Berichten van 4 februari 2008 tot 10 februari 2008

Robert wilt niet herkennen dat hij ziek is. Zijn vader was ook zo, voor hem de ziekte van zijn zoon was maar een reeks van ongevallen en geen aanhoudend handicap.

Het is de ontkenning van mijne spanning voor glimlachend te blijven.
Het is de ontkenning van alles dat ik deed en nog doe voor een gewoon leven te hebben.
En het kost me zoveel telkens.
Ik voel me te kort gedaan.

Ik heb altijd gedroomd dat ik op één dag in Venezia voor het carnaval zou kunnen zijn. Maar het is nooit gebeurd.

Gelukkig voor mij heeft een vriend deze beelden genomen en hij heeft ze naar ons gestuurd.

Klick op het beeld voor de fotos te zien en geniet ervan, het is een prachtig moment.

Ik luister naar een Sonate van Mozart gespeeld door Clara Haskil en Arthur Grumiaux.

Het is een moment van puur geluk.

Het spel is klaar, duidelijk en precies. Geen kunstmatige effekten maar de muziek als Mozart het geschreven heeft, zo goed gevoeld en begrepen !

Een muziek met een geur en een smaak van wat Hemel moet zijn.