Het land van bizarre zaken
Wij zijn geboren, wij wonen en wij werken (of we hebben gewerkt) in dit land waar zeer veel mogelijk is. Vooral onrechtmatige en bizarre zaken die elders ondenkbaar zijn wegens hun verdachte geurtjes. Bij elders denk ik niet aan Afrika of aan de islamitische dictaturen waar de sjeik meisjes koopt met geroofde kamelen en de heren gehuld in lange jurken homoseksualiteit verjagen door met een kalsjnikov in de hand hun vijanden te verkrachten. Beschaving kan niet overal tegelijk doordringen, daar zijn we het over eens.
Neem nu in ons geboorteland, om het zo eens vriendelijk te noemen, het feit dat aan het hoofd van de natie een keuning prijkt, die stijf staat van charismatisch christelijke gevoelens en daden, alhoewel hij jarenlang een buitenechtelijke affaire heeft gehad (die wij hem gunnen) en die bekroond werd met een dochter die hij echter negeert als ware ze een kind van de duivel. En bekroond is een slechte woordkeuze in dit geval. Een van sires zonen doet het ook niet mis, de man is ook charismatisch zeer bewogen, hij rooft een verpleegstertje uit het moederhuis waar zijn echtgenote bevallende is en voegt haar toe aan zijn collectie minnaressen. Iedereen kent deze histories, ze behoren tot het publieke domein maar als je dit aan bijvoorbeeld een Amerikaan vertelt, dan verslikt die zich in zijn kauwgom. Over de premier wil ik niets zeggen, want homoseksualiteit is een delicate zaak waar niet over gesproken wordt. Laat staan dat we er grapjes over maken. Of dat we weer vervelend doen over homo-orgieën in de Parijse ambassade in aanwezigheid van de Parijse burgemeester, de mede-inspirator van deze decadente cage aux folles activiteiten.
En dan zwijgen we zedig over allerlei andere bizarre zaakjes die te maken hebben met geld dat geruisloos van bestemming verandert zonder dat nonkel onderzoeksrechter er door verontrust wordt. Of gevallen van puur machtsmisbruik of clownesk gedrag. Ja, daar wordt zelfs mee gelachen in dit bizarre land. Denk aan wijlen Michel Daerden, de dronkenlap die de wereld ons weer eens in het schrille licht plaatste als de onnozele halzen van belgië. Mijn Nederlandse vrienden die hier al jaren wonen begrijpen nog steeds niet dat in hun gemeente de nieuwe burgemeester een lid is van de federale Kamer net zoals zijn voorganger (die nu eerste schepen wordt) lid was van het Vlaams parlement. Dat is belgische folklore hoor, proberen wij te grapjassen, maar het zijn dergelijke bizarre feiten die van de democratie een lachertje maken. Burgemeesters horen niet in het parlement. Vreemd nietwaar, dat iemand deze zuivere stelling inneemt.
Wij denken dikwijls dat we in een verkeerde wereld geboren zijn. Alles wat krom, immoreel en schandelijk is, wordt ons voorgeschoteld als best aanvaardbaar. Zo is het toch ? Onze jeugd wordt volgepropt met valse begrippen, waar je beschaamd over zou moeten zijn. De Amerikaanse natie die ons tweemaal uit de oorlogsmiserie heeft gehaald, wordt aan de jongeren voorgesteld als een schurkenstaat die enkel terug op het rechte pad zal komen als een Afro-amerikaan met islamitische achtergrond alle normen en waarden zal overboord gekieperd hebben. Bijvoorbeeld. Wij de volwassenen staan een ganse dag bloot aan regime-praat via radio, televisie en gazetten. Als er ergens een kritische stem opklinkt, verdwijnt ze. Wie kan één kritische krant of zender noemen in dit bizarre land ? Als je wat wil betekenen of iets wil bereiken, moet je je suf likken bij een of andere potentaat met het vestand van een amoebe en de macht van een volkscommisaris.
Gelukkig hebben we internet dat zolang het duurt nog een oord van verzet is. Hier zitten we op een kluitje bij mekaar met onze tegenstem die onvermoeibaar de propaganda en de leugens probeert te weerleggen of te ontmaskeren. We kunnen niet op alle slakken zout leggen, want we hebben ook nog een leven waarmede we willen participeren aan de leuke en aangename dingen van de wereld. En er zijn ook de momenten waarop sommige van onze bestuurders uitschuiven en op hun smoelwerk belanden, dat zijn weliswaar schaarse, maar intens heerlijke momenten die gevoelens van diep welbehangen verschaffen.
Er is dezer dagen in dit land één burger die de medaille verdient van Eerlijke Actievoerder. We kennen hem niet bij naam, maar hij is onze held. Hij (of is het een Zij ?) werkt bij de Raad van State als auditeur en hij/zij heeft een advies klaargestoomd dat de politieke kaste als een roomtaart in het gezicht is gevlogen.
De beslisisng van gewezen premier Leterme, alias Nonkel Kruk, over de Arco-spaarders die hun bij Dexia ondergebracht spaargeld gewaarborgd zagen door de belgische staat, wordt voorlopig vernietigd. Neen, dat is niet juist : de auditeur, onze Held, adviseert deze vernietiging die door het Hof moet omgezet worden in een bindend arrest. Zover zijn we nog niet. In 90% van de dossiers bij de Raad van State wordt het auditeursadvies opgevolgd Ook in dit geval ? Dat moeten we afwachten.
Het is meer dan waarschijnlijk dat deze auditeur niet zal behoren tot de CD&V-richting. Want al is de instelling op papier neutraal, ook op dat niveau wordt er partijpolitiek gemaneuvreerd. Een zaak is wel zeker : er wordt voor het ogenblik getelefoneerd, gelobbyd, geduwd en getrokken, want er staat zeer veel op het spel voor de machtige ACW-zuil die de zwaar beschadigde CD&V zwaar aanpakt om dit advies niet te laten volgen.
We wachten af, we duimen voor het rechtvaardige oordeel van de Raad van State. We verliezen echter niet uit het oog dat wij leven in een land waar zeer veel mogelijk is. Vooral onrechtmatige en bizarre zaken die elders ondenkbaar zijn wegens hun verdachte geurtjes. (bis)
Ray
