Dag nieuwe dag,elke dag...

Vriendschap is een illusie

Een keer trek je de conclusie
Vriendschap is een illusie
Vriendschap is een droom
Een pakketje schroot, met een dun laagje chroom

Ik kreeg toen een vriendin waarmee ik alles deed
Als zij begon te zoenen, dan vree ik met haar mee
Als ik begon te janken, kwam ze naast me staan
Een mooiere vriendschap, kon er in m'n ogen niet bestaan
Tot het moment dat ze spontaan mijn naam vergaat
En bleek dat ze een ander vriendje had

Een keer trek je de conclusie
Vriendschap is een illusie
Vriendschap is een droom
Een pakketje schroot, met een dun laagje chroom

Als het gaat om geld
Als het gaat om vrouwen
Als het gaat om alles wat je lief hebt
Wie kun je dan vertrouwen?

Een keer trek je de conclusie
Vriendschap is een illusie
Vriendschap is een droom
Een pakketje schroot, met een dun laagje chroom

-Vriendschap
Een keer trek je de conclusie
-Gaat nooit voorbij
Vriendschap is een illusie
-Dat geldt voor mij
Vriendschap is een droom
Een pakketje schroot, met een dun laagje chroom

Het Goede Doel

Bakje troost.......

'k Zag hem door de gang dwalen,
traag sloffend naar de cafetaria,
'n bakje troost,kopje koffie halen,
voor hem en haar,zijn lieve Maria

De blik wazig ten gronde gericht,
star,in droef gepeins verzonken,
je zag 't zo aan zijn aangezicht,
't hart was zwaar aan 't bonken

Toen zijn ogen mij ontwaarden,
'n miniem sprankeltje vreugde,
ook zijn gedachten wat klaarden,
z'n wezen daarbij ietwat kleurde

Traag hortend kwam z'n verhaal,
wou weten wat ik er over dacht,
dokters hadden zonder omhaal,
hem stipt op de hoogte gebracht

Maria zou 't niet lang meer trekken,
hij was er zodanig door ontwricht,
met tranen op 't getaande gezicht,
wou haar zo niet laten vertrekken

Beiden een eind in de zeventig,
lief en leed jaren samen gedeeld,
herinneringen nog altijd levendig,
't aroma van 't kopje koffie.......,
heeft de droefenis niet geheeld!

A.L.Terego 03/09/06

Passie.....

Wanneer 'k je 's morgens streel

nog in bed,bij 't eerste ontwaken,

je warme lichaam onder 't laken,

die zalige nestwarmte met je deel

Handen over je lichaam dwalend

lief je floerse perzikhuid beroeren,

vurige kussen je daarin meevoeren,

prikkeling van zinnen bovenhalend

Zie 'k elk spiertje van je reageren

je wordt onrustig,draait en wentelt,

dat uniek-diepzinnelijke begeren,

voert je mee,zodat je bijna smelt

't Smidsevuur brand in je lichaam

terwijl m'n mond blaasbalg speelt,

de merel kwistig zijn deuntje kweelt,

gebruiken we samen 't liefdesalaam

Je lijkt wel de lava uit de vulkaan

vurig en passievol is je uitbarsting,

je ogen verraden,je bent voldaan,

lichaam en geest,'n totale ontlading

Komen weer,uit die zevende hemel

beiden opnieuw heel autonoom,

beseffend, met gewoel en gewemel,

't was een hemels heerlijke droom!

A.L.Terego 09/02/07

Erica Tetralix
(Dopheide)

Ginds...,in de heide...,langs povere paàn,
Daar lachen me blozende lievekens aan.
Ik weet er hun naamkens,en 'k noem ze blij :
"De perelkens van de hei"

't Zijn pereltrosjes van rozig satijn ;
't Zijn Japansche vaasjes van broos porselein ;
Licht trillend bij zoentjes van vlinder of bij,
"De perelkens van de hei"

Bijwijlen dan knikken,bij 't windeke kleen,
Die schuchtere kopjes van "ja" en van "neen".
Dan frazelen ze stemmig,als klokjes der Mei
"De perelkens van de hei"

O wondre juweeltjes,o troosterkes mijn
Geen blommeke bloeit er met kunstiger lijn!
En zijt ge zóó simpel...,toch blijft ge voor mij
"De perelkens van de hei"

Al zoeken of lieven de menschen u niet,
Al draag ik in 't harte gezwegen verdriet,
Nooit ging ik u zonder lachsken voorbij,
"O perelkens van de hei"

Alice Nahon

(uit de bundel;
Vondelingskens 1920)

Knopen,knopen,knopen...

Je hebt ze in alle maten,kleuren,vormen,

en ook in meerdere betekenissen.

Zeelui rekenen in knopen,anderen leggen

knopen om iemand op te knopen,terwijl

er zijn die de knoop ineens doorhakken.

Knopen,je kan er alle kanten mee uit,leg

'n knoop in je zakdoek om niet te vergeten,

als 't te moeilijk is om in je oren te knopen.

Want voor je 't weet zit je mee bonen te

knopen,om de eindjes aan mekaar te knopen.

De naaister heeft een knopendoos,ze naait

knopen aan,al of niet met knopengaren.

Maar iemand zitten bedriegen of flemen

dat is ook knopen aannaaien.En een plant

met uitstekende knopen noemt men knopig,

Doch met al die knopen ben ik er nog

niet uit,hoe het nu zit met de knopen

aan mijn jas,hemd of broek.De vraag is,

gaan de knopen nu door het knoopsgat,

of gaat 't knoopsgat over de knopen?

Met de komst van de rits is de toekomst

voor de knopen nu wel naar de knoppen.

't Gaat niet goed met de knopen,al klagen

vrouwen over knopen in hun haar,probeer

er maar eens 'n touw aan vast te knopen!

Vergeet je das niet te knopen,schat!

A.L.Terego 22-09-07

Sneeuw wit.....

Wit omringt
het wit het zwart

Zwart ligt
het zwart
in 't midden
van het wit

Zuiver het wit
puur het zwart

Harmonie van
tegenstelling

Sneeuw,wit
met beperkte
houdbaarheid

A.L.Terego

08/02/07

Kauwen klauwen...

Op 't groene grasveld

in buurmans tuin,

ligt brood,wit en bruin,

vogels zijn er op gesteld

Diversiteit aan pluimage,

met zwart in overmacht,

bij kauwen 'n hommage

in hun gevederte-dracht

Kauwen heersen bazig

door grootte en aantal,

drijven zowaar 'n wig

tussen 't overige geschal

Merels,eenzelfde tooi,

reppen er tussendoor,

niets is kauwen-octrooi,

geven het geen gehoor

De drang te domineren

is kauwen meegegeven,

weinig dat ze tolereren

'n 'moet' om overleven

Daarom klauwen kauwen

in 't festijn der schapraai,

driftig gulzig,gauw-gauw

weg van merel en kraai

A.L.Terego 05/10/07

Kauw:

Tot de kraaiachtigen behorende vogel
met zwarte veren,grijze nek en
een korte zwarte snavel,
vaak in groepen levend
en nestelend in holen, gebouwen enz.,
de kleinste van de kraaiachtige vogels
in ons land en vanwege zijn gelijkenis
met de zwarte kraai soms kraai genoemd
(Corvus monedula)

De natuur geeft en neemt...

Eind September,zomer ingeruild voor herfst,
opeenvolging van seizoenen,dagen kort,
kil en guur,speling der natuur,
zovele eeuwen 't zelfde stramien,
komen,gaan,wederkeren

Bomen laten uitgebluste bladeren vallen,
't gebladerte dwarrelt,verkleurt en krimpt,
tot 't afval 'n veelkleurige bladakker vormt
bezaaid met rijpe vruchten van de bomen

Lente en zomer,tevoren graag gekomen
en geroemd,worden als 'n hoopje schroot,
bij middel van die dorre bladeren,in volle
herfsttooi geofferd op 't altaar der aarde

Zo is 't vergankelijke toch weer duidelijk
in beeld,uit stof en as geboren en tot stof
en as weergekeerd,niets van 't aardse leven
ontkomt aan die natuur-wetmatigheid.

A.L.Terego 28-09-07

Dingen,dinge,ding...

't Zijn de kleine dingen die het doen

Zag ik daar laatst toch een mooi ding,

'k had naar haar hand willen dingen,

maar er zijn dingen die je niet doet,

je moet je bedwingen,'t is geen markt

waar je op de dingen kunt afdingen

Moest ik om haar hand durven dingen,

't zou me zowaar in 't geding brengen,

'n mens moet zich kunnen bedwingen

in 't bedingen,er gebeuren op dit aardse

ding al meer dan genoeg rare dingen

Maar één ding is zeker,alle goede dingen

bestaan in drie,dus doen is één ding,

en 'k neem 'n dingetje bij de thee,zo

heb ik hier in de gauwte tussen al die

mooie dingen toch mijn ding gedaan

A.L.Terego 23-09-07

Denkende...,denkend...,denken...

'Die gedänke sind frei'

De mens bezit het vermogen te kunnen

denken,het 'denkvermogen',waarvoor 'De

Denker' van Auguste Rodin symbool staat.

Vanuit dat denken kunnen we ook gedenken

en herdenken wat ons lief of ontvallen is.

Denkelijk is het volkomen denkbaar dat

men bij een bepaald gevormde denkbeeldigheid

de mening toegedaan is de juiste denkpiste

te bewandelen,zoals bij het aanschouwen van

een aandenken.Vrijdenkers denken door rede.

Het is normaal gezien ondenkbaar het

denken te doen stoppen,het vrije denken

is 'n groot menselijk bezit.Waar ook ter

wereld kan men het denken niet verbieden,

daar is geen denken aan,men denkt voortdurend.

Je moet maar denken,met denkensmoed,

'ik denk,ik leef '.Dat zou een doordenkertje

of een nadenkertje kunnen zijn.Of misschien

is 't wel een denkfout ingegeven door 'n foutieve

denkgewoonte in een vastgeankerd denkkader.

Met denken kan men vele kanten op,denkkracht

voortkomende uit het denkvermogen zet filosofen

aan wijsheden te verkondigen omtrent denkleer of

de theorie van het denken.Het denkniveau kan

zeer verschillend zijn,ook bij 'grote denkers'.

Wie hier nu een denkoefening maken wil,ieder

volgens eigen denkpatroon,weze gewaarschuwd,

te veel denken kan je een denkrimpel bezorgen.

Simpelweg denken dat schrijver dezes je even

op een denkspoor heeft gezet,is méér dan genoeg.

A.L.Terego
25-09-07