Trabanten-Trawanten door Jade
|
Men hoeft geen fan van Filip Dewinter te zijn, of van zijn stijl, maar aan gestaafde duidelijkheid ontbreekt het hem niet.... en daar ligt het hem voor een groot deel : bij de onzekerheid over de mogelijke gevolgen bij dit (té) helder, logisch betoog, het zogezegde aanreiken van munitie aan de po-co hypocriete ontkenners van de door hun aangerichte, (on)menselijke schade, bij de verontwaardigde in-koor-huilers in het bos van verplichte leugens en met van correcte haat verwrongen mombakkessen uitgeroepen, gestandariseerde volksverlakkerij en neo-dogmatiek. De meeste politici en burgers zijn in dit land al decennia verplicht te zwijgen, gewoon geworden te liegen of hun woordkeuzes te beperken en aan te passen aan de negationisten van het sociale en culturele drama door henzelf in alle blindheid en vervuld van haat tegenover de eigen oorsprong, de eigen voorouders aangericht.Het is al decennia bon ton (oh contradictie!) om te liegen, te censureren, te filteren en te verbieden. Wat is het verschil nog tussen socialisten en de katholieken van pakweg 50 jaar geleden? Niks, rien de knots, ueberhaupt nichts. Ik herhaal: men hoeft geen fan van Filip Dewinter te zijn, en men mag zelfs een beetje bang zijn van de waarheid, maar wie na jaren en jaren van opgelegd overheidsdenken in smakeloze einheitswurst nog een greintje waarheidsbesef bezit, een milligrammetje intellectuele eerlijkheid of gezond boerenverstand heeft, voor diegenen zijn zulke boodschappen een kans om op in te gaan, al is het in nuttige, stilzwijgende zelfreflectie. Er zijn in Vlaanderen nog maar enkele door het volk verkozen politiekers in de echte betekenis van het woord, al de anderen zijn zakkenvullende po-co luxe-bandwerkers van steeds hetzelfde : Trabanten-trawanten, schuwkleppen dragende partijspekkers en nietszeggende correcte antwoordapparaten. Het wordt de ondergang van deze cultuur: nog langer wachten op eerlijk bestuur dan op een Trabant destijds in de DDR. |
***
Graag aangevuld met dit eigen feitenrelaas










1 reactie op dit bericht
Das Trabi
Omdat hier een goede vergelijking gemaakt wordt met het wachten op een Trabant heb ik nog de volgende anecdote.
Het was een kompleet waardeloos ding en bij een aanrijding viel er een heel stuk uit de carrosserie omdat deze wel gemaakt leek van gekauwd karton en als je het startte zag heel de straat blauw van de rook.Maar de DDR-ers verklaarden wel fier ( in privé) dat het een geruisloze auto was.Als je aan het stuur zat in het krappe ding kwamen je knieën tot aan je oren en je hoorde dus niets meer.