De Goede Hoop

 De aanslag vond plaats tijdens rellen bij het consulaat van de VS in Benghazi. Stevens, gestationeerd op de ambassade in Tripoli, was daar op bezoek. Toen de ambassadeur vanwege de rellen in een auto naar een veiliger plek werd gebracht, werd het voertuig onder vuur genomen. Door de rellen kwam elders een andere Amerikaanse medewerker van het consulaat om het leven.

De rellen waren ontstaan naar aanleiding van een trailer op internet van een antimoslimfilm. Behalve in Benghazi werd ook de Amerikaanse ambassade in de Egyptische hoofdstad Caïro door woedende moslims aangevallen.

De 14 minuten durende trailer staat sinds juli op internet maar kwam door toedoen van de Amerikaanse pastor Terry Jones onder de aandacht van een groter publiek, waaronder moslims. In het korte filmpje wordt de profeet Mohammed onder andere als homoseksueel, vrouwenheld en gangster uitgebeeld.

De trailer en de film zouden zijn gemaakt door een 52-jarige projectontwikkelaar uit het zuiden van de Amerikaanse staat Californië. Dat zou hij hebben gedaan met financiële steun van zo'n honderd Joodse geldschieters. Hij zou daar 5 miljoen dollar (3,9 miljoen euro) voor hebben gekregen.

De aanslag op de ambassadeur werd van diverse kanten veroordeeld. De Amerikaanse president Barack Obama sprak van een schandelijke aanval en gaf opdracht alle diplomatieke vestigingen van de VS strenger te bewaken. De vicepremier van Libië Mustafa Abu Shagour repte over een laffe daad. De Libische regering bood later excuses aan de VS aan.

De Libische onderminister van Binnenlandse Zaken Wanis al-Sharif zette de aanslag in een ander daglicht door te suggereren dat aanhangers van de verdreven en vermoorde dictator Muammar Kaddafi erachter zaten. Deze zouden de aanval uit wraak hebben gepleegd omdat Mauritanië de vroegere rechterhand van Kaddafi, ex-spionnenchef Abdullah al-Senussi, heeft uitgeleverd aan Libië.

Bron : alle media

De politie van Antwerpen pakte dinsdagnamiddag een vrouw in boerka op. Ze was aan het winkelen met haar man en beiden mochten mee naar het politiekantoor in de Handelsstraat. Het was niet de eerste keer dat de vrouw door de politie werd opgepakt.

“Na identificatie en het opmaken van een proces-verbaal kon het echtpaar gaan. Zij bleef haar boerka dragen”, zegt politiewoordvoerder Fons Bastiaenssens. “Het is niet de eerste keer dat er lastens haar een procesverbaal werd opgesteld. We gaan nu de cel diversiteit en de dienst samenleving van de stad inlichten. Vanuit die diensten zal een bemiddelingspoging worden ondernomen om de vrouw tot betere inzichten te brengen. Zoals in voorgaande gevallen krijgt deze vrouw ook een administratieve boete. En omdat ze in herhaling valt, kan dat bedrag oplopen.”

“Het oppakken van de vrouw gebeurde zonder incidenten. Ze werd niet opgepakt op basis van het boerkaverbod”, verduidelijkt de woordvoerder. “De Antwerpse politiecodex bepaalt dat niemand onherkenbaar over de straat mag lopen.

Bron : Gazet van Janssens

Pierre-Dominique Schmidt, diplomaat en gewezen Belgisch ambassadeur in Parijs, is met pensioen. Dat meldde de krant De Morgen afgelopen zaterdag. Opmerkelijk nieuws, want Schmidt is amper 54 en is lang niet onbesproken.

Schmidt, een PS-rekruut, werd destijds als het ware uit het niets tot Belgische ambassadeur in Parijs gebombardeerd. En van bij het begin liep het ernstig fout. Volgens een diplomaat in de Franse hoofdstad werd de Belgische ambassade in Parijs in geen tijd een drukbezochte discotent. Want de steevast als ‘flamboyant’ omschreven ambassadeur ontpopte zich al snel tot een locomotief van het lokale nachtleven. Graaggeziene gast op de Parijse feestjes van ambassadeur Schmidt was toenmalig PS-voorzitter Elio Di Rupo. Onder buitenlandse diplomaten in Parijs raakte de Belgische ambassade bekend als ‘la cage aux folles’.

La Belgique, ha,ha, ha ...

De party’s kostten de ambassadeur handenvol geld. Om zijn schulden te betalen vervalste Schmidt dan maar de handtekening van toenmalig directeur-generaal Jan Grauls van de Overheidsdienst Buitenlandse Zaken om een krediet van 75.000 euro los te peuteren van het Fortis-filiaal in Parijs. Enkele weken later werd Schmidt geschorst en naar Brussel teruggeroepen. Maar Schmidt weigerde, sprak van een homofoob complot en beriep zich in interviews op zijn vriendschap met een intussen hoogst gegeneerde Elio Di Rupo.

Ondanks het bevel om naar Brussel terug te keren bleef Schmidt in Parijs. In 2008, een jaar na de poging tot oplichting, werd hij er tijdens een controle door de lokale politie opgepakt omdat hij zich bediende van een diplomatieke nummerplaat waar hij geen recht meer op had. Bovendien werd hij op het gebruik en bezit van cocaïne betrapt.

Het meningsverschil met de Parijse politie kwam Schmidt op een veroordeling van drie maanden voorwaardelijk te staan. Op geen enkel moment bleek die veroordeling nog maar in aanmerking te komen om Schmidt de laan uit te sturen. Want hij bleef al die tijd, tot voor kort, in dienst van Buitenlandse Zaken met behoud van zijn riante ambtenarensalaris.

Recent mocht hij, na een deal met Buitenlandse Zaken en de pensioencommissie, met eervol pensioen vertrekken.  Waar Pierre-Dominique Schmidt al die egards verdiende, blijft zelfs voor doorgewinterde diplomaten een raadsel. Kennelijk zijn sommige Belgen gelijker voor de wet, zeker als ze PS-bescherming genieten.

Rik van Cauwelaert

http://www.knack.be/opinie/columns/rik-van-cauwelaert/parel-van-de-belgische-diplomatie-valsheid-in-geschrifte-cocaine-en-toch-eervol-pensioen/opinie-4000176165437.htm

Als ik in pijn eigen stad blijf, verplaats ik me bijna altijd met het openbaar vervoer.  De Lijn is goed voor mij, want ik reis gratis (+ 65) en er heerst vaak veel ambiance op de voertuigen om een leuke rit te beleven.

Ik ben ook een babbelkous en een vreselijk nieuwsgierig iemand.  Als je niet praat met je medemensen, weet je niks van ze, is een van mijn motto's en er zijn enorm veel kleurrijke mensen die net als ik gebruik maken van het openbaar vervoer. Soms zo veel, dat mijn blanke soort verdwenen schijnt te zijn in mijn stad.

Ik probeer ook altijd een zitplaats te veroveren en in de ochtenduren, als de kinderen  op school zijn, is dat meestal geen probleem. Heel vaak merk je dat vele mensen bereid zijn een praatje te beginnen. Je moet het vriendelijk en algemeen houden en belangstelling tonen voor wat de medepassagier te vertellen heeft.  Zonder jezelf op te dringen en zeker niet fanatiek worden over de vreemdelingen of de politiek als thema aansnijden. Daar houdt men niet van en ik heb liever dat mijn gesprekspartners uit zichzelf tot conclusies komen, zij het dikwijls met een diplomatisch duwtje in de rug.  Ik heb niet de bedoeling een apostel te zijn van de enige Waarheid, maar veeleer te luisteren. En mij vaak te verbazen of te leren.

Vorige week kon ik enkel terecht naast een donkere jongeman, die uitnodigend op het vrije zitje naast hem met zijn vlakke hand klopte, alsof hij speciaal op mij zat te wachten.  Ik zeg altijd eerst goededag in het Nederlands, da's een makkelijke opener en je hoort direct aan het antwoord of je toekomstige gespreksslachtoffer onze taal kent. Ditmaal had ik niet veel geluk, er kwam slechts een aarzelende Engelse begroeting terug.  Dan vraag ik steeds met veel belangstelling vanwaar de man komt. In dit geval was het Afghanistan.  Jammer voor de jongeman maar ik heb een gloeiende hekel aan de Afghanen die hier ronddolen, terwijl onze militairen in hun land hun leven riskeren om daar enige behoorlijke samenleving op te bouwen. Wat natuurlijk bij voorbaat een miskleun is.  Ik zeg dat ook traag en duidelijk tegen die jongeman, dat het belgische leger in zijn land vecht voor de vrijheid en ik vraag hem, wat hij hier doet. Steeds vriendelijk en geïnteresseerd, dat is de boodschap als je wat wil bijleren.

Antwoordt die kerel mij : "Taliban is good" en hij knikt overtuigend met zijn hoofd en herhaalt nogmaals de drie woordjes.  Deze uitspraak overschreed  duidelijkmijn tolerantiedrempel en ik maak het gebaar met mijn duim over de keel en zeg : "Taliban kill innocent people".  Waarop hij ten derde male zijn domme woorden herhaalt en tegelijk veert hij recht, stapt langs me heen naar een van de uitgangen van de tram en even later verlaat hij gehaast het voertuifg zonder me nog een blik te gunnen. Ik zie hem rennen.

Ik weet dat enkele medereizigers het gesprek gevolgd hebben maar zoals zo vaak, is er niemand die reageert. Integendeel, iedereen veinst niets begrepen of gehoord te hebben. Ook dat is een leerzame les, die ik echter zo beu ben als kouwe pap : mijn landgenoten (en ook de nieuwelingen) zijn angsthazen.

Er lopen de laatste tijd meer en meer Afghanen in onze straten.  Het is moeilijk hun precieze leeftijd te schatten. Het OCMW plaatst minderjarigen in woningen of appartementen waar zij alleen of met enkelen kunnen verblijven.  En verder moeten zij hun plan trekken. Veel van deze mensen komen uit het barbaarse land waar geweld, ongelijkheid en wreedheid de dagelijkse strijd om het leven beheersen.  Zij kennen niets van onze beschaving, onze gewoontes, onze vorm van samenleven. Hoe zij hier terecht gekomen zijn, is mij een raadsel, maar er moet alleszins veel geld bij te pas gekomen zijn. Zijn zij in afwachting van hun verblijfsvergunning, of zijn het illegalen ? Alleszins als iemand  mij vertelt "Taliban is good", dan is dit voor mij een type dat hier in geen enkel geval thuishoort.

Toen ik enkele dagen later Bart de Wever bezig hoorde dat wij onze maatschappij moeten openstellen voor vreemdelingen die tot bij ons komen en de mensenrechten moeten gerespecteerd worden en veel meer van die bla-bla, dan kreeg ik medelijden met deze aan anorexia lijdende politicus. Medelijden om zoveel naïviteit en tegelijk veel compassie met de talrijke Vlamingen die in deze magere man hoge verwachtingen stellen.

Ray

In Barcelona hebben meer dan een miljoen mensen betoogd voor de onafhankelijkheid van hun regio Catalonië. Volgens hen is dat de beste oplossing om de autonome regio uit de financiële problemen te halen.  

Volgens de betogers zou een onafhankelijk Catalonië er beter voor staan omdat nu veel belastinggeld uit de rijke regio naar Madrid en naar andere regio's gaat. Naast Catalonië heben intussen ook Valencia, Murcia en Andalusië om hulp uit een Spaans noodfonds voor de regio's gevraagd.

Geregeld haal ik mijn jongste op van school. Mijn werk laat me dat soms toe en ik doe het graag.

Naast de school is een speeltuin en na schooltijd, bij goed weer, blijven veel kinderen spelen en voetballen i.p.v. naar huis te gaan. Uiteraard bevinden zich onder de afhaalouders ook de obligate hoofddoekjes. Op taal, uiterlijk en kleding herken ik Turken en Berbers. Onderling spreken zij Nederlands want elkaars talen verstaan ze niet. Echter onder elkaar (ook met hun kinderen) spreken de Turken Turks en de Berbers Arabisch.

De laatste tijd ben ik gaan observeren hoe de gedragingen van kinderen en hun ouders verhouden. Er schuilt immers een amateurspsycholoog in ons allemaal…..En fin, wat mij, zittend op een bankje in de speeltuin, opvalt is dat de hoofddoekjes apart staan. Met elkaar uiteraard. Hun kinderen die overdag met de Nederlandse kinderen in de klas zitten, praten en spelen doen dat in de speeltuin niet meer. De islamkinderen blijven bij hun hoofddoekmamma’s in de buurt en mengen zich niet met de Nederlandse uitgelaten meute bij de speeltoestellen of op het voetbalveld.
Soms ontsnapt één van de allerkleinsten even aan de aandacht van de kleppende hoofddoekjes, een kleuter heeft immers nog geen Operating System maar draait nog op BIOS, maar die wordt alras weer door ma of oma teruggehaald naar de groep hoofddoekjes.

Even later zit de groep hoofddoekjes met hun kids verderop op het schoolplein onder de bomen op bankjes bij een tafel, samen apart. In de speeltuin ravotten de andere kinderen, Nederlanders, Surinamers, Kroaten, Brazilianen, Engelsen, Ieren en weet ik veel welke nationaliteiten nog meer, vrolijk door. Vooral de jongsten onder de islam-kids werpen geregeld verstolen blikken op hun spelende klasgenootjes maar de door de hoofddoekjes opgelegde doctrine lijkt onverbiddelijk: blijf bij de groep en meng niet met de “anderen”.

Gewoon een observatie bij een OBS in de hoofdstad. Maar het spreekt boekdelen. Door simpelweg de interactie tussen ouders en nog veel meer hun kinderen te observeren valt op dat van al deze ouders en kinderen er slechts één groep is die zich, onafhankelijk van hun nationaliteit, afzijdig houdt van sociaal contact met anderen en hun kinderen traint om dat ook te doen. Moslims.

Als er één conclusie mag worden getrokken uit deze observatie is het wel dat het begrip “5e  colonne” geen verzinsel is. De islam staat immers geen vriendschap of zelfs maar respect toe voor niet-moslims. Slechts slavernij of de dood rest niet-moslims onder islamitische heerschappij.
Een voorproefje kan ieder van ons dagelijks in onze kranten, straten, op internet en op onze scholen waarnemen. Ontkenning blijft evenwel een onderdeel van de menselijk psyche, tot het moment dat de stront in de ventilator terechtkomt. Dan volgt ongeloof, gevolgd door berusting of strijd.

De “Resolutie van Straatsburg” heeft een hellepoort geopend die door geen enkele SF-serie wordt geëvenaard. Buig of vecht. Voor je eigen leven en dat van je kinderen en hun kinderen.

http://www.artikel7.nu/immigratie-integratie/schools-out.html

Antwerps burgemeester Patrick Janssens (sp.a) neemt volgend jaar het voorzitterschap waar van de jury voor de AKO Literatuurprijs. Janssens staat volgens het bestuur van de Stichting Jaarlijkse Literatuurprijs voor fictie en non-fictie bekend als een groot literatuurliefhebber en past dan ook perfect in het rijtje van eerdere juryvoorzitters als Guy Verhofstadt en Ernst Hirsch Ballin.

Hallo, is het al 1 april ?

Uit talrijke gesprekken van de laatste dagen hebben we geleerd dat de pesterijen,  het geven van steeds hogere boetes en het bijna onmogelijk maken om nog normaal te werken steeds meer productieven ontmoedigt. Deze evolutie is te danken aan reeksen rechters, controleurs, inspecteurs en andere ambtenaren die zich geroepen voelen om steeds méér centen uit de zakken te kloppen van diegenen die uiteindelijk nog de enigen zijn om dit land in stand te houden.

Zelfs de media beginnen in te zien dat het zo nog moeilijk verder kan. Zo lezen we vandaag in "Het Nieuwsblad" dat er een akkoord is getroffen tussen België en Frankrijk om het innen van verkeersinbreuken voor ingezetenen van het andere land mogelijk te maken.

Tussen 30 juni (datum van het invoege treden van het akkoord) en 7 september werden er in Frankrijk niet minder dan 161.500 Belgen geflitst. Volgens de krant verdient Frankrijk nu miljoenen aan deze nieuwe regeling. Het enige dat we kunnen vaststellen is het feit dat steeds meer gelden van productieven naar onproductieven worden overgeheveld.

In dezelfde krant van die dag lezen we een ander voorbeeld van deze uiterst gevaarlijke evolutie naar ondragelijk zware boetes.

Een doosje pralines ? Een boete van € 55.000

We citeren "Een West Vlaamse winkelier riskeert een boete van 55.000 euro omdat hij clienten die sigaretten kochten een gratis doosje pralines meegaf. Dat zou reclame zijn voor tabaksproducten en dat mag niet. Federale controleurs stelden drie overtredingen vast bij de b.v.b.a Amevan. Het openbaar ministerie vorderde gisteren in Ieper deze fikse boete. Vonnis op 8 oktober."

Stak die bedrijfsleider een mes in de rug van een nietsvermoedende klant met de bedoeling hem te bestelen ? Heeft die bedrijfsleider een braaf meisje verkracht dat bij hem in de winkel kwam ? Niets van dat alles. Hij gaf alleen om zijn klanten te plezieren een doosje met enkele pralines gratis weg. En daarvoor betalen wij rechters; federale agenten en allerlei controleurs om die man een boete aan te smeren die het jaarloon van een modale belg overtreft. Wij noemen dit pure schande.

We hopen tijdig te mogen vernemen wat uiteindelijk op 8 oktober zal beslist worden en zullen er dan gepast op reageren.

Nog in dezelfde krant lezen we dat een studie van de Christelijke Mutualiteiten heeft uitgewezen dat de Vlaming gedurende de laatste jaren steeds ongelukkiger is geworden.

Wij en onze lezers hadden de Christelijke Mutualiteiten niet nodig om tot deze vaststelling te komen.  We wisten het reeds en voegen er nog aan toe dat het zoals het er nu uitziet nog niet snel zal op verbeteren.

Men zegge het voort,

Freddy Van Gaever

Het basis begrip van elke oorlog is: “We werden aangevallen en we hebben terug gevochten.” Het verhaal is hetzelfde voor iedereen, of het waar is of niet. Maar in dit geval is het voor een groot deel de waarheid. Wij werden echter niet aangevallen op 11 september 2001 : lang daarvoor werden wij al in de tan,g genomen. 11 September was de datum waarop de aanvallen onze volledige aandacht kregen en waarop de vijand veel meer werd dan een kleine plaag.

11.09 is een tragedie geworden en een tragedie is een ervaring, het is geen verklaring. Het is een verbondenheid die leidt tot verwerking. De doden worden herdacht, het verdriet wordt naar buiten gebracht en de afschuw van het geheel wordt gehuld in de zilveren tint van de herinnering. Het is niet meer wat is, maar wat was. Het is niet zoals we nu leven maar zoals we toen leefden. Er is geen nood meer aan antwoorden en dat is voor velen ook een opluchting.

“Het is belachelijk een detective verhaal in New York te situeren. New York is op zichzelf een detective verhaal,” zegde Agatha Christie. In Moord op de Oriënt Express, vindt Poirot de oplossing door zich te realiseren dat een ontmoeting tussen personen die zo immens van elkaar verschillen alleen mogelijk is in Amerika. Onder Amerika verstaat hij New York en de stad is nog altijd de ideale plaats om zulke uiteenlopende persoonlijkheden te vinden.

New York kan niet verder gaan, het land ook niet, want de moordenaars lopen nog vrij rond en dat wat op 11 september gebeurde was geen geïsoleerde gebeurtenis maar maakt deel uit van een patroon van aanvallen die plaats vinden in een botsing van beschavingen. New York het kruispunt van beschavingen is het natuurlijke doel voor de aanvallen. New York is voor de wereld wat Mekka was voor Arabië en de nieuwe Mohammeds staan onstuimig klaar om te doen wat Mohammed met Mekka heeft gedaan.

Dit is een conflict van ideologieën, een botsing van culturen en een oorlog die voor de vijand ook het religieuze en racistische omvat. Het is niets minder dan een oerstrijd tegen de Andere. En waar kan die strijd beter gevoerd worden dan op de plaatsen waar anderen de anderen iedere dag ontmoeten? Wat is een beter doel dan het World Trade Center voor een gewelddadige ideologie opgebouwd op en door handelaars die dieven werden en dieven die handelaars warden.

In een stad waar iedereen anders is kan het moeilijk zijn om te begrijpen dat juist die verscheidenheid de motivatie was van de aanvallers. Hun oorlog tegen ons, op een primair niveau onder ideologie en geloof, is een aanval tegen mensen die fundamenteel en onbegrijpelijk verschillen van henzelf. Islam is xenofobie dat geschreven woord geworden is, een lange ketting van veroveringen, onderwerping en culturele vernieling door woestijn nomaden die doeltreffend handel kunnen drijven maar nooit meer geweest zijn dan de symbolische jakhalzen die bij de ruines van grotere beschavingen rondsnuffelen. Voor hen is het even normaal om ons aan te vallen als het voor ons is om ons af te vragen waarom we aangevallen werden.

Voor de Islam is de som van het spel zero. Als de Amerikaanse beschaving voortvarend is dan wordt de hunne overschaduwd. Als de mensen hier gelukkig zijn dan is hun geluk bedorven. Als er twee torens staan in New York City dan verminderen die de glorie van hun beschaving. Islam is de verbitterde bedelaar die er steeds op uit is om dat te stelen wat hij niet kan hebben, die gekweld wordt door een ingebeelde geschiedenis van de eigen grootsheid en die de parvenu’s in een vreemde stad verwenst omdat zij genomen hebben wat hen in feite toekomt.

De Amerikaan die zijn geluk deelt met de rest van de wereld kan niet begrijpen dat er mensen zijn die liever stelen dan een geschenk te ontvangen, die eerder willen vernietigen dan opbouwen en die de wereld liever in het donker willen onderdompelen dan het licht van een ander te ontvangen. Hij zal met moeite aanvaarden dat een klein aantal mensen zo denken, maar het begrip dat er een beschaving is die op die leest geschoeid is, is te schokkend voor hem om te aanvaarden.

Zoals met zoveel andere vreemde zaken die voorkomen in de betonnen straten van een vreemde stad is het gemakkelijker om een mysterie onopgelost te laten, om het doek te laten vallen over de botsing van beschavingen en om verder te gaan. Zo werd het altijd gedaan in de stad en terwijl twee identieke lichtstralen de lucht doorklieven herinneren zij de New Yorkers aan hun eigen geluk en niet aan de vijand die in het donker wacht.

Vertaling : Maryse Palemans (Foxy)

Volledig artikel van Daniel Greenfield (Towers in Twilight) is te lezen via dit bruggetje: http://sultanknish.blogspot.be/

Marokkaanse Nederlanders moeten woensdag naar de stembus gaan om de 'wraakideologie' van de PVV uit de regering te houden. Die oproep doet de directeur van het Samenwerkingsverbang Marokkaanse Nederlanders (SMN).

De Marokkaanse gemeenschap roept op om tegen de PVV te stemmen
Marokkanen moeten woensdag naar de stembus komen, omdat door hun afwezigheid twee jaar geleden Wilders de kans kreeg via een gedoogconstructie aan de macht te komen.

Dat schrijft Hasib Moukaddim, directeur van het SMN, op de site van het Marokkaanse samenwerkingsverband.

Over een kam
Veel migranten hebben zich van de politiek afgewend omdat zij het afgelopen decennium allemaal over één kam zijn geschoren, schrijft Moukaddim. 'Een scherpe kam met grove tanden'.

Volgens de directeur zijn de afgelopen verkiezingen gedomineerd door de discussie over integratie en islam. 'Over de ruggen van die moskeebezoekers vochten politieke partijen om de gunst van de kiezer. Het is dan ook niet vreemd dat veel migranten zich teleurgesteld van de politiek hebben afgewend.

Vechtlust
Moukaddim hoopt dat de Marokkaanse gemeenschap deze teleurstelling om kan zetten in vechtlust. De directeur roept de Marokkaanse Nederlanders dan ook op om vooral te komen stemmen.

Anders zal er geen aandacht meer zijn voor achterstanden van minderheden en zal er worden gekort op de AOW van oudere allochtonen, zoals dat onder het bewind van de VVD is gebeurd, schrijft Moukaddim.

Door Servaas van der Laan

PST :Enkele vriendelijke aandachtspunten bij deze oproep.

- De betrokken directeur bekleedt natuurlijk een gesubsidieerde functie.  Is dat verenigbaar met zuiver partijpolitieke uitspraken ?

- Het gaat over een wraakideologie. Als fervent moslim is deze man, goed geplaatst om ideologieën van wraak, wreedheid en ongelijkheid te herkennen. Hij is er ion grootgebracht en gedijt er in.

- De politieke democratie moet vooral gebruikt worden om te verhinderen dat de AOW (Nederlands pensioen) voor oudere Marokkanen zou verminderd worden. Centjes, centjes ...

- Teleurstelling omzetten in vechtlust : daar lusten veel Marokkanen wel pap van. 

Ray 

Een maand voor de verkiezingen is er in Antwerpen nauwelijks sprake van de toekomst van deze stad. De ambitieuze programma's bestaan misschien wel maar er wordt niet over gerept.

De media zijn toegespitst op de zogenaamde titanenstrijd tussen twee politici en de ene opiniepeiling volgt de andere op. De verkiezingen draaien om twee inwisselbare figuren.  De stadskrant bij uitstek -zo verkoopt hij zichzelf alhoewel hij meer de spreekbuis is van de huidige stadhuismeerderheid- heeft een televisieserie gecoproduceerd samen met het rode TV-zendertje dat de domme kijkerd moet overtuigen dat de huidige burgemeester een nobel en bekwaam politicus is en zijn tegenstanders vuige, kortzichtige elementen zijn. Uiteraard speelt de stadsredactie van de Gazet van Antwerpen in het feuilleton eveneens een doorslaggevende rol ; de hoofdredacteur heet trouwens Lex, wat een schitterende draaiboekvondst is. Hoe bedenken zij het ? Aan de Katwilgweg  op Linkeroever blijft men ervan overtuigd tegen beter weten in,  dat de Sinjoren onnozelaars zijn die zich electoraal laten leiden door dit naiëve "Deadline 14/10" verhaaltje dat wel knap in beeld gebracht is.  We komen er later gedetailleerd op terug. Een ding is zeker : deze afleveringen zijn een zoveelste onderschatting van de Antwerpse kritische zin.

Dit voor wat betreft de informatie en de duiding over de toekomst van 't stad. Volgende keer tekenfilms en gratis reizen naar Rabat en Ankara te winnen.

Welke weg de diverse partijen met de stad willen bewandelen, is nauwelijks relevant in de media. Ik lees dat sommigen het hebben over "mobiliteit" als een belangrijk gegeven maar waar wil men heen ?  Wordt de auto verder uit het straatbeeld verbannen ?  Is Antwerpen enkel nog een woonstad met gras tussen de stenen en  aanmaningen in  ergernisgevend neo-Vlaams "Merci, om trager te rijden" ? Wat met de functie van Antwerpen als werkstad gekoppeld aan de haven ?  Wat gaat de Lijn op eigen houtje verder aanvangen om het openbaar vervoer te wijzigen in overleg met het stadsbestuur ?  Nieuwe of oude tramlijnen in 30 jaar oude ongebruikte pre-metrotunnels terwijl bovengronds op hetzelfde traject ook trams blijven rijden. Wij hebben het over de lijnen 10 en 24 op en onder de Turnhoutsebaan.  Welke knappe bollen beslissen hierover ?  De handhaving van een buslijnen-stelplaats in het hartje van de middenstad op de Rooseveltplaats naast de Opera ?  Hallo, waar zijn de milieupriesters met hun groene longen ?  

En wat met het meer dan 15 jaar aanslepende Oosterweelverbindingsdossier ?  Wij noemen dit de slagader voor de Vlaamse economie die potdicht slibt door de onkunde en de lafheid van de Antwerpse politiek.  En dan wijzen wij opnieuw naar deze burgemeester, de sandwichman van de socialistische partij die enkele katholieke angsthazen op zijn stadslijst etaleert, onderwie de havenschepen die meer afweet van wisky dan van scheepvaartrafiek.

Gisteren maandag greep een debat plaats bij Terzake tussen Bart de Wever en de bipatride lijstaanvoerster van Groen over deze Oosterweelverbinding.  De kleine kwade vrouw pleitte voor een weg die onder een afdak zou lopen, de zogenaamde overkapping. Kan best zijn dat dit een goede oplossing is, maar wij denken dan steeds aan de voorloorlogse fantast en populaire  linkse politicus Leo Frenssen die heel de stad onder een groot openschuifbaar afdak wilde plaatsen. Voor ons niet gelaten, als er maar eindelijk schot in de zaak komt.

En De Wever viel ons enorm tegen. Hij paste de Janssens-theorie toe : voor hem is het allemaal om het even, als hij maar burgemeester mag worden.  Hij is met geen enkele oplosssing getrouwd.  Dat schiet dan lekker op.  Ook al weet hij van niks, hij heeft tenminste de moed om bij het debat te verschijnen.  Tegen Dewinter had hij het moeilijk om overeind te blijven in de Zevende Dag, omdat de thematiek van migratie en vreemdelingen hem niet ligt (en Theo Francken durfde niet komen) maar tegen de Groene madame bleek helaas ook dat in een technisch debat De Wever zeer licht weegt. Kwèk-kwèk tegen Kwaak-Kwaak.

Peut-Peut Janssens nam niet deel aan het gesprek, omdat volgens hem deze verkeersknoop moet doorgehakt worden door de Vlaamse regering. De burgemeester van de stad die al jaren worstelt met een verstikkend verkeersinfarct, dat een weerslag heeft op de ganse economie, laat dit probleem aan zich voorbijgaan.  Het is niet zijn verantwoordelijkheid.  Is het dan toch juist wat men ons voorhoudt in Deadline 14/10, dat de burgemeester dag en nacht bezig is met de ontvoering van een tienermeisje, een probleem dat de stedelijke politiek in haar greep houdt en al de rest naar de achtergrond verschuift  ? Kan u het zich voorstellen ?

Met dit soort politieke helden met speelgoedrevolvertjes die "Pang, pang" tegen mekaar roepen, moeten wij de mobiliteitsoorlog winnen in deze stad die vol loopt met 42% allochtonen, die geen bal geven om mobiliteit en die vooral geïnteresseerd  zijn in zoveel mogelijk gratis geld in ruil voor minimale inspanningen. Wie kan het deze mensen kwalijk nemen ?

En nu is het weer aan u allen  op 14 oktober.  Zijn de computers in orde bij Digipolis ?  Uit betrouwbare bron vernemen wij dat er alleszins geen onderbrekeningen zullen ontstaan zoals in 2006 : de zaken zijn ditmaal grondig voorbereid.  De roden geven de macht niet uit de handen, ongeacht de uitslag.

Ray

Links Leo Frenssen van de Technocraten die tot 5 zetels behaalde in de gemeenteraad hier op stap met burgemeester Camille Huysmans. Beide  Limburgers schoten goed met mekaar op.

.

Ik hoop dat bovenstaande titel, Rot op, rijke klootzak,  een aanvaardbare vertaling is van "Casse-toi, riche con", waarmede de socialistische Franse krant La Libération zich richtte tot de superrijke Bernard Arnault die de belgische nationaliteit heeft aangevraagd. Arnault woont sedert december 2011 in Ukkel, Brusselse randgemeente waar de snobistische MR-burgemeester Armand Dedecker de plak zwaait.

La Libération verwijst met deze grove uitspraak naar ex-president Sarkozy die tijdens het bezoek aan een landbouwbeurs brutaal werd afgesnauwd door een man in het publiek die hij de hand wilde drukken, waarop de kleine Napoleon hem van antwoord diende met de  weinig presidentiële sneer "Casse-toi, pauvre con", zoiets als "Rot op, arme klootzak". "Trap het af, sukkelaar" kan ook.

Het blijft natuurlijk een totaal onaanvaardbare manier om je als krant tot een medeburger te richten die weliswaar onvoorstelbaar rijk is, maar die ook zorgt voor een omvangrijke tewerkstelling van meer dan 80.000 mensen.  En die bijdraagt tot het prestige van de natie.  Ook als het een verwijzing is naar een uitspraak van jaren gelden van een politieke tegenstrever, blijft het laag bij de grond. Maar ja, van links kan je inderdaad geen elementaire omgangsvormen of fatsoen verwachten, laat staan een minimum aan beschaving. Links doet er ook alles aan om hoffelijkheid, goede manieren en cultuur uit onze samenleving te bannen. Hoe ordinairder, hoe liever. Hoe meer jungle geluiden, hoe beter het onbeschoft rooie zootje zich voelt.

Wij gingen even na wie deze "rijke klootzak" is en wat er schuilt achter de groep LVMH :

LVMH is wereldleider op het vlak van champagnes. Ze hebben onderandere de topmerken Moët & Chandon, Dom Pérignon, Veuve Clicquot en Krug in hun portefeuille. Aan het hoofd staat Bernard Arnault, de rijkste man van Frankrijk. Hij diende afgelopen week een aanvraag tot naturalisatie in ons land in, wellicht om fiscale redenen, alhoewel hij dit met klem ontkent. Liegen is op dat niveau even normaal als voor ons aardappelen schillen : beide activiteiten kaderen in de strijd om te overleven. Zij het met enig sociaal verschil.

De initialen LVHM staan voor Louis Vuitton-Hennessy Moët. In 1971 sloot de cognacfabrikant Hennessy een alliantie met de champagnefabrikant Moët & Chandon. In 1987 is deze groep samengesmolten, met Louis Vuitton.  U weet wel, die afschuwelijk dure winkels waar de deur geopend wordt door struise in donker pak gestoken body-guards, optredend met draadloze afstandsbediening. Vandaag bezit het luxebedrijf meer dan zestig prestigieuze merken in verschillende sectoren.

Het aanstellerige en oppervlakkige wereldje van LVMH in deze Givenchy-reclamespot achter de schermen

Het gaat vooral om alcoholische dranken, zoals champagnes, maar ook de cognac van Hennessy, de whisky’s van Ardberg en Glenmorangie en de wodka van Belvedere. Daarnaast zijn er ook de modemerken Louis Vuitton, Christian Dior, Fendi, Givenchy, Marc Jacobs, Kenzo, Céline en Donna Karan. De groep produceert ook cosmetica (Guerlain, Make Up Forever) en juwelen (Chaumet, Bvlgari, De Beers) en ten slotte is LVMH met Séphora en le Bon Marché ook actief in de distributiesector.

De crisis lijkt geen effect te hebben op luxeproducten, want 2011 is een goed jaar geweest voor LVMH. De groep mocht een recordzakencijfer van 23,66 miljard euro optekenen.

CEO Bernard Arnault (63) is de rijkste man van Frankrijk en volgens het zakenblad Forbes zelfs van Europa. Zij schatten zijn fortuin op 41 miljard dollar (33 miljard euro ana de huidge koers maar dit is zelfs niet relevant). In 2011 zette Forbes hem ook op de vierde plaats in de rangschikking met rijkste mensen ter wereld. In 2011 kreeg de man een vast loon van 1.728.399 euro en een variabel deel van 2.200.000 euro, op basis van de doelstellingen die hij in 2010 gerealiseerd heeft. Daarbij komt nog een variabel bedrag van om en bij de 4 miljoen euro aan aandelen opties. Vergeleken met de Waalse Belgacom-autist en CEO Didier Bellens is de verloning van Arnault bescheiden, alle verhoudingen in acht genomen.

LVMH stelt over de ganse wereld meer dan 80.000 mensen te werk.

Het socialistische Frankrijk wil de superrijken een belastingsvoet opleggen van 75% op de inkomsten boven 1 miljoen euri.  President Hollande kwam zelfs op de televisie toelichten dat hij de "vlucht" van Arnault naar het eveneens door socialisten gedomineerde land B beschouwt als een daad van inciviek optreden.  Zelfs Marine Le Pen is het eens met deze visie.  

Hollande is verontwaardigd

Wij, kleine garnaaltjes, zijn hier niet om de superrijken te verdedigen.  Maar we willen wel enkele relativerende elementen aanbrengen die in deze discussie niet aan bod komen.

Waar blijft het door de linkse en traditionele machthebbers aanbeden Europese principe van de vrijheid van vestiging voor de burgers ?  Officieel wordt dit principe als volgt verwoord :   Natuurlijke personen beschikken volgens EU richtlijn 2004/38 over vrijheid van vestiging mits zij over een goede ziektekostenverzekering beschikken en het land waarin zijn wonen niet onnodig tot last zijn.

Langs de ene kant doet men er alles aan om de Europeanen los te weken van hun nationale identiteit, maar o wee, als een superkapitalist of een sportvedette uitwijkt naar een andere EU-lidstaat en van nationaliteit verandert, staat het land op zijn kop. Vreemd. Het is trouwens niet de nationaliteit die bepalend is voor de belastingaanslag maar wel de woonplaats.

Het is klaarblijkelijk de chauvinistische Fransen ontgaan dat Arnault van in december 2011 in Ukkel woont. Op hem is de Belgische-Franse belastingovereenkomst van toepassing, stipulerend dat  als hij meer dan 183 dagen in het land B verblijft, hij hier belastingplichtig is. 

Dit relativeert de ganse heisa die er momenteel gevoerd wordt en die vooral een politieke achtergrond heeft. De Franse regering is niet opgezet met dit voorbeeld van kapitaalvlucht. Het is ook de vraag of de ruchtbaarheid en de verontwaardiging die momenteel uit de media opklinkt, geen tegengestelde effect zal bereiken.

Dat uitgerekend de socialisten moord en brand schreeuwen omdat zij iemand kunnen brandmerken die mogelijkerwijze de belastingen probeert te ontduiken, is een lachwekkende vaststelling.  Kijk hoe in dit land tussen Oostende en Mons linkse rakkers constructies opzetten om hun bijeengegaarde rijkdommen uit de handen van de belastingcontroleurs te houden : Johan Vande Lanotte, Steven Stevaert, Luc Vandenbossche en zowat het halve zootje van de franstalige PS. Hetzelfde geldt voor vele artistiekelingen en TV-linkse roepers,  genre Ben Crabbé. En voeg de katholieke socialist en vakbonder Jean-Luc Dehaene ook maar aan deze rij toe. 

Arnault heeft klacht neergelegd tegen La Libération. En nu gaan wij een flesje Dom Pérignon kraken. U houdt het bij een gewoon pintje, zeker ?

Ray 

- Is er een alternatief voor dit fundamentalisme? Een politiek alternatief bedoel ik, in het huidige Egypte?

- Nee. Nee, de democratie is geen alternatief, want *de anderen* weigeren die. Zij zullen zich vastklinken, zij zullen vechten, zij zullen in de gevangenis geworpen worden, zij zullen gefolterd worden, maar hun strijd zullen zij verderzetten. Onverzettelijk zijn ze, de islamisten zijn onverzettelijk. Noem ze Moslimbroeders of salafisten, dat is één pot nat, ziet u. Ik bedoel maar, dat is een en hetzelfde, het is een fascisme, het is te zeggen een totalitaire ideologie die elk alternatief, elk perspectief afwijst dat verschilt van het hunne.

En dan het Westen. Het Westen is heel slecht gewapend om hieraan het hoofd te bieden, want het wil naar geen andere dan naar zijn eigen stem luisteren. Wij, christenen van het Oosten hebben het meegemaakt, zoals in mijn geval mijn grootvader die in 1860 is ontkomen aan de slachting van twintigduizend christenen in Damascus.  Laatst zag ik twee oud-trijders, twee Armeniërs die aan de genocide waren ontsnapt. Hij die het in werkelijkheid heeft meegemaakt, kan met kennis van zaken spreken. In het Westen blijft het bij abstracte categorieën, en bij een politieke correctheid, die bezig is u te doden.

http://victacausa.blogspot.be/2012/08/een-egyptische-christen-over-de.html