Verba volant, scripta manent...

Weinig landen hebben zo hun best gedaan om ontkennend en liegend te vluchten voor hun verleden als Turkije. En weinig landen zijn daarin zo slecht geslaagd. De slepende rechtszaak van de Turkse overheid tegen het beroemde klooster Mor Gabriel in het uiterste zuidoosten van Turkije, dichtbij de Syrische grens, heeft het trauma van de genocide van 1915 weer ongenadig naar bovengehaald.

De bloedbaden in de Eerste Wereldoorlog tegen christenen in Turkije waarbij ongeveer een miljoen mensen omkwamen zijn de geschiedenis ingegaan als de Armeense genocide. Maar ook andere christenen waren doelwit. De overheid van het toenmalige Ottomaanse Rijk had het met name ook gemunt op de Syrisch-orthodoxe christenen. Ook zij lieten massaal het leven. De overlevenden duidden deze ramp aan met een woord uit hun eigen Aramese taal: seyfo, wat zwaard betekent.

Al eeuwen aan de gang
CDA-politicus Pieter Omtzigt redigeerde een boek waarin deskundigen en betrokkenen hun licht laten schijnen over de processen over het oudste nog bestaande christelijke klooster in de wereld: 'The slow Disappearance of the Syriacs from Turkey And of the Grounds of the Mor Gabriel Monastry'. Het is een ingewikkelde titel die wel duidelijk maakt waar het boek heen wil. De hedendaagse processen dreigen volgens de schrijvers het sluitstuk te worden van een ontwikkeling die al eeuwen aan de gang is en een dramatische versnelling kreeg in de vorige eeuw met de vrijwel volledige verdwijning van het christendom uit zijn oorsprongsgebied waarvan dit stokoude Syrisch-orthodoxe klooster het symbool bij uitstek is.

De processen zullen waarschijnlijk hun afronding pas vinden bij het Europese Hof. Daar zal moeten blijken wie gelijk heeft, de Turkse overheid die beweert dat het om een zuiver juridische ruzie over grondrechten draait, of de Syrisch-orthodoxe christenen die een context zien van eeuwenoude vijandschap en willekeur, vermomd in een hedendaagse verpakking.

Toetreding tot de EU
De Turkse regering kan moeilijk blij zijn met de verwikkelingen. Ze zijn aan de orde gekomen in diverse Europese parlementen, wat het enthousiasme over toetreding van Turkije tot de EU niet heeft vergroot. Dat enthousiasme is de laatste jaren overigens ook bij de Turkse bevolking bekoeld, maar toch blijft toetreding het officiële streven van de regering. Regering en overheid zijn in dit verband geen synonieme begrippen. Uit het boek van Omtzigt blijkt dat de weinige christenen die nog in Turkije wonen vooral lijden onder dwarsliggende lagere en hogere overheidsinstanties die hun eigen gang gaan, zonder respect voor de oudste tradities van hun eigen land waartoe zeker ook dit klooster behoort. Turkije heeft een rijk christelijk verleden, resten daarvan zijn bijvoorbeeld te zien in Cappadocië, met zijn honderden in vulkaansteen uitgehouwen grotkerken. Tot een eeuw geleden was dat christelijke verleden nog een springlevend heden. Het Ottomaanse sultansrijk was veel groter dan het huidige Turkije. In wat nu Turkije is was ongeveer een kwart van de inwoners begin vorige eeuw nog christen. De twee grootste groepen waren Grieken en de Armeniërs.

Aramees
De Syrisch-orthodoxen en nog enige andere christelijke denominaties onderscheiden zich door hun taal. Ze spreken Aramees of hebben een liturgie in die taal. Aramees was de taal van Jezus en het was voordat het Arabisch de overhand kreeg ongeveer vijftienhonderd jaar de belangrijkste cultuurtaal van het Midden-Oosten. Mochten de Arameestalige christengemeenschappen geheel verdwijnen uit het Midden-Oosten dan komt er niet alleen een einde aan de oudste christelijke traditie die er nog is, maar ook aan een niet godsdienstige, culturele geschiedenis, die veel ouder is dan het christendom. Zelfs voor de islam zou dat een verlies betekenen, want ook de taal van de Koran is, hoewel Arabisch, mede beïnvloed door het Aramees en volgens een aantal geleerden valt het heilige boek van de moslims zelfs niet te begrijpen zonder kennis van die taal. De weerzin tegen christenen in Turkije heeft vooral een nationalistische, minder een religieuze achtergrond. Vlak voor de Eerste Wereldoorlog waren Turkse nationalisten, na een verloren oorlog op de Balkan, tot de overtuiging gekomen dat een nieuw Turkije alleen zou kunnen overleven als een homogene staat, waarbij ze het liefste zouden willen dat alle mensen één taal zouden spreken (Turks) en hetzelfde geloof zouden aanhangen (de soennitische islam). Het was onmogelijk dat ideaal voor honderd procent te verwezenlijken, zo'n kwart van de bevolking heeft bijvoorbeeld Koerdisch als moedertaal en de godsdienstige minderheid van de alevieten omvat al gauw 20 procent, zo niet meer. Maar in ongeveer tien jaar tijd kwam men toch een eind in de richting. Eerst was er de genocide tegen Armeniërs, Syrisch-orthodoxen en andere christenen. Na de Eerste Wereldoorlog volgde er nog een oorlog met Griekenland. Na afloop wisselden beide landen hun minderheden uit, de Griekse moslims vestigden zich in Turkije en de Griekse christenen uit Turkije vertrokken naar Griekenland.

Homogeen
Dat nagestreefde en deels verwezenlijkte homogene Turkije was een radicale breuk met het multiculturele Ottomaanse Rijk. Dat multiculturalisme leek redelijk te functioneren zolang het Ottomaanse Rijk sterk was. Maar toen het rijk in de negentiende eeuw verzwakte ontstonden er nationalistische bewegingen onder de verschillende christelijke volkeren, die tot pijnlijke verrassing van veel Turken stukken minder tevreden bleken dan altijd was gedacht. De Turkse inwoners van het Ottomaanse Rijk ontwikkelden op hun beurt een fel eigen nationalisme, wat uitmondde in de genocide van 1915 en de gedwongen volksverhuizingen acht jaar later.

Toen er vrijwel geen christen meer in Turkije over was werden de rechten van de christenen in theorie redelijk goed geregeld. Dat gebeurde in het vredesverdrag van Lausanne van 1923, waarin Turkije, dat in de Eerste Wereldoorlog zij aan zij met Duitsland had gevochten, vrede sloot met de geallieerden en Griekenland. De Syrisch orthodoxen profiteerden maar matig van het verdrag van Lausanne. De Turken verleenden alleen aan Armeens-orthodoxe en Grieks-orthodoxe christenen de beloofde rechten, niet aan andere christenen.

De meeste Syrisch-orthodoxen waren toen allang gevlucht naar vooral Syrië. Toch woonden er begin jaren zeventig nog enige tienduizenden gelovigen in het zuidoosten van Turkije, in de buurt van het klooster Mor Gabriel. De nekslag gaf de guerrilla-oorlog tussen de Koerdische organisatie PKK en het Turkse leger, in het zuid-oosten van Turkije in de jaren zeventig, tachtig en negentig. De Syrisch-orthodoxen kwamen tussen twee vuren te zitten, een onhoudbare situatie. Begin jaren zeventig was de emigratie begonnen. Veel Syrisch-orthodoxen arriveerden onder andere in Nederland als 'christen-Turken'. In Twente wonen nu meer Syrisch-orthodoxen dan in het zuidoosten van Turkije, een veel grotere groep vestigde zich in Zweden.

Symboolfunctie
De afgelopen vijftien jaar verbeterde de veiligheidssituatie in het zuid-oosten van Turkije, na de arrestatie van de Koerdische leider Öcalan. De christenen profiteerden ook van de onderhandelingen tussen Turkije en de EU, die het belang van godsdienstvrijheid benadrukte. Maar uitgerekend nu de guerrilla-oorlog weer oplaait speelt de juridische strijd rondom het klooster Mor Gabriel. Dat klooster heeft, zo maakt Omtzigts boek duidelijk, een enorme symboolfunctie. Het is voor Syrisch-orthodoxen wat het Vaticaan is voor katholieken en Mekka voor moslims.

Intussen is er een nieuwe, gevaarlijker bedreiging voor het voortbestaan van deze oeroude vorm van christendom in zijn oorsprongsgebied. Niet in Turkije, maar vlak over de grens in Syrië. De Syrisch-orthodoxe christenen daar zijn vaak nazaten van de vluchtelingen van de genocide van 1915. Tot hun afgrijzen proberen zowel het Syrische leger als de opstandelingen hen te dwingen partij te kiezen in een conflict waarin ze neutraal zouden willen blijven. Maar die keuzemogelijkheid is er niet, behalve wanneer ze vluchten - naar Turkije. Door die Syrische oorlog, in combinatie met de problemen rondom het klooster, komen alle trauma's van de afgelopen eeuw weer naar boven.

P. H. Omtzigt, M. K. Tozman en A. Tyndall (red.): The slow Disappearance of the Syriacs from Turkey And of the Grounds of the Mor Gabriel Monastry. LIT Verlag Münster. ISBN 9783643902689; 280 blz €19,90. .

http://www.trouw.nl/tr/nl/4716/Christendom/article/detail/3322395/2012/09/26/De-laatste-christenen-in-Turkije.dhtml

(Ontwerp Studio Rony)

En wie was er boosjes en gekwetst ?

 
 
Afgelopen week verspreidde de stad Brussel, zo vlak voor de verkiezingen, een speciaal nummer van het stedelijk informatieblad ‘De Brusseleir’. In het nummer werd een balans opgemaakt van de voorbije legislatuur, en mochten ook de oppositiepartijen hun mening en kritiek op het gevoerde beleid weergeven. In het voorwoord van het blad meldt de Brusselse burgemeester letterlijk: “In dit nummer vindt u dan ook zowel de balans van het College van Burgemeester en Schepenen als de kritiek van de oppositiepartijen in de gemeenteraad.”
 
Zowel MR-Open VLD als Groen-Ecolo en het FDF kwamen als oppositiepartijen uitgebreid aan het woord. De enige Vlaams-nationale oppositie in de Brusselse gemeenteraad werd echter doodgezwegen in het nochtans met gemeenschapsgeld betaalde blad.
 
Voor Vlaams Belang is het onaanvaardbaar dat in een stedelijk informatieblad het ondemocratische cordon sanitaire onverkort wordt toegepast. De Vlaams-nationale partij zal dan ook de nodige juridische stappen ondernemen.
 
Zo zal er een recht van antwoord worden geëist in het volgende nummer van ‘De Brusseleir’, maar zal ook gevraagd worden dat de standpunten van Vlaams Belang binnen de 72 uur in de elektronische versie van ‘De Brusseleir’ op de webstek van de stad Brussel zouden worden toegevoegd.

Frédéric Erens

- Hebt u geen afbeelding van de profeet ? Op een poster, een affiche of een pin ?

- U bent nieuw zeker ?

(Kroll in Le Soir)

Het is eieren lopen voor de brave flaminganten die geloven dat Moeder Vlaanderen haar twee felste zoontjes ooit tot de orde kan roepen en ze in eensgezindheid voor zich uit kan laten stormen, lopen, draven, strompelen, marcheren naar en door de poort van de Onafhankelijkheid.

Ik ben al lang geen brave flamingant meer die eenmaal per week 't Pallieterke leest, 's zondags naar de mis gaat en hoopt dat de Nv-A en het Vlaams Belang hand in hand zullen doen wat hierboven staat.  In stilte bewonderen deze flaminganten Bart omdat hij het toch maar gemaakt heeft, van kleine burgerman tot grote politicus die in Londen door de burgemeester ontvangen wordt en voorheen zelfs door de Britse eerste-minister. En in even flamingantisch stil fatsoen hebben ze een beetje een hekel aan Filip Dewinter omdat diens stoute boutades hen schokken ("the pocket van Mohammed" en "geboren worden met het mes in de pamper"). "Dat gaat ons stemmen kosten" murmelen ze en die van 't Pallieterke schrijven het niet rechtstreeks maar zij insinueren het. 't Pallieterke is een commercieel bijbeltje van de Vlaamse Beweging maar het loopt ook op eieren en daar hebben wij veel begrip voor, want het is en blijft een blad dat de waarheid niet schuwt en dat politiek-incorrect durft zijn. Soit.

Dat alles neemt niet weg dat brave Flaminganten ook maar Vlamingen zijn die hun waarheden verpakken met de strik van de schijnheiligheid, zoals de meesten van ons volk. En ook Bart de Wever is een product van dit volk, hoezeer hij ook probeert zichzelf uit te geven voor een "apart iemand". Dat konden we uit zijn eigen mond horen in de Kruitfabriek op Vier, woensdag 26 september laatstleden.  Ik ben altijd een buitenbeentje geweest met andere interesses dan het gros van de groep waarbinnen ik vertoefde, zo sprak hij bescheiden en Rode Tom Lenaerts grimlachte, alsof ook bij hem een mes in zijn pamper had gezeten.

Het is erg (of is het ergernisgevend ?) dat een succesvol en door velen op handen gedragen politicus zich moet beroepen op zijn anders-zijn-dan-de-anderen om bepaalde van zijn stommiteiten goed te praten. Het succes is De Wever naar het hoofd gestegen en elke vorm van kritiek op hem of zijn partij (wat hetzelfde is) beschouwt hij als een onfatsoenlijke schennis van zijn Intellect en Kennis. Wie Bart tegenspreekt krijgt de banbliksems uit den Hoge over zich heen, of een stortvloed van Calimero-kreetjes. En zeur mij niet aan de oren over de Verandering die op til is, brave Flaminganten, met deze schizofrene man, die niettegenstaande zijn gewichtsverlies nog steeds regelmatig door de mand zakt.

Bijna dagelijks vernemen wij details over het aan gang zijnde schijngevecht met dat ander politiek genie, Pierlala Janssens.  De huidige burgemeester is een beetje een lafaard die zich niet publiek durft meten met een tegenstrever. Dat was al zo in 2006, toen hij debatten met Filip Dewinter uit de weg ging of ze weigerde.  Nu is het weer van hetzelfde : rechtstreeks tegen De Wever durft hij geen woordenduel aangaan. Hij wil er de anderen bij, want dat is gemakkelijk, dan kunnen ze met zijn allen politiek-correct Dewinter in de nek springen en hem afschilderen als de baarlijke duivel.  Zeker als Filip er dan Meyrem Almaci uitpikt en haar een "allochtoon" noemt ... heel de meute aan het janken en tieren en de moderator Lex Sukkelaar kan zijn tranen niet bedwingen en hij loopt naar de Turkse Onbeschofterik om die troostvol te omklemmen maar hij krijgt een dreun tegen zijn oren, want zij laat zich niet bepotelen door de eerste de beste.  Almaci is geboren in het Waasland uit Turkse ouders, ze is een bipatride (een dubbelpaspoorter) dus een allochtoon én een moslima, dat laatste zegde ze zelf in 2007,  en voor ons mag zij geloven in allah of in de Kerk van de Lampadère, who cares. Ze is en ze blijft een allochtoon en ze gedraagt zich helaas ook zo. Kwaadwillig, boosaardig, onbeschoft en onvrouwelijk. Met mijn excuses voor de allochtonen die zich normaal gedragen. De Groenvoorzitter weet trouwens wat er aan de hand is en hij heeft daarom de Turkse lijstaanvoerder, die het prima zou doen in een matchke vrouwencatch,  al enkele malen vervangen : "zij is ziek" zegt Wouter. Het zal nog niet zijn, dat zij ziek is. Soit.

Terug naar de virtuele worstelwedstrijd tussen de twee kandidaat-burgemeesters.  De Wever heeft het soms over de stad maar omdat hij er eigenlijk niet zo veel van afweet, buiten enkele toeristische wederwaardigheden, zoals de ligging van de zoo en de hoogte van de kathedraal  (van à een, van à twee, van à drie), wat hij al herhaalde keren aan Turtelbaum heeft uiteengezet, (die liep vorige week op Sint Jansplein rond en verbaasde er zich over dat de Groenplaats tamelijk groot is)  houdt hij zich het liefst op het terrein dat hij wel beheerst dat van de federale politiek en zijn sofa-toegevingen aan Di Rupo.  Want dit is de eerste verkiezing dat de mensen zich mogen uitspreken nadat de Nv-A door de lepe Waal behendig aan de deur werd gezet. Zo redeneert Bart : de burgers moeten hem belonen omdat hij de Waal niet aankon en heel het poco-wereldje moet hem dankbaar wezen omdat hij de troepen van Filip Dewinter zal kelen.  Een nogal moslimachtige uitspraak, als u ons vraagt, maar iedereen dingt naar de gunst van de moslims in 't stad. Soit.

Pierlala Janssens, ook een product van de Vlaamse schijnheiligheid, geloof me vrij, het wil niet zeggen omdat je een grote neus hebt dat je ook een grote mond hebt, gaat in een Frans, hier door niemand gekend magazine toeteren, dat als De Wever hem opvolgt als burgemeester, de magere man de Onafhankelijkheid van Vlaanderen zal voorbereiden vanop het stadhuis ... Als dit geen scenario is voor Rode Eric van Looy met Yasmine Kherbache in de rol van een Algerijnse Mata Hari die met hulp van Di Rupo (die naar Algiers gevlucht is), belgië wil inlijven als kolonie van de Maghreb landen. Yasmine wordt door de SS-bitch Elisabet Hörmans opgesloten in de leeuwenkooien van de Zoo en getransporteerd naar Abbeville waar zij gefusilleerd wordt door de troepen van presidente Marine Le Pen. U gelooft uw ogen niet als u dit leest, doe het nog eens over, mijn hersencircuits staan op smelten en ik ben niet eens kandidaat voor de verkiezingen. Al goed voor de politiek. Soit.

Dus Janssens zich maar afsloven tegen die Franse reporter die eigenlijk een artikel kwam schrijven over zeilen op de Schelde en plots verwikkeld geraakt in een politiek complot dat spannender is dan het quatschverhaal  "de Da Vinci code" van Dan Brown.

Hoe reageert De Wever, denkt u als hij beschuldigd wordt de Vlaamse Onafhankelijkheid stiekem voor te bereiden ? Hij zet zijn   wit eischelpje  op, trekt zijn zwart pakje aan en Calimero staat er weer : Hi, hi, hi, wat zegt die stoute Mijnheer Janssens nu over mij ?  Hi, hi, hi, ikke de Vlaamse Onafhankelijkheid voorbereiden, dat is niet eerlijk !  Ikke burgemeester willen zijn maar  ikke geen separatist bennen. Hi, hi, hi.

Ziet u het niveau waarop deze verkiezingsstrijd zich afspeelt ? U gelieve mij te verontschuldigen, geachte lezeressen en lezers, dat ik me even heb laten gaan. Ik steun Filip Dewinter, Gerolf Annemans, Bruno Valkeniers en vele moedigen op de VB-lijsten.  Er moet tenslotte in deze stad die de Vlaamse Antwerpenaren toebehoort en niet god en klein pierke, door enkelen het hoofd koel gehouden worden.  Alhoewel ik dat even nu niet zelf gedaan heb, waardeer ik heel erg zij die de waanzin blijven bevechten en onbevangen opkomen voor de waarheid, hoe vervelend die ook is.  En de arrogante ikjes of Turkse boerinnen die zijn er voor mij alleen maar, om ze in hun blootje te zetten en ze ferm uit te lachen. Het een  figuurlijk, het ander letterlijk.

Ray 

Nogmaals Ryanair

We hebben de laatste maanden reeds meermaals de aandacht gevestigd op de bizarre berichtgeving in de media in verband met deze luchtvaartmaatschappij. Tot onze grootste verwondering kon men enkele dagen geleden opnieuw een moeilijk te geloven mededeling in de pers lezen in verband met incidenten met vliegtuigen van deze luchtvaartmaatschappij in Spanje. Volgens een Belgabericht zou Ryanair gelogen hebben in verband met incidenten die plaatsgrepen in Spanje op 26 juli ll. Zo zou men hebben vastgesteld dat de gezagvoerders van drie Ryanair toestellen onwaarheid hadden verteld en niet in opdracht van de Spaanse luchtvaartautoriteiten koers hadden gezet naar Valencia wegens slechte weersomstandigheden op de luchthaven van Madrid maar dat deze bestemming op hun eigen verzoek werd gekozen. Bovendien zouden alle drie gezagvoerders de noodoproep "mayday" hebben gebruikt zonder een wachttijd na te leven. Verder wijst dit bericht er nogmaals op dat er sprake zou zijn van het in gevaar brengen van de veiligheid van de passagiers door Ryanair.

Alhoewel dit volgens ons de zoveelste kwakkel is in verband met Ryanairwillen we er toch opnieuw op reageren.

Het is ons nog niet gelukt de bron van deze duidelijke kwakkel te achterhalen maar we beloven onze lezers dat we deze zaak niet loslaten. Een journalist van Belga , Antal Holosi genaamd, was zo vriendelijk te laten weten dat ze het bericht van de RTBF hadden overgenomen. Bij de RTBF was men zo vriendelijk om de bron te willen opsporen en me verder op de hoogte te houden. Zodra we enig nieuws in deze zaak vernemen, komen we er nogmaals op terug.

Maar inmiddels kunnen we reeds vertellen dat voor zover we nog enige kennis van de luchtvaartwereld hebben overgehouden het STEEDS de gezagvoerder is die beslist naar welke alternatieve luchthaven hij zal uitwijken indien de oorspronkelijke luchthaven voor een of andere reden niet kan aangevlogen worden. Het is nooit de verkeerstoren die aan een vliegtuig opdracht zal geven naar een bepaalde luchthaven te vliegen. Wel zal men naar best vermogen antwoorden op de vragen van een gezagvoerder in verband met de weersomstandigheden op omringende luchthavens. Veronderstellen we dat een reeks vliegtuigen koers zet naar Zaventem(Brussel) en deze luchthaven plots dichtklapt door mist. Gezagvoerders van b.v. Brussels Airlines zullen in samenspraak met hun maatschappij beslissen van naar Oostende; Luik; Charleroi of Antwerpen uit te wijken. Maar het is best mogelijk dat gezagvoerders van intercontinentale vluchten b.v. uit de USA beslissen van naar Amsterdam; Frankfurt; London of Parijs uit te wijken om dat daar voor hun transitpassagiers vele doorverbindingen beschikbaar zijn of omdat er op deze luchthavens akkoorden bestaan met andere luchtvaartmaatschappijen of dat daar eigen personeel ter beschikking is enz. Nu enkele maanden na de zogenaamde incidenten in Spanje op 26 juli gaan schrijven dat men heeft vastgesteld dat de uitwijkhaven door de gezagvoerders zelf werd gekozen is klinkklare onzin. Het zijn steeds de gezagvoerders die deze beslissing nemen.

Dat nu zou uitgekomen zijn dat de gezagvoerders telkens "mayday" oproepen hebben gebruikt en dat deze niet gerechtvaardigd waren, is opnieuw totale onzin. Het is een feit dat op het ogenblik van de zogenaamde "mayday"-oproepen talrijke andere vliegtuigen op dezelfde frequentie zaten. Dergelijke oproepen zijn uitzonderlijk en trekken natuurlijk onmiddellijk de aandacht van alle piloten die zoiets horen. Die willen allemaal snel weten nadat ze zelf zijn geland wat er juist gebeurd is en wat er met vliegtuig en bemanning is gebeurd. Laat staan dat er volgens hoger vermeld bericht niet minder dan drie "mayday" oproepen waren op dezelfde dag en van dezelfde maatschappij. Dit zou een unicum geweest zijn in de luchtvaartgeschiedenis en men zou dergelijk nieuws nooit gedurende maanden hebben kunnen stilhouden. Enkele minuten of uren na het gebeuren zou dit wereldnieuws zijn geworden.

We besluiten dus voorlopig dat dit zoveelste bericht in verband met Ryanair, en dan nog wel enkele maanden na de feiten, opnieuw als kwakkel kan beschouwd worden. We geven echter niet op en zullen trachten de werkelijke bron van dit bericht te achterhalen.

We hebben geen enkel aandeel in Ryanair en hebben verder nooit enig contact gehad met deze onderneming. Maar het stoort ons reeds jaren dat de media dit bedrijf stalken voor redenen die we reeds meermaals hebben uitgelegd.

Men zegge het voort,

Freddy Van Gaever

Wat hebben wij met Bangladesh ? Gelukkig niet veel. Het is een bijna verzonken, modderig soortement Land van Saeftinge, dat onderaan Indiä bengelt maar waar toch 160 miljoen mensen wonen die voor 85% moslim zijn en 15% boeddhisten.  Uitermate zeer verdraagzaam van die muzelmannen dat ze die bijna 24 miljoen ongelovigen dulden op hun zompige kluit. Dat dachten wij tot hiertoe. Maar helaas vergissen wij ons weer.  Ook ginder ver rommelt het regelmatig. Dezer dagen zelfs in het kwadraat, want ingevolge een beledigende foto op Facebook van een brandende kora,  zijn de moslims op straat gekomen en hebben ze 5 hindoetempels in de fik gestoken en hun andersgelovige buren die ze bij de lurven konden vatten,  ook.

Vredelievend en verdraagzaam dat die sukkels zijn ... stel je voor, een foto van een brandend boek, waar jij als simpele en denkelijk bijna ongeletterde Bangladaan niets van afweet, maar je woonpand en je tempel worden huilend in brand gestoken door je buren. Omwille van een boek.

Mogen we nog eens de irrelavente vraag stellen : "Hallo, mafkegels, wat voor soort mensen zijn jullie eigenlijk ?"

Ray

Al goed dat Hollande een socialist is ; die weten hoe ze met de centen van de belastingbetaler moeten omspringen. Een citytrip naar New York voor 900.000 euri.

http://lejournaldusiecle.com/2012/09/28/hollande-depense-900000e-pour-son-sejour-a-new-york/

Mensen met een lager IQ zijn vaker ongelukkiger en ongezonder dan anderen met een hoger IQ. Dat schrijven onderzoekers van University College London in het tijdschrift Psychological Medicine.

Uit eerder onderzoek van dezelfde universiteit bleek al dat slimme mensen langer leven, ongeacht hun inkomen en gezondheid. Nu wilden de onderzoekers weten welke invloed intelligentie heeft op het  geluksgevoel

Intelligentie
De onderzoekers analyseerden gegevens over 6870 mensen van 16 jaar en ouder. Hun IQ werd getest. Bovendien werd met een vragenlijst gemeten hoe gelukkig de deelnemers zich voelden.

De deelnemers met het laagste IQ (70-99) bleken het ongelukkigst te zijn. De slimste deelnemers (IQ van 120-129) waren juist het meest gelukkig. Andere factoren speelden echter ook een rol in hoe gelukkig men zich voelde, zoals inkomen, gezondheid, neurotische symptonen en de dagelijkse bezigheden.

Nadelen
'We ontdekten dat IQ een verband heeft met geluk, het geluksgevoel was namelijk het laagst in de groep met het lagere IQ en het hoogst in de groep met het hogere IQ. Mensen met een lager IQ zijn vaak minder gelukkig omdat ze last hebben van meer sociaal-economische nadelen, zoals een lager inkomen. Ook hebben ze vaker hulp nodig in het dagelijks leven, een slechtere gezondheid en meer stress', zegt Angela Hassiotis.

http://www.ad.nl/ad/nl/4560/Gezond/article/detail/3323051/2012/09/27/Mensen-met-laag-IQ-zijn-ongelukkiger.dhtml

De Europese Unie 2012 wordt gekenmerkt door een tevreden bevolking. Beelden uit Madrid.

Vreedzaam protest in Portugal

 Volkswoede in Athene

Reportage uit Engeland : 1 op 4 jongeren onder de 25 heeft geen job, geen toekomst, geen bezigheid. Criminaliteit lonkt.

 In Antwerpen slaat de vlam makkelijk in de pan bij moslimjongeren die niettegenstaande de vele kansen die hen geboden worden, een diepe haat koesteren tegen de Westerse maatschappij.

 Ray

Sos Digneffe, de échte baas van de NMBS, noemt voor zijn pensioen de treinreizigers, onnozelaars en egoisten en organiseert als afscheid op 3 oktober een staking.

Sos Digneffe heeft ons alleszins geleerd hoe een door de socialisten beheerde maatschappij er uitziet. Tot nooit meer, kameraad Sos.

Het zit snor met de eensgezinde lijn binnen de CD&V.  Eerst was er Tsjoeke-Tsjoeke Schouppe die zich liet ontvallen dat er volgens zijn inschatting ruim 275 voorakkoorden gesloten zijn in Vlaanderen. Dat wil zeggen, dat er in 33 gemeentes nog géén voorakkoord is.

Tsjoeke-Tsjoeke kan het weten, hij is de grote officieus aangestelde achterbakse foefelaar van zijn partij. Wie moest de leemte in de CVP/CD&V opvullen na het vertrek van zwart-geld kampioen Leo Delcroix ? De Schouppe, wie anders. Hij reed met een geblindeerde trein door het land, zoals Mao destijds China doorkruiste uit angst voor een aanslag maar Schouppie doet het om de centjes op te halen en ze vervolgens weg te toveren. Zoveel in dat station voor  Tjeef Alexander en zoveel voor een ander : een hoogst persoonlijke toepassing van een herverdeling van de rijkdom.  Alles wat in het geniep gebeurt bij de CD&V (en dat is nogal wat, gezien de genetische bepaling van tjeven) is onder controle bij de man die transportbedrijven oprichtte en ze failliet liet gaan om ze voor een appel en een ei te verkopen aan buitenlanders die ze enkel jaren later met winst x 10 verder verlapten. Het is is even eenvoudig in de praktijk dan het hier neergeschreven staat.  En op het einde van de carrière volgt de ultieme beloning : de keuning verheft Tsjoeke-Tsjoeke in de adel.

Toen Wouter Beke, die nog even partijvoorzitter blijft tot hij smadelijk de woerstijn wordt ingestuurd, de openbaring van Tsjoeke-Tsjoeke vernam in zijn Standaard, sloeg hij bleek uit ...  Neen, dat kan niet, sorry, opnieuw.  Toen Wouter Beke, nog even partijvoorzitter tot hij smadelijk de woestijn wordt ingestuurd, de openbaring van Tsjoeke-Tsjoeke vernam in zijn Standaard, liep hij rood aan.  Schouppe is op weg om een tweede Rik Torfs te worden, sprak Wouter, die vlug zijn kalmte en zijn normale kleur had teruggevonden. Rood worden van schaamte, kan niet bij Wouter, dus ook niet van woede.  Zijn woordvoerder stuurde direct een ontkennend bericht rond : géén voorakkoorden. Dat is duidelijk en niemand gelooft Beke, maar dat is het punt niet.

En wie komt er even later leuk het land  binnengereden, recht  uit de Moulin Rouge op Montmartre met nog wat rondjes confetti op zijn revers ?  Mijnheer Yves Leterme, de ajdunct secretaris-generaal van de OESO en aan de grens vertelt hij aan enkele verbaasde federale grensbewakers dat hij al vele voorakkoorden heeft afgesloten en hoopt van er nog enkele rond te krijgen tijdens het week-end.  De Heer Leterme had  de grensbewakers voor journalisten genomen die op hem stonden te wachten. Grensbewakers staan er enkel voor de folklore, die mannen hebben niets te doen, dus die hebben dat bericht getelefoneerd naar het kabinet van ministerin van Binnenlandse zaken, mevrouw Milqut en alle berichten die daar binnenkomen, worden automatisch doorgegeven naar de betrouwbar regimeredacties, voorzien van een foto van Madame Non.

En zo vernemen wij, gelukkige burgers die met de glimlach arbeiden om Wallonië-Bruxelles en de talrijke vreemdelingen die in ons land binnenstromen van voldoende geld te voorzien, dat er in onze gemeentes niet veel zal veranderen de komende zes jaar. De voorakkoorden zijn er om het beleid te bestendigen en het regime in het zadel te houden. 

Verkiezingen dat is folklore om wat leven in de eentonige brouwerij te brengen en de Grenswachters waar we het straks over hadden, die hebben toch een taak, we zouden het bijna vergeten : correct salueren en glimlachen tegen al de tafelschuimers en avonturiers die de belgische bodem betreden en hen hoffelijk doorverwijzen naar de OCMW's, het Spionnencentrum en voor de fanatiekelingen onder hen naar Sint-Jans Molenbeek.

Ray

De Westerse media hebben de verklaringen van Nakoula Bacile Nakoula, de inmiddels aangehouden maker van de anti-islamfilm 'Innocence of Muslims', dat hij een Koptische christen is klakkeloos overgenomen. Hier is echter nul komma nul bewijs voor. Integendeel, Nakoula blijkt juist nauwe banden te hebben met de Palestijnse terrorist Eiad Salameh, die al 30 jaar bekend is bij de FBI en Koptische christenen, Joden en Israël juist haat. Alles wijst er dan ook op dat de anti-islamfilm een islamistische 'false-flag' operatie was om de haat in de moslimwereld tegen het Westen, Israël en christenen verder aan te wakkeren.

Samenwerking met islamistische terrorist

Uit de rechtbankdocumenten blijkt dat Nakoula van 2000 tot 2009 samenwerkte met Eiad Salameh bij het plegen van financiële fraude. Salameh is afkomstig uit Beit Sahour, Bethlehem, en staat al jaren in de Arabische gemeenschap bekend als iemand die op illegale wijze authentieke identiteitspapieren zoals paspoorten en daarnaast ook creditcards kan leveren aan personen die niet onder hun eigen naam willen opereren.

Niet bepaald toevallig blijkt niemand te kunnen bevestigen dat de naam van Nakoula inderdaad zijn echte naam is. Sterker nog, Nakoula is in het verleden onder verschillende andere namen door het leven gegaan, waaronder ook moslimnamen. Ten tijde van zijn arrestatie kon hij dus eenvoudig een 'echt' identiteitsbewijs overhandigen zonder dat hij ook daadwerkelijk de persoon is die op dat bewijs vermeld wordt.

Dat is geen onbelangrijk gegeven. Immers, als een Egyptenaar met de naam Nakoula Bacile Nakoula de schuld krijgt voor het beledigen van meer dan 1 miljard moslims, zou het voor de Egyptische autoriteiten niet moeilijk moeten zijn om zijn familie en vrienden te vinden, vooral niet omdat de moslimrellen die zich over uiteindelijk 30 landen verspreidden in Egypte zijn ontstaan. Egypte kan echter helemaal niets vinden over Nakoula's achtergrond. Niemand weet wie deze man is.

Gearresteerd voor handel in harddrugs

Er zijn juist sterke aanwijzingen dat Nakoula's 'partner in crimes' Eiad Salameh banden had met islamitische terreurnetwerken. Bovendien gaven zowel Nakoula als Salameh zich in het verleden met behulp van vervalste paspoorten uit als Israëlische Joden. Dat beiden meerdere valse identiteiten gebruikten is inmiddels 100% bewezen.

Nakoula werd gearresteerd in het kader van de anti-drugsoperatie Mountain Express. De politie volgde hem toen hij samen met een handlanger met een vrachtwagen 30 dozen pseudo-efedrine vervoerde, een belangrijk ingrediënt voor onder andere de harddrug crystal meth (methamfetamine, ook bekend als speed of ice). In de opslagplaats waar Nakoula heenreed werden nog eens 99 dozen aangetroffen. Nansour beweert echter in opdracht van ene Manour Barsoum te hebben gehandeld, die echter -heel handig- naar zijn thuisland Egypte zou zijn gevlucht.

Valse namen en informant van de 'feds'

Ondanks de hoge straf die Nakoula had moeten krijgen bracht hij slechts 2 dagen in de gevangenis door, wat erop wijst dat hij een 'deal' heeft gemaakt en een informant van de 'feds' is (2). De Amerikaanse autoriteiten constateerden later dat een deel van het geld dat met de drugshandel wordt verdiend naar de islamitische terreurbeweging Hezbollah in Libanon wordt weggesluisd.

Eén van Nakoula's alter ego's was Erwin Salameh, waarmee hij zich voordeed als de broer van Eiad. Ook heeft hij de naam 'P.J.Tobacco' gebruikt. In 2001 gebruikte zijn handlanger Eiad de fictieve firma A & M Trading voor het smokkelen van tabak naar Syrië. Later verwisselde Nakoula de twee letters van plaats en gebruikte M & A Trading als dekmantel voor zijn drugshandel.

Nog een valse naam die Eiad gebruikte was 'Thomas J. Tanas'. Ook in die hoedanigheid bleek hij samen te werken met Nakoula. Beide Palestijnse clans -zowel 'Nakoula' als 'Tanas'- bestaan overigens in Eiads geboorteplaats Beit Sahour, Bethlehem.

Nakoula ontkent in het Arabisch christen te zijn

In een interview met het Arabische radiostation Sawa werd Nakoula Bacile gevraagd naar zijn mening over de Joodse en Christelijke religies. Zijn veelzeggende antwoord: 'Daar heb ik niets mee,' wat opnieuw een indicatie is dat hij waarschijnlijk een moslim is. Hij beweerde weliswaar de auteur te zijn van meerdere anti-islamitische boeken, maar wist niet één titel te noemen. Onder zijn naam blijkt er dan ook geen enkel boek te zijn geschreven.

False-flag gericht tegen christenen en Israël 

Terwijl de media geen flintertje bewijs hebben dat Nakoula inderdaad een Koptische christen is, bestaat er wél een hele lading bewijs dat Nakoula tot nu toe in alles heeft gelogen. Hetzelfde geldt voor zijn claim dat hij de anti-islamfilm heeft gefinancierd met de $ 50.000 à $ 60.000 die de familie van zijn vrouw in Egypte hem zou hebben gegeven. Wat wél is bewezen is dat hij miljoenen heeft verduisterd in zijn criminele activiteiten met Eiad en dat een deel van dit geld naar Hezbollah werd weggesluisd.

De bewering dat hij een Koptische christen is en door Joden werd gefinancierd is daarom overduidelijk een doelbewuste poging -een 'false flag' operatie- om zijn echte vijanden zwart te maken: christenen, Joden en Israël. Zoals gezegd is het onbetwistbaar dat zijn handlanger Eiad een gezworen vijand van de Koptische christenen en Israël is. Bovendien blijken de Amerikaanse autoriteiten hierbij betrokken door hem al na twee dagen op vrije voeten te stellen omdat hij zou hebben beloofd om te getuigen tegen Salameh (ook aangeduid als Salamay) als deze zal zijn opgepakt.

De 'Feds' weten echter al zo'n 30 jaar waar Eiad mee bezig is, maar hebben hem in al die tijd nog nooit gearresteerd. Het Intelligence Bureau Canada (IBC) bevestigde dat toen zij Eiad in 2011 achter tralies hadden gezet en hem aan de VS wilden uitleveren, Amerika hem 7 maanden lang zelfs weigerde en hem in plaats daarvan rechtstreeks naar de Palestijnse gebieden deporteerde.

Arrestatie doet moslims groot plezier

Met de arrestatie van Nakoula wordt de moslimwereld een groot plezier gedaan. De VS geeft nu de boodschap af dat gewelddadige protesten en rellen werken. Kritiek op de islam wordt voortaan beantwoord met een arrestatie. Gezien het criminele verleden van Nakoula is dat een goede zaak, maar in het licht van de voortdurende pogingen van moslimlanden om iedere kritiek op de islam en Mohammed wereldwijd strafbaar te stellen is dit een grote en mogelijk verstrekkende nederlaag voor de zich toch al op een hellend vlak bevindende democratie en vrijheid van meningsuiting in het Westen.

 http://xandernieuws.punt.nl/?id=664364&r=1&tbl_archief=&