Brussel, een indianenreservaat
Het post-Belgische tijdperk is weer een paar jaar dichterbij gekomen. Wat houdt dit land na dertien maanden politieke crisis, met tussendoor schierregeringen, nog samen? De drie klassiekers zijn: het koningshuis, de staatsschuld en Brussel. Twee bijkomstigheden dus en één belangrijker probleem.
Het koningshuis laat zich juichend misbruiken, de voorlopig laatste keer door ontslagnemend premier Yves Leterme en CD&V, om zich af te zetten tegen de breed gedragen eis in Vlaanderen - niet in de laatste plaats in het zakenleven - voor een serieuze staatshervorming. La famille Saksen-Coburg dient zich te melden bij een uitzendbureau: de pretminnende senior hoort liever de motoren van de gratis legervliegtuigen richting zuiden dan de mening van de Vlaamse bovenlaag. Zijn zonen en dochter zijn politiek quantité négligeable .
De staatsschuld ? De internationale zakenbanken hebben draaiboeken die getest zijn bij de verdeling van schulden van de Europese staten die ontstonden na de implosie van de Sovjet-Unie.
Brussel dan. Op een 11 juli-avond met een verstandige Antwerpse schepen als cocktailgenoot, klonk het dat hij België al lang had willen afschrijven als het behoud van Brussel hem dat niet belette. Ben ik de militant van een simplistisch verbond omdat ik 'het probleem Brussel' beschouw als een interessante nevenkwestie? Wie realistisch is, kiest ook voor die onbekommerdheid. Ten eerste, Vlaanderen heeft in Brussel van dag tot dag minder in de pap te brokken; de stad keert zich in haar daden vierkant tegen Vlaanderen, een Vlaanderen dat elk jaar zo'n 2 miljard euro transfereert naar een ondankbare, vijandige agglomeratie. Ten tweede, het zogenaamde verliezen van Brussel is een bedenking die losstaat van de Europese werkelijkheid die Vlaanderen, Wallonië en Brussel - ook met hun hele of halve zelfstandigheid van de toekomst - doordringt. Ten derde, elk volk dat zijn zelfstandigheid opeist, gaat door een verlatingsfase. Het is een etappe waarin duidelijk wordt dat men niet zijn hele gewenste territorium zal kunnen opeisen en dus te kiezen heeft tussen zelfstandigheid met gebiedsafstand of geen zelfstandigheid. Daar bestaan veel voorbeelden van. Laten we het hier houden bij de zes graafschappen van Noord-Ierland die de Ierse republikeinen in de jaren twintig van de vorige eeuw niet konden inlijven in hun gedekoloniseerde Ierland. Ten vierde, de Brusselaars zijn voor 90 % opgejut tegen Vlaanderen door de schandaaljournalistiek van Le Soir, dus zij zullen in de volgende jaren nooit 'ja' zeggen tegen de nieuwe staat.
So far so good . Brussel kan zijn geopolitieke en geo-economische binding met Vlaanderen echter nooit ontvluchten. De stad kan niet worden versleept naar de Mezzogiorno. Brussel ligt waar het ligt en kan niet weg van de flank en de omkadering van Vlaanderen. Na gejammer, en dat kan jaren aanslepen, zullen de Brusselaars voor hun eigen welvaart en overleving een eerbaar compromis moeten sluiten met Vlaanderen. Tussen de Belgische onafhankelijkheid in 1830 en de afwikkeling in 1839 ligt een decennium. Tegenstanders kunnen in zo'n tijdspanne bondgenoten, vrienden worden. Laat u niet opjutten door Brussels-nationalisten als Philippe Moureaux en Olivier Maingain. Zij staan morgen zwakker dan de meeste Vlamingen denken. Zij kunnen kiezen tussen Brussel als indianenreservaat of als partner van Vlaanderen. Wallobrux heeft niet alleen de naam van een politiek Disneyland, het is bovendien krakkemikkig als een 2CV van het bouwjaar 1970.
Ik weeg het belang af van de zes miljoen Vlamingen buiten Brussel tegenover dat van de 150.000 Vlamingen binnen Brussel. Het belang van de zes miljoen is om na 178 jaar op een zelfstandige manier hun doelen en ambities te kunnen waarmaken en afscheid te nemen van de harde kolonisering van Vlaanderen tot 1940 door de Franstaligen en de zachte kolonisering sedert 1945.
In de discussie houdt men onvoldoende rekening met de Europese context. De Europese Unie heeft drie grondslagen: het vrije verkeer van mensen, het vrije verkeer van kapitalen en het vrije verkeer van goederen. Als Vlaanderen en Wallonië zelfstandig worden, dan blijven zij haast zeker lid van de EU. Natuurlijk zal er onderhandeld moeten worden, maar dat verandert niets aan het uitgangspunt. Lukt het niet met de EU, dan is er de Europese Vrijhandelsassociatie met dezelfde drie basisbeginselen. Geen enkele Brusselse regering, wet, richtlijn, belasting, treiterhandeling kan en zal beletten dat Vlamingen, zoals alle andere burgers van de EU, vrije toegang blijven hebben tot Brussel. De Vlamingen en Walen kunnen daar voor en na de Vlaamse en Waalse zelfstandigheid investeren, werken, wonen, sparen, consumeren, dollen en studeren.
De auteur is voorzitter van de adviesraad van Trends.
Frans Crols
http://www.trends.be/nl/blog/blog.jsp?
Mijn naam is niet Frans Crols, maar Ray-van-Angeltjes en ik keur deze boodschap goed en geef Frans Crols een dikke kus en een bank vooruit. Desnoods zal Juffrouw Ellen de klus klaren.

Frans mag kiezen
5 reacties op dit bericht
Peilingen!!! wat een giller.
Ach, ze peilen maar, voor ons Vlamingen én voor Vlaanderen is het van enorm belang te kappen met die parasiterende waanzin willen we niet meegesleurd worden in de afgrond.
Het decadent parasitisme moet gestropt én gestopt worden.
Wallonia moet geen angst hebben, na enkele jaren zullen ze ook bereiken wat wij bereikt hebben door hard te werken, de tering naar de nering zetten moeten ze maar eens goed leren.
Om de poen is het hem te doen, daarom zullen we zelf moeten gaan ingrijpen.
Te beginnen met de onmiddellijke afschaffing van dat decadent circus, monarchie genaamd.
Dan de totaal nutteloze, waardeloze en gigantisch dure slaap- resp. praatbarakken, federale kamer en senaat genaamd, te sluiten, het zootje wat daar ligt te slapen, de straat op ermee.
Dan die waardeloze provinciaalse vreetclubjes opdoeken, hebben géén enkele toegevoegde waarde voor het land, kosten de gemeenschap enkel handen vol geld.
We brengen alles terug tot één regering in Vlaanderen want.....in een Onafhankelijke Vrije Vlaamse Republiek hebben we niet zoveel paria’s nodig, we herleiden het ambetantenarenkorps tot circa 34 a 40% t..o.v. het huidige.
Iedereen in Vlaanderen valt onder een en hetzelfde statuut, daaraan gekoppeld dezelfde loonvoorwaarden maar ook dezelfde pensioenvoorwaarden die begrenst moeten worden tot op een bepaald plafond, waar niemand overheen kan gaan.
De lonen in de publieke sector, worden per slot van rekening betaald met belastingsgeld, dus ons geld, moeten beperkt worden tot max 120.000€ bruto, wat functie het ook mag zijn, dus Leterme & co, Bellens, Haek, Vandenbossche, Coene, en nog véle anderen, inleveren geblazen.
Als jullie niet tevreden zijn, wie zou u willen tegenhouden te vertrekken??? Wij niet, laat dat duidelijk zijn.
Als sluitstuk passen we dan de regel toe, “vreemdelingen die hier niet werken keren terug naar land van herkomst”, nu gaan zwaaien met het tweede paspoort zal niet helpen want dat Belgische of dat vreemde wordt afgenomen, één nationaliteit en géén twee of meer.
Als vreemdelingen een crimineel verleden hebben of een crimineel feit plegen krijgen ze 24 uren de tijd om de valiezen te pakken, niet palaveren, niet zaniken, ophoepelen geblazen.
Wedden dat we na 365 dagen de resultaten zullen merken zowel op straat als op de werkvloer!
Het zal een stuk aangenamer worden om te leven in Vlaanderen, want wij zijn het huidig misdadig wanbeleid, decadent profitariaat, dat terreurgedrag van die franskiljonse boeven én de vreemdelingen, méér dan kotsbeu.
Een grote bek,maar.....
Zondag j.l. was ik bij mijn zus op bezoek in Nivelles (Nijvel) waar ze al 45 jaar woont.Ik kan u verzekeren dat de gewone man in de straat er niet gerust in is.Ze zijn bang van een splitsing in dit land.Innerlijk wéten ze maar al te goed dat hun dat zuur zal opbreken.Ook de francofonen hebben studie's laten maken over wat de gevolgen van een splitsing zouden zijn.Men houdt het resultaat angstvallig geheim voor de grote Waalse massa...hun welstand zou met 25% verminderen indien ze niet meer kunnen rekenen op de transfers (massa's Vlaams geld!) om het
hoofd boven water te houden.Elke Waalse politicus wéét dat,evenals de Brusselse baronnen.Dàt is één van de hoofdredenen,en misschien wel de enigste!,dat er van dialoog tussen de gemeenschappen en/of een begin van onderhandelingen over een staatshervorming (nog) geen sprake is.
Elk Vlaams voorstel of initiatief word afgewezen en als er al eens een
goedkeurend knikje van Franstalige zijde afkan is dit alleen maar show.
Na een grondigere evaluatie blijkt het dan toch effe niet te kunnen.
En zo ploeteren we maar verder door.Het halstarrig NON van de francofonen en de (verdoeme
Weest er maar zeker van,waarde redactie, dat een grote meerderheid
in Wallonie het niet zo begrepen heeft op La France ondanks hun gemeenschappelijke taal.Ze weten dat ze maar een verlengstuk zijn van het grauwe Noord- Frankrijk waar ze in Parijs geen hoge dunk van hebben.Ondanks die wetenschap kunnen ze het niet laten dagelijks op de Vlamingen te hakken en te kappen.Is dit uit domheid of uit angst?
Feit is hier dat (en dat geeft mijn Waalse schoonbroer grif toe!) de media in Wallonie een zéér negatieve rol spelen in de beeldvorming die ze over Vlaanderen en de Vlamingen geven.De meest giftige in deze blijkt LE SOIR te zijn,gevolgd door de Libre.En wanneer men lang genoeg dezelfde haatproza blijft spuien zijn er op de langen duur meer en meer
naiêvelingen die dat gaan geloven..met alle gevolgen vandien.
Of er weldra schot in de onderhandelingen zal komen durf ik sterk te betrwijfelen..temeer daar ik lees dat nonkel kruk tot 2011 wil "regeren"
En om het zolang nog uit houden zullen ze bij de CD&v massa's water in de wijn moeten doen en de communotaire lat minstens één meter onder de grond leggen.Neen,wij zijn bijlange nog niet aan de nieuw patajes!
mvg
turkmenistan
in ieder geval: WEG ERMEE !
en dat "ze" hun Arabieren vriendjes maar meenemen, veeeeeeeeeeer weg !
ik vergeef het hen nooit dat ze de Vlamingen jaaaaaren lang gemeen behandeld hebben en dachten en nog denken dat ze beter waren/zijn.
niet eens 'MERCI' kunnen ze tegen ons gezegd krijgen voor al de "solidariteit".
De angst der walen.....
Het is inderdaad zo, Ray, hier in de Duitstalige Gemeenschap is het niet anders, de duitstaligen willen geen Walen zijn en zouden het liefst bij Luxemburg aansluiten, voor de duitstaligen, die harde werkers en vlijtige mensen zijn, zit die kans er wel in, maar voor de Walen zeker niet.
Bijzonder tragisch is, dat de duitstaligen zelf niet weten wat ze eigenlijk zijn, geen Walen en geen Vlamingen, en alhoewel zij van Duitse afstamming zijn, willen zij ook niet bij Duitsland. Zij noemen hun "wijze" Ministerpresident " der Oberbürgemeister"
Om de poen is 't doen