Voor een laaiend enthousiast publiek ging zondag in Brussel de Staten-Generaal door op initiatief van Vlaams Belang met als sprekers : Gerolf Annemans, Dominiek Lootens, Bart Laeremans, Barbara Pas en Bruno Valkeniers. Uit elke toespraak enkele fragmenten. Wie geïnteresseerd is in de volledige toespraken, stuurt een e-bericht naar de redactie en wij zenden u het volledige pakket.

Gerolf Annemans
Ik heb om te beginnen een dienstmededeling voor de aanwezige dames vanwege de politie : “Welkom in Brussel. Als de deuren dicht zijn mag u uw sierraden terug aandoen. “
Er is ook een dienstmededeling vanwege de burgemeester van Brussel, Freddy Thielemans. Hij doet u allemaal de groeten maar vraagt mij u mede te delen dat hij betreurt, niet op de hoogte te zijn geweest van onze vergadering hier, anders had hij ze zeker verboden.
En tot slot een dienstmededeling voor de aanwezigen in de zaal vanwege Patrick Janssens : “Willen de Turken in de zaal vooraan en de Koerden achteraan plaatsnemen aub.”
Wat is het toch aandoenlijk dat nadat de grootste partij van Vlaanderen op groteske wijze door de Franstaligen bij de bok werd gezet, zij toch nog steeds trouw blijft aan een strategie die België op een of andere manier moet overeind houden. Wat een aandoenlijk beeld. Op een ogenblik dat de toekomstige eerste minister Di Rupo (pffff… het gedacht alleen al) en fin bon : op een ogenblik dat de toekomstige eerste minister Di Rupo openlijk (op zowel RTBF als RTL) zegt – in strijd met al wat het internationaal recht daarover zegt- dat als Vlaanderen onafhankelijk wordt, Wallonië en Brussel België zullen grijpen en tegelijk in de Vlaamse faciliteitengemeenten referenda zullen organiseren om aan te sluiten bij Wallobrux –allemaal in strijd met het internationaal recht – en als hij daar aan toevoegt “toutefois la Belgique nous appartient”, België is van ons, op dat ogenblik zou Vlaanderen daar niks straffer en degelijker tegenover te zetten hebben dan “Leve het België 2.0” en “Leve het artikel 35 van de Belgische Grondwet”?
Komaan zeg, nee. Vlaanderen moet beter kunnen. Want al is Brussel niet van ons : het is ook van ons. En het is met die Franstaligen altijd het zelfde liedje. Ze jeremiëren en ze halen hun zakdoeken boven en ze zagen over mensenrechten zolang ze een minderheid zijn maar ze halen de dreigementen en de stalen tippen boven en ze hertekenen de landkaart en ze halen de grote woorden over “democratie” boven zodra ze in de meerderheid zijn. Wat dat betreft zijn die Franstaligen precies islamieten.
Brussel is de grote, versterkte en dan nog eens van extra Vlaamse middelen voorziene winnaar uit de staatshervorming van Di Rupo en Beke en het is dan ook geen toeval dat –toppunt van arrogantie, typisch Franstalig- net nù de Franstalige gemeenschap zich heeft omgedoopt tot de in de Belgische context ongrondwettige “ Fédération Wallonie Bruxelles”.
Hoe diep is dit Vlaamse volk gezonken dat het zonder resultaten (en enkel wat bric a brac) alleen al de afwezigheid van het verraad als een heldendaad moet bestempelen ,wat de N-VA betreft- en dat het voorts grenzeloos moet dulden dat, wat de CD&V betreft, geen lessen worden getrokken uit de verkiezingen en schaamteloos opnieuw een Vlaamse minderheidsregering de macht grijpt. Hoe diep is dit Vlaamse Volk gezonken en waar hebben we dit verdiend ?
Ja, Vlaanderen heeft nood aan - en recht op - een compromisloze en ondubbelzinnige nationalistische partij. Niet tegen de N-VA wat mij betreft, naast de N-VA omdat het nodig is, maar in alle gevallen compromisloos, zonder angst, récht op doel af en niet via omwegen maar récht naar de ontbinding van België en de stichting van de Vlaamse Republiek. Dàt is, vrienden Vlaams Belangers onze roeping. Dàt is onze plicht.

Dominiek Lootens
Vlaming zijn, of dat nu een Brusselse of een andere Vlaming betreft, is een oefening die anderstaligen binnen de Brusselse grenzen, voor wat ons betreft, gerust in hun eigen taal mogen verrichten. Het is niet louter een kwestie van taal, het valt zeker niet te herleiden tot gezang en vaandelgezwaai, het staat voor een open en moderne maatschappij, waarin goed bestuur en respect voor onze West-Europese cultuur en waarden centraal staan.

Bart Laeremans
Maar veel erger nog is de oprichting van de zogeheten “Hoofdstedelijke Gemeenschap”. Wie daar nu voor het eerst van hoort, die neem ik niets kwalijk, want alles wordt gedaan om het belang van deze instelling onder de mat te vegen. U kent allicht het Brussels Hoofdstedelijk Gewest. Dat onding dat in 1988 in het leven werd geroepen en dat in grote mate verantwoordelijk is voor de leegloop van Brussel, de verpaupering, de onleefbaarheid van de 19 gemeenten. Welnu, de Hoofdstedelijke Gemeenschap, dat is Brussel in ’t groot. Le Grand-Bruxelles de l’avenir. Brussel wordt uitgesmeerd, “élargi” zegt de MR, over alle gemeenten van het oude Brabant.
Alle Vlaams-Brabantse gemeenten, of ze het nu willen of niet, tot Leuven, Diest en Tienen toe, zullen er van rechtswege deel van uitmaken. Brussel krijgt via deze weg inspraak, zeggenschap, op alle domeinen waarover het Vlaams Gewest vandaag nog autonoom kan beslissen. Mobiliteit, economie, openbare werken, ruimtelijke ordening, overal wordt de Vlaamse autonomie teruggeschroefd. En de Vlaamse regering staat erbij en kijkt ernaar.

Barbara Pas
Over de media gesproken, ik heb nog nooit een campagne meegemaakt waarbij ze zo uitdrukkelijk partij kozen als de voorbije federale kiescampagne. Tot en met de echtgenote van Bart De Wever kreeg een dagelijkse rubriek in een Vlaamse populaire krant om haar man te laten weten hoe het was met de kinderen, wat er op het menu stond voor manlief, naast de frieten, en wat er zich zoal in het huishouden afspeelde. Gênant, exibitionisme, voer voor debielen, maar het werkt wel. Het effect van die tsunami aan media-aandacht op de verkiezingsuitslag was alleszins duidelijk.
Dat alle kranten die Vlaanderen rijk is, van links tot uiterst links, zich heel gewillig hebben laten meeslepen in de mediahype rond de N-VA werd ondertussen ook met cijfers aangetoond. Professor Marc Hooghe van de KULeuven en professor Knut De Swert van de UA, gingen na of de media er in slaagde om het publiek te informeren over de boodschap van alle relevante politieke partijen tijdens de voorbije verkiezingscampagne. Beide politicologen turfden bij deze campagne alle media-optredens van de partijvoorzitters en de lijsttrekkers sinds het indienen van de lijsten op 18 mei tot aan de verkiezingen.
Wij hebben geen academische studies nodig om te weten dat Bart de Wever alomtegenwoordig was, maar het is wel eens nuttig om zwart op wit cijfers te kennen die aantonen dat de N-VA domineert in ALLE kranten met 31% tot maar liefst 36% van de aandacht. Daartegenover, 1,5% voor onze volkspartij. Ik stond versteld. Nooit gedacht dat we nog zo’n hoog cijfer zouden halen.

Bruno Valkeniers
Het woord “vlinderakkoord” goede vrienden geeft dan ook perfect de essentie weer: de bezitterige agenda van Elio Di Rupo is de enige en echte leidraad in de onderhandelingen over de staatshervorming geweest. En die agenda luidde: de sociale zekerheid federaal houden, het Vlaams geld duurzaam confisceren, en daartoe de Belgische constructie opkalefateren. Brussel is daarbij een bondgenoot, en wordt daarvoor beloond met een smak geld én een hoofdstedelijk olievlek-scenario dat eerst de Rand en dan Vlaams-Brabant onherroepelijk zal inlijven. Dominiek Lootens en Bart Laeremans zijn daar uitvoerig op ingegaan. Letterlijk een “grensverleggend” akkoord dus.
Achteraf bekeken hebben de zes overblijvende partijen het natuurlijk goed gespeeld, al hebben wij op dag één al voorspeld hoe het ging aflopen. Eén voor één werden de lastposten eraf gereden. De echte staatsgevaarlijke partij, het Vlaams Belang, wordt natuurlijk nooit aan tafel gevraagd. Wij kennen als radikale republikeinse nationalisten onze geschiedenis en weten dat we aan die tafel niets kunnen gaan doen. Wij weten dat participationisme in een operatie “Red België”, een “België 2.0” of zelfs een vaag confederalisme, niets maar dan ook niets oplevert.
Maar ook de N-VA, een jaar geleden nog door de verzamelde Belgische pers opgehemeld als uitverkoren bedpartner van de PS, tot ze het zelf geloofde, werd na veel retorische manoeuvers gedumpt… ondanks de psychologische blunder om in het Frans te negotiëren, ondanks de ophemeling van Di Rupo als de toch wel perfecte premier, ondanks de verregaande toegevingen in Vollezele en de nota De Wever, ondanks of misschien juist, ironisch genoeg, als gevolg van het binnenbrengen van de liberalen.
Vandaag staat ook de N-VA, zij het tegen heug en meug, aan de zijlijn en riskeert ook zij in een eigen cordon, zij het met een fluwelen binnenbekleding, terecht te komen. We hadden hen gewaarschuwd dat dit ging gebeuren, maar ze wilden niet luisteren.
Vrienden van de N-VA, ik hoop uit de grond van mijn hart dat ge hieruit de juiste conclusie zult trekken. Dat er met dit land geen land te bezeilen valt en het dus Ordelijk moet Opgedeeld worden voor het in de grootste wanorde Vlaanderen meesleurt in zijn val. Lees dan misschien toch eens, puur uit intellectuele nieuwsgierigheid, het boek van Gerolf Annemans en Steven Utsi. En geef toe dat het Vlaams Belang over een ijzersterke studiedienst beschikt die nagels met koppen slaat.
Goede vrienden, ge kunt Europa, de wereld en de problemen maar aan als ge moreel en materieel sterk genoeg staat, als ge goed in uw vel zit en als politici de juiste toon zetten en de juiste prioriteiten stellen. Nationalisme is een kwestie van cultuur, van moraliteit, van identiteit, van zelfbewustzijn en zelfvertrouwen. Geen gefladder, geen gevlinder, al of niet met een roze strik.
En ook op dat gebied is België, naast een hoop zuiderse landen al veel langer de zieke man van Europa. Dat is nog eens klaar en duidelijk geworden in het Dexia dossier. We zijn al veel schandalen gewoon in dit land, België op zich is een schandaal, dat is al langer geweten in de wereld, maar wat hier naar boven komt tart elke verbeelding.
En laat ons dan maar de enige populistische partij zijn. We moeten daar fier op zijn en de naam dragen als een Geuzentitel. Zo heeft Vlaanderen tenminste één partij die zegt waar het op staat en die, soms te laat helaas en soms zonder er zelf de vruchten van te plukken, keer op keer gelijk krijgt en dat is ons Vlaams Belang !
Foto's : Gerda - Redactie : Ray