Ook bij de Buren - (Met dank aan Ottorongo)

In België zijn verschillen tussen Vlamingen en Walen niet het probleem, maar de Franstalige Brusselaars.  Is België nog regeerbaar?  Na 174 dagen informeren en formeren mislukte de tweede poging van kandidaat-premier Yves Leterme om een regering te vormen.  De buitenwacht denkt vaak dat het gaat om verschillen tussen Vlamingen en Franstaligen.  Maar het Franstalige front is ook onderling verdeeld, want er is een groot verschil tussen Walen en Franstalige Brusselaars.

België heeft een ingewikkelde psychologie.   Vlamingen vormen een demografische meerderheid die zich gedroeg als een verdrukte minderheid.  De Franstalige taalgroep is een culturele minderheid die zich superieur voelde.  Met de emancipatie van Vlaanderen tot sterkste regio ging dat wringen.  Het voormalige 'kleine boerke' werd plotseling economisch en politiek sterker. De Franstalige minderheid verdedigt zich door die vroegere boerkes uit te maken voor 'racisten, separatisten en egoïsten' zodat ze hun oude, ondergeschikte plaats weer innemen.

Maar die psychologische intimidatie werkt niet meer.  Voor het eerst in vijftig jaar gebruikten Vlamingen hun demografische meerderheid door in te zetten op splitsing van het kiesdistrict Brussel-Halle-Vilvoorde.  Dat was een enorme schok voor de Franstaligen.

Zijn Vlamingen rancuneus en egoïstisch?  Ze betalen jaarlijks ongeveer 6 miljard euro om armere Franstaligen in Wallonië en Brussel op de been te houden via sociale uitkeringen. Dat bedrag is hoger dan de netto-bijdrage van Nederland aan de EU. De Nederlandse regering maakte daar veel ophef over.

Vlamingen betalen dat bedrag al decennia zonder veel morren, terwijl Wallonië er economisch niet op vooruit gaat.  Integendeel, de deelstaat raakte subsidieverslaafd en kwam in handen van een parasitaire politieke klasse.

Vlamingen vinden dat de solidariteit met Wallonië te veel een bodemloze put is geworden.  Werkloosheidsuitkeringen zijn in België onbeperkt in de tijd en worden uitbetaald door de vakbonden.  Veel Waalse gezinnen zijn al generaties werkloos.

Willen Vlamingen zich wreken?  Nee, zij hebben geen hekel aan de Walen en zullen blijven betalen ook al valt België uiteen.  Ze vinden Walen 'arme sukkelaars' zoals zij dat vroeger waren.  Veel Walen zijn geëmigreerde Vlamingen die ooit gingen werken in de staal- en kolenindustrie.  Vlaming en Waal voelen elkaar vrij goed aan, ook al spreken ze verschillende talen.  Beiden houden van improviseren en bricoleren.  Vlamingen voelen zich wel gekrenkt door Franstalige Brusselaars, de ooit machtige bourgeoisie in de hoofdstad die neerkeek op de 'boerkes'.  Ze spraken enkel Frans en vonden Nederlands een 'keutertaaltje'.  Ze etaleerden een culturele arrogantie die Nederlanders zich wellicht moeilijk kunnen voorstellen.  De Francofonie was daar waar Frans werd gesproken, ook al was het in Vlaanderen.

Dat gebrek aan aanpassingsvermogen heeft Vlamingen altijd gestoken, of ze nu links of rechts zijn.  Vlaamse gemeenten rondom Brussel stelden taalfaciliteiten in voor Franstaligen, om hen te helpen zich aan te passen. Maar ze pasten zich niet aan en eisten een blijvend recht op het Frans als administratieve taal. Die houding van de Brusselse bourgeoisie is nog altijd een open zenuw.  Tijdens de 'Mars voor België' op 19 november was 90 procent van de deelnemers Franstalig, in meerderheid uit Brussel.  De meeste manifestanten spraken geen woord Nederlands.  Wie moet zich nu aanpassen aan wie?

Belgische Franstaligen zijn dus niet per definitie Walen.  Bovendien gaan Walen en Franstalige Brusselaars ook niet goed samen.  Daarom hebben zij twee aparte regeringen.  De Waalse Gewestregering in Namen beheert de Waalse economie en infrastructuur.  De Franse Gemeenschapsregering in Brussel is enkel bevoegd voor culturele zaken, onderwijs en pers.  De Brusselse francofonie kijkt ook neer op Wallonië.  In de hoogtijdagen van het unitaire (niet-federale) België aan het begin van de 20-ste eeuw zei men wel eens dat Brussel drie kolonies had: Vlaanderen, Wallonië en Kongo.  Brussel is in België een zeer aparte entiteit.

Als het ooit tot een deling komt, kiest Brussel niet voor Vlaanderen noch voor Wallonië maar voor Europa: Capitale de l'Europe.  De stad bestaat uit 19 gemeenten: in de praktijk lokale bolwerken van partijen en politieke families. De ene helft van de stad is burgerlijk liberaal; de andere helft islamiseert in hoog tempo.  De gemiddelde werkloosheid is 20 procent en in migrantwijken zoals Molenbeek en Anderlecht tot 60 procent.  Na het Frans is de tweede taal van Brussel niet meer het Nederlands maar het Arabisch!  De islam is de grootste religie in de hoofdstad van Europa.

De Belgische federatie loopt op haar laatste benen.  Steeds minder bindt de Belgen.

http://archief.trouw.nl/artikel?REC=TR_ART_00264520

Iedereen goed het fijne jaar 2008 uitgestrompeld ? Leve 2009 !

Toen u vanmorgen de gordijnen opentrok en naar buiten keek : dàt is nu 2009, zie.  Vlaanderen is nog bedekt met een grijs wolken deken, de verwarming staat rond het vriespunt maar het goede nieuws is, dat over héél de planeet vandaag 2008 tot de recente geschiedenis behoort. Het intermezzojaar van Leterme is voorbij, zijn opvolger zal het niet slechter kunnen maar hij start tenminste tegen zijn zin. Dat is ook een mooi voornemen. Leve 2009, bweurk !

De planeet trekt zich echter niets aan van onze kalender, de feestvreugde, de vuurwerkpijlen, noch onze voornemens. In de Standaard-on-line prijkt een foto van Bill en Hillary Clinton die mekaar in de ogen blikken, alsof hun bestaan nooit doorkruist is geworden door Monica Lewinsky, de brave jonge vrouw die droomde van een leven vol liefde aan de zijde van de machtigste man van de wereld en er enkel een gevlekte blauwe jurk aan overhield en een voetnoot in de geschiedenis. Zou het de aanstaande president Barack Hoessein Obama zijn, die de verliefde blik in de ogen van de Clintons getoverd heeft ?  Dan heeft hij alleszins al een mooi stuk van zijn Change verwezenlijkt. En nu de rest nog. Leve 2009 !

Lang geleden (vorig jaar dus, toen we elke dag "miserie" speelden met onze kaarten) was ons land Vlaanderen bezet door belgië. Zo ervaren wij dat en met ons elke dag steeds meer mensen. : een uitzichtloze, ingewortelde bezetting.  We zullen straks een stukje plaatsen van Derk Jan Eppink uit Trouw, hoe hij als Vlaamsvriendelijke Nederlandse observator de toestand inschat.  Mochten we dit jaar het einde kunnen meemaken van de onstaat belgië dan wordt het zeker : Leve 2009 !  Dan trekken wij, die in de stad van Allah wonen, met spandoeken en leeuwenvlaggen over de Turnhoutsebaan, naar het Astridplein, en langs de Meir, neen, niet naar de Joodse woonwijken, maar naar de Grote Markt. Zonder vernielingen, zonder de politie te bekogelen en agenten te verwonden of bussen van de Lijn aan te vallen : een Vlaamse stoet van hoop en optimisme.  Janssens laat alle stoeten en betogingen toe, dus ook die van ons. Leve 2009 !

Precies zoals het in de jaren '60 van vorige eeuw vooruitstrevend was om anti-clericaal te zijn, zo zijn wij nu bewust en zonder haat anti-islamitisch. Moslims voegen zich in onze maatschappij in zonder kapsones. Wie bij ons komt wonen, leven en profiteren van onze verworvenheden en kennis, legt de complexen en frustraties uit zijn vaderland aan de grens neer, naast zijn paspoort. De pijl van de Westerse beschaving wijst omhoog. Leve 2009 !

Wij wensen aan al onze vrienden, lezers veel voorspoed toe. Ook aan die van rood, groen en blauw, de professionelen met grimmige trekjes om de mond  en een rechtstreekse Lijn-vol-Hoop naar het Centrum der Spionnen, om de zaak van Angeltjes voetje te lichten. Leve 2009 !

U bent met zijn allen talrijker met de maand en daar worden wij stil en bescheiden bij, want u mag nooit meer verwachten dan onze ambities te bieden hebben.  Wij zijn geen nieuwsagentschap, wij zitten weliswaar in weelderige kantoren die panoramisch neerblikken over de stad van Allah, maar we hebben weinig handen en vingers ter beschikking en helaas slechts enkele oude kokers om onze inspiratie uit te putten. Gelukkig fladdert Juffrouw Ellen door de vertrekken met koffie, hartversterkers, bloedverdunners, cholesterolremmers, perdolan, bloeddrukmeters en vooral lieftallige aansporingen, die trouwens bij haar taakomschrijving horen. Leve Juffrouw Ellen en àlle vrouwen in 2009 !

Mogen we even onze pauwenveren openzetten, die eigenlijk de uwe zijn ?  Een overzicht in staafgrafiek van uw unieke bezoeken per maand van 1 november 2007 tot 31 december 2008. Als beloning voor uw trouw en groei staan we vandaag bij Seniorennet op nummer 1. Symbolischer kon het niet. Nu nog enkele klachten bij het Spionnencentrum en dan roepen we met zijn allen : ... leve 2009 !

PER MAAND (laatste 24 maanden)

Maand Paginaweergaves Bezoekers Januari 2009 554 282 December 2008 82.514 47.889 November 2008 68.518 37.948 Oktober 2008 59.417 33.631 September 2008 62.942 35.505 Augustus 2008 68.127 35.364 Juli 2008 68.275 37.214 Juni 2008 58.528 31.397 Mei 2008 47.399 26.029 April 2008 51.462 27.351 Maart 2008 58.924 29.725 Februari 2008 50.452 25.729 Januari 2008 49.414 24.517 December 2007 42.204 20.523 November 2007 41.612 19.405

Ray 

Vim de Wilder in een nabije toekomst

met dank aan www.geenstijl.nl

Met actuele beelden van Jeruzalem en wat een unieke stem heeft die grote Dame, Vera Lynn. (nog een extra dank voor de vele tips die jij ons bezorgt, Lieve)

"Ach, ich hab'in meinem Herzen", gezongen door Rudolf Schock uit de opera Schwarzer Peter door het duo Norbert Schulzer/Walter Lieck.  "Voor allen die zich eenzaam voelen en met een knipoog naar Vlaanderen ..." zegt Daniël.

Anneliese Rothenberger

foto Gazet van Antwerpen

Wat te verwachten viel is gebeurd, tijdens een betoging tegen de Israëlische bombardementen op gerichte doelwitten in Gaza, zijn enkele honderden moslim heethoofden willen oprukken naar de Joodse wijken in Antwerpen.

Het tram- en busvervoer in de centrumstad is daardoor volledig lamgelegd en de politie is massaal uitgerukt.  Meer gegevens hebben wij momenteel niet.

Savat

+ Aanpassing 17.20

De protestactie die de Arabisch Europese Liga (AEL) in Borgerhout organiseerde tegen de bombardementen in de Gazastrook, liep woensdagnamiddag even uit de hand. De Arabisch Europese Liga hield woensdag vanaf 14 uur een protestactie in de Kerkstraat in Borgerhout. De manifestanten eisten de onmiddellijke stopzetting van de Israëlische bombardementen in de Gazastrook en van het geweld tegen de burgerbevolking.

Al tijdens de manifestatie raakten de gemoederen een paar keer oververhit. Het liep helemaal uit de hand toen de betoging omstreeks 15.15 uur werd ontbonden. Enkele tientallen actievoerders trokken daarop naar de joodse wijk in Antwerpen, die volledig afgesloten was door de politie.

Daarop ontstond er een kat-en-muisspel. De betogers richtten intussen heel wat vernielingen aan. Vooral autoruiten moesten eraan geloven, maar ook trams en bussen werden aangevallen. De politie pakte een aantal relschoppers op. 

@ Het Nieuwsblad

31.12.2008 12.07u - Naar aanleiding van de regeerverklaring nam de Vlaams Belang-fractie vanmiddag in de Kamer het voorzitterschap van Patrick Dewael stevig op de korrel. “Als we dan toch een terugkeer naar het ancien régime en het oude belgicisme meemaken, dan nog liever Herman De Croo als voorzitter van deze Kamer,” stelde Gerolf Annemans. “Dan is er tenminste duidelijkheid.”

De politieke koehandel die gepaard is gegaan met de vorming van de regering-Van Rompuy, is werkelijk verbijsterend. Eerst was er de ontsnappingsroute voor de aangebrande Patrick Dewael naar het Kamer¬voorzitterschap. Daarna bleek dat de steun van de VLD voor een regering die tot 2011 bestuurt, ook werd afgekocht met de belofte dat Karel De Gucht lid wordt van de Europese Commissie. Als tegenprestatie zou Yves Leterme (na een witwassing door de Fortis-onderzoekscommissie) minister van Buitenlandse Zaken worden.

Vlaams Belang-voorzitter Bruno Valkeniers en Europarlementslid Frank Vanhecke reageren furieus. “De verloedering van het Belgische politieke bedrijf is hiermee in een nieuwe fase beland,” zo stellen zij in een persbericht. “Men heeft niet eens het fatsoen om het resultaat van de Europese verkiezingen af te wachten vooraleer de Belgische vertegenwoordiger in de Europese Commissie wordt aangeduid. Blijkbaar doet men niet eens meer een poging om te doen alsof er in dit land nog enig verband bestaat tussen verkiezingen en het gevoerde beleid. Wel is men verontwaardigd als in Frankrijk, Nederland of Ierland de kiezers revolteren tegen het gebrek aan democratische legitimiteit van de Europese Unie.”

Eén zaak mag duidelijk zijn: het Vlaams Belang zal niet nalaten om deze verregaande hypocrisie aan te klagen in de komende verkiezingscampagne.

@ Vlaams Belang

 Zonet op televisie, nu op uw pc-scherm.  En vanavond mee aan tafel ?

Veel werk, geen vakantie maar goed gedaan

Oewaai vonden het oewel spaaitig dat de frau die président speelde ferfangen oewerd door Patrick Deoewael.  Goede zet van den Annemans oewas den orakel van brakel te noem as président van de Kamèr.

www.geenstijl.nl

2 0 0 9

Voor u allen een goede gezondheid, veel liefde en samen naar een betere wereld.

De redactie van Angeltjes

Halli, Hallo, ja, ik ben erg lang afwezig gebleven, lieve lezertjes van deze ongelooflijk tolerante blog der Angeltjes.  U heeft mij ongetijfeld gemist, maar u hebt het mij niet laten weten, omdat u zo druk bezig waart met andere zaken van 's lands belang. Op 31 december wil ik mij niet verschuilen in de nevelen van dit bijna vergane jaar :  U heeft op de valreep een regering geregen voor uw Nieuwjaar en de treurigste premier van heel de wereld. Maar dat kan mij absoluut niet schelen, het laat mij siberisch koud.  De Platenruiter rijdt als een Parsifal door het land van de onvergankelijke muziek, die alle wonden heelt, die een glimlach op de lippen tovert en het hart laat roffelen over de wonderen van dit aardse leven en de diepe emoties die de ommegang van het bestaan kruiden.

Uw hoofdredacteur viert vandaag een speciale dag en het is voor hem, voor hem alleen dat ik een fragmentje laat horen van één van  zijn lievelingscomponisten,  Richard Wagner. Nu begrijpt u wellicht met welk soort romantisch getormenteerde ziel deze  arme Angeltjesman door het leven holt.

Parsifal, de ouverture van het eerste bedrijf.

De nieuwsredactie van de 0000 straalt pril geluk uit, dat er een nieuwe regering is. De Heer Vim de Wilder wiebelde op zijn stoeltje tijdens het Journaal en Hij Sprak Nog Met Meer Nadruk Als Gewoonlijk.  De Heer Verzaken van Terstraeten bedwingt zich professioneel, om niet met zijn microfoon de oppositieleden te meppen, omdat zw eer lastig zijn. 

De directie van de Omroep heeft inmiddels beslist de  omroeptoren om te dopen tot VRT (Van Rompuy Toren), als hulde aan een groot staatsman die het land zal redden.

"Het is een schandaal wat de VRT heeft uitgestoken!"

Jeff Hoeyberghs, Vlaanderens bekendste plastische chirurg, is kwaad op de VRT. Hoeyberghs werd wijsgemaakt dat hij een wassen beeld zou krijgen bij Madame Tussauds, maar dat verhaal bleek slechts te kaderen in een nieuw Canvas-programma.

Voor het programma werd aan een aantal BV's verteld dat ze een wassen beeld zouden krijgen in het beroemde Londense museum. Het bleek slechts om een grap te gaan, maar die is bij Jeff Hoeyberghs in het verkeerde keelgat geschoten.

"Een schandaal"

"Het is een schandaal wat de VRT heeft uitgestoken! Ze krijgen een brief van mijn advocaat. En ze zullen met 10.000 euro op de proppen moeten komen eer er verder wordt gepraat", briest Hoeyberghs in Dag Allemaal.

"Het is je reinste misbruik van vertrouwen. Ik heb een halve dag moeten herprogrammeren. En dan durven ze daar een vergoeding van 200 euro tegenover te stellen, geld van de belastingbetaler. Ik vind dit crimineel. Ze zouden eens moeten proberen het uit te zenden. Dan wordt het 200.000 euro schadevergoeding", klinkt het nog.

Boevenbende

"Een verborgen camera-programma als 'Bananasplit was grappig. Maar daarvoor werd je niet onder valse voorwendsels naar de andere kant van het land gelokt. In mijn ogen is dit genoeg om een programmadirecteur te ontslaan. Er moeten koppen rollen bij de VRT. Het is een boevenbende!"

@ Het Belang van Limburg

Met Guido De Padt uit Geraardsbergen bekleedt voor het eerst sinds lang een andere liberaal een hoger politiek mandaat in de Vlaamse Ardennen dan De Croo. Toch denkt die laatste niet dat het einde van 'het tijdperk De Croo' gekomen is. 'Ik ga u een zinnetje dicteren: wie weet wat er ooit kan gebeuren . Over een paar maanden zal u begrijpen wat ik bedoel.'

Deze tekst staat te lezen in  Het Nieuwsblad : het orakel van Brakel heeft gesproken. Wat een aansteller is die Decroo toch. Hij was het ook die Vlaams-nationalisten vergeleek met mentaal gehandicapten en die uitspraak zeer geestig vond.

En herinnert u zich deze nog in de loop van het voorbije jaar :

Advocate Françoise Desguin, de echtgenote van voormalig Kamervoorzitter Herman De Croo (Open VLD), laat zich wat gaan in de Juristenkrant. 'In mijn tijd waren het (aan de balie, red.) kinderen van advocaten en magistraten, minstens van universitairen. Maar nu! Er zijn zelfs advocaten waarvan de vader beenhouwer is. Niks tegen de beenhouwers maar enfin… Af en toe tonen ze toch dat ze geen manieren hebben. Er zitten boeren aan de balie.

Met de pet in de hand, bieden wij nederig onze beste heilwensen voor een gelukkig jaar 1909 aan de mooie familie Decroo-Desguin.

Savat

Lezer Raymond stootte in Gazet van Antwerpen op een merkwaardig artikel dat hij ons niet wou onthouden.  Hier gaat het:

Vlamingen drinken meer witte wijnen en rosé.  Walen meer rode. En als ze rode wijn drinken, verkiezen Vlamingen Bordeaux, Franstaligen Bourgogne.  Dat weet Eddy Nieste, onderzoeker aan het Centrum voor Agrarische Geschiedenis (landbouw en voeding) in Leuven. “Dat is al heel lang zo. Tegenwoordig wordt de taalgrens echter steeds meer een grens, ook in politiek en cultureel opzicht”, zegt Nieste.  Dit laatste zegt hij als ervaringsdeskundige.  Hij heeft 17 jaar in Antwerpen gewoond op het Zuid, en hij woont sinds vijf jaar in Waremme (Borgworm).  Dat volstaat voor hem: hij wil zo snel mogelijk de taalgrens weer over.

Eddy Nieste stuurde een intrigerend berichtje in antwoord op de oproep op onze website gva.be naar wat lezers het belangrijkste vonden in het afgelopen jaar. “Ik heb dit jaar besloten om vanuit Wallonië weer te verhuizen naar het Antwerpse”. Opmerkelijk want steeds meer Vlamingen maken de omgekeerde beweging, kiezen voor een (goedkopere) woning aan de andere kant van de taalgrens en voelen zich daar, naar eigen zeggen, heel prettig bij.

Maar Nieste heeft zijn huis in het landelijke Lantremange, gehucht van Borgworm, dicht bij de E40 tussen Leuven en Luik, te koop gezet.  “Ik wil zeker om praktische redenen verhuizen. Je zit hier nogal ver van alles, maar er is meer dan dat”, zegt hij. “Het verschil in mentaliteit is groot. De meeste Vlamingen beseffen niet hoever dat gaat. Neem alleen de verstrengeling van politiek en samenleving met de machtige tentakels van de PS hier in de provincie Luik. Nog altijd, ja. En daar hoort ook het pampersocialisme bij.  Wie hier wat voor sociaal-economisch probleem ook heeft, wordt tot en met gepamperd.  Wat kan in stand gehouden worden met het manna uit Vlaanderen. Het politiek cliëntelisme leeft hier nog volop. Een lokaal advertentieblad zoals de Van heeft om de haverklap hoofdartikels over wat PS-mandatarissen verklaard hebben of welke evenementen ze hebben bijgewoond”.

Het is een totaal vastgeroeste politieke cultuur. Het voelt soms als communisme aan. Daardoor beweegt er ook niks. De Franstalige intellectuelen die het hier ook moeilijk mee hebben, raken steeds meer in een isolement.  De pers kan er ook weinig aan doen.  Neem nu iemand als Michel Daerden, die in Vlaanderen vooral bekend staat als een folkloristische figuur die wel eens een glas te veel drinkt. Die heeft hier in de provincie Luik een buitengewone machtspositie, ook al nemen journalisten hem niet serieus en hebben ze zelfs een enorme hekel aan hem. Maar hij is nu eenmaal de baas van de PS-baronnie hier. Zelfs di Rupo, voorzitter van de hele PS, heeft hier niks te zeggen. En toen Guy Coëme na de Agusta-affaire klaar was voor een terugkeer in Borgworm, werd de burgemeester hier zonder pardon opzij geschoven. Hij mocht zelfs niet meer op de lijst staan” 

“Dat Franstaligen zoveel warmer en spontaner zijn, is relatief. De mensen hier in de streek zijn zeer op zichzelf gericht. Ze gaan ervan uit dat je je geheel integreert. Punt. Dat je hun taal spreekt en je aanpast. In Vlaanderen zitten we maar te discussiëren over wetten en decreten over integratie.  Hier wordt dat als iets vanzelfsprekends beschouwd. Mijn zoon gaat hier naar het college.  Daar is hij een beetje “le Flamand”.   En als ze een probleem met hem hebben gebruiken ze het scheldwoord “le Flamin”, van flamingant.”

Nieste maakt niet de indruk van een verzuurd iemand die rekeningen te vereffenen heeft.  Hij lijkt een hartelijke goedlachse man, wiens passie de geschiedenis van onze voedingsgewoonten is.  Zo heeft hij een boekje geschreven  over de aardappel.

“Wist u dat die door de Spanjaarden in Peru is ontdekt? En dat waarschijnlijk voor het eerst frieten zijn gegeten in de Maasvallei in de negentiende eeuw?  Er bestond al het gebruik om kleine visjes te bakken. Tot de Maas een keer dichtvroor en er iemand op het idee kwam om er aardappelen voor te gebruiken”.

“Je hebt hier natuurlijk ook schitterende mensen”, keert hij terug naar het meer communautair geladen onderwerp.  “Maar zij geraken ontmoedigd door het systeem”.

“Onderhuids voel je soms nog dat superioriteitsgevoel tegenover de Vlamingen, alsof het in de genen zit”, vervolgt Nieste. “Vroeger kwamen arme Vlamingen bij de rijke boeren hier het land bewerken.  Er is ook de aversie tegen Vlamingen.  Als ze een Nederlandstalige nodig hebben, kiezen ze liever een Nederlander dan een Vlaming.  Dat wij voor hen betalen vinden zij normaal. Dat wordt mijn zoon op school ingepeperd: zij hebben heel lang voor ons betaald, nu is het onze beurt.  Dat is hun notie van solidariteit.”

“Ik ben gevraagd om op de lijst te staan van de christendemocratische cdH in Borgworm.  Dat heb ik niet gedaan.  De cdH sluit zich slaafs aan bij de PS. Politici zijn geen beleidsvoerders, ze beheren de samenleving bijna zoals de machthebbers dat in China dat doen. Het systeem gaat voor alles.  Ze zijn daar ook slim in, heel goed georganiseerd, met het dienstbetoon en de hoorzittingen waarop mensen hun hart kunnen luchten.  De banden met de kiezers worden altijd weer strak aangetrokken.

Walen kijken op naar het grote Frankrijk, terwijl het kleine Wallonië daarnaast maar weinig betekent. Tegelijk wenden ze zich  meer en meer af van hun buren in het noorden.  De taalgrens wordt steeds reëler.  Soms merk je tekenen van verandering, jazeker, zoals het onderwijs in de twee talen, Nederlands en Frans, dat je al in heel wat scholen hebt. Ze werken er volgens het systeem van de “immersion”, de onderdompeling..  Maar zodra ze moeten kiezen tussen Engels en en Nederlands als tweede taal, kiezen de meesten Engels! Nee, ik ben niet optimistisch.  Het zal zijn tijd nog duren”.

Met dank aan Raymond voor dit veelzeggende artikel

Details Hier klikken