Archief

Brief notaris Christine Van Haeren. Antoine coppenslaan 2 bus 2 ----- 2300 Turnhout. Tel: 014 47 11 80 Dossierbeheerder Jill Van Laarhoven. onze referte : JVL/5623/15818-001 Geachte heer Loots BETREFT : AANGIFTE Trafford William Bij deze ben ik zo vrij U mee te delen dat ik gelast ben met de afhandeling van de nalatenschap van wijlen de heer TRAFFORD, William,Stanley, laatst gepensioneerde, geboren te Liversedge ( Verenigd Koninkrijk) op 06 maart 1918, rijksregister nummer 18.O3.O6-073,49, laatst wonende te Halle (Zoersel), Goudbloemlaan 26, weduwnaar ( in tweede echt) van Kordthout, Clementina, Maria, is overleden te Malle op 29 augustus 2012. Volgens de mij bekende informatie bent U erfgerechtigde in deze nalatenschap. Om het dossier verder te bespreken, verzoek ik U beleefd mij te willen contactern teneinde een afspraak te beleggen op mijn kantoor. Hopend U op deze wijze van dienst te zijn geweest, Met vriendelijke groeten. Afspraak gemaakt telefonisch op Woensdag 27 maart 2013 om 16.00 hr ten kantoren. UItleg volgt later !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

en , ik weet dat, zij heeft er wel wat last ( ik practisch niet ), maar waarom moet ik het weeral uitzweten ???Hap, Snauw, sneer, kortweg, allee tis weer hetzelfde !!! Het liefste zi ik nog alleen ( al méér dan 5 jaar ) boven, op mijn (want onze kan ik ,in feite, niet meer zeggen) slaapkamer. Daar zit ik rustig, kalm, alleen ( soms in gezeldschap van figaro, de kater ) en kan ik lezen tot ong 03.00 hr, tot het te koud wordt en ik vaak krijg. Dan maar slapen ( in stukjes van ong. 1 uur ) en 'smorgens spijtig genoeg moeten opstaan van de pijn ( ondanks de vele pijnstillers ), en krampen omdat ik moet gaan drukken. Geloof me, dan heb ik bang om naar beneden te gaan ( ong. om 11.30 ), en denk ik, " wat gaat het vandaag weer worden ???? "Zien wat ik doe, luisteren en hopen dat ik alles goed versta ( het is bij S , blijkbaarnog niet opgekomen, dat ik wel eens last met mijn gehoor kan hebben !!! ), opletten wat ik zeg, zeker niks voorstellen, want dat is voor S gelijk aan commanderen, me beter met niks bemoeien ( maar soms is dat ook weer niet goed, want dan toon ik, zogezegd geen belangstelling en volgnes haar moet zij dan alles alleen doen ), dus elke dag is een uitdaging , een evenwichtsoefening, een risico enz. . Dan hopen dat ik rap terug kan gaan naar mijn slaapkamer, Zo verloopt zowat elke dag voor mij. Plezant is anders !!!!! en ondertussn glijden de dagen, weken, maanden, jaren voorbij. Is het dan verwonderlijk, dat ik nostalgisch word en nog graag terugdenk (en op die zalige, gelukkige dag met onze " Eddie " zeker ) en er nu alleen maar kan over schrijven ???? Neem de levensperiode van " De Sinjoorkens " Dit is een periode ,die in feite, het grootste én voornaamste deel van mijn ganse leven heeft beheerst tot ong. dat ik 50jaar was. Liefde, huwelijken, scheidingen, zelfmoordpoging, leiderschap, macht, verdriet, vrouwen, leren delegeren, reizen, lesgeven, opklimmen tot hoofdleider en nog zovéél andere dingen, die ik nu vergeet . Ook SIMOC ( Sinjoorkens Monitors Club ) speelde , hierin een grote rol. Alles begon , toen ik 17 jaar was (dus ,reken maar hoeveel jaren van mijn leven, ik ermee bezig was ONG 33 jaar ) en ik turnde in Borsbeek. Een moeder van een van de meisjes . Het meisje heette Tinneke, werkte bij SVV( Socialistische Vooruitziende Vrouwen) en tinneke ging , met de sinjoorkens ( een afd van SVV ) , naar Spa ( waar er een home was ) als begin-leidster. zij was een vriendin van mij en vroeg om mee te gaan met haar naar Spa. Ze vertelde, dat het heel plezant was, periode's van 14dagen ( 4x4 = 2 maanden) en dat je kon kiezen, welke periode je wou gaan. Voor leider te worden, moest je dan 2 jaar ,zondagschool doen, en dan kreeg je een brevet van " Zonnige Uren " als monitor ( heb het nu nog altijd, in mijn portefeuille zitten). Ik liet me overtuigen, mijn ouders stonden erachter, en schreef me in ,voor de 1ste én 2de periode , als hulpleider, met voorkeur Spa. Tot mijn verbazing ,werd ik aangenomen door de toenmalige secretaresse Louis ( Wiske) Cuypers ( is reeds overleden), maar moest ik naar Oostduinkerken ( daar was ook een home van de mutualiteit), waar ik als een volkomen onbekende kwam, met als hoofdleider Jos D'Hauwe (een fantastische, maar correcte man )en zijn vrouw hoofdleidster Maria. Ik kreeg tesamen met een collega ,elk een groep van 15 kinderen, en wij moesten alle activiteiten , met de twee groepen doen = 30 kinderen. Daar begon , een nieuw leven ( ben via leider, leider oudste, leider-buitenland dwz. Oostenrijk en als laatste Joegoslavie, assistent-hoofdleider en tenslotte hoofdleider in Joegoslavie); Een nieuw leven waar ik nu nog met veel weemoed aan terugdenk, en nog veel zal over vertellen, want de sinjoorkens hebben ( buiten mijn werk bij de politie , das een ander verhaal, voor later) mijn verdere leven is zéér grote mate bepaald. Dus wordt vervolgd !!!!!!!

en , ik weet dat, zij heeft er wel wat last ( ik practisch niet ), maar waarom moet ik het weeral uitzweten ???Hap, Snauw, sneer, kortweg, allee tis weer hetzelfde !!! Het liefste zi ik nog alleen ( al méér dan 5 jaar ) boven, op mijn (want onze kan ik ,in feite, niet meer zeggen) slaapkamer. Daar zit ik rustig, kalm, alleen ( soms in gezeldschap van figaro, de kater ) en kan ik lezen tot ong 03.00 hr, tot het te koud wordt en ik vaak krijg. Dan maar slapen ( in stukjes van ong. 1 uur ) en 'smorgens spijtig genoeg moeten opstaan van de pijn ( ondanks de vele pijnstillers ), en krampen omdat ik moet gaan drukken. Geloof me, dan heb ik bang om naar beneden te gaan ( ong. om 11.30 ), en denk ik, " wat gaat het vandaag weer worden ???? "Zien wat ik doe, luisteren en hopen dat ik alles goed versta ( het is bij S , blijkbaarnog niet opgekomen, dat ik wel eens last met mijn gehoor kan hebben !!! ), opletten wat ik zeg, zeker niks voorstellen, want dat is voor S gelijk aan commanderen, me beter met niks bemoeien ( maar soms is dat ook weer niet goed, want dan toon ik, zogezegd geen belangstelling en volgnes haar moet zij dan alles alleen doen ), dus elke dag is een uitdaging , een evenwichtsoefening, een risico enz. . Dan hopen dat ik rap terug kan gaan naar mijn slaapkamer, Zo verloopt zowat elke dag voor mij. Plezant is anders !!!!! en ondertussn glijden de dagen, weken, maanden, jaren voorbij. Is het dan verwonderlijk, dat ik nostalgisch word en nog graag terugdenk (en op die zalige, gelukkige dag met onze " Eddie " zeker ) en er nu alleen maar kan over schrijven ???? Neem de levensperiode van " De Sinjoorkens " Dit is een periode ,die in feite, het grootste én voornaamste deel van mijn ganse leven heeft beheerst tot ong. dat ik 50jaar was. Liefde, huwelijken, scheidingen, zelfmoordpoging, leiderschap, macht, verdriet, vrouwen, leren delegeren, reizen, lesgeven, opklimmen tot hoofdleider en nog zovéél andere dingen, die ik nu vergeet . Ook SIMOC ( Sinjoorkens Monitors Club ) speelde , hierin een grote rol. Alles begon , toen ik 17 jaar was (dus ,reken maar hoeveel jaren van mijn leven, ik ermee bezig was ONG 33 jaar ) en ik turnde in Borsbeek. Een moeder van een van de meisjes . Het meisje heette Tinneke, werkte bij SVV( Socialistische Vooruitziende Vrouwen) en tinneke ging , met de sinjoorkens ( een afd van SVV ) , naar Spa ( waar er een home was ) als begin-leidster. zij was een vriendin van mij en vroeg om mee te gaan met haar naar Spa. Ze vertelde, dat het heel plezant was, periode's van 14dagen ( 4x4 = 2 maanden) en dat je kon kiezen, welke periode je wou gaan. Voor leider te worden, moest je dan 2 jaar ,zondagschool doen, en dan kreeg je een brevet van " Zonnige Uren " als monitor ( heb het nu nog altijd, in mijn portefeuille zitten). Ik liet me overtuigen, mijn ouders stonden erachter, en schreef me in ,voor de 1ste én 2de periode , als hulpleider, met voorkeur Spa. Tot mijn verbazing ,werd ik aangenomen door de toenmalige secretaresse Louis ( Wiske) Cuypers ( is reeds overleden), maar moest ik naar Oostduinkerken ( daar was ook een home van de mutualiteit), waar ik als een volkomen onbekende kwam, met als hoofdleider Jos D'Hauwe (een fantastische, maar correcte man )en zijn vrouw hoofdleidster Maria. Ik kreeg tesamen met een collega ,elk een groep van 15 kinderen, en wij moesten alle activiteiten , met de twee groepen doen = 30 kinderen. Daar begon , een nieuw leven ( ben via leider, leider oudste, leider-buitenland dwz. Oostenrijk en als laatste Joegoslavie, assistent-hoofdleider en tenslotte hoofdleider in Joegoslavie); Een nieuw leven waar ik nu nog met veel weemoed aan terugdenk, en nog veel zal over vertellen, want de sinjoorkens hebben ( buiten mijn werk bij de politie , das een ander verhaal, voor later) mijn verdere leven is zéér grote mate bepaald. Dus wordt vervolgd !!!!!!!

alhoewel S mij zo vreselijk kan enerveren, als ze zenuwachtig is, gaat wéér niet lang meer duren of de bom ontploft wéér eens . allee, we zitten wééral zonder geld, maar de auto 175 euro is betaald, van het geld van de verkoop van de vorige hond, zo ploeteren we maar verder. Alleen hoelang hou ik dat nog vol, ik voel me achteruit gaan !!! Nu hebben ze weer , onze GSM's afgesloten ,en moeten we voor 17 maart 175 euro hebben ( hebben nog even respijt gekregen) ,weeral nog zorg meer , want zonder deze speeltjes, kan je niet veel meer doen tegenwoordig. Waar is de GOEIE OUDE TIJD ??? Misschien kan ik , er nog wat over vertellen : sedert mijn 12 jaar turnde ik, eerst in Deurne bij turnkring Atlas en later in Borsbeek. naam vergeten. Hoe ik eraan begon, wel elke zateravond ging ik, tesamen met mijn ouders, zwemmen in de Veldstraat , toen nog een gezellige volkse buurt, ZONDER VREEMDELINGEN !!!!. van 21.00 hr tot 22.00 hr en dan allen tesamen naar de frituur aan't Schoolplak, nu Duinplein, om een lekker pak frit, mayonaise ,cervela, of haring te eten. Vanaf ,dat ik weg mocht gaan ( 18 jaar ) , vertrok ik dan daar naar dancing in de Vetingstraat ( naam ???? ) tot 01.00 hr . Dan moest ik op tijd thuis zijn ( geen seconde later, of ik kon de volgende zaterdag, op de bank, naast het zwembad ziten, als straf ). Daarbij moest zondagmorgen toch opstaan om om 09.00 hr in turnzaal te zijn, waar ik de cursus:Opleiding Provinciale opleiding lichamelijke opvoeding volgde gedurende 2 jaar. Ben spijtig genoeg niet geslaagd in examen, anders had ik met extra diploma pedagogie, les kunnen geven in' t onderwijs.Nu terug naar zwemmen hé. Wel mijn vader was, tesamen met Albert van Acker, redder bij de zwemclub "de postmeeuwen " ( later heb ik ook nog zwemles gegeven ,aan de kleintjes ) Wel Albert , was hoofdleider van een turnkring en zo is het begonnen. Eerst in Deurne , maar daar Albert in Borsbeek woonde en daar ook een turnkring oprichtte, reed ik ook met de fiets naar Borsbeek vanaf stuivenbergplein ( wij woonde toen in feite in de Gasstraat ). Elke dinsdag en donderdag naar Borsbeek en woensdag en vrijdag naar Deune. de zaterdag en zondag turnen in e Goudbloem straat voor de prov. cursus, dus in feite was ik 's avonds nooit thuis. Alleen de maandag . Ik dan ook 9 jaar gedaan in plaats van 6 jaar voor mijn lager en hoger middelbaar te doen. Je kan , hier in Belgie , sport en studeren ,niet samen doen, zoals in de VS. Maar ja, heb ook een schone tijd gehad, toen ik turnde, heel wat meisjes opgevreeen, ( was stapel verliefd , op Vera Vissers , ook van de turnkring) ,zei was in feite mijn eerst echte liefde. Het was een concurrentie tussen mij en de zoon van Albert de " Luc ". Toen leerde ik voor het eerst liefdesverdriet kennen. Ik viel ook wel een beetje op een ander meisje uit de turnkring nl. Mia, maar Vera ging toch voor, hoor !!!!!IN 1966 werd ik Belgisch kampioen bij de liberale turnkringen . Daarna, ging ik zelf ,les geven, in Deurne en Borsbeek , als leider. Ik kreeg hiervoor 20 frank en gaf les tot 2130 hr. an mijn moeder , moest ik altijd thuis zijn op 22.30 Hr . Mensen, heb ik ,dikwijls afgezien !!!!!!! Na het turnen, nog wat vrijen en dan als een zot fietsen naar huis, mijn ecord was 20 min +steendood, maar gelukkig. Als ik aan dit ,allemaal terugdenk , heb ik geen spijt , "een mooi deel van mijn jeugd ", ....... maar zouden die kunstheupen, die ik nu heb, wel voor een groot deel hebben , kunnen gekomen zijn, door de overdadige sport, die ik toen deed; Topsport is nooit goed. Voilà , weer een deeltje van mijn autobiografie, én dan zal ik nog véél dtails vergeten zijn. Tot morgen misschien, als ik nog leef !!!!

gisterenavond bij N en F gaan eten , het was de eerste keer dat ik gebraden varkenswangen ( bereid op de manier van stoofvlees ) at. Moet zeggen , dat het zéér lekker was !!!! voor de rest niks speciaals, buiten dat we nog een poes siamees ,zijn gaan halen in Niel en dat 's namiidags Ori is verkocht aan twee " dames " een van hen kende ik , het was Noa , waarvoor , ik heb gereden , met haar moeder Deborah ( amaai ) naar Zundert. het is vandaag weer een vervelende dag en zal een vervelende avond worden !!!!!! Morgen , kan ik misschien , nog wat voort vertellen over mijn leven. Saluuuuuuut !!!!

zoals ik eergisteren zei, zijn we dus op bezoek geweest bij " onze eddie en lilianne " . Het was fantastisch,grandioos, ontroerend enz. om eindelijk na ong. 18 jaar elkaar terug te vinden (zien ). Of dat S veel aan de avond had, weet ik niet ?? ik hoop van wel en anders tempis. voor mij was het als één droom. Om15.00 hr waren we in de Jozef Balstraat 11 te Melsele. Zijn spijtig genoeg, doorgegaan om 23.00hr én dan waren we nog niet uitgebabeld !!!!!. Heerlijke herinneringen opgehaald , over vroeger, over onze jonge jaren, over fot'os uit vervlogen tijd, over onze familie langs de Loots kant .over onze gezamelijke reis naar joegoslavie met patsy toen, over zijn buitenverblijf in de Ardennen, over onze gastronomische week-ends en over nog zovéél andere zaken .Ongelooflijk prettig !!!! Ik vind dat onze eddie nog niet veel is veranderd , lilianne is was erg verouderd , vind ik . Maar ja, die is nu al 72 jaar, terwijl eddie maar 6 maanden oude is, dan ik !!! Maar ,hij is nog altijd de grote intellectueel én lopende encyclopedie als vroeger, nog niks veranderd, nog altijd even bescheiden en rustigén kalm. IK heb hem alijd bewonderd endat is nu nog altijd !!!! Llianne is nog altijd ,het even grote taterwater, als vroeger, dus in feite, ook niet veranderd.Honden én poezen zijn nog altijd haar " ding " Wij konden, in feite , nog uren praten, en daaom gaan we nu niet méér zo lang wachten, om terug bijeen te komen. Dan komen zij , naar onss armzalig huis,maar ja .... kan niet anders hé. Nu weet ik , dat dat voor onze eddie niets uitmaakt, want hij was ook echt ontroerd ( zoals ik ) ,toen wij elkander terug zagen. zij wonen wel in een pracht villa, met alles erop en eraan, maar ja ( zonder jaloezie ) ,hij heeft altijd, meer geld gehad, als ik ( heeft er ook , hard genoeg voor gewerkt ), maar is altijd de eenvoudige zoon gebleven van een pompier. zijn mentaliteit is grandioos. EDDIE jongen ,als je dit ooit leest, na mijn dood, het is allemaal gemeend, wat ik nu , met volle verstand, schrijf. I heb hem stiekem, gezegd, dat hij alleen de toegangscode krijgt, tot deze bloq Dank je voor alles !!!!!!!! Vandaag ,weer terug de sleur en de zorgen van elke dag , pffff

in 't kort, weer een hondje gaan kopen, gisteren, in Aalst ,voor 50 euro en vandaag Verhulst gekomen voor spuitje; Reu 9 w. n kruising chiawa-mini york Nu maar vlug verkopen, hé . das alles !!!!

Als S zenuwachtig is, dan is het och moeilijk om met haar te leven.zenne.Relativeren, dat kan zij niet hé,Alhoewel als je alles, kalm doet, het even goed of nog beter gaat ( wijze raad van mijn vader )!!!!. Maar S raakt direkt over haar toeren, en gewoonlijk ben ik dan de duppe, met nen snauw en nen beet.MOEDER : werd dus geboeren in een beter geldbedeeld gezin, als enigste dochter ( mijn vader, had nog een broer- een brandweerman- nonkel Albert - is gestorven aan kanker - én wij gaan morgen eindelijk naar zijn zoon en vrouw te Melsele ), dus geldzorgen waren er niet direkt !! Haar ouders hadden een winkel van handtassen en toen de oorlog I uitbrak, zijn zij gevlucht naar Parijs, waar zij haar basisschool liep en natuurlijk in't frans werd opgevoed. later heeft mij dit veel geholpenmet fran in 't school natuurlijk. Bij ons thuis stond voornamelijk de franse tv op en mijn vader sprak antwerps. Dus ik werd zowat tweetalig opgevoed. Als ik geboren werd, woonde we nog in Deurne, maar al zéer jong verhuistte we naar de Gasstraat enz. Mijn vader werkte dus als facteur ( dag -in dag uit in regen en wind ), mijn moeder werktte eerst als verkoopster,demonstratrice in de maquillage sector ( geloof Max Factor ) in verschillende warenhuizen ( GB, Inno, Sarma enz.) in het Antwerpse. later is ze overgeschakeld als verkoopster van Habbi ( spaghetti, ravioli, tortelinni , pasta' ) en ging uiteindelijk werken in de centenairepaleizen ( de oude expo - paleizen van 1958 - wat ik als 10 -jarige heb bezocht ) ,eerst nog voor Habbi, en later kreeg zij de aanbieding , om als kassierster te werken in de restaurants van de ex-expopaleizen, alwaar zij opklom tot topcassière van paleis 7 ( toen " het " restaurant van V.I.P.'s, lions, notaryclub enz.) Zij moest hard en lang werken met als tentoonstellingen ( voedselsalon, autosalon, batibouw, landbouwsalon, autosalon, vakantiesalon enz. ) en moest hiervoor altijd met de tein 's morgensvroeg naar Brussel. Wij hadden toen onze eerste auto ( wartburg 2-tak) en tijdens de vakantie en w.e. gingen wij ze dan afhalen van haar werk te Brussel. zo heb ,ik ook ,al die salons verschikkende keren, gratis bezocht, en 's avonds gegeten in top-restaurants. je ziet dus ,dat ik van jongs af- aan, zowel de gewone kost at ,als zowel , het exquise eten van de franse keuken in Brussel;( ik mag dus alles, behalve havermoutse pap en lindenthee , ha,ha )? Mijn moeder verdiende in 3 weken ,veel méér dan , dat mijn vader , op één maand verdiende !!!!! Dus geld ,geen problemen. Elk jaar gingen we op vakanti ,voor één maand naar Rendeux-Bas in de Ardennen ( tussen Hotton en La Roche ) . Het was een vakantiehuis van de christelijke mutualiteiten, en Windy 's vader ( ook een collega van vader) had gevraagd of mijn ouders ,de toog van de cafetaria , wilden doen. Windy as ook mijn eerste platonische liefde ( 'k was 12 jaar ong. ), Heb er later wel , op 14 J. mijn eerste lief gehad van Hasselt ( en voor de eerste keer, mijn hand in haar broek gestoken, en trutje gevoeld , meer ook niet !!! Stop er nu mee !!! geen zin meer !!! 'k weet neit of ik morgen op blog kom, denk geen tijd te hebben .

beginnen bij het begin, de hond is eindelijk verkocht voor 220 euro aan een hollander uit Roosendaal;Pfff. Morgennamiddag ,een andere halen voor 50 euro, dan proberen ,te verkopen en zo hopen dat we verder geraken !!! S doet vreselijk haar best, en ik heb zeker niet te klagen, alleen .......jah , je weet het ,hé !!!! dat mis ik ontzettend erg !!!! Nu nog wat verder praten over mijn jeugd. De bompa ( mijn vader, dus )kwam uit een arm gezin. Zijn vader ( mijn grootvader) reed me de vuilkar - paard en kar, in die tijd, en mijn grootmoeder ,daar weetik infeite weinig over. Mijn grootvader, heb ik nooit gekend ( bleek een reus van een vent te zijn ) maar was reeds overleden , voor mijn geboorte ( spijtig ) en , ik was nog héél jong toen mijn grootmoeder overleed. Ik weet alleen van mijn vader ,dat zij geen geld kon beheren ( in begin van de maand alles en op t'eind nen droge boterham ) Mijn vader, was dus gewoon, van alles en goedkoop te eten. Later, in mijn jeugd, is dat mij ,goed van pas gekomen ( qua eten, bedoel ik, want ik was gewoon om alles te eten )want Nu mijn moeder???? Deze stamde uit een begoede familie, en was veel méér gewoon. Zij huwde , mijn vader, om van thuis, weg te zijn. Liefde was er weinig in de beginne , en na een tijdje zijn ze dan ook gescheiden. Dat was in oorlog II, en mijn moeder hertrouwde met een engelse militair , na de bevrijding. Ze had echter, toch nog contact met mijn vader ( want deze was ondertussen stapelverliefd geworden op haar, ) Dus kropen zij in 't bed en biebieke werd gemaakt .Mijn moeder scheidde van de engelsman, maar ik werd geboren, en kreeg de naam van die engelse. mijn moeder hertrouwde met mijn natuurlijke vader, maar ik bleef zitten, met die Engelse naam. Later , heeft mijn vader , mij geapdopteerd en uiteindelijk heette ik toch Loots !!! mijn moeder vertelde heel die historie, toen ik 14 jaar was.!!!! je ziet dus dat mijn moeder ,ook geen oonberispelijk gedrag had, maar ik heb er later uit geleerd ( van beide ) dat niemand, onfeilbaar is en wat de fameuze oorlogsjaren, allemaal hebben meegebracht !!!! Mijn moeder heett Elisabeth Van den Eynden . Vader jaak Loots !!!. mijn moeder was een fantastische vrouw, maar koppig, vasthoudend, zenuwachtig ( vader ,de kalmte zelf ) ,werklustig, soms hautin en fier , maar zeker niet in pejoratieve zin. Neen, ik was hun afgod en ook de afgod van mijn grootmoeder !!!! Mijn grootvader ,was een gluiperd, slecht mens, lafaard en verrader. Klein , dun ventje met een slecht hard . Kan je nu begrijpen ,dat ik spijt had dat ik mijn grootvader ,langs vaders kant, nooit heb gekend !!!! Wij woonden, in mijn jeugd, in de Handelstraat 12, zij ( mijn grootouder in nr 10 ) tot het moment dat mijn grootmoeder ,een beroerte kreeg en mijn moeder ze binnenpakten toen we wooden in de Gasstraat 44. mijn rootmoeder was geheel verlamd aan de linkerkant en zat een hele dag, voor het raam langs straatkant in haar fauteuil. Ik was aar afgod, en als vader of moeder niet toekeek, stak ze me heimelijl , enkele franken toe, bovenop mijn zakgeld ( ze was wel een beetje dement, maar lief ). op een bepaalde dag; ( ik was zowat 13jaar, hoorden mijn moeder en ik een rochelend geluid vanuit haar slaapkamer. Wij gingen kijken en moeder zei: " wat gebeurd er ??? " Ma zei ik : bomma is dood !!! Een groot verlies voor mij !!! Ik moest, haar nog ,een laatste kus geven ( vanaf toen tot nu ,heb ik een afkeer van lijken gekregen, alhoewel , als politieagent, ik er nog véél heb gezien ) !!!!!Het laatste dat ik mij herinner, is dat zijin een zwarte lijkenzak vanaf het eerste ,werd weggedragen ( ik wou ze zo vlug mogelijk uit huis ). toen bleef ik ,alleen achter met mijn ouders ,die beide gingen werken en een monster van een grootvader. Als wij tesamen thuis waen en hij kwam in de living, waar ik met mijn soldaatjes en/of autootjes of ander speelgoed speelde , trapte hij expess erop m het stuk te maken. Mijn ouders geloofde mij niet als kleine jongen en ik kreeg elke dag een grondiger hekel aan dat ventje !!!Tot eindelijk, de dag kwam, dat ook hij niet meer thuis te verzorgen was en hij naar een rusthuis in Zwijndrecht werd gebracht. Daar werd hij later, letterlijk, 's nachts ,door een ander patient doodgeslagen. Alhoewel ik ,toen al politieagent was, getrouw en twee kinderen had ( je ziet hoelang hij bij ons was, gebleven !!!, heb ik het rusthuis niet aangeklaaagd ,wegens nalatigheid, NEEN ik was blij dat hij dood was !!!! 'S morgens is hij begraven én in de namiddag ,ben ik gaan zwemmen ,met mijn kinderen. Einde hoofdstuk gootouders , langs moeders kant. volgende keer : mijn moeder !!!!

das vandaag al drie klanten voor die hond. de 1ste zou om 11 hr komen, maar afgebeld wegens buikgriep, de 2de om 13.30 hr .die is gekomen , maar naar lang overwegen, gingen ze nog eerst geld ophalen van de bank, en belden dan, dat ze er van afzagen. De 3de, weeral nen Hollander ( de anderen ook ), vond de hond ,heel leuk, eventjes een wandelinkske doen. Leuke hond , maar gingen eerst ergens overnachten en zouden één uur later, iets laten weten. S ,met het laatste geld naar winkel , maar ze hadden, ondertussen al laten weten,dat zij morgen wel zouden bellen. komt dus ook niks van !!!! ondertussen werd het later en later, S zenuwachtiger en nu om 21.30 hr is die hond hier nog, en hebben wij weeral geen geld meer !!!!Wat gaat dat morgen worden ??????