Wat een toeval, vorige week hadden wij het hier over Detroit in Amerika, met zijn zwarte gangsterburgemeester die na lang tegenwringen uiteindelijk ontslag moest nemen na een effectieve veroordeling tot de cel. Wij zullen er met ons slecht karakter wel zoiets van gemaakt hebben als van city hall tot jail.
We hadden nogal wat opzoekwerk verricht dus dat komt goed uit, want vandaag worden de resultaten bekend gemaakt van een onderzoek door de Vrije Universiteit van Brussel over de fijne multiculturele samenleving met als voorbeeld Detroit. De VUB, het broeinest om aan hand van wetenschappelijke gegevens de maatschappij naar de verdoemenis te helpen, beschikt over een Institute European Studies (een initiatief uitgaande van de Vlaamse Regering, wat leuk dat te vernemen) dat als een missionarissencircus de wereld rondreist met de goede boodschap. We hebben het al vaker gezegd : de linkse vrijzinnige beweging in Vlaanderen hanteert de methodes van de vroegere Rooms-katholieke kerk. Het kan moeilijk anders als een van de iconen van deze tak van de vrijzinnigheid de pater-jezuiët Etienne Vermeersch is.
Hannelore Goeman, die een felle belangstelling koestert voor het fenomeen van de conservatieve bewegingen in het land b, begaf zich met een team medewerkers naar Detroit en "bestudeerde" aldaar de samenleving om te besluiten, dat het hoogtijd wordt dat wij in de EU de integratievoorbeelden uit Detroit best zouden overnemen :
- de moslims moeten zich niet langer wegstoppen - zij moeten zichtbaar en trots in het straatbeeld verschijnen en de vrouwen moeten een hoofddoek dragen.
- de werkgevers moeten tijd en ruimte bieden aan de moslims opdat deze vijfmaal per dag zouden kunnen bidden in een aangepaste omgeving en vrijdagnamiddag de kans krijgen om naar de moskee te gaan.
- in de scholen moeten gedurende de twee eerste jaren lessen Arabisch gegeven worden om de overgang naar onze cultuur vlot te laten verlopen.
Volgens de denkers van de VUB zijn dit enkele minimale voorstellen om de integratie te bevorderen en zo zullen wij eerlang in een zelfde prachtige samenleving vertoeven als onze medemensen uit Detroit.
Over deze prachtstad kunnen wij u nog het volgende mededelen, zodat u zich beter kan voorbereiden op de heilvolle toekomst :
- Van 1950 tot 2006 is de bevolking van de stad Detroit gehalveerd.
- 82% van de burgers zijn van Afrikaanse origine
- In Detroit is de Democratische Partij al jaren de leidende factor
- In 1985 kreeg Detroit de titel van "The murder capital of the world" (intussen zjn enkele Zuid-Afrikaanse steden aan de haal gegaan met de podiumplaatsen)
***
Dit is het type-voorbeeld van politieke indoctrinatie met een wetenschappelijk sausje. Heel even wordt het probleem van de criminaliteit aangehaald als een nevenverschijnsel bij een grote stad aan de grens met een ander land (Canada) : wie daar leeft, smokkelt een beetje, maar dat is inherent aan de locatie. Dat inmiddels Detroit een centrum is van drughandel en de zesde criminele stad verhindert Hannelore Goeman niet om haar ongelukkige redenering te ontwikkelen. Het feit van wetenschappelijke studies uit te voeren, wil niet zeggen, dat men over de competentie en intelligentie beschikt om dit tot een goed einde te brengen. Een tweede zit is helaas niet mogelijk, Hannelore.
Savat
http://www.brusselnieuws.be/artikels/stadsleven/respect-en-tolerantie-nodig-voor-integratie-van-moslims
http://www.standaard.be/Artikel/Detail.aspx?artikelId=L320CD3N&ref=front
http://en.wikipedia.org/wiki/Detroit
http://www.ies.be/about
9 reacties op dit bericht
@ Jeanine!
Ik kan daar best in komen, hoor! Moesten wij allemaal van hetzelfde houden, dan zou het hier op onze aardkloot nog een grotere ramp zijn, dan nog even zélf het weer mogen uitkziezen, en lap: bakkeleien!!
Neen, ik respecteer ieders mening en 'houden van', als je er niet mee bent opgegroeid, dan léér je daar gewoon niet van houden!
Mijn oudste kleinzoon houdt ( we blíjven maar houden van...
Mijn vader was beiaardier, mijn zus pianiste ( spijtig genoeg al overleden, die kanker hé
Ikzelf MOEST cello studeren, maar ik had liever mogen kiezen voor piano!
Méér kan ik je niet vertellen om private redenen die hier niet aan bod kunnen komen, privé hé!Maar grosso modo heb ik het zo'n beetje geschetst!
- Het moet blijkbaar voor een groot stuk in je genen zitten, je hebt het of je hebt het niet!
Ik zal nu niet beweren dat andere muziek mij niet kan bekoren, maar de hoofdmoot blijft klassiek!!
Vgr,
Ps/ ik zie zó het beeld van je grootmoedertje bij haar radiootje!
Zou erover kunnen dichten....
@ Tjenne @ Christina @ Heer Ray (ik denk dat de blog scheef getrokken wordt?)
Tjenne, ik sta behoorlijk achter op de blog, bijgevolg zie ik nu pas je reactie. Nee, tot mijn GROOT SPIJT heb ik de Celtics niet gezien om dan nog niet te spreken dat ik je Schotse ruit gemist heb. Ik troost mij met de gedachte dat uitstel geen afstel is??? Ik hou wel van die muziek, laat ons hopen.
Maar ik heb de laatste tijd Murphy op bezoek, je weet wel diegene die alles mis laat gaan dat mis kan gaan…
Christina, bedankt voor je voorstel maar ik ben een echte analfabeet wat klassieke muziek betreft, ik heb het niet meegekregen van thuis uit. Mijn grootmoeder kon tot tranen geroerd naar Operette luisteren bij haar oud versleten en gekregen radioke, ik zie ze nog zitten met blozende frisse wangen en haar eeuwige short aan. Bij de begrafenis van mijn vader vernam ik dat hij 20 jaar verbonden was geweest bij de Gentse opera als figurant en ook zijn interesse ging naar operette muziek. Al wat ik weet/ken heb op Angeltjes opgepikt (gepikt).
Vandaar mijn verwijzing in een vorige reactie op Stranger in Paradise: “Take my hand I’m a stranger in paradise”.
En ik ben bij de hand genomen op de blog door velen en heb dankbaar gebruik gemaakt van hun kennis.
Het weinige dat ik weet over piano concerten is: Het Warsaw Concerto (kan mij geweldig beroeren) en bv Rapsodie in Blue. Veel meer niet zenne.
@ Jeanine en Amburo en.....
Korte beschrijving
Veel gevraagd pianist die vaak in het buitenland concerteert, met voorkeur Japan.
Biografie
Hans Ryckelynck behoort tot de top van de Belgische pianisten. Hij studeerde bij Lieve Saerens, bij Johan Duijck aan het KMC van Gent, waar hij summa cum laude afstudeerde. Hij vervolmaakte zich aan de Muziekkapel Kon. Elisabeth in Argenteuil en in Brussel bij Rafaël D’Haene. Daarna ging hij naar Parijs studeren bij Abdel Rahman El Bacha. Hij is laureaat van diverse concours en treedt geregeld op als solist en in duo met Yuki Hori in diverse landen van Europa. In Japan is hij een graag geziene en zeer erkende musicus.
Selectieve discografie
20ste eeuw
Hilde Coppé, Ignace Michiels, Collegium Instrumentale Brugense, Noëlle Schepens, Vlaams Radio Koor (VRK), Hans Ryckelynck
20ste eeuw
Jan Devlieger, Marcel Ketels, Luk Vaes, Hans Ryckelynck, Frank Agsteribbe, Philippe Souvagie, Peter Pieters
20ste eeuw
Hans Ryckelynck
20ste eeuw
Jan Guns, Hans Ryckelynck
periode 1750 - romantisch
Hans Ryckelynck, Yuki Hori
20ste eeuw
Jan Van der Crabben, Philippe Souvagie, Vlaams Radio Koor (VRK), Els Crommen, Hans Ryckelynck
PERFORMERS
Hans RYCKELYNCK
Born in Ghent in 1972, Hans Ryckelynck started to study the piano with Lieve Saerens at the age of seven. From 1990 onwards, he continued with Johan Duijck at the Ghent Royal Conservatory of Music, from which he obtained the Concert Diploma, summa cum laude. He is also a graduate of the world-famous Queen Elisabeth College of Music. At the Brussels Royal Conservatory of Music, he studied harmony, counterpoint and fugue with Rafaël D’Haene. He obtained the Master Degree “Muziekschriftuur” and was awarded the “Gevaert Prize” and “Lunssens Prize”.
From 1995 till 1999, he studied with Abdel Rahman El Bacha in Paris. Hans Ryckelynck won prizes in the Cantabile, Dexia Classics and Tenuto competitions. He was also awarded the Belgian Artistic Promotion Prize of Sabam. He is a laureate of the Belgian “Stichting Roeping” and of the Rotary Club Ghent chamber music competition.
Both as a soloist and in duo with the Japanese violonist Yuki Hori, he regularly performs in recitals in Belgium. He also gave concerts in Luxemburg, Germany, The Netherlands, Spain, Denmark and Japan. He performed with the Danel String quartet, the Belgian National Orchestra, the Flemish Radio Orchestra and the Flemish Radio Choir. With the Flemish Radio Choir he recorded works of Mauricio Kagel, Joseph Reylandt, Vic Nees, Johan Duijck and Raymond Schroyens.
His first solo recording was chosen “cd of the week” by the Belgian radio (Phaedra, In Flanders’ Fields vol. 27 – Piano music by Jongen, de Vocht and Mortelmans). “Het Concertgebouw” on Radio 1 and “Radio Vlaanderen Internationaal” gave high praise to this recording: “He plays these works highly sensitively and with a profound musical intelligence... his playing is expressive, warm and intelligent... with a precise touch and delicacy.” In December 2003 and April 2005, he performed in the famous Tokyo Opera City Hall. On the occasion of his latest performance there, he presented the complete Brahms violin sonatas, which he recorded with violinist Yuki Hori (Phaedra Classics 292017).
With Jan Guns (bass clarinet), he recorded a CD with music by, among others, Martinu, Hindemith and Schoeck (Phaedra, In Flanders’ Fields vol. 43). This recording was nominated as one of the 10 best classical CD’s of the year 2005 by the magazine Trends.
Hans Ryckelynck is a teaching assistent at the Brussels Royal Conservatory of Music and an accompanist at the Academy for Music and Dramatic Arts in Roeselare.
HOME - CALENDAR - FEEDBACK - SITE MAP
Copyright © 1996-2008 by Alain Van Kerckhoven Éditeur
First upload : 25th July 1996 - Last update : 1st October 2007
A thing of beauty is a joy for ever - Keats
@ jeanine!
Het is waar hé! Aramburo is van geen kleintje vervaard!!
En jij bent inderdaad een speurend en nieuwsgierig aagje dat het onderste uit de kan wil weten, in plaats van drinken!
Hou jij van pianoconcerten? Anders stuur ik eens zijn CV. door!
V.groetjes,
@ aramburo & Christina
Aramburo is er nu één onderwerp waarover jij eens geen 'klappeke' kunt doen ?
's jongens toch en jij noemt mij wandelende encyclopedie?
wat ben jij dan ? een harde schijf met onbeschrijfelijk veel gigabytes?
Pianoconcerten!
Afgestudeerd aan de kapel K.Elisabeth, en momenteel een van de beste virtuosen in belgië!
Treedt op in het buitenland, tot jaarlijks in Japan, en CD's van hem zijn te verkrijgen in de betere zaken als de Fnack!
Concerteert ook meermaals met de zeer begaafde violiste Yuki (als ik het goed schrijf!!)!
Zéker de moeite waard om zich te verplaatsen!
Hier in de Westhoek, zijn er héél weinig accomodaties om een concert z'n volle waarde te kunnen geven, enkel Brugge is hiervoor geschikt!
Vrg,
klassieke muziek
De barokke muziek spreekt mij het meest aan vanwege het imponerende aspect ,alhoewel ik heb moeten vernemen dat de uitvoeringen destijds met minder muzikanten werden uitgevoerd.Voor het theatrale verkies ik Haendel maar voor de genialiteit neem ik dan weer Johan Sebastian Bach.Ik heb eens een 3-daagse cursus gevolgd in Aalst waar zijn muziek(partituren) aanschouwelijk werd voorgesteld.Toen ben ik tot het inzicht gekomen dat J.S.Bach in feite een wiskundig genie was.Als ik mij nog goed herinner (ik ben intussen mijn cursus kwijt) was hij degene die das woll temperierte Klavier vastlegde en ook ontdekte dat de halve noot in feite tussen 4/9-de en 5/9-de van de noot ligt.De exacte halve noot zou vals klinken.
Verder hou ik ook van de muziek van de Russische componisten zoals Rimsky-Korsakov , Mussorgsky, Rachmaninoff en Sostakovich
waarvan er een paar van Kaukasische afkomst waren meen ik.
Ik zoek nog altijd naar de oorsprong van de muziek bekend als ' Stranger in Paradise'.Het moet uit een orientaals werk van één van die componisten komen.Ik dacht dat het uit het balletstuk 'Sheherazade' van Rimski-Korsakov kwam maar ik kan het niet vinden.Ik heb de hele cd-theek van Oostende al afgezocht.
Sorry Heer Ray...
Wilt U corrigeren, staat er 2x op... tis precies nog niet helemaal in orde dat Recovery vehaal van mijne pc
Toch ff in de war...
Vraagje van de klassieke muziek barbaar:
Beethoven had een Symphonie nr 9 (Fürtwängler)
Gustaf Mahler had een negende
????? waarom werd dat nr 9 door diverse componisten gebruikt ?
Antonin Dvorak (1841-1904) - Symfonie Nr.9 in e Op.95: "Uit de Nieuwe Wereld" (1893) (Reisprogramma 2003)
Alhoewel Uit de nieuwe wereld voor velen onder ons niet echt 'nieuw' meer is, blijft Dvoraks Negende Symfonie een prachtig stuk. Dat de componist in deze symfonie zijn bevindingen uit de nieuwe wereld - Amerika - heeft willen vastleggen, is algemeen bekend. Minder bekend is hoe deze Tsjechische componist zo ver van huis terechtgekomen is.
In september 1892 zette Dvorak zijn eerste stappen op Amerikaanse bodem. Hij was naar New York gekomen om de positie van directeur te bekleden van het 'National Conservatory of Music' , gesticht door Mrs. Jeanette Thurber. Een van zijn eerste taken was plaatsnemen in een jury die ingezonden composities beoordeelde. Mrs.Thurber had 1000 dollar uitgeloofd voor de beste opera, het beste oratorium en libretto, 500 dollar voor de beste symfonie en cantate en 300 dollar voor het beste concert; voorwaarde was wel dat deze werken door geboren Amerikanen geschreven moesten zijn. Dvorák ontdekte veel talent onder de inzenders. "Net als bij ons", schreef hij aan zijn vriend Josef Hlavka, "zijn zij allen min of meer in de Duitse school onderwezen, maar nu en dan schijnt een andere geest, een andere gedachte, een andere kleur door; kortom Indiaanse muziek, zoiets als Bret Harte" (brief van 27 november).
De eerste indruk van Indiaanse muziek kreeg Dvorák dus indirect via de composities van blanke Amerikanen. Gezien zijn drukke werkzaamheden als directeur en de concerten die hij in New Vork en Boston dirigeerde, kan hij niet veel gelegenheid gehad hebben zelf kennis te maken met de oorspronkelijke Indiaanse muziek toen hij op 20 december de thema's voor een nieuwe symfonie op papier zette. Dvorák begon niet meteen aan dit nieuwe werk omdat hij eerst de cantate The American Flag moest afmaken, waarvan hij de schetsen al voor zijn vertrek in Europa had gemaakt. Zodra hij dit had afgerond, ging hij op 10 januari aan de slag. Het schetsen verliep voorspoedig, want op 24 januari schreef hij aan Jindrich Geisier: "Het lijkt wel alsof de Amerikaanse bodem een heilzaam effect heeft op mijn gedachten en ik zou haast zeggen dat je hiervan al iets zou kunnen horen in deze symfonie". Op 24 mei voltooide Dvorák de partituur die hij de titel Z Nového sveta (From the New World) gaf.
De première van de nieuwe symfonie vond plaats op 16 december 1893 in de Carnegie Hall door de New York Philharmonic Society onder leiding van Anton Seidl. "Het succes was enorm", zo schreef Dvorák vier dagen later aan zijn uitgever Simrock, "Volgens de kranten had nog nooit een componist zo'n succes gehad. Ik was in de loge; de zaal was met het beste publiek van New York gevuld, de mensen applaudisseerden zo lang dat ik hen vanuit de loge moest danken als een koning! à la Mascagni in Wenen (lach niet!). U weet dat ik mij graag aan dergelijke ovaties onttrek, maar ik moest het doen en mijzelf tonen!" Ook in Europa werd de Negende Symfonie enthousiast ontvangen. Herhaaldelijk vertelde Dvorák zijn vrienden dat deze Symfonie Uit de Nieuwe Wereld "essentieel verschilde van zijn eerdere werken". "Misschien is het een beetje Amerikaans, maar ik zou het nooit 'zo' hebben geschreven wanneer ik Amerika nooit gezien had".
Alhoewel Dvorák volgens sommigen letterlijk gebruik heeft gemaakt van negrospirituals (in het eerste deel lijkt een thema ontleend te zijn op de spiritual Swing low, sweet chariot, coming for to carry me home) heeft de componist dit altijd zeer stellig ontkend. Tsjechische critici konden eenvoudig bewijzen dat de meeste van de passages waarvan beweerd werd dat daarin negroïde elementen centraal staan, op eenzelfde manier de eigen kenmerken dragen van de Tsjechische volksmuziek.
Antonin Dvorak (1841-1904) - Symfonie Nr.9 in e Op.95: "Uit de Nieuwe Wereld" (1893)
Alhoewel Uit de nieuwe wereld voor velen onder ons niet echt 'nieuw' meer is, blijft Dvoraks Negende Symfonie een prachtig stuk. Dat de componist in deze symfonie zijn bevindingen uit de nieuwe wereld - Amerika - heeft willen vastleggen, is algemeen bekend. Minder bekend is hoe deze Tsjechische componist zo ver van huis terechtgekomen is.
In september 1892 zette Dvorak zijn eerste stappen op Amerikaanse bodem. Hij was naar New York gekomen om de positie van directeur te bekleden van het 'National Conservatory of Music' , gesticht door Mrs. Jeanette Thurber. Een van zijn eerste taken was plaatsnemen in een jury die ingezonden composities beoordeelde. Mrs.Thurber had 1000 dollar uitgeloofd voor de beste opera, het beste oratorium en libretto, 500 dollar voor de beste symfonie en cantate en 300 dollar voor het beste concert; voorwaarde was wel dat deze werken door geboren Amerikanen geschreven moesten zijn. Dvorák ontdekte veel talent onder de inzenders. "Net als bij ons", schreef hij aan zijn vriend Josef Hlavka, "zijn zij allen min of meer in de Duitse school onderwezen, maar nu en dan schijnt een andere geest, een andere gedachte, een andere kleur door; kortom Indiaanse muziek, zoiets als Bret Harte" (brief van 27 november).
De eerste indruk van Indiaanse muziek kreeg Dvorák dus indirect via de composities van blanke Amerikanen. Gezien zijn drukke werkzaamheden als directeur en de concerten die hij in New Vork en Boston dirigeerde, kan hij niet veel gelegenheid gehad hebben zelf kennis te maken met de oorspronkelijke Indiaanse muziek toen hij op 20 december de thema's voor een nieuwe symfonie op papier zette. Dvorák begon niet meteen aan dit nieuwe werk omdat hij eerst de cantate The American Flag moest afmaken, waarvan hij de schetsen al voor zijn vertrek in Europa had gemaakt. Zodra hij dit had afgerond, ging hij op 10 januari aan de slag. Het schetsen verliep voorspoedig, want op 24 januari schreef hij aan Jindrich Geisier: "Het lijkt wel alsof de Amerikaanse bodem een heilzaam effect heeft op mijn gedachten en ik zou haast zeggen dat je hiervan al iets zou kunnen horen in deze symfonie". Op 24 mei voltooide Dvorák de partituur die hij de titel Z Nového sveta (From the New World) gaf.
De première van de nieuwe symfonie vond plaats op 16 december 1893 in de Carnegie Hall door de New York Philharmonic Society onder leiding van Anton Seidl. "Het succes was enorm", zo schreef Dvorák vier dagen later aan zijn uitgever Simrock, "Volgens de kranten had nog nooit een componist zo'n succes gehad. Ik was in de loge; de zaal was met het beste publiek van New York gevuld, de mensen applaudisseerden zo lang dat ik hen vanuit de loge moest danken als een koning! à la Mascagni in Wenen (lach niet!). U weet dat ik mij graag aan dergelijke ovaties onttrek, maar ik moest het doen en mijzelf tonen!" Ook in Europa werd de Negende Symfonie enthousiast ontvangen. Herhaaldelijk vertelde Dvorák zijn vrienden dat deze Symfonie Uit de Nieuwe Wereld "essentieel verschilde van zijn eerdere werken". "Misschien is het een beetje Amerikaans, maar ik zou het nooit 'zo' hebben geschreven wanneer ik Amerika nooit gezien had".
Alhoewel Dvorák volgens sommigen letterlijk gebruik heeft gemaakt van negrospirituals (in het eerste deel lijkt een thema ontleend te zijn op de spiritual Swing low, sweet chariot, coming for to carry me home) heeft de componist dit altijd zeer stellig ontkend. Tsjechische critici konden eenvoudig bewijzen dat de meeste van de passages waarvan beweerd werd dat daarin negroïde elementen centraal staan, op eenzelfde manier de eigen kenmerken dragen van de Tsjechische volksmuziek.
(Stond op mijn allereerste PC als opening- en sluitgeluid... een beetje te bombastisch vond ik voor een PC en bij mijn 2de pc bleef ik wijselijk bij de typische Windows geluiden...)