Hij had het niet beter kunnen treffen, onze minister-kwajongen, grote partij-ideoloog en verzamelaar van boeiende maatschappelijke projecten. Zijn rijke beslissing om op de grens van Anderlecht een Expertisecentrum voor islamitische culturen in Vlaanderen, ECICV op te richten was maar nauwelijks uitgesproken, of pardaf, er werden al veertien islamkadees opgepakt, die enig animo wilden brengen bij de vergadering van de Europese Top in Brussel : Boem, Boink, Pif, Paf, Poef, sscchwttzzz (da's een raket) het had nog al geknald, een historische bijeenkomst, dat was het geworden. En door te veel te kwebbelen tijdens het theeslurpen in het Expertisecentrum, zijn de kadees aan de galg gepraat. Of hebben onze veiligheidsdiensten andere bronnen aangeboord ? Alleszins : goed werk van onze spionnen.
Ik vraag mij af hoe lang de puberale Anciaux het nog zal volhouden met de bevolking voor onnozelaars te verslijten. Wie vertegenwoordigt die man nog buiten enkele Brusselse kierewieten die graag op recepties rondlopen of rekenen op gulle subsidies ? Hoeveel burgers kent u, die enthousiast uitroepen : "Deze multiculturele maatschappij is het neusje van de zalm, is het niet ?"
We halen enkele fragmenten aan uit zijn beleidsplan terzake :
"Vaak verwijzen we naar de islam zonder te weten waarover we het eigenlijk hebben: over een godsdienst, over een cultuur of over een beschaving. Islam is meer dan religie alleen, maar de culturele en religieuze diversiteit in de islam worden vaak overschaduwd door de vaak negatieve berichtgeving over internationale politieke gebeurtenissen."
"Onderzoekers zijn er nog niet helemaal uit hoe deze renaissance van de islam vorm krijgt in de religiebeleving van jonge moslims. Het staat alleszins wel vast dat er diverse manieren zijn waarop de jongeren vandaag hun moslim-zijn beleven, van praktiserend diepgelovig tot een meer culturele invulling, en dat zij vragen stellen over hun roots. Ik heb bijzonder veel vertrouwen in de bestuursploeg.”
We staan hier voor een compleet overbodig masturbatieproject dat subsidies zal zuipen als een spons en waar de vriendjes mekaar zullen verdringen om een graantje mee te pikken. De woordenbrij van Anciaux over de cultuur van de moslims is hilarisch : er is nauwelijks koeltoer in die landen.
Alles wat neigt naar artistieke, individuele creatie wordt de kop ingedrukt. Afbeeldingen zijn verboden, verhalen die afwijken van de koran zijn heiligschennis, het enige wat min of meer koeltoer kan genoemd worden, is de bouw van moskeeën, en dat is al vijfhonderd jaar hetzelfde. Er bestaat zelfs geen elementaire mode : iedereen loopt in lange jurken en de schoonheid van de vrouw wordt weggestopt achter zwarte lakens.
Ik zou willen dat het anders was, dat we konden genieten van een streepje mooie muziek, een boeiende roman die over iets anders gaat dan de botsing tussen de fatsoenlijke moslimwereld en het decadente Westen, een kleurrijk schilderij, een pakkend toneelstuk. Cultuur en artistieke expressie ontstaat uit het volk en wordt voortgebracht door individuen. Het beleid wil ons per se een beeld opdringen dat de islamitische cultuur evenwaardig is en wat wij missen als we niet participeren aan de kennismaking.
Wij wonen in Vlaanderen, in Europa en wie kiest om hier bij ons zijn intrek te nemen, krijgt een enig voorrecht om deelachtig te worden aan een rijk, cultureel, sociaal, pluralistisch, afwisselend en creatief leven. Onze nieuwsgierigheid en kennis laten wij ons niet afnemen door wijsheid te putten uit een boek van een middeleeuwse sabelsleper.
Het is aan de moslims om zich te verheugen en te verwonderen over onze maatschappij en niet omgekeerd.
Savat
