albergue municipal zat al bijna vol als ik daar binnenkwam. Heel veel Duitsers, maar gelukkig ook een stel Limburgers, twee broers. Vannacht zal ik dus in een bovenste bed van een stapelbed moeten slapen. Gelukkig hebben Edgard en Marc, die een uur later aankwamen, ook nog een bed bemachtigd.

Ik ben met de Limburgse broers iets gaan eten. De ene was ervaren, voor de andere was het de eerste camino.

Morgen volgt weer een beklimming, maar de totale afstand bedraagt zo'n 25km. Het was vandaag al wel behoorlijk warm, zelfs s'morgens was het minder fris. Volgende dagen zou het weer wat afkoelen, maar geen uitzicht op regen. Houden zo, nog een weekje.

Foto's van vandaag