Zit het bij de Britten in de genen?
Twee stukjes die gisteren op Angeltjes verschenen geven mij terug een beetje hoop voor de toekomst: De “Kruistocht tegen de EU” van de Daily Mail en de petities van 22 Staten in Amerika om zich van Washington af te scheiden.
Eerst wil ik het hebben over de Britten.
In het artikel “Kruistocht tegen de EU sluit Floriaan Terbeke af met: “Ik vraag me af of de Britten over een gen beschikken in hun organisme dat hen behoedt voor het EU-virus. Tenslotte kunnen zij nog altijd bogen op hun eigen munt en hun zelfbeschikkingsrecht.”
Ik denk dat dit inderdaad zo is en om dit nader te verklaren moeten we eerst in het verleden van het Verenigd Koninkrijk gaan graven.
In januari 1215 verklaarden enkele van de meest belangrijke Engelse baronnen dat zij de vrijheid van kerk en koninkrijk zouden verdedigen tegen de onderdrukking van Koning Jan’s regering. Op 15 juni 1215 werd koning Jan van Engeland door zijn feodale edellieden gedwongen het “Magna Carta” (Great Charter of Groot Handvest) te aanvaarden. Dit Handvest dwong de koning om vrijheden toe te staan en te aanvaarden dat zijn wil niet almachtig was, hij moest bv expliciet aanvaarden dat een “vrij man” (vrij in de betekenis dat hij geen slaaf was) niet kon gestraft worden tenzij volgens de wetten van het land. Dit recht bestaat nog steeds.
De Magna Carta was het eerste document dat door een groep onderdanen, feodale baronnen, van een Engelse koning werd afgedwongen met de bedoeling zijn macht wettelijk te beperken en de voorrechten van zijn onderdanen te beschermen. Dit Handvest is voorafgegaan en direct beïnvloed door het “Charter of Liberties” (Handvest van Vrijheden) van het jaar 1100, waarin Koning Hendrik I de beperking van zijn macht op bepaalde vlakken gedetailleerd had.
Niettegenstaande de erkenning van het belang van dit document waren in het tweede deel van de 19de eeuw bijna alle clausules herroepen. Drie clausules maken nog steeds deel uit van de wetten van Engeland en Wales. Lord Denning noemde het document het grootste grondwettelijk document aller tijden, de grondslag van de vrijheid van het individu tegenover de alleenheerschappij van een despoot. Lord Woolf beschreef het als “het eerste in een serie documenten die nu erkend worden een speciale grondwettelijke status te hebben, naast de “Habeas Corpus Act (1679, Petition of Right (1628), de Bill of Rights (1689) en de Act of Settlement (12710).
http://en.wikipedia.org/wiki/Magna_Carta
Het is dus niet verwonderlijk voor een volk, dat al sinds de jaren 1100 en 1215 rechten en vrijheden heeft afgedwongen van despotische heersers, deze drang naar vrijheid en rechtvaardigheid in zich draagt en dat die drang misschien wel in hun genen verankerd zit.
Ik weet uit persoonlijke ervaring dat wanneer een groep Britten “Rule Britannia” zingt en je daar bijstaat, dat je hun gevoel van nationale eenheid, hun trots en hun vastberadenheid kunt horen en voelen zinderen in de woorden en de muziek. Toen ik dat voor de eerste maal persoonlijk meemaakte was het als een openbaring. Een overtuiging die zo sterk door iedereen werd gedragen en naar buiten gebracht kreeg mijn volledige verwondering en bewondering. Ik was verwonderd want dit had ik nog nooit meegemaakt in mijn land en ik bewonderde zoveel eensgezindheid en vastberadenheid. Het lied is nu bij ons ook beter gekend door de uitzendingen van de “Night of Proms” in Engeland waar dit altijd op het programma staat. Het publiek kent de tekst volledig uit het hoofd, zingt uit volle borst mee en het is begeesterend om het mee te maken.
Het is ook gedeeltelijk dat gevoel en die overtuiging die hen heeft groot gemaakt en waardoor ze tot een wereldmacht uitgroeiden tot in de helft van de vorige eeuw. Het Britse Imperium strekte zich praktisch uit over de hele wereld. Van oost naar west en van noord naar zuid hadden ze alle belangrijke gebieden onder hun heerschappij gedurende enkele honderden jaren.
De historicus Arthur Bryant zegt het als volgt:
“De waarde die het Engelse volk hecht aan de vrijheid en de onschendbaarheid van het individu, aan rechtvaardigheid en eerlijkheid, aan barmhartigheid en zachtheid tegenover de zwakken, en hun afkeer van wetteloos geweld en hun vermogen tot verdraagzaamheid, om te vergeten en te vergeven zijn, zelfs met al de vergissingen en fouten uit het Engelse verleden, een reële factor geweest in de menselijke evolutie.”
Dat is een nauwkeurige en beknopte samenvatting van het Engelse karakter. Wanneer je zoals ik voor een lange periode in een Britse gemeenschap heb geleefd is dat duidelijk en valt het niet te ontkennen. Niet dat ik hun verleden van wereldheerschappij wil goed praten, want niet alles was positief, maar tijdens hun Imperium hebben de Britten niet alleen die waarden meegebracht naar alle uithoeken van hun gebied, maar tevens hun wetgeving, levensvisie en levenswijze, hun sporten zoals voetbal, cricket, polo, tennis enz. Een andere belangrijke factor was de infrastructuur die, in de meeste landen na hun onafhankelijkheid, stilaan verdween of verviel.
De Magna Carta was belangrijk in het historisch proces dat leidde tot grondwettelijk recht in de Engels sprekende wereld en in de kolonisatie van Amerika. Het diende als inspiratie voor latere grondwettelijke documenten zoals de Amerikaans grondwet (United States Constitution.)
Ook de Belgische grondwet is gedeeltelijk gebaseerd op dit document. Het is een synthese van de Franse Grondwetten van 1791, 1814 en 1830, de Nederlandse Grondwet van 1815 en het Engelse staatsrecht.
http://nl.wikipedia.org/wiki/Belgische_Grondwet
De gebeurtenissen van de laatste jaren waarbij het Verenigd Koninkrijk door linkse regeringen en door de EU als het ware gedwongen werd om van die waarden en rechten af te wijken hebben ook mij ergens geraakt en ik ben mij gaan afvragen waar die Britse gevoelens van vrijheid en trots gebleven waren. Ze hebben zich bij de EU aangesloten maar ze hebben hun munteenheid behouden en ze zijn niet toegetreden tot het Verdrag van Schengen. Ze hebben dus toch niet hun volledige soevereiniteit opgegeven en ik hoop dat ze dat nooit zullen doen.
Ik heb, zoals ik al zegde, een persoonlijke band met dat land en het is dan ook met vreugde dat ik het artikel van Floriaan Terbeke over “The Daily Express” heb gelezen.
Rule Britannia,
Britannia rule the waves,
Britons never, never, never shall be slaves!
Laat die vonken overspringen naar de rest van Europa.
Foxy
