Zondag 26 mei 2013
Fons de "Paardenvanger"
FONS de "PAARDENVANGER"
een anecdote uit het politieoptreden van de Fons
Iedereen zal nu wel de Fons van 't Zuid kennen, voormalig politieman en
bekende uit het 14daagse blad "De Nieuwe Antwerpenaar", tevens auteur van dit blog.
Met dit item is hij ook gekend als "paardenvanger". Tijdens een nacht-
patrouille op linkeroever werd hij samen met zijn collega Frans Van Calsteren uit
de Zone West en auteur van het boek "de gardevils van het schipperskwartier",
geroepen voor 2 loslopende paarden op de Charles de Costerlaan. Wetende dat deze
een druk bereden laan is, wegens de talrijke voertuigen die in -en uit de Imalso of
"Konijnepijp" reden. Het was dus een zéér gevaarlijke toestand zodat een onmiddellijk
ter plaatse gaan gerechtvaardigd was. En... inderdaad er liepen daar 2 loslopende
paarden al galopperend van links naar rechts over de verhoogde bermen en de rijbaan.
Wat gedaan dachten beide geroutineerde politiemannen ..... na rijp beraad
besloten zij de depanneurs van de toenmalige Mobiele Brigade ter plaatse te vragen met
de nodige rood-witte afspanlinten. Deze linten werden van boom tot boom geplaatst
rond de ondertussen stilstaande paarden.
Het toeval wou dat er juist een vrachtwagen die beesten had vervoerd voor-
bij reed en de bestuurder ons een handje kwam helpen. Even beraadslagen wat we zouden
doen om deze gevaarlijke toestand op te lossen en de paarden van de openbare weg te
verwijderen. Toen kwam er het lumineus idee om met een witte zakdoek naar de
paarden toe te gaan, en.......Nieuwsgierig als deze paarden waren kwamen zij aan de zakdoek
snuffelen, zodat Fons ze met zijn vingers in de neusgaten en over het hoofd strelend tot
bedaren bracht. Het was nu een klein kunstje om ze met een touw aan een boom te
binden tot de komst van de overgelukkige eigenaar.
Door één of andere manier moeten de dieren zijn opgeschrikt en hadden ze van
uit hun weide het hazenpad genomen.
Einde goed, alles goed, er waren geen ongelukken gebeurd en de politie had
haar werk naar behoren uitgevoerd.
De Cois had onmiddellijk een geschikte naam gevonden, nl. "Fons de
paardenvanger" en zou deze dus in zijn boek (dat ondertussen reeds verschenen is)
vermelden.
Spijtig genoeg gebeurde dit niet en ging de naam van "Fons" toen rond in het
politiekorps, met als anecdote "als er problemen zijn met paarden roept dan de Fons maar,
die weet wel raad "!
-o-o-o-O-o-o-o-
een anecdote uit het politieoptreden van de Fons
Iedereen zal nu wel de Fons van 't Zuid kennen, voormalig politieman en
bekende uit het 14daagse blad "De Nieuwe Antwerpenaar", tevens auteur van dit blog.
Met dit item is hij ook gekend als "paardenvanger". Tijdens een nacht-
patrouille op linkeroever werd hij samen met zijn collega Frans Van Calsteren uit
de Zone West en auteur van het boek "de gardevils van het schipperskwartier",
geroepen voor 2 loslopende paarden op de Charles de Costerlaan. Wetende dat deze
een druk bereden laan is, wegens de talrijke voertuigen die in -en uit de Imalso of
"Konijnepijp" reden. Het was dus een zéér gevaarlijke toestand zodat een onmiddellijk
ter plaatse gaan gerechtvaardigd was. En... inderdaad er liepen daar 2 loslopende
paarden al galopperend van links naar rechts over de verhoogde bermen en de rijbaan.
Wat gedaan dachten beide geroutineerde politiemannen ..... na rijp beraad
besloten zij de depanneurs van de toenmalige Mobiele Brigade ter plaatse te vragen met
de nodige rood-witte afspanlinten. Deze linten werden van boom tot boom geplaatst
rond de ondertussen stilstaande paarden.
Het toeval wou dat er juist een vrachtwagen die beesten had vervoerd voor-
bij reed en de bestuurder ons een handje kwam helpen. Even beraadslagen wat we zouden
doen om deze gevaarlijke toestand op te lossen en de paarden van de openbare weg te
verwijderen. Toen kwam er het lumineus idee om met een witte zakdoek naar de
paarden toe te gaan, en.......Nieuwsgierig als deze paarden waren kwamen zij aan de zakdoek
snuffelen, zodat Fons ze met zijn vingers in de neusgaten en over het hoofd strelend tot
bedaren bracht. Het was nu een klein kunstje om ze met een touw aan een boom te
binden tot de komst van de overgelukkige eigenaar.
Door één of andere manier moeten de dieren zijn opgeschrikt en hadden ze van
uit hun weide het hazenpad genomen.
Einde goed, alles goed, er waren geen ongelukken gebeurd en de politie had
haar werk naar behoren uitgevoerd.
De Cois had onmiddellijk een geschikte naam gevonden, nl. "Fons de
paardenvanger" en zou deze dus in zijn boek (dat ondertussen reeds verschenen is)
vermelden.
Spijtig genoeg gebeurde dit niet en ging de naam van "Fons" toen rond in het
politiekorps, met als anecdote "als er problemen zijn met paarden roept dan de Fons maar,
die weet wel raad "!
-o-o-o-O-o-o-o-
