Uit 't Pallieterke
Aan Bart Tommelein
Mosselman
Oostende
Wij nemen u met groot genoegen op de korrel omdat gij afgelopen zondag weer een onweerstaanbaar voorbeeld van kazakdraaierij hebt geleverd. Als fractieleider van de Open Collaboralen waart gij namelijk te gast in de Zeverende Dag, waar gij een aantal uitspraken mocht doen over het aan de gang zijnde begrotingscircus. Stoer staakt gij uw zeemansborst vooruit in de richting van de camera en verklaarde met klem dat de VLD openlijk gekant was tegen de invoering van een taks op Electrabel als compensatie voor het langer openblijven van een aantal kerncentrales. Want die taks zou sowieso worden doorgerekend aan de consument en, zoals bekend, staan de blauwen dag en nacht op de barricaden voor de belangen van de kleine man. Neen, nooit, niet met deze jongen, wij gaan dat van zijn leven niet doen!
De kleine man had nauwelijks zijn middageten naar binnen gespeeld of de media wisten al te melden dat gij uw stelling had “gepreciseerd”. Ineens … was het toch niet uitgesloten dat Electrabel een taks zou moeten gaan betalen, maar blablabla dat zou dan alleen maar kunnen in een globaal pakket met maatregelen voor een nieuwe “pax electrica” met meer concurrentie op de markt van gas en elektriciteit en meer controle door de overheid. (En met natuurlijk gegarandeerd profijt voor Suez-Gaz de France dat via Electrabel een stevige greep houdt op het nucleaire productiepark.)
Alleen al door het hanteren van de term pax electrica kunnen wij perfect reconstrueren wat er gebeurd is tussen uw optreden in de Zeverende Dag en de rectificatie kort nadien. De Guy van Interlabor Interim gaat er namelijk prat op dat hij met Suez twee zulke paxen heeft afgesloten, en we zien als het ware voor onze ogen de voorhamer vertrekken die vanuit de Wetstraat 16 op uw hoofd moet zijn neergekomen. Want de Eerste Interimaris was volop bezig het Verraad der Wijzen voor te bereiden en de verdere begrotingsopmaak en kon dissidentie in eigen rangen over een mogelijke taks van 400 miljoen euro missen als kiespijn. Zoals Hendrik de Vierde destijds kondt gij dus niet anders dan smadelijk naar Canossa trekken, terwijl Hendrik Bogaert van CD&V zich bijzonder voldaan moet hebben gevoeld, want hij had in de Zeverende Dag bij de vrienden van Castro juist wél de Electrabeltaks verdedigd.
Het is lang geleden dat wij op een paar uur tijd zo’n open afgang hebben meegemaakt, van een VLD’er en fractieleider in de Kamer dan nog wel. Maar eigenlijk hoeft het niet écht te verbazen, want gij past als ex-voorzitter van de Volksuniejongeren perfect in het rijtje van gewezen Vlaamsgezinden die door Verhofstadt en Dewael met veel tamtam in de partij zijn binnengehaald, en eenmaal binnen hun hooggestemde idealen fameus hebben moeten terugschroeven om politiek nog aan de bak te komen. Wij noemen voor de vuist weg medestanders als kabouter Krunkel uit Laakdal, Lucske van Biezen uit Kraainem, Spons Borginon uit Berchem en Annemie van de Casteele uit Affligem (al heeft die laatste intussen totaal gedegouteerd de VLD de rug toegekeerd). Met Krunkel en Biezen zijt gij zowaar pleitbezorger geworden van de federale kieskring, al dansend naar het pijpen van de Grote Roerganger die ons op 20 maart zou gaan verlaten om mogelijk Europa te gaan terroriseren, als zijn interimcontract tenminste niet voor onbepaalde tijd wordt verlengd.
Gij zijt dus getraind geraakt in het geven en toegeven, in het plooien en buigen, in het ja knikken en hielen likken, en wat er zich zondag heeft afgespeeld is daarvan een zoveelste bewijs. En komt niet zagen dat gij u lang en hard hebt ingezet om van 11 juli een betaalde feestdag te maken, want dat is alleen maar een doekje voor het bloeden en het is u trouwens nog altijd niet gelukt – ondanks menige stoere verklaring ook in dat verband.
Het enige argument dat gij ter uwer verdediging zoudt kunnen aanvoeren, is dat gij kortstondig blijk hebt gegeven van enig “voluntarisme” zoals het voor de camera als verworven voorstellen van politieke doeleinden tegenwoordig wordt genoemd. En daarin is Guy van Interlabor zelf een absolute kampioen, zoals ook vorige week nogmaals bleek toen hij zogezegd met een Gouden Aandeel terugkeerde uit Parijs na gesprekken over de fusie van Suez en Gaz de France, en de belangen der Belgen daarbij. Twee dagen bleek dat er enkel was overeengekomen om een werkgroep op te richten die zich zou buigen over de eventuele modaliteiten van zo’n controleaandeel.
Alleen heeft Verhofstadt het geluk dat hij voorlopig niemand in de VLD of in het land boven zich heeft staan.
Somers poetst elke dag zijn pantoffels, en Albert zit in zijn binnenzak.
Terwijl gij nog niet eens tot aan zijn broekspijpen of zijn enkels komt, en dus bijzonder vatbaar zijt voor een welgemikte trap.
‘t Pallieterke
(met veel dank overgenomen uit het enige blad in Vlaanderen dat Vlaams-nationale standpunten durft in te nemen, maar dat wist u)
