Wij hebben al bericht over de intenties van Groot-Brittannië, met de steun van Zwitserland, om het Europees Geweten te ontdoen van de politiek-correcte aureool, die ertoe leidt dat het Europese Hof voro de rechten avn de mens méér rechten toezegt aan criminelen en gelukszoekers dan aan de eigen bevolking.
In Groot-Brittanië is de toestand wraakroepend: buitenlandse criminelen, die al lang hadden moeten gedeporteerd worden, lopen vrij rond op straat: in regeringsjargon “niet in hechtenis “ -. Een gelekt rapport van het Ministerie van Binnenlandse Zaken bracht aan het licht dat de puinhoop van Labour (socialisten) zelfs in de verste verte nog niet opgelost is geraakt: 4.238 criminelen, met moord, ontvoering en verkrachting op hun palmares, geraken maar niet uitgewezen. Dit ondanks de beloftes die premier David Cameron persoonlijk gedaan heeft om het boeltje op te ruimen. Hij had zich voorgenomen een aantal maatregelen te treffen om de misdrijfplegers, vooraleer ze hun straf uitgezeten hadden, uit te wijzen maar het rapport toont aan dat zijn pogingen quasi nul resultaat opgeleverd hebben.
De vreemde criminelen, die hun straf uitgezeten hebben, betekenen een gevaar voor de bevolking: zij hebben inmiddels een aantal gewelddaden, zoals drie moorden, drie ontvoeringen en 14 sexuele misbruiken, daarbij ook verkrachting, toegevoegd aan hun strafdossier. Er werden bovendien arrestaties verricht voor 27 andere “geweldmisdrijven” en 64 diefstallen. Het rapport maakt geen melding van de juiste datum.
Het huidige aantal “niet in hechtenis” verblijvende buitenlandse criminelen is met 500 toegenomen sinds het vorig gepubliceerde cijfer van 3.775 in mei. Zij werden vrij gelaten omdat er “geen redelijke verwijdering op korte termijn te verwachten is” en men legt de verantwoordelijkheid bij de onzinnige vonnissen van het Geweten.
Op 11 september genoten 10.779 vreemde criminelen Britse gastvrijheid in de gevangenis; daarbij moeten er 1.431 geteld worden die hun straf uitgezeten hebben maar die opgesloten blijven tot er uitwijzingsafspraken gemaakt worden. Sommige landen blijven zich verzetten om criminelen terug te sturen naar hun oorsprongsland; bovenop komen de problemen met reis- en andere documenten.
Het rapport waarschuwt dat het eerste EU-akkoord omtrent gevangenentransfers de uitwijzingen niet zal doen stijgen omdat het zich beperkt tot Europese burgers en de meeste criminelen, die op deportatie wachten, zijn afkomstig uit andere landen. Het gelekte document, opgesteld door de U.K. Border Agency (Britse grenspolitie) citeert art. 8 van de Mensenrechtenwetgeving: “het recht op een gezins- en een privé leven”, de meest aangevoerde reden om buitenlandse criminelen niet uit te wijzen. Premier Cameron wil daar verandering in brengen maar heeft af te rekenen met de tegenwerking van de Lib. Democraten.
Paul Houston, wiens dochter Amy van 12, door een auto neergemaaid en dood achtergelaten werd door afgewezen Iraaks asielzoeker Aso Mohammed Ibrahim, meent dat het de Rechten van de Mens werken ten voordele van criminelen en de burgers in de steek laten: “Als iemand immigreert en in het gastland een misdrijf begaat, dan moet hij weg – zo eenvoudig is het. In de plaats daarvan hebben we die verkrachters, moordenaars en drugdealers, die onze wetgeving misbruiken in hun voordeel.” Ibrahim, een seriecrimineel, die in 2001 illegaal naar Groot-Brittanië kwam, mocht voor het vluchtmisdrijf (met de dood van Amy als gevolg) 4 maanden in hechtenis doorbrengen. Later maakte hij kennis met een Britse vrouw, kreeg twee kinderen met haar, en mocht legaal in het land blijven.
Nog een frustrerend voorbeeld: Een veroordeelde crimineel, die twee kinderen op een gewelddadige wijze verkrachtte en misbruikte, kon uitwijzing voorkomen omwille van zijn “rechten van de mens”. De Congolees William Danga (39) werd tot tien jaar hechtenis gevonnist voor de verkrachting van een 16-jarig meisje tien jaar geleden, maar werd na het uitzitten van de helft van zijn straf vrij gelaten. Hij had moeten uitgewezen worden maar “hij had zijn paspoort verloren”. Daarop riep hij “zijn recht op een gezinsleven” in: hij had immers twee kinderen verwekt bij zijn vriendinnetje Carla, dat slechts 18 jaar oud was toen hij kennis met haar maakte. Hij keerde terug naar Z-O Londen, misbruikte een meisje van vier en een ander van zeven jaar oud. De rechter vond het “verbazingwekkend” dat hij na zijn eerste hechtenis niet uit het land gezet werd. Danga kreeg bij zijn tweede proces 15 jaar brommen opgespeld en de aanbeveling hem na zijn straftijd te deporteren.
Dit zijn slechts enkele voorbeelden die de pers halen. Zolang het Geweten onze maatschappij ondermijnt, is het dweilen met de kraan open.
Floriaan Terbeke
Bron: www.dailymail.co.uk