Archief

Dhritarashtra

Dhritarashtra. betekend “goede koning". Hij is de koning van Hastinapur ten tijde van de oorlog van Kurukshetra, Hij werd geboren als de zoon van Vichitravirya en zijn eerste vrouw Ambika, en werd verwekt door Vyasa. Hij was blind vanaf de geboorte, en werd vader van een honderd en één zonen (en één dochter) met zijn vrouw Gandhari.

Deze kinderen, met inbegrip van de oudste zoon Duryodhana, kwamen bekend te staan als de Kaurava's.

Dhritarashtra halfbroers waren Pandu en Vidura, en oom van de vijf Pandava's, met wie zijn zonen de oorlog van Kurukshetra uitvochten. Gedurende zijn regeerperiode als koning van Hastinapur, was Dhritarashtra verscheurd tussen de beginselen van dharma en zijn liefde voor zijn zoon Duryodhana, en vaak eindigde het onderschrijven van zijn zoons acties alleen uit vaderlijke liefde. Zo zat Dhritarashtra in wezen mede aan de val van het Hastinapur Koninkrijk. Aan de ene kant wordt hij een goede koning met als enige minpunt zijn blinde liefde voor zijn zoon, anderzijds noemt hem een wrede en koning die, alleen Duryodhana steunt omdat hij te zwak is om hem te verwerpen. Dhritarashtra ook wordt genoemd als een huichelaar die zegt dat hij wil dat zijn neven (de pandavas) verdienen te winnen, maar in hart, wil dat zijn kinderen (kauruvas)winnen.

Ghandari

Gandhari is een koningin en de dochter van Subala, koning van Gandhara (het huidige Kandahar). Omdat haar echtgenoot blind geboren is en haar dat pas voor hun huwelijk ter ore kwam, blinddoekte ze zichzelf. Ze bleef geblinddoekt zolang hun huwelijk duurde.

Shakuni

Shakuni betekent (vogel) was de Prins van Gandhara. en een van de belangrijkste schurken uit de Mahabharata. Hij was de broer van Gandhari. Wordt afgebeeld als een uiterst intelligente maar slinkse man, en zou het brein achter de Mahabharata oorlog zijn. Shakuni had twee zonen genaamd Uluka en Vrikaasur.

Men gelooft dat Shakuni de personificatie van Dwapara Yuga was.(zie de Yuga’s)

Kunti

Kunti is een koningin en de dochter van Pritha en de zuster van Vasudeva, die Krishna's vader was. Ze werd ter adoptie afgestaan aan de kinderloze koning Kuntibhoja, waarna zij Kunti genoemd werd. Na haar komst werd de koning met kinderen gezegend, waardoor zij als geluk brengster werd beschouwd. Ze bleef bij hem tot haar huwelijk met Pandu. Als kind vertelde de wijze Durvasa haar een geheime mantra waarmee zij een god kon oproepen en zwanger van hem kon raken. Zij probeerde uit of hij echt werkte en de zonnegod Surya verscheen. Zij kreeg een zoon Karna en liet hem in een mandje de rivier afdrijven. Hij werd gevonden door een wagenmenner en zijn vrouw en door hen opgevoed. Deze zoon, werd later in de Mahabharata een heel belangrijk personage.

Kunti trouwde met prins Pandu, koning van Hastinapur. Zijn tweede vrouw heette Madri.

Pandu

Pandu was een uitstekende boogschutter en koning van Hastinapur. Hij veroverde vele Koninkrijk Sindhu, Kashi, Anga, Trigarta Koninkrijk, Kalinga, Magadha, Yadava.

Tijdens de jacht in een bos hield Pandu de wijze Kindama en zijn vrouw voor herten en schoot zijn pijlen af en dode het echtpaar. De stervende wijze sprak een vloek uit over Pandu, omdat hij geen berouw toonde voor zijn actie. De vloek hield in dat wanneer hij zijn vrouwen zou benaderen met de bedoeling om liefde te bedrijven, hij zou sterven. Door die vloek kon Pandu geen kinderen verwekken. Kunti gebruikte daarom driemaal haar geheime mantra.

Pandu deed afstand van zijn Koninkrijk en leefde als een asceet met zijn vrouwen. Zijn broer Dhritharastra werd uiteindelijk koning.

Kunti kreeg drie zoons: Yudhishtira bij de god Dharma, Bhima bij de god Vayu en Arjuna bij de god Indra.

Madri

Madri was Pandu’s tweede vrouw. Tijdens de oorlog vond Pandu dat de wagenmenner van koning Shalya snel en behendig kon rijden. Shalya onthuld dat de wagenmenner niemand minder dan zijn eigen zus, Madri was. Hij stelde dat de twee koninkrijken de oorlog door een huwelijk konden vermijden. Dus, Pandu trouwde met Madri.

Omdat hij ook bij haar geen kinderen kon verwekken gebruikte ze ook die mantra. Zij ontving teen tweeling van de Ashwins. Nakula en Sahadeva

Toen hij tevreden over de zonen die had ontvangen van zijn vrouw Madri omhelsde hij haar van geluk stierf onmiddellijk. Madri volgde hem uit verdriet op de brandstapel. Na de dood van koning Pandu en Madri zorgde Kunti alleen voor de vijf zoons.

Na de grote oorlog om Kurukshetra trok zij zich met haar zwager Dhritarashtra en zijn vrouw Gandhari terug in de Himalaya, waar zij omkwamen bij een bosbrand.

De Vaderen

Nadat Devantra de eed had gezworen en de naam Bhisma had gekregen zei zijn vader uit dankbaarheid dat hij de dag van zijn dood mocht kiezen en dat hij tot die dag altijd gespaard zou blijven.

Santanu stierf op vrij jonge leeftijd. Totdat de oudste zoon Chitrangada volwassen werd, moest Bhisma de regering van het rijk op zich nemen. Maar de oudste zoon sneuvelde tijdens een van oorlogen. Zodoende kwam de tweede zoon uiteindelijk op de troon van zijn vader terecht..

Toen het tijd werd voor de jonge koning om te trouwen kreeg Bishma de opdracht een vrouw te gaan zoeken. Uiteindelijk kwam hij met drie koningsdochters Amba, Ambika en Ambalika naar huis. Het was niet zonder slag of stoot gegaan want er waren nog kapers op de kust maar Bishma was sterk en sluw en hij bezat geheime wapens waarmee hij de concurrenten versloeg.

Het bleek dat Amba al enige tijd stiekem verloofd was met koning Salva, en Bhisma liet haar om die reden weer vertrekken De twee overgebleven meisjes trouwden met Vichitravirya.

Toen Amba terug bij haar geliefde Salva kwam weigerde hij haar met de mededeling dat Bishma haar had gewonnen en dat ze nu van hem was. Teleur gesteld en vernederd trok Amba naar Bhisma en eiste dat hij haar als zijn vrouw zou aannemen. Bishma kon dit niet om wille van zijn eed en Amba vervloekte hem door te zweren dat zij de oorzaak zou zijn van zijn dood. Boos verliet zij het paleis.

De jonge vorst die met Ambika en Ambalika was getrouwd genoot van zijn vrouwen en leefde van spelen en de liefde. Het gebeurde dat hij tijdens een van die spelen plots stierf. Hij was vrij jong en bovendien kinderloos.

De Kuru’s zaten nu met een groot probleem. Hoe moest de troon opvolging nu gebeuren. Men kon van Bhisma niet verwachten dat hij ondanks zijn eed voor nakomelingen zou zorgen maar Satyavati kwam met een oplossing zodat alles toch binnen de familie bleef en de troon van Histinapura kon worden hersteld.

Satyavati had een zoon van voor haar huwelijk Vyasa. Het resultaat van de liefde tussen haar en heilige Parasara. Ze stuurde Bishma naar hem met de vraag beide weduwen te bevruchten. Vyasa bleek bereid te zijn om bij de weduwen nakomelingen voor hen te verwekken omdat hij de vraag van zijn moeder niet kon weigeren..

In tegenstelling tot Satyavati die een zoete geur verspreidde was Vyasa lelijk en verspreidde een afschuwelijke stank. Maar hoewel Satyavati zelf na die vereniging met Parasara een zoete, verfijnde geur had gekregen bleef Vyasa onaangenaam ruiken.

Die Vyasa is trouwens de samensteller van de Mahabaratha.

Toen Vyasa het bed deelde met Ambika, deed ze uit afschuw haar ogen dicht en de zoon die ze van hem kreeg, Dhritarastra, bleek blind te zijn.

Satyavati riep Ambalika bij haar en vertelde over de handicap van haar broer en het euvel dat Ambika overkwam toen ze haar ogen sloot. Hoewel Ambalika haar ogen open hield schrok ze zo erg dat alle kleur uit haar gezicht weg trok toen Vyasa haar aanraakte, haar zoon Pandu, had een zeer bleke huidskleur.

Bij een dienstmaagd verwekte Vyasa nog een derde zoon, Vidura.

Een tijd lang nam Bhisma de regering van het land weer op zich, totdat de drie jonge prinsen volwassen zouden zijn.

Het Voorgeslacht

Bharata

Bharata betekend in het Sanskriet "de geliefde” Hij is een legendarische keizer en de stichter van de Bhārata dynastie, en dus een voorouder van de Pandava's en de Kaurava's in het Sanskriete epos, de Mahabharata. Hij is de zoon van Dushyanta en Shakuntala eerder verteld. Bhārat is de officiële naam van de Republiek India.

Op een bepaalde dag wordt hij er aan herinnert een erfgenaam aan te duiden maar hij vind onder zijn zoons niemand geschikt. Hij stelt een van de andere koningen aan om zijn plaats in te nemen.

De personages

Shantanu

In de epische Mahabharata was Shantanu een Kuru koning van Hastinapura. Hij was een afstammeling van de Bharata, van de maan-dynastie en de overgrootvader van de Pandava's en de Kaurava's. Hij was de jongste zoon van koning Pratipa van Hastinapura en was geboren in diens oude dag. Omdat de twee oudste zonen het koningschap verzaakten erfde de jongste het Koninkrijk. Shantanu werd de koning van Hastinapura. Shantanu was in zijn vorige geboorte, reeds een machtige koning geweest en bezat vele heilzame kwaliteiten. Na zijn dood kreeg hij eenmalig de toelating voor een bezoek aan het Hof van Brahma waar alle heersers en ook zijn dochter Gangha aanwezig waren. Een wind blies Gangha haar kleren weg onthulde haar lichaam. Iedereen boog het hoofd behalve de koning die naar haar lichaam bleef staren. Gangha was daardoor gevleid. Brahma daarentegen verloor zijn geduld en vervloekt hem en Gangha om samen geboren te worden als stervelingen en dat Ganga hem veel emotionele pijn zou veroorzaken. Hij zei ook dat beiden bevrijd zouden worden van deze vloek zodra hij boos zou worden op Gangha’s daden.

Beiden werden geboren. Hij als Shantanu zoon van Kuru koning Pratipa . Zij Gangha zou geboren worden in een lichaam als sterveling in die hoedanigheid moest ze de zonen die ze van haar echtgenoot kreeg doden. Gangha kwam overeen op voorwaarde dat ten minste één kind zou blijven Ze aanvaard ook het karma dat kind voor zijn hele leven kinderloos zou blijven

Op dat moment nam zij de vorm van een mooie vrouw. Tijdens zijn dagelijkse wandeling zag de koning Pratipa haar. Dit gebeurde elke dag tot ze hem benaderde op zijn rechter dij ging zitten. Toen hij haar vroeg wat ze wilde, verzocht Gangha hem haar tot zijn vrouw te nemen. Pratipa echter weigerde en stelde haar voor zijn zoon te nemen. Die zoon was Shantanu.

Gangha

Shantanu zag op zijn buurt ook die mooie vrouw aan de oevers van de rivier de Ganges (Ganga) en vroeg haar met hem te trouwen. Ze kwamen overeen op voorwaarde: dat Shantanu geen vragen zou stellen over haar handelingen want dat ze anders hem anders zou verlaten. Ze trouwden en beviel van een zoon. Maar ze verdronk het kind en Shantanu durvde niet vragen naar de reden, vanwege zijn belofte. Één voor één werden zeven zonen na elkaar geboren en verdronken door Gangha. Toen ze het zelfde wou doen met de achtste zoon werd Shantanu, verwoest.

Toen vertelde Gangha hem over de vloek en vertelde dat zij zouden worden bevrijd van deze vloek binnen een jaar na de geboorte een zoon die bleef leven. Zo bracht ze de zeven van hen van dit leven door verdrinking om. Ze moest dit doen om de nieuw geborenen de miserie van het menselijke leven te onthouden.

De achtste zoon was door haar zelf ook vervloekt. Hij zou een lang leven hebben naar nooit een vrouw noch kinderen. Hij zou een deugdzame en gehoorzame zoon zijn, vertrouwd met alle kennis die er in de kosmos bestond. Zo als voorzien verliet ze hem en nam de zoon mee naar de hemelen terwijl Shantanu werd overladen met verdriet en nadacht over de rest van zijn leven zonder haar. Ze zou hem pas later terug brengen.

Devantra

Op een dag tijdens een hertenjacht langs de oevers van de Ganges, zag Shantanu dat de rivier ondiep was geworden. Tijdens het zoeken naar de oorzaak van dit fenomenen, kwam oog in oog te staan met een jongen die stroom van de rivier met zijn hemelse wapens had bedwongen. Die jongen was zijn zoon, maar herkende hem niet omdat hij hem slechts kort had gekend na zijn geboorte. In twijfel riep hij op Gangha op die het bevestigde dat dit zijn zoon Devantra was.. Hij nam de jongen mee naar zijn paleis en stelde hem aan zijn onderdanen voor als de kroonprins.

Satyavati

Vier jaar later, rook Shantanu onderweg in de buurt van de oevers van de Yamuna een zoete geur. Tijdens het zoeken naar de oorzaak van de geur, ontmoete hij Satyavati van wie de geur afkomstig was.

Satyavati was een aangenomen dochter van Dasha de leider van de vissers van haar dorp. Shantanu werd opslag verliefd en verlangde naar haar. Ze zegt hem dat haar vader daarvoor zijn toestemming moet geven. Hij gaat naar hem toe maar hij geeft zijn toestemming niet. Hij heeft de horoscoop van zijn dochter laten maken en daarin stond dat haar zoon koning zou worden. Hij eiste dat hun zoon dat ook zou worden. Dit was een groot probleem voor Shantanu omdat zijn eigen zoon Devantra troonopvolger was.

Terneer geslagen vertrok hij weer en hij werd onhandelbaar en verwaarloosde zijn koninkrijk. Toen Devantra op de hoogte kwam van het feit trok hij naar de visser. Hij beloofde hem plechtig dat hij afstand zou doen van de troon ter wille van de nieuwe zoon. Dit was voor de visser niet voldoende. Hij voorzag moeilijkheden met de andere nakomelingen.

Uiteindelijk zwoor Devantra levenslang celibaat om ervoor te zorgen dat toekomstige generaties ten laste van Satyavati zou ook niet worden aangevochten door zijn nakomelingen Nu was Dasha tevreden en Devantra nam Satyavati mee naar zijn vader.

Toen Shantanu hoorde wat zijn zoon had gezworen kwam hij zeer onder de indruk en gaf hem een zegen dat hij alleen sterven zal als hij dat zelf koos.

Devavrata werd van dan af genoemd als Bhisma (wie heeft genomen een verschrikkelijke gelofte). Shantanu en Satyavati kregen twee zonen, Chitrāngada en Vichitravirya. Na Shantanu van dood werd Chitrangada de koning van Hastinapura

Parashara (zie deel 1)

Satyavati had reeds een zoon, Vyasadeva, uiteindelijk Vyasa genoemd.

Sakuntala

Om het verhaal in zijn totaliteit vorm te geven vertel ik eerst het ontstaan van de vader van het geslacht Baratha. De machtige vorst Dusyanta trok met een groot gevolg op jacht. Het hele gezelschap bestond uit ruiters, voetvolk, strijdwagens en olifanten. De jacht was zeer succesvol en men doodde vele dieren en deed zich te goed aan het vlees. Na de maaltijd trokken ze verder door een prachtig woud. De koning hield een stop en wilde een bezoek brengen aan de wijze en machtige asceet Kanva. Hij gaf zijn gevolg het bevel te wachten tot hij zou terug keren. Enkel zijn minister en huispriester mochten mee. Zij ontdeden zich van al hun waardevolle tekens en trokken het woud in. Verder op hun tocht gaf hij bevel aan zijn twee begeleiders te stoppen en ging verder alleen het verblijf van de meester binnen. Op zijn roep ”Is hier iemand “ verscheen er een meisje. Ze was zo mooi als een godin maar sober gekleed. Ze verwelkomde de koning en gaf hem eten en drinken en waste zijn voeten. Ze vroeg hem wat hij kwam doen. Hij antwoorde haar dat hij de heilige Kanva kwam opzoeken om zijn eer te bewijzen. Ze vertelde hem dat hij even weg was maar dra zou terug keren. De koning bleef het meisje bekijken en zag opnieuw haar schoonheid en vroeg haar “Wie is uw vader”” Hoe komt U in dit woud terecht”” Vertel mij alles over u en wie u bent” Glimlachtent antwoorde ze hem “Ik ben de dochter van Kanva” De koning sprak “ dat kan niet, Kanva is zo’n groot heilige, ik kan mij niet voorstellen dat hij ontrouw is geweest aan zijn belofte van kuisheid.”” Hoe kan u dan zijn dochter zijn”. Ze verteld hem toen het verhaal dat ze zelf had horen vertellen. Visvamitra had zichzelf onderworpen aan een zeer zware ascese en de God Indra begon zich zorgen te maken en eiste dat hij onmiddellijk zou stoppen met die ascese. Hij vroeg aan Menaka om hem te verleiden zodat hij zou stoppen. Hoewel ze bang was durfde ze het bevel van Indra niet te weerstaan en vroeg hem of ze de God van Wind en de Liefde mocht meenemen. Het gebeurde en Menaka deed alsof ze speelde en benaderde op die manier Visvamitra. Op dat ogenblik blies de God van de wind haar kleed weg en naakt als ze was holde ze achter haar kleed aan. Pal voor de voeten van Visvamitra bleef het liggen. Bij het zien van haar lichaam welde begeerte in hem op en kon zich niet meer bedwingen. Lange tijd omhelsden ze elkaar en bedreven innig de liefde. Menaka raakte zwanger en trok zich terug aan de voet van de Hymalaya en beviel er van een dochter en liet haar achter aan de oever van de rivier Malin. Het krioelde er van wilde dieren en het kind werd opgemerkt door een vlucht wilde gieren. Ze nestelden zich rond het kind om haar te beschermen. Het was daar dat Kanva haar vond en haar mee nam. Hij beschouwde mij, want dat kind was ik, als zijn eigen dochter en gaf mij de naam Sakuntala wat wil zeggen : zij die door de gieren (sakunta’s) wordt beschermd. Gedreven door een groot verlangen vroeg de vorst haar plots “Wilt U mijn vrouw worden” ”Ik heb er alles voor over, maar dan ook alles.” “ Sluit met mij een Gandharva huwelijk”. Een Gandharva huwelijk is een huwelijk gesloten uit liefde en wederzijdse toestemmig tussen man en vrouw zonder enige formaliteit. Ze vroeg aan de koning geduld te hebben tot haar vader Kanva terug zou zijn. De koning sprak “Ik heb mijn hart aan U verloren en smeek U trouw met mij, ik verlang ontzettend veel naar U”. Ze antwoordde hem dat als het een wettig huwelijk was door de godsdienst erkend met hem zou trouwen onder één voorwaarde. “De zoon die ik van U zal ontvangen moet uw troonopvolger zijn.” De koning gaf onmiddellijk toe en zij dat hij haar ook zou meenemen naar zijn paleis na de geboorte. Na het wederzijdse ja woorden vertrok de koning. Kanva was ondertussen terug gekomen maar in tegenstelling dan anders kwam ze hem niet te ge moet. Ze schaamde zich, maar de heilige had door zijn derde oog gezien en wist wat er gebeurt was. Toen sprak hij haar toe en zei “De zoon die ge zult baren zal machtig zijn en aanzien hebben. Hij zal heersen over heel de wereld.” Negen maanden later werd er een gezonde jongen geboren en na drie jaar groeide hij op tot een krachtig ventje. Op zijn zesde kon hij alle wilde dieren bedwingen: tijgers, buffels en olifanten bond hij vast aan de bomen. Hij kreeg de naam Sarvadamana de alles bedwinger. Toen de tijd rijp was om de jongen als troonopvolger te laten erkennen stuurde Kanva zijn dochter en haar zoon naar de koning. Ze zie hem “dit goddelijk mooie kind heb ik voor U gebaard, ik kom U herinneren aan uw belofte die U gaf de dag dat U met mij trouwde. Hoewel hij heel goed wist waar het over ging hield hij zich van de domme en antwoordde “Ik ken u niet, wie bent U, ik heb niets met u te maken.” Ze werd als verlamd door verdriet en in woede sprak ze ” U verlaagd uzelf door deze leugen te vertellen zonder dat u beseft dat u niet de enige bent die die uw daden kent.” “De alwetende woont in uw hart en weet elke daad die u hebt gedaan.” ”Ik ben U trouw gebleven maar U wijst mij af”. De koning antwoordde haar ”Hoe kan ik weten of u de waarheid spreekt er wordt zoveel gelogen en het kind lijkt helemaal niet op mij” Ze sprak opnieuw tot hem “ ik hoef van U niets te verwachten maar ik zeg U na Uw dood zal mijn zoon regeren” en met opgeheven hoofd liep ze het paleis uit. Ze was amper vertrokken of een stem uit de hemel riep “SAKUNTALA HEEFT NIET GELOGEN. U BENT INDERDAAD DE VADER. BELEDIG HAAR DUS NIET LANGER. U ZAL HEM AANNEMEN EN HEM BARATHA NOEMEN.” De koning liet haar onmiddellijk terug halen, verschoonde zich, kuste het kind en werd onmiddellijk vervult van vaderlijke plichten. Het kind werd Baratha genoemd en werd voorvader van een groot geslacht.

Praktische hulp hoef je van theoretische kennis nooit te verwachten, en voor je meditatie helpt een anatomische voorstelling van de kundalini niets. Als ik zeg, bedoel ik niet dat er niet zoiets zou bestaan als kundalini of chakra’s. Kundalini bestaat, chakra’s bestaan maar geen kennis kan hoe je dan ook behulpzaam zijn. Die kan eerder een sta-in-de-weg zijn. En dat om allerlei redenen. Een van de redenen is, dat alle kennis van de kundalini of van de esoterische banen van de bio-energie - de innerlijke banen van het zijn - op generalisering berust. In feite is het bij elke mens anders, elke mens gaat weer van iets anders uit. Bij de een is het zus, bij de ander is het zo en bij de derde is het weer anders. Je innerlijke leven is iets individueels. Theoretische kennis helpt je dus geen sikkepit verder - het tegendeel kan zelf waar zijn - en wel omdat ze niet over jou gaat. Ze kan niet over jou gaan. Je kunt alleen iets over jezelf te weten komen als je naar binnen gaat. Er bestaan chakra’s, maar hun aantal verschilt van persoon tot persoon. De een kan er zeven hebben, de ander negen. De een heeft er misschien meer, de ander misschien minder. Dit verklaart waarom er zoveel verschillende tradities naast elkaar bestaan. De boedhisten noemen er negen, de hindoes noemen er zeven, de Tibetanen noemen er vier - en ze hebben allemaal gelijk! De oorsprong van de kundalini en het kanaal waardoor de kundalini opstijgt verschillen van mens tot mens tot mens. Hoe meer je naar binnen gaat, hoe individueler je blijkt te zijn. Je gezicht is bijvoorbeeld het meest individuele deel van je lichaam en in het gezicht zijn je ogen die nog meer individueel zijn. In je gezicht speelt je leven zich intenser af dan in welk ander lichaamsdeel ook, vandaar de grote eigenheid ervan. Misschien is het je niet opgevallen dat je gezicht op een bepaalde leeftijd - als je seksueel volwassen bent geworden - een vorm aanneemt die het min of meer je hele leven behoudt. Voordat je geslachtsrijp wordt, verandert er nog heel wat aan je gezicht maar als je eenmaal geslachtsrijp bent, komt je individualiteit vast te staan en neemt je gezicht een min of meer blijvende vorm aan, waaraan feitelijk niet veel meer verandert. Je ogen zijn nog levendiger dan je gezicht. Ze zijn zo individueel dat ze elk moment veranderen. Voordat je verlicht bent, nemen je ogen nooit een vaste uitdrukking aan. Verlichting is een soort volwassenheid. Als je eenmaal seksueel volwassen bent, neemt je gezicht een blijvende vorm aan, maar er is nog een andere volwassenheid die aan je ogen een vaste uitdrukking geeft. In de ogen van Boeddha zie je nooit iets veranderen. Zijn lichaam wordt oud, hij zal sterven, maar zijn ogen blijven onveranderd. Dat is altijd een indicatie geweest. Als iemand het nirvana bereikt, zijn z’n ogen het enige waaraan buitenstaanders kunnen zien dat die mens inderdaad het nirvana heeft bereikt. Nu veranderen de ogen nooit. Alles verandert maar de ogen blijven hetzelfde. De ogen laten zien wat er binnen leeft. Maar de kundalini gaat nog dieper. Aan theoretische kennis heb je niets. Zodra je over enige theoretische kennis beschikt, wil je die op jou van toepassing laten zijn. Je gaat je de dingen voorstellen zoals ze je zijn bijgebracht maar misschien past dat helemaal niet bij jou. Dat zorgt dan voor veel verwarring. Chakra’s moet je zelf voelen in plaats van er kennis over te vergaren. Je moet voelen, je moet je voelhorens naar binnen richten. Pas als je je chakra’s voelt en de kundalini en de baan die hij neemt voelt, heb je er iets aan, anders niet. Het is zelfs zo, dat kennis veel kapot kan maken in de binnenwereld van mensen. Hoe meer kennis je verzamelt, des te geringer wordt de kans dat je de dingen voelt zoals ze echt, authentiek, zijn. Je kunt jezelf van alles wijsmaken door wat je weet. Als iemand zegt: ‘Hier zit een chakra, hier heb je zo’n energiecentrum’, dan ga je je al een chakra op die plaats voorstellen. En misschien heb je daar helemaal niet zoiets. Zo creëer je imaginaire chakra’s. Dat kun je, je denken is daartoe in staat. Je kunt jezelf een of meer chakra’s aanpraten, waarna je verbeeldingskracht dan voor een energiestroom zorgt die niets met de kundalini te maken heeft maar die puur op verbeelding berust - een volledig illusoir droomfenimeen. Als je eenmaal chakra’s in je fantasie kunt laten verschijnen en een denkbeeldige kundalini te voorschijn kunt roepen, kun je alles creëren. Dan laten ook denkbeeldige ervaringen niet lang op zich wachten, met als gevolg dat je een compleet onechte wereld in je ontwikkelt. De wereld buiten je is al behoorlijk illusoir maar nog lang niet zo illusoir als de wereld die jij binnen in je schept. Niet alles wat binnen in je leeft, is noodzakelijk echt of waar. Ook de fantasie en de droom hebben daar hun plek. Je denken heeft het vermogen - en een heel krachtig vermogen ook - om te dromen, om illusies te creëren en te projecteren. Daarom is het goed om met meditatie verder te gaan zonder iets van kundalini of chakra’s af te weten. Als je er vanzelf op stuit, dan is dat prima. Je wordt misschien uit jezelf iets gewaar. Alleen dan kun je er vragen over stellen. Het kan zijn dat je begint te voelen hoe een chakra werkt maar geef dat gevoel eerst maar een kans. Het kan zijn dat je energie voelt stijgen maar laat dat gevoel eerst maar komen. Maak je er geen voorstelling van, denk er niet over na en probeer het niet vooraf al verstandelijk te begrijpen. Voorkennis is echt niet nodig. Ze is niet alleen onnodig maar zelfs ronduit schadelijk. En nog iets Kundalini en chakra’s maken niet deel uit van je anatomie, van je fysiologie. Ze behoren bij je fijnstoffelijke lichaam, je Sukshma sharira, en niet bij je gewone grofstoffelijke lichaam. Natuurlijk zijn er wel corresponderende punten. De chakra’s maken deel uit van je sukshma sharira maar in je fysiologie en anatomie kun je punten aanwijzen die ermee corresponderen. Alleen als je binnen in je een chakra ervaart, kun je voelen waar zich het corresponderende punt bevindt. Zo niett, dan kun je je hele lichaam ontleden zonder zoiets als een chakra te vinden. En dan nog iets. Het is niet nodig bewust door de chakra’s heen te gaan. Dat is echt niet nodig, je kunt ze desnoods gewoon links laten liggen. Je kunt best verlicht worden zonder de kundalini gevoeld te hebben. Het is iets heel anders dan je misschien denkt. Het komt niet doordat de kundalini stijgt dat je hem voelt. Je merkt de kundalini alleen op als de doorgang niet vrij is. Als de passage volkomen rechttoe-rechtaan verloopt, stroomt de energie wel maar zonder dat je er iets van merkt. Je voelt haar pas als iets de stroom tegenhoudt. Als de energie stijgt en de doorgang is geblokkeerd, alleen dan voel je iets. Wie dus veel kundalini-energie voelt, is flink geblokkeerd. De doorgang wordt zo geblokkeerd dat de kundalini niet kan stromen. Er moet een weerstand zijn, wil je de kundalini kunnen voelen. Energie is iets dat je niet direct kunt voelen, behalve als er weerstand is. Als ik mijn hand beweeg en niets houdt de hand tegen, voel ik de beweging niet. De luchtweerstand kan je een beweging al doen gewaarworden maar in veel mindere mate dan als er een steen moet worden weggeduwd. Dan voel ik de beweging heel sterk. In een luchtledig voel ik de beweging helemaal niet. Het is dus iets relatiefs. Boeddha sprak nooit over de kundalini. En dat niet omdat er geen kundalini door zijn lichaam stroomde maar de doorgang kon zo ongehinderd plaatsvinden dat er nergens weerstand gevoeld werd. Daarom voelde hij hem nooit. Ook Mahavir heeft nooit over de kundalini gesproken. Daaruit is een volkomen verkeerde conclusie getrokken, namelijk door de jaina’s, de volgelingen van Mahavir, die meenden dat de kundalini dus wel pure nonsens moest zijn en dat er helemaal niet zoiets bestond. Enkel omdat Mahavir zelf de kundalini niet had gevoeld, is de jainatraditie vijfentwintig eeuwen lang het bestaan van de kundalini blijven ontkennen. Maar Mahavir heeft er om een heel andere reden niet over gesproken. Doordat er geen blokkades in zijn lichaam waren, voelde hij de kundalini niet. Het is dus niet noodzakelijk dat je de kundalini voelt. Misschien zul je er nooit iets van merken. En als dat zo is, dan laat je de chakra’s maar verder voor wat ze zijn want je hebt ze alleen maar nodig om de blokkades ongedaan te maken. Ze dienen verder nergens toe. Als er een blokkering is en de kundalini tegengehouden wordt, begint het meest nabije chakra vanwege die stagnatie in de kundalini zo snel te bewegen dat er een energie gecreëerd wordt die in staat is de blokkering te verbreken. Maar als de stroom vrij zijn gang kan gaan, is er geen chakra nodig en zul je er nooit iets van voelen. De chakra’s dienen alleen maar om je te helpen. Als de kundalini geblokkeerd wordt, is de hulp nabij. Een van de chakra’s ontfermt zich over de energie die niet kan doorstromen. Energie heeft de neiging terug te vallen als ze niet verder kan stromen. Voor ze terug valt, neemt het chakra de versperde energie volledig in zich op. De energie beweegt zich nu binnen het chakra. Door de beweging krijgt de energie meer pit, wordt ze levendiger, en als ze dan opnieuw op de blokkering stuit, kan ze die doorbreken. Meer dan een noodhulp is het dus niet. Als de kundalini zonder blokkades kan stromen, ben je je van geen chakra bewust. Dat kan verklaren waarom de een er negen kan voelen, de ander tien, en weer iemand anders maar drie of vier of geen. Het hangt ervan af. Het aantal chakra’s is in feite niet te tellen, zodat er altijd wel een chakra in de buurt kan zijn om de kundalini bij zijn doorstroming te helpen. Wordt er om hulp gevraagd, dan is die in de buurt.

De redenering van het ego kent geen grenzen. Het wil altijd antwoorden en als het die antwoorden niet krijgt voelt het zich onbegrepen gaat men twijfelen.

Mensen zoeken naar een leraar een goeroe omdat ze hopen daar een antwoord te vinden maar er bestaat geen antwoord; Wat bestaat is ervaring en die is voor elkeen anders.

Toen Alexander de grote onderweg was naar India ontmoete hij Diognes die naakt in een ton woonde. Er gingen allerlei verhalen over de wijsheid van de man en aangezien Alexander een heel groot ego had zocht hij de meester op om een cruciale vraagt te stellen. Alexander was er van overtuigd dat hij een rechtstreekse zoon was van God.

Hij ging dus op bezoek van Diognes en vroeg hem kunt u mij iets vertellen over God kunt u mij zeggen wie hij is. Diognes zie geef mij een dag bedenktijd.

De volgende dag kwam Alexander terug en vroeg het opnieuw. Diognes zei geef mij twee dagen. Het ging zo verder en telkens vroeg Diognes opnieuw om uitstel maar telkens langer.

Uiteindelijk zei Alexander u bent geen wijze u weet het antwoord niet waarop Diognes zei : Toen u het vroeg dacht ik dat ik het wist maar hoe meer ik er over nadacht hoe moeilijker het is antwoord te geven.

Zo redeneert het ego en dan gaat het zich afvragen maar wie is die wijze nu eigenlijk?

En het kan twee kanten uit. Ofwel gaat men opzoek naar de achtergrond van de man. Men gaat uitpluizen wie hij is waar hij vandaan komt, waar hij heeft gestudeerd. Men ontdekt dat hij de zoon is van Jef en Marie uit het dorp. Jef werkt in een fabriek en Marie is huisvrouw en zo redeneert het ego hoe kan die zoon dan zo wijs zijn hij is vals. Een weet je waar het eindigt? Aan het kruis. Een andere redenering van het ego is hij doet alles gratis dus het zal wel niet echt zijn. Het is een charlatan. Veel mensen kennen alleen de taal van geld. Als het veel kost dan moet het wel goed zijn.

Laat het ons zo stellen als je niets bent, geen grote sommen geld vraagt ben je niet interessant voor het ego.

Je moet maar durven, als zoon van een fabrieksarbeider stellen dat je de zoon van God bent.

Het is zo geweest en het zal altijd zo zijn dat diegenen die het dichts bij zo iemand in de buurt zijn nooit begrip kunnen op brengen.

Het is voor het ego heel moeilijk om aan te nemen dat iemand verder zou staan dan jij. Jij die duizenden boeken hebt gelezen, honderden voordrachten en cursussen hebt gevolg minder zou zijn dan hem.

Het ego is gekwetst en een gekwetst ego is tot alles in staat. Duizenden mensen vereren Boeddha en Jezus waarom is dat zo denk je? Omdat Jezus en Boeddha er niet meer zijn. Ze vormen geen rechtstreekse bedreiging meer voor het ego.

En dan is er nog iets, iemand die de waarheid zegt daar moet het ego mee afrekenen. Zo iemand is gevaarlijk. Want het ego weet dat waarheid het zal vernietigen.

Daarom dat het ego altijd in strijd is het kan niet stil zitten want als je stil zit dan dreigt er gevaar.

Kijk maar eens naar mensen die voortdurend praten, zij willen bevestiging van hun ego meer niet. Kijk eens naar jezelf je bent zoals een grammofoonplaat voortdurend aan te afdraaien.

Je bent bang van de stilte, bang van het alleen zijn maar dat alleen zijn is geen eenzaamheid dat alleen zijn is een piekervaring.

Het is niet gemakkelijk, het ego zal altijd wel met iets voor de dag komen. Ik moet dat nog doen, ik daar nog naar toe uitvluchten om niet alleen in stilte te moeten zijn.

Is het je nog niet opgevallen dat politiekers altijd maar aan ’t babbelen zijn je zou soms denken dat ze zichzelf graag bezig horen en dat is ook zo, dan wordt hun ego gestreeld.

Wanneer je allen bent dan kan je bidden en bidden dat wil zeggen niets zeggen, zwijgen maar een zijn met het geheel. Bereid zijn, overgave daar gaat het om en dan komt God. Hij is er altijd alleen jij bet er nooit je bent altijd onderweg.

Maar alleen zijn is niet simpel, niet gemakkelijk want je ben de hele dag omringt met je dagelijkse beslommeringen.

Ik vertelde het eerder het is zinloos een meester te gaan zoeken als je nog altijd vast hangt aan materiële dingen. Als je denk dat alle zegen van daar komt is er geen hulp mogelijk je verspeelt je tijd. Stop er mee.

Zolang je voor alles en nog wat een bewijs nodig hebt zal het nooit lukken omdat je ego zich ongelukkig voelt. Maar hoe meer men je zegt hoe meer vragen er zullen op komen, hoe meer bewijzen je wil. Het is een cirkel zonder einde.

Je moet vertrouwen hebben, zonder voorwaarden, zonder commentaren en dan kan de goddelijke boom beginnen groeien.

Wanneer je een inwijding hebt ontvangen praat dan nooit over de methode waarin je bent ingewijd. Het moet een geheim blijven want het is iets persoonlijks. Als je het aan iemand anders vertelt dan is de ander daar misschien niet bij gebaat, het kan zelfs schadelijk voor hem zijn.

Het moet geheim blijven. Tenzij je het volbrengt en je Meester je zegt dat je nu anderen kunt inwijden, mag er absoluut niet over ge­sproken worden, je mag er geen woord over zeggen, zelfs niet tegen je man, je vrouw of je vrienden. Het is absoluut geheim want het is gevaarlijk. Het is zeer krachtig.

Je zult ze door elkaar halen en in de war raken. Je weet niet meer hoe of wat.

De Meester moet het juiste moment kiezen waarop je onbewust open staat en dan geeft hij je de methode. Dan kan ze diep in je onbewuste doordringen. Dikwijls wordt de inwijding gegeven als je slaapt, niet als je wakker bent. Daarom is overgave voor inwijding zo noodzakelijk. Tenzij je je overgeeft kan de inwijding niet worden gegeven omdat je bewuste geest anders altijd waakzaam en op z'n hoede is. Bij overgave wordt je bewuste geest van zijn plicht ontheven en kan je onbewuste geest rechtstreeks met de Meester in contact komen. Het juiste moment moet dus worden afgewacht en dan moet je ook nog op de inwijding voorbereid worden. Zoiets kan maanden duren: je moet het juiste voedsel eten, de juiste hoeveelheid slaap hebben, alles moet tot rust komen. Dan pas kun je ingewijd worden. Inwijding is dus een langdurig, individueel proces en pas mogelijk als iemand bereid is zich totaal over te geven.

Bedenk goed dat alles wat je bewust, waakzaam, met volledig bewustzijn doet meditatie is.

Het innerlijk wezen is eeuwig, onsterfelijk. Je weet dus dat niemand sterf, alleen de uiterlijke verschijningsvormen kan je vernietigen maat niet wat er achter schuil gaat. Dat is wat Krisna tegen Arjuna zegt in de Bhagvat Gita.

Wat je ook doet doe het bewust en het wordt meditatie. Onbewustheid is zonde.

Uitdrukking en onderdrukking zijn twee aspecten van een en hetzelfde. Ze lijken tegenstrijdig maar er is in feite geen verschil.

Of je nu iets uitdrukt of iets onderdrukt, de ander is het centrum.

Ik ben kwaad, ik onderdruk m'n woede. Ik had mijn woede op jou willen gooien, maar ik onderdruk 't. De woede blijft echter op jou gericht, of ze nu geuit of onderdrukt wordt.

.Wanneer je iets onderdrukt ga je niet naar je centrum maar voer je strijd met de uitdrukkingsvorm.

Er komt woede in me op. Normaal kan ik twee dingen doen: ik kan de woede op iemand richten of ik kan de woede verdringen. In beide gevallen maak ik me druk om de ander en om de woede-energie die aan de oppervlakte is gekomen, niet om de bron.

Begrijp het goed. Energie moet zich ontladen. Je uit je woede dan misschien niet op A, maar op B of op C. Zodra je iemand vindt die zwakker is dan jij, richt je de energie op hem.

Je bent kwaad op je baas. Je kunt je woede niet uiten want dat is niet 'voordelig'. Je zult je besluit moeten wegdrukken en dus wacht je tot je je op je vrouw, je kind of je bediende kunt afreageren. Zodra je thuiskomt uit je je woede. Er is altijd wel een stok te vinden om een hond te slaan. De mens is nu eenmaal een rationaliserend beest. Hij zal een verstandelijke verklaring zoeken; hij zal er iets op vinden - iets heel onbeduidends dat opeens heel veel betekenis krijgt omdat je je woede kwijt moet. Onderdrukken is niets anders dan uitstel.

Elke energie komt uit de bron en op dat moment is het ijzer nog heet en kun je er gebruik van maken om de weg terug te gaan. En zodra je de oorspronkelijke bron hebt bereikt, zal de energie erin tot rust komen. Dat is geen onderdrukking: de energie is naar de bron van oorsprong teruggekeerd. En wanneer je in staat bent om je energie te herenigen met je bron van oorsprong, ben je meester geworden over je lichaam, over je geest, over je energie. Jij bent dan de meester! Van af  dat moment verspil je je energie niet meer.

Vergeet niet dat energie woede noch liefde noch haat is. Energie is gewoon energie - neutraal. Dezelfde energie wordt woede, dezelfde energie wordt seks, dezelfde energie wordt liefde, dezelfde energie wordt haat. Het zijn allemaal vormen van een en dezelfde energie. Jij geeft er vorm aan, je geest geeft er vorm aan en energie stroomt de vorm binnen.

Als je dus intens lief hebt dan heb je niet veel energie om kwaad te worden. Onthoud dat. Als je helemaal niet lief hebt, dan is er veel energie beschikbaar om kwaad te worden en vind je altijd wel een gelegenheid om kwaad te worden.

Als je energie zich uit in seks, dan ben je minder agressief. Als je energie zich niet uit in seks, dan ben je agressiever. Daarom is seks in het leger verboden. Als soldaten zich met seks mochten inlaten dan zouden ze absoluut onmachtig zijn om te vechten.

Je kunt alleen vechten als je seksuele behoeften niet zijn bevredigd. Wil je dus een vreedzame wereld, dan moet er meer seksuele vrijheid zijn. Wil je een oorlogvoerende wereld, een vechtende wereld, dan moet je seks onder­drukken, ontkennen.

Daarom zijn de zogenaamde 'sannyasins' die seks onderdrukken altijd agressief, altijd kwaad, om niets, domweg kwaad, domweg agressief, ze staan op scherp. Al hun energie stroomt zonder zich uit te drukken rond. Tenzij de energie terugvalt in de bron, is echt celibaat uitgesloten. Onderdrukte seks slaat om in geweld. Als je seksenergie naar het centrum stroomt word je als een kind. Als je energie uitdrukt, stroomt zij naar buiten. En als je dat doet, maakt je energie er een gewoonte van om naar buiten te stromen, uit te lekken. Als je energie onderdrukt, dan is ze niet naar de bron gegaan en evenmin naar buiten: ze is dan buiten werking gesteld. En onderbroken energie is een last.

Als energie terugkeert naar de bron wordt ze vormloos.

Woede is een mechanisme, seks is een mechanisme, liefde is een mechanisme, haat is een mechanisme. Wanneer energie door het kanaal van de haat wordt geleid, slaat ze om in haat. Wanneer dezelfde energie op liefde gericht wordt, wordt ze liefde. En wanneer de energie zich naar de bron begeeft, wordt ze vormloos — zuivere energie.

 

Druk je energie niet uit want je verspilt haar en je helpt de ander ook zijn energie te verspillen. Onderdruk geen energie want dan wek je ontlading op. Gebruik je stemmingen voor meditatie. Het resultaat is wonderbaarlijk, ongelooflijk. En zodra je de sleutel hebt gevonden om energie naar de bron terug te laten stromen verandert de kwaliteit van je persoonlijkheid. Dan verspil je je energie niet meer omdat je dan inziet hoe dom dat is.

Boeddha heeft gezegd: 'Als je kwaad bent op iemand, straf je jezelf dankzij de slechte daad van de ander'. Iemand heeft je beledigd: dat is zijn daad. En je straft jezelf door boos te worden; je verspilt jouw energie.

Psychologen menen dat het beter is om je uit te drukken dan om te onderdrukken, maar religie kan zoiets niet zeggen. Volgens religie is het alle twee dom. Door je uit te drukken doe je jezelf en de ander schade. Door te onderdrukken doe je vandaag jezelf schade en morgen iemand anders. Ga naar de bron zodat de energie erin terugvalt en vormloos wordt. Dan voel je je sterk zonder kwaad te zijn. Dan voel je energie, vitale energie, je voelt dat je leeft. Je zult een intens leven leiden zonder vormen. Iedereen zal alleen al door je aanwezigheid onder de indruk zijn. Je hoeft niemand te overheersen — je aanwezig­heid is voldoende, ze voelen dat er een of andere sterke energiebron is binnengekomen.

Wanneer je energie in de oorspronkelijke bron terugvalt, wordt je een magnetisch centrum

Over het algemeen verdelen we alles in goed en slecht. Dat kan om allerlei redenen, maar om welke reden dan ook, we verdelen het leven in tweeën - in goed en slecht.

Wanneer men spreekt over zuiverheid bedoelen we meestal het goede. Het slechte is niet toegestaan. Tantra hecht geen enkele waarde aan een indeling in goed en slecht. Tantra ziet het leven van uit twee gezichtspunten, ze kent geen dualiteit, geen indelingen.

Vraag je het aan een geestelijke, dan krijg je ten antwoord dat woede, seks en hebzucht slechte eigenschappen zijn. Vraag je het aan boeddhisten, hindoes. christenen of mohammedanen, dan zullen ze allemaal een andere omschrijving van goed en slecht geven, maar ze houden er omschrijvingen op na. Sommige eigenschappen zijn in hun ogen goed, andere slecht. Het kost ze geen moeite om te omschrijven wat goed en wat slecht is. Wat ze goed noemen is zuiver, wat ze slecht noemen is onzuiver.

 

Maar tantra gaat veel verder het maakt geen oppervlakkig onderscheid tussen goed en slecht.

Volgens tantra is elke verdeling onzuiver en is onverdeeld leven zuiver. Voor tantra betekent zuiverheid onschuld, onbeschreven zuiverheid.

Je noemt een kind zuiver. Wat is die zuiverheid in een kind? Onschuld! Een kind denkt niet in termen van onderscheid. Hij is zich niet bewust van goed en slecht. Die onbewustheid is onschuld. Zelfs als hij kwaad is denkt hij er niet over na. De daad is zuiver en eenvoudig. Er is een uitbarsting van woede en als de woede is weggeebd, dan is er niets meer. Er blijft niets achter. Hij is weer dezelfde, alsof de woede-uitbarsting nooit heeft plaats gehad.

Een kind is dus zuiver omdat zijn geest nog niet gevormd is.

Hoe meer de geest belast wordt, des te onzuiverder wordt het kind. Zo ontstaat woede met voorbedachte rade, niet als spontane uiting.

Volgens tantra ben je zuiver als je weer net zo wordt als een kind.  De overeenkomst is de herwonnen onschuld, Je bent weer als een kind. Als een kind naakt rondloopt dan beschouwt niemand dat als naaktheid omdat een kind zich nog niet bewust is van zijn lichaam. Zijn naaktheid is anders dan die van jouw. Jij bent je bewust van je lichaam.

De wijze moet zijn onschuld herwinnen.

Een kind zal zich op zekere dag bewust worden van zijn lichaam en zich naakt voelen. Dan zal hij z'n naaktheid proberen te verbergen, hij zal schuld en schaamte ervaren.

Die bewustheid komt gegarandeerd. Zijn onschuld is dus onschuld door onwetendheid.

Kennis zal die onschuld vernietigen.  Dat is de achtergrond van het Scheppingsverhaal waarin Adam en Eva uit het Paradijs worden verdreven. een zonde uitgegooid, gestraft, omdat ze wisten.

Doordat ze bewust werden van hun lichaam, werden ze zich van allerlei dingen bewust - woede. begeerte, hebzucht. Ze werden volwassen, daarom werden ze uit de Hof van Eden verdreven.

Volgens de bijbel is kennis dus een zonde. Pas als ze weer als kinderen worden. onschuldig. onbelast door kennis, kunnen ze de Hof weer binnengaan.

Het verhaal is het verhaal van de mensheid. leder kind wordt uit het paradijs gestoten, niet alleen Adam en Eva. leder kind doorleeft zijn jeugd in onschuld, zonder ook maar iets te weten. Als kind ben je zuiver, maar die zuiverheid komt door onwetendheid. Die zuiverheid is niet blijvend. Tenzij het zuiverheid wordt uit wijsheid kun je er niet op bouwen. Die zuiverheid zal moeten verdwijnen.

leder kind moet z'n onschuld afleggen, verliezen. De wereld heeft behoefte aan kennis; om te bestaan heb je kennis nodig. Zonder kennis kun je niet leven. En zodra die kennis komt, ga je ook onderscheid maken. Tussen wat goed en wat slecht is.

Maar kennis is een noodzakelijk kwaad. Je kunt er niet omheen. Je moet er doorheen. Kennis hoort bij het leven. Je hoeft er echter niet altijd in te blijven, je kunt kennis transcenderen. Transcendentie maakt je weer zuiver en onschuldig. Als alle onderscheid tussen goed en kwaad in rook is opgegaan, als de kennis verdwijnt die verschil aanbrengt tussen goed en kwaad, dan zal de wereld er opnieuw onschuldig uitzien omdat jouw houding dan onschuldig is.

Jezus zegt: 'Als je niet wordt als een kind kun je het Koninkrijk van mijn God niet binnengaan.' Dat is de zuiverheid van tantra.

Lao Tze zegt: 'Een centimeter onderscheid en je hebt hemel en hel van elkaar gescheiden.'

De geest van de wijze is onverdeeld. Hij maakt geen onderscheid! Een wijze weet niet wat goed is en wat slecht is. Hij is als een kind en toch ook weer niet, omdat hij het onderscheid heeft gekend. Hij is er doorheen gegaan, hij is er voorbij, hij heeft het getranscendeerd. Hij weet wat licht en donker is, maar die fase is hij voorbij. Duisternis ziet hij nu als deel van licht en licht als deel van duisternis.

Maar onschuld kan voortkomen uit onwetendheid en dan is het waardeloos. Je moet je onschuld verliezen, je moet uit het Paradijs verdreven worden, anders kun je niet groeien. Het opgeven van kennis en de transcendentie ervan gebeuren op weg naar volwassenheid, je kunt er niet omheen. Ga er dus doorheen, maar blijf er niet in steken. Ga door! Ga verder! Er komt een dag dat je erboven verheven bent.

Tantra houdt zich bezig met de transcendentie van de geest en moet daarom de geest wel vernietigen. De geest kan niet zonder definities, wetten, leefregels. De geest is een 'orde', maar tantra is geen wanorde, vergeet dat niet en begrijp. Als je probeert orde te scheppen, dan schep je wanorde.' Voor tantra is onschuld spontaniteit, sahajata - jezelf zijn zonder dat je iets wordt opgelegd — gewoon jezelf zijn, groeien als een boom: niet zoals een boom in je tuin, maar zoals een boom in een bos groeit: spontaan, zon­der leiding, (want leiding is volgens tantra misleiding),

 

De innerlijke wet is genoeg, elke andere wet is overbodig. En als je een wet nodig hebt, toont dat alleen dat de innerlijke wet je niet bekend is, dat je alle contact daarmee verloren hebt. Het ware is niet datgene wat je wordt opgelegd.

Je moet weer op weg naar je centrum, naar huis terug om je de echte innerlijke wet eigen te maken.

Burgerlijk moralisme, godsdiensten — zogenaamde religies — gaan ervan uit dat orde van bovenaf, van buitenaf moet worden opgelegd.

Religies, fatsoensnonnen, priesters, pausen, dominees beschouwen je allemaal als slecht van binnen, vergeet dat niet. Ze geloven niet in de goedheid van de mens tenzij je dat is aangeleerd want van binnenuit kan het onmogelijk komen.

Ze komen al eeuwenlang met hun ordemaatregelen, ze komen al eeuwenlang met hun fatsoensnonnen. Ze hebben zoveel aan anderen opgelegd dat alle slachtoffers krankzinnig zijn geworden.

Tantra gelooft in je innerlijke goedheid: Volgens tantra wordt iedereen goed geboren, die goed­heid is je natuur. Het is nu eenmaal zo! Je bent al goed. Je hoeft alleen maar natuurlijkerwijze op te groeien. Er hoeft niets aan je te worden toegevoegd. Woede, seks, hebzucht — tantra vindt 't prima. Het enige wat in je ontbreekt is dat je niet gecenterd bent, daarom weet je niet hoe je die gevoelens gebruiken kunt!

 

Maar omdat je kan waarmaken wat ze je willen laten doen of geloven ga je huichelen

Met andere worden alle huichelarij komt van de godsdiensten. Je gaat belijden met je mond in plaats van met je hart. Je accepteert jezelf niet en dat schept grote problemen. Of je accepteert jezelf helemaal of je verwerpt jezelf. Je kan moeilijk een deel van je zelf aanvaarden en het andere deel.

 

Als je van iemand houdt dan voel je je aangetrokken tot hem. Als je haat wordt je afgeweerd mar aantrekking en afwijzingen zijn twee golven van dezelfde beweging.

Je kan ze onmogelijk splitsen het is zoals je zou zeggen je ademen maar niet uitademen.

Tantra zegt: We accepteren je zoals je bent. Dat wil niet zeggen dat je niet hoeft te veranderen; het wil niet zeggen dat je je groei moet stoppen. Integendeel, het betekent dat we het fundament van je groei accepteren, Nu kun je groeien, maar die groei is geen keuze. Die groei is keuzeloos.

 

Einstein heeft ooit gezegd dat onze vrede niets anders is dan een voorbereiding op een nieuwe oorlog.

 

Een Boeddha is iemand die in een totaal andere zijnstoestand leeft, jij kunt je daar geen voorstelling van maken. Jij kent alleen maar de verdeling in tweeën. Je kunt je niet voorstellen wat een Boeddha is of wat er met hem gebeurd is.

Tantra aanvaardt dus alle energieën in jou. Tantra is niet voor afwijzing maar voor transformatie. En tantra beschouwt acceptatie als de eerste stap. Die eerste stap is bijzonder moeilijk — acceptatie is heel moeilijk. Je wordt misschien wel tientallen keren per dag kwaad, maar het is moeilijk om je woede te accepteren.

 

lederen denkt van zichzelf dat hij een goed mens is en dat die boosheid alleen maar iets tijdelijks is, iets dat komt en gaat. Slimmeriken tonen onmiddellijk berouw. Ze worden kwaad en hebben dan spijt. Ze vragen om vergeving. Dat zijn de sluwe vossen. Omdat door hun woede het beeld dat ze van zichzelf hebben begint te wankelen. Ze voelen zich niet op hun gemak.

Zo kun je nog levens doorgaan met kwaad zijn, seksueel zijn, bezitterig zijn, dit of dat zijn, zonder het ooit te accepteren. Het is een foefje van de geest.

Woede kan niet oplaaien als ze niet altijd aanwezig is. Je kunt dit licht aan- en uitdoen, maar er moet wel voortdurend stroom zijn. Als er geen stroom is, dan kun je het licht niet aan- en uitdoen.

Door dat zonder meer te accepteren gooi je het beeld dat je van jezelf hebt aan gruzels. En we hebben allemaal zo'n mooi beeld van onszelf. Iedereen heeft een prachtig imago opgebouwd. En dat imago wordt nooit aangetast, wat je ook doet. Je blijft het koesteren. Je houdt het zorgvuldig in stand zodat je je goed kunt blijven voelen. Daarom kun je kwaad worden, je seksueel voelen, zonder je daardoor te laten storen. Maar zodra je die gevoelens zonder meer accepteert en zegt: 'Ik ben seks, ik ben woede, ik ben hebzucht,' dan valt je imago onmiddellijk in duigen. Tantra zegt dat die acceptatie van alles wat in je zit de eerste stap is — en de zwaarste. Het is het aller-moeilijkste om te accepteren wat je bent, wat dan ook. Je denkt altijd naar het ideaalbeeld toe: een beeld waarin je zachtmoedig, vol liefde, vol deernis bent. Omdat je gericht bent op het ideaal­beeld hoefje de werkelijkheid niet te accepteren. Je ideaalbeelden zijn uitsluitend droombeelden, foefjes van de geest om de zaken uit te stellen, om je gedachten ergens anders op te richten.

Als je agressief bent, dan ben je agressief, accepteer het! En probeer niet geweldloos te zijn. Een gewelddadige geest kan niet geweldloos.