Brief aan de kamervoorzitter - Gerolf Annemans
Brussel, 31 maart 2008.
In de coulissen van de Kamer vernam ik dat mijn reeds vorig jaar gepasseerde twintigjarige ambtstermijn als Kamerlid ondertussen een heus probleem geworden is. Het verlopen van zo’n termijn gaat namelijk in de regel gepaard met een plechtige viering, met laudatio’s en huldeblijken en een medaille zelfs en nog meer van zulke dingen waarmee het koninkrijk de betrokkene op een sokkel plaatst om hem –vermoedelijk- er van te doordringen dat zijn volharding in dit beroep een belangrijke bijdrage is geweest tot de eer en de glorie van de werking van het koninkrijk.
De laatste tijd echter, nu ten minste in schijn enige vorm van zekerheid is ontstaan omtrent de ambten in de Kamer, komt gaandeweg opnieuw de zaak op tafel. Mede wellicht omdat de aandrang van de collega’s die het afgelopen jaar in staat van ambtelijke genade mij zijn gevolgd nu aanzwelt en zij her en der informeel beginnen te verlangen naar de eremerken die hen toekomen. Ook zag ik gisteren uw voorganger in de nieuwsuitzendingen zijn eigen werklust bezingen, een bericht aan het einde waarvan ik hoorde dat hij morgen veertig jaar in het parlementair ambt zetelt. Ook hij zal nu wel naar de viering gaan verlangen die hem toekomt.
U gelieve dit niet persoonlijk op te vatten, maar wel er op toe te zien dat er geen middelen van de Kamer worden besteed aan een viering die in mijn geval toch maar een schijnvertoning zou zijn.
Met Vlaamse groeten,
************************************************************************************
Grand Seigneur, die Annemans ! Laat ze mekaar bewieroken als vlammenwerpers, die bende hypocrieten. Wij weten waar de harde werkers zitten, de idealisten die niet afwijken, de rebellen.
Proficiat, Gerolf Annemans, het Vlaamsbewsute Vlaamnderen eert jou en dat is heel wat meer waard dan de belgische praatbarak.

















De Turkse regeringspartij heeft maandag het parlement voorgesteld om de beperkingen op de vrijheid van meningsuiting te versoepelen. Het voorstel houdt onder meer in dat de president vervolging onder artikel 301 van de strafwet moet goedkeuren. Artikel 301 maakt beledigen van de Turkse identiteit en instanties strafbaar met maximaal drie jaar cel.
9 reacties op dit bericht
inderdaad
Blijf aub die machtsgeile en hypocriete bende maar verder in hun hemd zetten.
Zo verder doen Gerolf!
Sorry dat ik je zo "tutwajeer" maar ik beschouw je als een persoonlijke vriend.
Telkens ik je bezig hoor in het vragenuurtje in de kamer,hang ik aan je lippen om geen enkel woord van je interpellatie's te missen.Het doet me onnoemelijk veel deugd als ik je die pocosmoelentrekkers in hun hemd zie zetten.Als een volleerde diplomaat
met steeds die glimlach en de nodige (sarkastische
voel je zo aan dat er vele van die totentrekkers het liefst onder de bank zouden kruipen om niet in beeld te komen,de onzekerheid staat op hun gezicht te lezen.
Goed zo,beste Gerolf! Doe zo zeker verder! Geen twintig jaar meer,want tegen
dan zal dit onland de naam Belgie(eindelijk) verloren hebben en ben je minister in de
Republiek Vlaanderen.Dàn zul je geeerd en gelauwerd worden voor je moed en doorzettingsvermogen,zonder dat er huichelarij en hypocrisie aan te pas komt.
Het is fijn te horen dat je aan enige lof of "metaal" verzaakt dat je door die meute
cencors "eventueel" zou aangeboden worden voor je dienstjaren in de kamer.
Je bent gekozen en verkozen door de Vlaming om hun/zijn belang(en) te verdedigen
en je doet dat verdorie zéér goed.Dat de pocohypocrieten hun "metalen brol" daar
steken waar de zon nooit schijnt!
Groetjes en hou je taai beste Gerolf.
ja, maar
En ondertussen kunnen Decroo en C° juichen: hun feestje kan eindelijk doorgaan.
De champagne ligt te koelen.
Onder druk .
U zal wellicht weten dat die spoorlijn er toen niet kwam onder druk van de walen waaraan de belgicist-franskiljon Decroo maar al te graag toegaf.
A gentleman indeed !
Over die 'zelfbewierookte' niet mentaal gehandicapte, uit een lezersbrief :
"Herman De Croo wordt alle lof toegezwaaid (GvA 31 maart). Maar begin 1986 beging hij een enorme flater. Als minister van Verkeer weigerde hij de bouw van de Liefkenshoekspoortunnel. Vanaf mei 1984, twee jaar voor de bouw van de tunnel voor het wegverkeer, wezen alles instanties die enigzins betrokken waren, De Croo op de noodzaak om samen met de tunnel voor het wegverkeer de spoortunnel te bouwen, in EEN aanneming, in EEN bouwput. Van een gemiste kans gesproken. Dit kost de gemeenschap vele MILJARDEN en had vooral een verkeersinfarct in Antwerpen kunnen voorkomen."
Hallo, niet gehandicapte mijnheer De Croo:
Non, non, non, ne rougis pas, non, ne rougis pas.
Gewoon en grote meneer !
Hij denkt niet aan het geld, aan roem en eer
de schone schijn kan hem gestolen
het gaat hem om zijn Vlaanderen veeleer
geen boodschap aan de belgse mallemolen !
Zonder blik aan de borst.
Tijd om eens te spotten op een diplomatische manier, Mr. Annemans.
De heer....
Goede wijn hoeft geen krans.
In vijf woorden ...