Wurlitzerdromen
Goede morgen lieve vrienden,
Heel af en toe krijg ik een bloemetje van een Wurlitzerfan, een e-bloemetje, maar dat doet even goed deugd. Of een verzoeknummer: daar zal ik zeker later op ingaan. Het keuzelied van vandaag zal jullie hopelijk ook plezieren. Het was immers een reuzeschlager op het einde van de vijftiger jaren / begin zestiger jaren. Ik begin met het vermelden van de doopnaam van de artiest – geen mens weet nog wie er achter hem schuilt - Rolf Erich Osterwalder werd op 18 februari 1922 in Bern geboren en hij overleed op de gezegende leeftijd van 90 jaar op 26 februari van dit jaar in Luzern. Als kunstenaarsnaam koos hij voor Hazy Osterwald en nu zou er wel een belletje moeten gaan rinkelen. Alhoewel het er in zijn jeugd helemaal niet naar uitzag dat hij in de artiestenwereld naam zou maken.
Hazy was de zoon van boekhouder en internationale voetballer Adolf Osterwalder, die ook de bijnaam Hazy droeg. Hazy Jr. dribbelde liever met een bal dan naar de pianoles te gaan. Hij maakte het zo bont dat hij zelfs van de les uitgesloten werd. Maar de muziekmicrobe kreeg hem toch te pakken: hij koopt zich een trompet en onder druk van zijn medeleerlingen wordt hij pianist in het schoolorkest, waarvan hij in 1939 dirigent wordt. Vanaf toen was er geen weg terug. Hij schrijft zich in in het conservatorium en hij timmert aan zijn carrière als 2de trompettist in het orkest van Fred Böhlers Big Band en verandert zijn naam in Hazy Osterwald. Zijn muzikale loopbaan wordt echter onderbroken door de militaire dienst, waarna hij in 1944 lid wordt van Reddy Staufers Band. Hij droomt er evenwel van zijn eigen orkest op te richten en op 1 september 1944 is het zo ver: met een 8-mans orkest treedt hij op in Bern, met Kitty Ramon als zangeres. Het succes blijft, mede door de naoorlogse situatie, beperkt tot Zwitserland en als zijn orkest alsmaar groter en bijgevolg ook duurder wordt, besluit hij het in 1949 te herleiden tot een sextet met Ernst Höllerhagen (°1926-+1956, klarinet), Pierre Cavalli (gitaar), Gil Cuppini, Hazy Osterwald., Sunny Lang (bass) en Francis Burger (piano) als leden. In datzelfde jaar kan hij optreden bij het Festival International 1949 de Jazz in Parijs, waar de jazzgroten der aarde, bv. Sidney Bechet, aanwezig zijn.
Dit levert hen o.a. contracten op voor het Amerikaanse leger en opent de weg naar het buitenland. In de VS worden hun optredens evenwel geboycot door de artiestenvakbond. Daarom concentreert zich de band op Europa en treedt er in quasi alle West-Europese landen op. In 1953 volgt de eerste opname voor een plaatje van het Oostenrijkse merk Austroton. In 1954 mogen ze present tekenen in een Duitse film en in 1955 gaat voor hen de Duitse schlagerpoort open als ze een contract tekenen voor Polydor. Van dan af aan zijn ze niet meer weg te branden uit de Duitse showbusiness. Ook in Frankrijk gaat het hen voor de wind: in 1957 staan ze op de planken van de Olympia aan de zijde van Gilbert Bécaud en Sacha Distel. In 1958 staan ze er weer op de bühne, maar dit keer hebben ze hun eigen allergrootste hit "Kriminal Tango". Begin 1960 staan ze er ook mee in de Benelux hitparades. Deze compositie van Kurt Feltz, Piero Trombetta en Aldo Locatelli is ook een onvervalste jukeboxhit. The Beatles waren immers nog ver weg en het Hazy Osterwald Sextett kreeg een plaatsje naast andere Duitse schlagergrootheden als Freddy Quinn, Caterina Valente, Conny Froboess en Peter Kraus. In 1961 werd er zelfs een film gedraaid over hun succesverhaal: Musik ist Trumpf.
In de zestiger jaren gaat het oostblok voor hen open en in de zeventiger jaren staan ze in de VS op de planken als het “Hazy Osterwald Jetset”… Ze waren o.a. de officiële band van de Olympische Spelen van 1972 in München en van 1976 in Innsbruck. Ze werden graaggeziene gasten in de populaire tv-shows. De muzikanten worden regelmatig gewisseld. Het was een internationaal gezelschap dat in 1989 hun 45-jarig jubileum kon vieren. N.a.v. zijn tachtigste verjaardag ondernam Hazy een wereldtoernee met het “King of Swing”-orkest. In 1999 verscheen zijn autobiografie “Kriminal Tango – Die Geschichte meines Lebens”.
Hazy Osterwald was een duizendpoot; misschien heeft het dribbelen van zijn kindheid hem geholpen bij wat men nu “multitasking” noemt. Hij fungeerde in zijn sextet als trompettist, pianist, vibraphonist, dirigent, componist, tekstschrijver, choreograaf, arrangeur, regisseur en producent. Quasi een eenmanssextet. Op het hoogtepunt van zijn carrière, in de zeventiger jaren, had Hazy zijn eigen platenmerk en een reeks nachtclubs in Zwitserland.
Genoeg gepalaberd: tijd voor Hazy Osterwald met zijn onvervalste Kriminal Tango.
Kusjes van Lolita














