Met de vreselijke moordpartij in Dendermonde staan we weer een stapje verder in de verloedering van onze maatschappij. Er zijn mensen die geen Delhaize meer durven binnengaan uit schrik dat een bende overvallers er ineens komt binnenvallen. Dit is geen fictie want het is al eens gebeurd. Er zijn mensen die vroeger regelmatig een dagje zorgeloos gingen shoppen naar Brussel of Antwerpen, maar het risico niet meer willen nemen, want de kans om iets minder leuks mee te maken is enorm toegenomen. Met de bus rijden is ook al niet meer zo veilig en gewoon naar school gaan betekent een toegenomen risico. Vandaag is daar nog bijgekomen dat vele jonge ouders met oprechte schrik zitten om hun kind naar de crèche te brengen.
Ik heb vandaag de ziekenwagens en de politieautos met zwaailichten en sirenes gezien en gehoord en de helicopter met zoekende schijnwerper zien overvliegen. De dader werd opgepakt niet zo ver van waar ik woon. En neen, het was niet aan de Aldi, zoals alle kranten schrijven. Hij was naar het schijnt op weg naar een volgende crèche. Er zijn er nog wel een paar in de buurt, het zou misschien wel juist die geweest kunnen zijn, iets verder om de hoek waar mijn kleinzoontje soms naartoe gaat. Wie zal het zeggen. Afwisselende emoties van ongeloof en verstomming de hele dag. Ik mag er niet aan denken. Via vrienden en familie ken ik een paar van de jonge ouders wiens kindje in de bewuste crèche was. Eentje is dood, eentje heeft doorgesneden rugspieren en een ander kindje diepe maar niet levensgevaarlijke snijwonden. Ik durf niet telefoneren. Later. Het is te gruwelijk om het te bevatten. Wie doet zoiets ?
Op tv hoor ik mr. Vermassen zijn uitleg geven, een beetje te eigenwijs en te voorbarig lijkt mij. Een minister legt een verklaring af We doen zo veel voor veiligheid en nu gebeurt dit. Holle woorden zonder betekenis. Ik hoor een verslaggever vertellen over een vermoedelijke dader en dat hij waarschijnlijk deze avond officieel in beschuldiging zal gesteld worden. Ja, het zou er nog aan mankeren dat ze hem met zijn fiets naar huis laten rijden wegens een of andere procedurefout. Is dit een te bittere gedachte ? Hoe zou dat toch komen.
Ik weet dat je een situatie zoals deze niet kunt voorkomen, je kan niet bij iedereen en overal een lijfwacht zetten, maar misschien kan men toch eens op zoek gaan wat er maatschappelijk aan het mislopen is, waarom deze maatschappij zo veel geshifte personen voortbrengt, waarom dit in onze jeugd niet gebeurde en nu wel. Autos in brand steken en winkelruiten inslaan geraakt stilaan ingeburgerd. Incidentjes noemt men dat. Een messteekje dat alleen maar een verwonding oplevert is het vermelden niet meer waard. Deze week kwam onze poetsvrouw vertellen dat haar auto beschoten was in sint-Niklaas. Waarom ? Niets over gelezen. Normvervaging alom. Overmorgen staat er terug een of andere halfnaakte BV in de krant. En de minister van opvoeding zag dat het goed was. Wat of wie levert ons zulke psychotische figuren ?
We zitten met zijn allen op de roetsjbaan en evolueren steeds sneller naar een samenleving zonder normen en waarden, waar niemand nog te vertrouwen is, niemand nog verantwoordelijkheid neemt en iedereen rechten heeft maar geen plichten.
Het is nacht en ik sta nog te trillen op mijn benen. Kan nog niet gaan slapen. Komt dit ooit nog goed ?
Gandalf
4 reacties op dit bericht
Stonehenge, de piramiden ...
Ik heb op TV reconstructies gezien hoe de bouwers van Stonehenge te werk zouden kunnen gegaan zijn. Alleen gebruik makend van boomstammen en henneptouw hebben 50 man in minder dan één week een dolmen (tafelconstructie) rechtgezet.
Geloof me, er is niks buitenaards aan te pas gekomen. Homo sapiens mag die eer gerust zelf opstrijken.
@ regus
@ Jeanine
De energie (kapitalen en man-uren) die erin gestoken werden hadden waarschijnlijk voor meer productieve doeleinden gebruikt kunnen worden.
@ Heer Ray
In die tijd waren enkele foto's in de boeken het enige dat ons voorstellingsvermogen kon prikkelen.
Nu 30 jaar later (zo kort) zitten we achter onze pc klikken op youtube en zien de wereld aan ons voorbij gaan.
Bedankt Heer Ray om onze aandacht op dit intrigerend en (tot nu toe) onverklaarbaar fenomeen te vestigen.