Canvas : van vandaag af herhalingen van 14 uur af + POLL

Onze medewerker Senior is vandaag in snelheid voorbijgestoken door zijn lievelingsbedrijf, de NMBS, de Nationale Maatschappij van belgische Stakingen.  In  een PST bij zijn beschouwingen meldde Senior ons dat de spoorwegen op 22 mei zouden staken, maar surprise, vandaag 14 mei is er reeds een voorproef.  Een wilde staking, vooral merkbaar in het wakkere en nijvere Wallonië, legt het spoorverkeer voor een groot stuk lam.

Mededeling voor de reizigers : Er zijn maandagochtend een twintigtal treinen geschrapt vanwege een wilde staking door treinbestuurders van het Autonoom Syndicaat van Treinbestuurders (ASTB). Voorlopig lijken de problemen zich voornamelijk te beperken tot Wallonië. Niettemin dreigt in de loop van de dag sterke hinder voor het spoorverkeer.

Er wordt gestaakt omdat de treinbestuurders een psychotechnische test zouden moeten afleggen. Vandaar.

Ray

Werk van de Vlaamse kunstschilder Michaël Borremans

Vorig jaar vernamen we dat de excentriekeling Jan Hoet (75) curator zou worden voor de biënnale tentoonstelling in Yinchuan in China. Zulk een aanbod zal de Gentse kunstpaus niet afwijzen : de man heeft een gans leven achter de rug waarin hij zich gespecialiseerd heeft in het aanprijzen van moderne kunst.  Zijn eigen persoonlijkheid zette hij totaal in om onbekenden, van wie het niet duidelijk was of zij al dan niet nep produceerden, een aureool van kunstenaarschap aan te bieden. Een van de door Hoet op handen gedragen charlatans  was de Duitser Joseph Beuys. Mein Gott !  Door Wikipedia e.a. omschreven als een van de belangrijkste Duitse na-oorlogse kunstenaars.  Laat "kunsten" er af en je komt dichter bij de waarheid. Miljoenen franken gemeenschapsgeld verkwanselde Hoet aan de installaties van Beuys. Je vindt boeiender en nettere constructies op het containerpark.

Kunstwerk van Joseph Beuys

Hoet werd door de openbare omroep vaak op het scherm gebracht, als een soort artistieke grapjas en de Gentenaar maakte dankbaar gebruik van elk tv moment, om zijn eigen faam en carrière omhoog te stuwen met koddige, onverstaanbare, hilarische besprekingen over moderne kunst.  Hij werd een attractie op zich, een verbeterde uitgave van Eddy Wally maar hij kreeg finaal van de stad Gent en de Vlaamse Gemeenschap zijn museum.  Bevat het uitsluitend brol of zijn er werken bij die de tijd zullen trotseren ?  Wij zijn geen echte kenners, noch voorstanders van het elastiekje dat aan een nageltje hangt en dat het publiek aangesmeerd wordt als "de wereld in het universum".

Een van de objecten die te zien was op een Documenta in Kassel. De naam van de artiest is ons ontgaan.

Hoet is inmiddels  de zelfbekroonde moderne kunstpaus, In die hoedanigheid werd hij door een aantal intussen internationaal doorgebroken Vlaamse schilders en beeldende kunstenaars gebruikt omwille van zijn netwerken en dat is natuurlijk wel een positieve zaak.  Het wil bovendien ook niet zeggen, omdat sommige Vlamingen uitgenodigd zijn bij buitenlandse tentoonstellingen, dat dit hen catalogiseert bij de groten.  Kunst, in binnen- of buitenland,  blijft steeds onderhevig aan een individuele waardering of emotie.  Ik zal bijvoorbeeld nooit onder de indruk komen van Wim Delvoye, ik heb een matige waardering voor Luc Tuymans die gekleurd is door mijn antipathie voor de man (dat mag niet, maar het is helaas zo en ik geef het tenminste toe) en ik ben een enthousiast bewonderaar van het werk van Michaël Borremans van wie ik een aantal jaren geleden een tentoonstelling zag in Londen en bijna van mijn paard viel.  Borremans roept vergelijkingspunten in met Velasquez maar behoudt weliswaar een niet te loochenen eigen persoonlijkheid, invulling en visie. Een man met talent.

In oktober zal de biënnale van Yinchuan de deuren openen maar er zit al een haar in de boter.  De Chinezen zijn geen voorstanders van de vrije meningsuiting, dat weet iedereen, maar evenmin van artistieke vrijheid en ze hebben, naar het schijnt, Hoet opgedragen geen werken te willen zien die te maken hebben met seks, politiek en geweld.  In het wereldje van de artiesten zijn dat nu net thema's waar dankbaar gebruik wordt van gemaakt, vooral om de toeschouwer nodeloos te shockeren.  In China is men niet tuk op dergelijke confrontaties en dat zal in de eerstkomende jaren niet veranderen, want het staat haaks op de Chinese mentaliteit. Gelukkig voor Borremans en Tuymans die door Hoet gevraagd werden, zal hun werk ontsnappen aan de strenge Chinese censuur, gezien hun thematiek andere terreinen bestrijkt die veel subtieler zijn.  Maar er zijn nog een zeventigtal andere artiesten.

Benieuwd of de praatjes van  Jan Hoet indruk zullen maken op zijn Chinese opdrachtgevers. Ik denk dat hij weinig kans maakt.

Ray

De Vlaamse gemeentes Zulte, Sint Gillis-Waas, Tielt en het Waals-Brabantse Tubeke zijn de gelukkige bezitters met op hun grondgbied Turtelhuisjes.  Wij erkennen ootmoedig dat we niet op de hoogte waren van het bestaan van deze Turtelhuisjes die bij eerste kennismaking met dit neologisme het beeld opriepen van peperkoekenhuisjes. En dat zijn ze eigenlijk, deze wooneenheden die gebouwd werden op initiatief van ministerin Turtelbaum, voor de opvang van illegalen met hun gezinnen.

De dwaze taart Turtelbaum, feministe waar het niet nodig is, namelijk in het keuninkrijk belgië en zwijgzame bezem in de hoek van het paleis van de Marokkaanse premier, heeft destijds miljoenen uitgetrokken voor het project dat thans bedacht wordt met de ijdele naam "Turtelhuisjes". Wie bedenkt dergelijke kloterij ?

In Zulte, deelt Maggie de Block, trots mede, werden zopas drie nieuwe troetelhuisjes geopend en in totaal tellen we 18 van dergelijke verwenhuisjes voor 110 illegalen.  De kostprijs komt neer, volgens de Dienst voor vreemdelingenzaken, op 90 euro per dag per persoon.  Ofwel 3,6 miljoen euri per jaar.  Er staan 5 begeleiders ter beschikking om de illegalen bij te staan met hun inkopen (met welk geld ?) en voor alle administratieve beslommeringen.  Zeg maar, een conciërge of meid voor alle werk.

Niet alle Turtelhuisbewoners zijn nochtans tevreden met de ongehoorde luxe die hen geboden wordt.  Neen, er zijn lieden die de benen nemen en zich liever in de illegaliteit storten : 25% van de Turtelhuisklanten kiest het hazenpad.  Maar dat is niet erg, zegt patapoef De Block, zij kan daar mee leven. (mijn verontschuldigingen, het is denk ik zowat de eerste keer dat ik De Block pak op haar fysiek, maar ik ben behoorlijk pissig).   Voor de Open-VLD vrouwen die ministeriële verantwoordelijkheid dragen, geldt het spreekwoord : super-onnozel zijn, opent de weg naar een politieke carrière.

In onze grote steden en ook elders dwalen en dolen duizenden Vlaamse daklozen, bedelaars en mensen rond, die door allerlei omstandigheden (vaak ook omwille van karakteriële redenen) het leven niet aankunnen en die wegvluchten in de marginaliteit.  Die lieden worden schaamteloos aan hun lot overgelaten en aan de liefdadigheid van vrijwilligers. Mensen wier bestaan enkel vervat zit in een cijfer uit de statistieken en die overgeleverd worden aan de grillen van de natuur.  Er is nauwelijks politieke aandacht voor hen, tja in de barre winter worden er wat kampeerbedden en tenten ter beschikking gesteld.  Meestal te laat en te weinig, want de politieke lulijzers weten nooit dat er een winter op komst is.

Maar Turtelhuisjes voor de onwettige avonturiers uit de buitenlanden,  met alle voorzieningen en sociale bijstand, daar is geld en aandacht voor. Mensen zonder de minste notie van verantwoordelijkheid, die hun kinderen meeslepen in de heilloze avonturen van de illegale migratie. En onze eigen dompelaars,  daar wordt niet over gerept.

Als ik Taart Turtelbaum, de uitvindster van de Turtelhuisjes ooit in mijn stad zie rondparaderen met haar struikgewas op haar dommige hoofd, dan zweer ik, dat ik haar zeer onvriendelijk ga toespreken. Ho, mensen, wat ben ik razend ...

Ray 

PST : Net voor dit stukje verschijnt om 00 uur maandag, vernemen we dat in het asielcentrum Totem van Arendonk een 100-tal Tsjetjenen en Afghanen met mekaar op de vuist zijn gegaan. Een Fedasil medewerker werd ook afgetuigd.  De Tsjetjenen kregen hulp van landgenoten van buiten het centrum.  Er zal uiteraard een onderzoek ingesteld worden, maar niemand zal naar huis gestuurd worden. Met zo'n weekend bagatel, zegt De Block, kan ik best leven.  Ze zal er haar slaap niet voor laten.

We hadden, vrank gesproken, geen zin om een woord of beeld te spenderen aan de  holebi-manifestatie Belgian Pride, alhoewel het woord pride (trots) met betrekking tot het land B eerder onze lachlust opwekt.

De Gazet van janssens heeft een foto-album gepubliceerd en daar kan u naast een reeks aparte exemplaren van de menselijke soort, ook politici bewonderen. Ministerin 1000quet samen met Jozef de Witte, die er niet bijster gelukkig uitzien in mekaars gezelschap te vertoeven. Het Brussels Drankorgel daarentegen is in zijn element en ook de Brusselse ministerin Bruno de Lille heeft zich getooid met Groene veren, gelukkig niet op de plaats waar die meestal thuishoren. Verder zien we de kersverse nieuwe medewerker van de 0000-Nieuwdienst, de heer Sven Pichal, geen politica maar wel een notoire nicht. En uiteraard de knappe onderwijsministerin Pascal Smet mag niet ontbreken op het festival van de slechte smaak.

Wil u zich vermeien met andere afbeeldingen, ziehier het bruggetje naar de Gazet van Janssens

Wat wij u zeker niet willen onthouden is de foto van de Nv-A delegatie die in de partijtop en bij de verkozenen heel wat actieve en minder actieve holebi's telt. Allemaal in orde en voor ons niet gelaten : ieder beleeft zijn seksualiteit  op zijn manier. Onzes inziens zijn  manifestaties als deze belgian pride, met de nodige uitwassen (die men dan omschrijft als "grappig" ) niet bepaald van aard om de goegemeente te overtuigen van de normaliteit die homoseksualiteit zou moeten zijn. De jongens en meisjes mogen allemaal blij zijn dat hun mama's en papa's heteroseksuelen waren (althans dat veronderstellen we). Hopen de inrichters met dergelijke optochten de aanhangers van de godsdienst van de vrede te overtuigen dat geweld op homo's moet stoppen ?  Het zijn niet de brave en bescheiden  burgers van dit land die de vijanden zijn.

Bracke ziet er overtuigd uit en Peumans zoekt hulp bij Boeddha.

Proberen jullie nog steeds onder de pij van de zwevende pater te kijken om het mysterie omtrent het tarten van de zwaartekracht te ontmaskeren ? Geef het op. De zwevende pater is niet de evenknie van het vliegende tapijt, de sprookjestruuk van de baardmannen. Alhoewel … als je bedenkt met hoevelen ze ons hier al zijn komen verrijken, zou men bijna gaan geloven dat ze allemaal een écht functionerend tapijtje hebben.

De truuk van de zwevende pater is zo oud als de straat. Een vereiste om de illusie te doen lukken is een lang gewaad met mouwen. En natuurlijk het matje en de metalen constructie die eronder verborgen zit. Aan de stok, waarop hij “leunt” zit een metalen buis of staaf, waaraan een stoeltje vastzit. De stok is verankerd aan een metalen plaat, die door het matje verborgen blijft. De zwever heeft bij de opstelling wel even de hulp van een helper-straatkunstenaar nodig. Die moet ervoor zorgen dat de aandacht van het publiek tijdens de opbouw afgeleid en de opstelling aan het oog onttrokken wordt.

Kijk hier even mee naar de – waarschijnlijk – originele versie, bedacht in Indië door de yogi. De illusie zou al eeuwen oud zijn. De zweefstunt moest de macht van de yogi tot uiting brengen. 

De voorstelling van de zwevende pater vond plaats in Zürich. De straatartiest moet er wel rekening mee houden dat hij een proces aan zijn pij kan krijgen wegens een inbreuk tegen de wet op de occulte praktijken. Hij zweefde letterlijk in een schemerzone, want wie in het kanton Zürich in het openbaar geesten bezweert kan volgens paragraaf 5a van de strafwet met een boete rekenen. Eveneens verboden zijn toekomstvoorspellers, kaartenleggers, droomfluisteraars en schatgravers. Zelfs wie reclame aanbiedt met horoscopen kan beboet worden. Kan, maar moet niet. De politie heeft heus wel andere prioriteiten. In de meeste Zwitserse kantons wordt de overtreding gedoogd. De absurde wetten bestaan nog om in noodgeval te kunnen ingrijpen. O.a. in het overwegend protestantse Thurgau bestaat er nog een wettelijke maatregel tegen duivelsuitdrijving. Het kanton Glarus koos voor de modernisering van het strafboek: twee jaar geleden werd het verbod op de occulte praktijken geschrapt. Niet zo in Zürich: daar riskeren vliegende yogi’s, paters en andere zwevende illusionisten nog altijd een boete omdat de wetsparagraaf “wie de bevolking door foutieve berichten angst aanjaagt” het zo voorschrijft. Vliegende tapijten met baardmannen mogen het luchtruim doorkruisen, maar krijgen geen landingstoelating, tenzij – als het niet anders kan – om bij te tanken.

Floriaan Terbeke

Bron: 20 Min.online

Geen middenschool. Geen ontwrichting secundair onderwijs en uniek tso/bso/kso
Onderteken & verspreid Onderwijskrant-petitie tegen invoering middenschool!

Commentaar Gerolf Annemans op Twitter : "Als BDW en zijn Vlaamse regering hun zin krijgen zal er van Latijn nietss meer in huis komen. Teken petitie!"

http://www.petitietegenhervormingsplanso.be/

(dank aan Jos)

Van de vele Flashmobs die inmiddels zowat overal ter wereld zijn opgedoken, blijft de eerste, deze van VTM in het Centraal Station van Antwerpen, nog steeds de meest geslaagde. U verwacht uiteraard niets anders van ons. Voor deze Moederdag, laten we ons nog een keer verrassen in "de Middenstatie".

Nota van de video-producent : Opname gemaakt bij de dichter thuis in Nederland in het jaar 1968. Deze upload zou bij sommigen ook vandaag nog wel eens bepaalde emoties kunnen losweken. Het gedicht gaat dan ook over een boek, 'Uit het Zwartboek der Zwarten' dat in 1945, net voor het einde van de oorlog werd uitgegeven en dat de uitspattingen aanklaagt van de repressie na de bevrijding in 1944, uitspattingen die ook vanuit onverdachte hoek werden aangeklaagd of veroordeeld, zoals onder meer door Kardinaal Van Roey in zijn Vastenbrief van 1945. Hij besluit deze brief: "... dat Duitse methoden, die wij tijdens de bezetting verafschuwden, onder een Belgisch regime in voege zouden blijven." Het is het boek over dit aspect van de geschiedenis dat de dichter Wies Moens, zelf als collaborateur veroordeeld tijdens de repressiejaren, inspireerde tot dit aangrijpend gedicht dat hier ook door hemzelf gelezen wordt en dat er wel een speciale dimensie door krijgt. En daarmee voldoe ik meteen aan mijn eigenlijke doel: een literair-historisch woord- en klankdocument te brengen zonder enige bijbedoeling, zonder enige stellingname. Uiteraard mogen de verschrikkelijke gebeurtenissen die in dit boek aangehaald worden ons niet doen vergeten wat er onder de Duitse bezetting allemaal is gebeurd, welke misdaden dáár werden gepleegd, ook door eigen mensen. Laat dat duidelijk zijn! Een discussie over deze triestige bladzijden uit onze geschiedenis is niet op haar plaats in de reactie-sectie van deze upload. Daar bestaan andere fora voor. Echter, wetende hoe moeilijk dit onderwerp soms nog ligt en welke emoties het kan losmaken, heb ik bij uitzondering de mogelijkheid om op deze upload te reageren afhankelijk gemaakt van mijn goedkeuring. Ik hoop daarvoor op jullie begrip te mogen rekenen. Nota: de foto aan het einde van de video is een scan van mijn exemplaar van 'Uit het Zwartboek der Zwarten' dat oorsponkelijk werd samengesteld en uitgeven einde april 1945, net voor het einde van de oorlog dus, door ene A. Brouwers, Tilburg, Nederland. Voor deze tweede druk waren de emoties blijkbaar al voldoende bekoeld (nou ja) om hem uit te geven bij een Antwerpse uitgeverij zoals jullie kunnen zien op de foto. Ik kocht het boek ooit in een tweedehandszaak in een periode toen ik mij erg verdiepte in de geschiedenis van de Tweede Wereldoorlog en zijn nasleep.

Metrisch - http://www.youtube.com/watch?v=LC6hM9KcaMo&feature=g-all-u

Ik woonde een jaar in Spanje en mijn Spaanse vriendin was hoogzwanger. Wat wil je, hahaha, met een man zoals ik. Bovendien had ik goed geboerd, wat in die tijd niet moeilijk was voor wie een beetje zijn talen sprak en niet bang was om de handen uit de mouwen te steken.

Om het kind een naam te geven: ik huurde een oude binnenkoer tegenover het Museo Picasso, stapelde de binnenkoer vol T-shirts, posters, postkaarten en baldosas of muurtegels waarop ik handig de beroemdste schilderijen van Picasso had gekopieerd (of laten kopiëren) en verkocht mijn mini-museum aan de zoon van een rijke textielbaron uit Sabadell voor 23 miljoen pesetas, belastingvrij vermits het een transactie was tussen twee particulieren.

Kort nadien werd mijn Spaanse zoon geboren. Vanaf de eerste dag noemde ik hem Lluíske, Lluís met het achtervoegsel ‘ke’, kleine Lluís of el pequeño Lluís. Na enkele weken sprak iedereen in de familie, alle Catalanen, alle Spanjaarden, over Lluíske alsof het de gewoonste zaak van de wereld was, terwijl niemand wist dat het achtervoegsel ‘ke’ in ons boerenvlaams gewoon ‘kleine’ betekent.

Wie het breed heeft, laat het breed hangen. Ik opende een winkeltje van een zakdoek groot in het Centro de Anticuarios tegenover een van de beroemdste gebouwen van Gaudi. Het winkeltje naast dat van mij was twee zakdoeken groot en werd ook door een Belg uitgebaat, Léon uit Brussel, le beau Léon, gul, goedlachs en goed in ‘t vlees. Léon sprak een perfect mondje Vloms Brussels, de taal van zijn hart, doêgen on a stuk, maar enkel thuis, nooit in zijn winkeltje. Hij verkocht oude vulpennen en versleten horloges met de flair van een marktkramer op de Zavel of op het Vossenplein.

Dat Léon iets op zijn kerfstok had, ik rook het aan zijn adem, maar vermits de pot de ketel niet verwijt dat hij zwart ziet, heb ik Léon nooit gevraagd waarom hij zich in Spanje schuil hield. ’s Middags zaten wij samen aan de bar van het Centro de Antiquarios en lunchten met een dagschotel van rape met aardappelen, arroz con sepia en su tinta of soms, op de warmste dagen, gewoon een ensalada mixta met groene olijven en tonijn uit blik, waarna Léon La Vanguardia en Le Soir las.

Na de lunch trok hij zich voor een siësta van anderhalf uur terug tussen zijn vulpennen en versleten horloges en iedere keer opnieuw, terwijl hij zich in een krakende oude zetel liet zakken, zuchtte hij: “Zo’n Spaanse dagschotel kan lekker zijn maar toch gaat er volgens Léonke niets boven Brusselse stoemp met worst!”

Voor volgende maand staat een weekje Spanje op mijn programma. Hoe zou Léonke het stellen, daar in zijn krakende oude zetel in het Centro de Anticuarios?

http://www.viw-costablanca.com/stan38.sht

De Raad van Europa heeft dan toch beslist de regeringsaanpak van grondwetsartikel 195 voor onderzoek door te sturen naar haar juridisch orgaan, de Venice Commission. Eerder beweerde staatsecretaris Verherstraeten in het parlement nog dat het allemaal niet zo’n vaart zou lopen zoals de N-VA had aangekondigd. Premier Di Rupo zelf trachtte nog met een brief te verhinderen dat het dossier zou worden doorgestuurd. Hij ving bot. Volgens de N-VA houdt de Venice Commission begin juni het democratisch gehalte van België tegen het licht, net zoals ze dat doet met sommige bedenkelijke ex-Sovjetstaten.

De N-VA-Kamerleden Ben Weyts, Kristien Van Vaerenbergh en Daphné Dumery maakten het dossier medio maart aanhangig bij de commissie Mensenrechten en Justitie van de Raad van Europa in Parijs. Zij vroegen de overzending van het dossier naar de Venice Commission voor grondig juridisch onderzoek. De federale regering protesteerde heftig en bracht een lobbymachine op gang. Tot op het moment van de vergadering zelf, trachtte regeringsvertegenwoordigers de commissieleden nog te overtuigen. Vruchteloos. De vraag van de N-VA werd met 30 stemmen tegen 10 goedgekeurd.

Vervolgens trachtte de regering de doorverzending alsnog te verhinderen door zich te richten tot het Bureau van de Raad van Europa. Formeel gezien dient dat bureau, ongeacht de beslissing van de betrokken commissie, nog groenlicht te geven voor de effectieve verzending van een dossier naar de Venice Commission. Premier Di Rupo richtte zelf een brief aan het bureau om de verzending tegen te houden.

Opnieuw vruchteloos. Meer nog, het presidentieel comité, het hoogste gezag van de Raad van Europa, besliste nog voor het bureau unaniem tot een onmiddellijke verzending. Het bureau bevestigde gisteren die beslissing, opnieuw unaniem. (http://assembly.coe.int/ASP/Doc/XrefViewPDF.asp?FileID=18178&Language=EN)

Voor de N-VA komt de regeringsaanpak van art. 195 neer op een tijdelijke schorsing van de Grondwet met de perfide bedoeling om zo extra Franstalige garanties in de Grondwet te betonneren.

Weyts, Van Vaerenbergh en Dumery zijn dan ook tevreden over het resultaat van hun Europese démarches 'ondanks de lobbyacties van de regering'. "Wat ook de verdere uitkomst moge zijn, het is duidelijk dat Di Rupo en co hier een ferm blauwtje lopen, in binnen- én buitenland. De regering legt de kritiek op de grondwetswijziging hooghartig naast zich neer. Maar ze vergist zich als ze denkt dat ze zomaar de grondwet kan misbruiken om zichzelf te bedienen. De Raad van Europa mag in het verleden dan niet altijd de bondgenoot van de Vlamingen geweest zijn, nu de Raad iets positiefs kan doen voor de Vlamingen mogen we die kans niet laten liggen", stelt Weyts.

"De regering Di Rupo heeft er met het grondwetsmisbruik voor gezorgd dat België zich nu internationaal in het bedenkelijke gezelschap bevindt van ex-Sovjet-staten wier zorgwekkend democratisch gehalte onderzocht wordt door de Venice Commission", besluit de N-VA-ondervoorzitter. Begin juni vergadert de Venice Commission over de zaak.

Auteur(s):
Ben Weyts, Kamerlid  Kristien Van Vaerenbergh, Kamerlid  Daphné Dumery, Kamerlid

24 april 2012

Nadat die ANC (African National Congress) sy jeugleier - Julius Malema - uit dié party geskors het, het 'n nuwe jeugleier in Malema se plek verskyn.  Sy naam is Ronald Lamola.  Lamola is op die oorlogspad, en hy het gisteraand (10 Mei 2012) gewaarsku:"Deel jul rykdom met ons, of ons sal dit met geweld van julle wit honde afneem!"
Lamola het studente by die University of Cape Town (sommige blankes noem dit "University of Communist Training") in Kaapstad toegespreek en gesê die ANC behoort die Grondwet te verander sodat myne genasionaliseer kan word, en blankes se eiendom afgeneem kan word, net soos wat president Robert Mugabe van Zimbabwe dit in sy land gedoen het.
Hy het ook die Afrikaner billionêr, mnr Johann Rupert van Stellenbosch gewaarsku dat swartes alle eiendom gaan konfiskeer as hy nie sy rykdom onder die arm swartes gaan uitdeel nie.
Universiteite moet 'n gedaanteverwisseling ondergaan sodat hulle die beleid van die ANC en van die Suid-Afrikaanse Kommuniste Party kan bevorder.
Die swart jeug, veral ondersteuners van die ANCYL, het hul visiere op veral die land se myne en plase (boerderijen) wat in blanke besit is.  Hulle (die swartes) dink dat indien hulle daardie twee besittings van die blankes kan wegneem, sal alle swartes oornag miljoenêrs wees.
Lamola het verder gewaarsku dat "daardie blankes wat weier om die land te verlaat en hul rykdomme aan die swartes te oorhandig, sal uitgeroei word."  Hy wil dus daarmee te kenne gee dat die blankes moet kies tussen 2 dinge: "Vlug landuit, of bly hier en sterf!"
Volgens die land se Grondwet is dit verbode om haat teen ander etniese groepe in Suid-Afrika te verkondig, maar wanneer ANC Jeugligaleiers uitsprake soos hierdie lewer, gebeur daar niks, en soos die Hollanders sê:"Die owerhede kyk die ander kant op."  As 'n blanke leier dit sou gesê het, was hy teen hierdie tyd lankal in die gevangenis, en sou dit hoofnuus op alle koerante se voorblaaie gewee het.  Ook in die oorsese media sou dit uitgebasuin gewees het:"Rassistiese uitsprake deur blanke minderheid in Suid-Afrika!"
Met soveel rykdom reeds tot die swartes se beskikking, kon die ANC-regering - na 18 jaar van "democracy" - reeds miljoene swartes ekonomies opgehef het en van Suid-Afrika 'n eerstewereldland gehou het - soos dit 20 jaar gelede was.  Maar, die meeste swartes stel nie daarin belang om self te werk, self te dink, self te beplan, en self hul eie sakeondernemings te begin en te bedryf nie.  Nee, hulle wil die rykdom wat aan hardwerkende blankes behoort wegneem en vir hulself toe-eien.
Uitsprake wat onlangs deur jeugleiers gemaak is, en wat op haatspraak neerkom, is:
1.  "Wanneer Nelson Mandela sterf, sal ons (wat swartes is) julle (wat blankes is) soos vlieë doodmaak" (Mzukisi Gaba, ANC raadslid en lid van die Wes-Kaapse provinsiale Raad);
2.  "Kill the Boer. Kill the Farmer" (Peter Mokaba);
3.  "Stealing from whites is not a crime" (Faraday Nkoane, leier van die Uhuru Culture Club;
4.  "Ek het die kolonialiste geslaan - en ek gaan die kinders van die kinders van die kolonialiste ook slaan." (Julius Malema);
5.  "Kill them (maak hulle dood), Kill the Amaburu (maak dood die boere)," dreunsang van die ANC, wat ook deur Nelson Mandela en Ronnie Kaserils gesing is.
6.  "Alle blankes is rassiste," (Minister Fikile Mbalula).
7.  "Blankes sal met 'n swart rewolusie te doen hê indien die KWOTASTELSEL nie ten volle deurgevoer word nie (Jimmy Manji).  In die beskaafde wêreld sou 'n meriete-stelsel vanselfsprekend wees, maar in donker Afrika geld slegs 'n kwota-stelsel wat op ras gebaseer is.
8.  "Ons is hier vandag om oorlog te verklaar.  Ons is teen geweld, maar as dit is wat dit kos om 'n slegte boer tot sy sinne te bring, dan sal ons hom in daardie rigting in moer (slaan).  As boere aanhou om ons plaaswerkers se menseregte te verkrag, sal ons hulle op donner.  Hulle sal k....k as hulle nie daarmee stop nie.  (Tony Ehrenreich, Cosatu-leier in die Wes-Kaap).
9.  "Daar is alreeds bloed op die plaaswerkers, en as dit nie stop nie, gaan ons sorg dat daar ook bloed op die boere kom.  Ons sal die land gryp en aan die regte eienaars oorhandig."  (Tony Ehrenreich, Cosatu-leier van die Wes-Kaap).
 
 
Peter.

De driemaandelijke peiling van La libe Belgique levert voor de eerste keer een cijfermatige meerderheid op in Vlaanderen voor de zogenaamde V-partijen.  Zolang er echter geen toenadering ontstaat, zijn we beter af met een suikerstok dan met deze meerderheid, waar niets mee gebeurt. Is de angst van de N-vA voor de uitvoering van het streefdoel van haar eerste programmapunt, de reden van haar succes ? De cijfers , met tussen haakjes de uitslag bij de laatste federale verkiezingen  in juni 2010

N-vA : 38,6% (27,8%)

SP-a : 14,2% (14,6%)

CD&v : 13,6% (17,3%)

VB :  12% (12,3%)

O-vLD : 10% (13,6%)

Groen  : 7% (6,8%)

PvdA : 2,2%

LDD :  0,8% (3,7%)

Bron : La libre

Fragment uit het nieuws van de Franstalige belgen over de laatste peilingen. De dames zijn verontrust, maar de hangmatten komen nog niet in gevaar. Allez, zeg het het eens in het chi-chiters, meisjes.