Eindelijk goed nieuws : einde van de crisis in zicht

Van de webstek van Marie-Rose Rebel

Het kan moeilijk ontkend worden : een veelschrijver kan Willem Elsschot bezwaarlijk genoemd worden. Zijn "Verzameld Werk" telt welgeteld amper 750 pagina's. Dat levert nauwelijks vijftien pagina's per jaar op.  (Ter vergelijking: Louis Paul Boon, met wie Willem Elsschot geruime tijd een correspondentie onderhield, pende er zo'n slordige 30.000 bij elkaar).

Zijn zuinige tot het allerbelangrijkste gereduceerde schrijfstijl brengt hiervoor slechts een minimale verklaring.

Het wekt al veel minder verbazing als men rekening houdt met zijn uitspraak "Mijn letterkundige arbeid is zeker geen verpozing, veeleer een marteling waaraan ik mij af en toe niet kan onttrekken.

En men kan er ook niet naast kijken dat de twee wereldoorlogen zijn literaire roem afgeremd hebben. Hij maakte een droomdebuut met "Villa des Roses" in 1913, maar net toen hij met dit boek succes zou  oogsten, brak de oorlog uit. En na de Tweede Wereldoorlog werd het Borms-gedicht fout begrepen en raakte hij in een wolk van verdachtmakingen, literair en sociaal geïsoleerd.

Maar er is nog meer: na zijn intrieste ervaringen volgend op de publicatie van zijn  Borms-gedicht kwam hij nooit echt meer aan schrijven toe. Zijn laatste novelle "Het Dwaallicht", dat gepubliceerd werd in 1947, schreef hij reeds tijdens de oorlogsjaren. Alleen zijn voorwoorden voor boeken van collega-schrijvers, toespraken bij hun jubilea en dankwoorden bij de eigen huldigingen vonden nog de weg naar het papier.

Men mag ook niet uit het oog verliezen dat hij na het aanvankelijk lauw onthaalde "Lijmen" tien jaar lang geen letter geschreven heeft en dat het slechts op instigatie van Jan Greshoff was dat hij de pen weer opnam.

En ten slotte was het in zijn naaste kennissenkring geweten dat hij nog voor "Het Dwaallicht" aan een nieuw boek begon dat hij echter niet voltooide.  Het was geschreven in de vorm van een brief aan zijn zoon Walter. Die bevindt zich, zo wil het verhaal, kort voor de Tweede Wereldoorlog in Zwitserland en wil naar België komen om zijn dienstplicht te vervullen.  De vader schrijft hem dat hij vooral wegblijven moet. Laat ze maar vechten.  Het gaat je niet aan. Het kost alleen maar je huid.

Dit alles behalve van vaderlandsliefde bulkend werk bestaat uit zo'n zes bladzijden, is waarschijnlijk in 1939 geschreven en is geheel Elsschot ten voeten uit. Niet alleen zijn weergaloze stijl, maar ook zijn karakteristieke problematiek vindt men er in terug. Hij bekijkt er de bereddering in van de mobilisatie met de koele reserve van de scepticus, die in alles zwendel onderkent, maar die weerloos wordt als hij stuit op belangloze eerlijkheid.

Heel illustratief voor zijn vernietigende ironie is deze passage: Men moet natuurlijk niet toekijken met een vrolijk gezicht, dat spreekt vanzelf, maar met gefronste wenkbrauwen en een uitdrukking van verbetenheid, toekijken als een minister, als een die voortdurend denkt: "wacht maar, smeerlappen", maar toch buiten het veld blijft dat door het geschut bestreken wordt. Tijdig meeroepen "leve deze" en "weg met die", maar niet al te luid, want zelfs onder het toekijken is het raadzaam de aandacht niet te trekken, anders gaat men denken dat je tot grote daden in staat bent en ook dat kan gevaarlijk zijn.  De wijze gaat liefst onopgemerkt voorbij.

Helaas is het daar bij gebleven. Na de hele heibel rond het Borms-gedicht had hij zijn lesje wel geleerd. Maar hij had vooral geen lust meer om verder te werken. Het oude vuur was zo goed als gedoofd. En naar eigen zeggen was hij totaal uitgeschreven.

Tegelijkertijd geraakte hij stilaan aan de sukkel met zijn gezondheid en ook dit zal daar wel in meegespeeld hebben. Hierover meer in een van mijn volgende bijdragen.  

                                                                      Raymond

Tijdens een wandeling zondagnamiddag in onze woonplaats, de stad A, stuitten mijn vrouw en ik plots op een vijftigtal jonge burgers die kampeerden op straat.  Voor de majestueuze gevel van Sint Lievenscollege in de Kasteelpleinstraat.

Het zonnetje scheen flauw en de goed ingeduffelde wachtenden hadden het klaarblijkelijk best naar hun zin : er werd veel gelachen en gepraat onder mekaar en toen mijn vrouw en ik bij het voorbijstappen, vriendelijk wuifden, werden wij op vrolijk gejoel onthaald.

Wat een bizarre toestanden : mensen brengen dagen en nachten op straat door om hun kind les te laten volgen in de school van hun keuze.  Er zijn meer kinderen dan klas-opvangmogelijkheden.  Of is dat een onjuiste vaststelling ?  Er zijn te weinig kwaliteitsscholen en te veel gegadigden om daar binnen te geraken.  Dàt is het.

Als oud-leerling van het overwegend socialistisch stedelijk onderwijs en later het ietwat neutrale rijksonderwijs, moet ik met strikte objectiviteit vaststellen dat er bijna exclusief gekampeerd wordt bij scholen uit het katholieke kamp, die altijd een uitstekende reputatie van degelijkheid hebben genoten.  Als wij willen, kunnen we best objectief zijn. Maar het is geen gewoonte.

In Antwerpen werd in de voorbije dagen gepost bij het Xaveriuscollege, bij de school van Lieven Gevaert,  de Sint Ludgardisschool,  het Onze-Lieve-Vrouwcollege, en nog enkele andere die mij minder bekend zijn. 

Antwerpen is er niet in geslaagd een inschrijvingssysteem te ontwikkelen dat deze miserabele wachttoestanden uitsluit. 

Veel, vooral jonge aanhangers van de multiculturele samenleving, die vaak hatelijk de eigen Vlaamse identiteit afwijzen, overnachten graag een aantal dagen als luxe-daklozen op straat, om hun kindjes in een niet overdreven multi-ethnische omgeving onderricht te laten volgen. Ik noem deze mensen Theorie-Politiek-Correcten, die de Standaard of de Morgen naast zich op de voorbank van hun Saab hebben liggen en enkele malen 's jaars bij de Marokkaan een hete tajineschotel oplepelen, zich beroemend op hun wereldburgerschap. Mevrouw heeft het laatste Flairboek van Kristien Hemmerechts op het nachtkastje liggen : die Kristien toch, wat die allemaal durft schrijven. De kindjes moeten wel naar een overwegend witte school, want het gaat om hun toekomst.  Dan verdwijnen als sneeuw voor de zon de geweldige verrijkingen van de veelkleurige diversiteit. 

Robert Voorhamme, Arabist, halal-voedsel-leverancier en onderwijsschepen spreekt nu over de morele verplichting om kinderen uitsluitend les te laten volgen in buurtscholen.  Zoals in China. Het systeem kan nog niet verplicht worden, maar het zou alleszins een einde maken aan de lichtjes beschamende kampeertoestanden. Verbieden, dwingen, vrijheden beperken, de democratie naar eigen hand zetten : het zijn de kenmerken van een kwijnend en falend systeem dat de problemen die het zelf toegeaten heeft, niet kan ordenen. 

De vrijheid van onderwijskeuze wordt voorzichtig op de helling geplaatst. Nooit gedacht dat wij ons ooit zouden beroepen op wat in de jaren '60 en '70 door het toenmalige FDF bepleit werd : "la liberté du père de famille".  Niet helemaal, maar vergelijkbaar.

Ray 

Bron : http://willemzwijgtnietmeer.web-log.nl/photos/uncategorized/2009/01/22/hmr470.jpg

In zijn nieuwste boek ‘Westerse moslims en de toekomst van de islam’ roept Tariq Ramadan moslims in het Westen op om volledig burger te worden van hun land van vestiging en om de thuiscultuur los te laten. Moslims moeten trouwe koranlezers worden en door hun hoog-ethisch gedrag getuigen van de schoonheid van hun geloof. Ramadan pleit voor een islamitische universiteit om het toekomstige kader van de Nederlandse islam op te leiden. Wetenschappen moeten vanuit een hoog-ethisch islamitisch kader worden bedreven.
Ramadan wil dat moslims gebruik  maken van de subsidiemogelijkheden in het westen. Economisch en sociaal wil hij een onafhankelijke islamitische gemeenschap. Vanuit autonomie moeten moslims samenwerkingspartners zoeken om de maatschappij islamitischer te maken.
De verplichte financiele gift de ‘zakaat' is voor islamitische organisaties. Het oorspronkelijke doel van de ‘zakaat', de ondersteuning van arme mensen, is niet nodig door de goede sociale voorzieningen in het westen.
Ramadan spreekt zich uit tegen oecumene. De verschillen zijn te groot en de islam is te universeel. Moslims mogen zich beroepen op gewetensbezwaren als ze als militair andere moslims moeten doden.
Ramadan vindt het Westen decadent, consumptief seculier en imperialistisch. Rente en speculatie zijn uit den boze. Een frontale oorlog is nodig tegen de Wereldbank, de Wereldhandelsorganisatie, het Internationaal Monetair Fonds. Moslims moeten daarbij samenwerken met antiglobalisten.
Ramadan vindt een groot deel van onze wetten niet in strijd met de islam. De wetten kunnen dus islamitisch genoemd worden. De resterende wetgeving dient etappegwijs te worden aangepakt.
Ramadan zou in eerste instantie hoogleraar in Leiden worden, maar dat werd afgeblazen. Wel is hij gasthoogleraar aan de Erasmus Universiteit.   Ramadan mag de VS en Frankrijk niet in vanwege zijn extremistische opvattingen.

(Met dank aan de collega's van Boilingpoints)

U heeft ruim twee dagen de kans gehad om deel te nemen aan de verkiezingspoll en op zondagavond 23 uur hebben we afgesloten met een totaal aantal deelnemers dat verrassend hoog is :664

Hartelijk dank voor uw deelname. We gaan deze poll niet openhouden tijdens de werkdagen, zodat  ministriële kabinetten, partijpolitieke vakbonden, ziekenkassen en soepsidie-VZW's  hun personeel kunnen optrommelen om het Vlaams-nationaal bloggetje een hak te zetten.

Hieronder vindt u de volledige uitslag, die natuurlijk geen enkele wetenschappelijke waarde bezit maar waar we toch enkele conclusies mogen uit trekken.

- Van onze dagelijkse 1700 unieke bezoekers over het jaar 2009 namen er 664 deel aan de peiling, dat is iets onder de 40%. 

- Een grote meerderheid van de deelnemers behoort tot de Vlaams-nationale strekking (VB en N-VA) wat het klassieke Angeltjespubliek vormt.

- Enkele Groen-adepten hebben vermoedelijk gerecruteerd om te stemmen, waarvoor dank.  Zij zwermen hier  trouwens regelmatig rond in de hoop een aanleiding te vinden om een klacht te kunnen neerleggen bij het CGKR.  Zelfbenoemde democraten en aanhangers van de belgische monarchie hebben vaak een spionnenmentaliteit ; kijk maar naar Freya Piryns, die omwille van een liedje van de Strangers,  bijna de ijspiste op de Grote Markt te Antwerpen wilde laten sluiten.

- De CD&V bleef tot zondagmiddag hangen rond 2% en steeg plots op een uurtje uit tot 12% ; dat was na de woorden "Ite Missa est." Dank u.

- Zeer verheugend,  dat VLOTT manifest aanwezig is.

Voor welke partij gaat u stemmen bij de Vlaamse verkiezingen van 7 juni 2009 ?

CD&V	12 % (82)
Groen !	6 % (43)
LDD	5 % (34)
Lidé	2 % (12)
NV-A	7 % (46)
Open-VLD	2 % (11)
SLP	1 % (9)
SP-a	3 % (23)
Vlaams Belang	56 % (375)
VLOTT	4 % (29)
Totaal aantal stemmen: 664

Als er andere besluiten zijn, dan horen we dat graag van u. Ho ja, en technisch gezien kon iedereen slechts één keer kiezen, tenzij u telkens van pc veranderde.

De redactie

In Karinthië (Oostenrijk) wint de BZO (Jörg Haider) met 45,6%. De socialisten verliezen slechts 10%, dat is zeer goed gewerkt van de kameraden.

De partij van de vorig jaar verongelukte Jörg Haider heeft de deelstaatverkiezingen in Karinthië zondag gewonnen. Zijn Bündnis Zukunft Österreich (BZÖ) krijgt volgens exit polls 45,6 procent van de stemmen, aldus het persbureau APA.

Azijn : hectoliters, tonnen, vaten, containers, het valt niet aan te slepen om de linkse eencelligen uit Nederland (en doe er die uit politiek Vlaanderen maar bij) mond en ingewanden te laten spoelen.

1 maart, de meteorologische lente en tegelijk de alleerste keer dat in de wekelijkse peilingen van Maurice de Hond, de PVV van Wilders op het erepodium springt met de gouden-blonde palm als de grootste politieke formatie

Het is maar een peiling, dat weten we maar het is psychologisch een belangrijk feit. De aangroei heeft vooral te maken met de kritiek op de multiculturele maatschappij, de uitwassen vandien en de lamentabele laksheid van het beleid. Er wordt nu handig gezwenkt door links Nederland door er op te wijzen, dat velen Wilders steunen omdat hij beknot wordt in zijn vrije meningsuiting.  Dat zal beslist meespelen, maar wie daar de hoofdreden van maakt, verdoezelt de werkelijkheid. Politiek-correcten kunnen nooit overwegen dat zij ongelijk zouden hebben.

Net zoals de sneren die gegeven worden naar de samenstelling van het PVV-electoraat : dat zijn "mensen" die naar de volkse Tros kijken en de Telegraaf lezen ... De minachting van links voor de gewone man en vrouw is puur racisme. Precies dat wat zij de PVV en in Vlaanderen VB verwijten, passen zij zelf toe met een nijdige gretigheid.

Hierna de zetelverdeling van deze laatste peiling vergeleken met de werkelijke bezetting in de huidige Tweede Kamer (de kleinere partijen hebben we niet meegeteld, die blijven plusminus constant) :

PVV 27 ( + 18)

*****

CDA 26 ( - 15) christen-democraten

PVDA 21 ( - 12) socialisten

CU  5 ( - 1 ) bijbelprotestanten

Hierboven : de regeringspartijen, die 52 zetels behalen op de 150 en hun meerderheid kwijt zijn. Hieronder de andere oppositiepartijen :

VVD  17 ( - 4 ) liberalen

SP  16  ( - 9 ) links-socialisten

D 66  19  ( + 16 ) sociaal-liberalen

 ***

.

EHBO Raadgevingen van Jade

.

Stuur DeGucht er op af vooraleer

onze Noorderburen door het bruine lint gaan  
.

Stop Wilders, of wil u nog wat wilders?
Er is daar slechts één enkele staatsman van wereldformaat die kentering kan brengen, één enkel iemand die alle leiders van de wereld samen doet dansen op hetzelfde ritme en met de op elkaar afgestemde zoeterige harmonieuze a-capella klanken van vrede en gezond verstand laat samensmelten... én met onvoorwaardelijk respect voor de wil van de kiezers.
Jawel! Karel De Gucht dus, onze onvolprezen en dikwijls misbegrepen (zoals alle genieën) minister van buitenhu.., pardon, buitengew.., allez verdoemme, ge weet het wel, van niet-altijd-zijn-zaken. Ja, zelfs zijn opvolging staat al vast, mocht de Nederlandse ellende enkele tientallen jaren aanslepen. Zijn tijdelijke vlaagjes van gefrustreerde jaloezie zoals i.v.m Vlaamse huizen, omdat hij als meest geschikte vrijwilliger de plinten niet tricoloor mag schilderen, zijn enkel het bewijs van zijn menselijkheid, van op portefeuillehoogte tot beneden toe. Een kasbon, pardon een kaskraker die man. Als het Fortis,  mag het ook gezegd worden nietwaar?
En nu is het tijd voor mijn paarse pillekes. Doei.

Jade 

Dit is de kaft van het boek. U kan het bestellen via dit bruggetje of door op de afbeelding hierboven te klikken.

Nu bent u op de thuispagina van de uitgeverij Egmont : neem uw vergrootglas of verrekijker en zoek de afbeelding van het boek op de pagina.  Links onder in het kader van Inch'Allah bevindt zich in een lettertype dat door mieren als behoorlijk leesbaar beschouwd wordt het woord bestellen

Klik op dat woord en er gebeurt niets.  Maar bovenaan rechts staat een mieren-winkelkarretje afgebeeld met in groene mierenlettertjes uw bestelling .  Druk op het winkelkarretje en er opent zich een nieuwe pagina met de details van uw bestelling : 15 euri voor het onvolprezen boek + 2.85 verzendingskosten, u vult de rest keurig in en als de post niet staakt, ontvangt u thuis het boek.

En wat zegt Uitgeverij Egmont nu voor deze mooie handleiding en publiciteit ? 

Niets, want Uitgeverij Egmont geeft boeken uit en geen dankwoorden.

(wij danken wel mevrouw Regus Patoff voor haar technische bijstand) 

Met dank aan Manten

Mugabe viert uitbundig slot van feestweek verjaardag

zaterdag 28 februari 2009 09:55

In zijn land heerst grote hongersnood, maar president Robert Mugabe van Zimbabwe viert feest met tweeduizend flessen champagne, vijfduizend flessen whisky, achtduizend kreeften, vierduizend porties kaviaar en achtduizend dozen Ferrero Rocher chocolaatjes.

Het geld voor zijn verjaardagsfeest in Chinhoyi komt 'van sympathisanten' die 200.000 euro 'doneerden'.

Het evenement markeert het einde van een feestweek, die op 21 februari, de dag dat Mugabe 85 werd, begon.

Een biljet van 100 miljard Zimbabwaanse dollars

Vanwege de lezers en de redactie van Angeltjes

28.02.2009 12.00u - Sinds acht jaar delen de politieke islamisten van de AKP in Turkije de lakens uit. Tijdens deze periode speelde de partij van Erdogan het klaar om toetredingsonderhandelingen met de EU aan te knopen, en tegelijkertijd het islamitische karakter van de Turkse samenleving te versterken. Een en ander vormde voor het populaire Turkse dagblad Hürriyet de aanleiding om een enquête te laten uitvoeren, waarbij een soort stand van zaken wordt opgemaakt van de Turkse ziel. Wie zijn wij? Waar staat het land vandaag? Hoe lang is nog de weg naar een ‘Europeser’ Turkije?

“Redelijk ver”, antwoordt ‘Die Welt’ (24.02.2009) op die laatste vraag. Het Duitse dagblad beroept zich daarvoor op de resultaten van de recente enquête. Daaruit blijkt dat zo’n 70 procent van de Turken aangeeft nooit boeken te lezen. Eenzelfde aantal is van oordeel dat vrouwen slechts buitenshuis mogen werken als ze daarvoor van hun man de toestemming krijgen. Zo’n 57 procent vindt het onzedelijk dat vrouwen, zelfs in volle zomerhitte, kledij dragen die de armen onbedekt laat. Bijna 53 procent is dan weer van mening dat staatsambtenaren een hoofddoek moeten kunnen dragen. Allemaal cijfers die niet bepaald wijzen op een toenadering tot Europa, zoals ‘Die Welt’ terecht opmerkt. De regeringspartij AKP mag zich ondertussen verheugen op een nog groeiende aanhang: niet minder dan 63 procent van de Turkse kiezers spreekt zijn sympathie uit voor de politieke islamisten.

Een en ander bevestigt nog eens dat zich in Turkije sinds de machtsovername door de AKP een onmiskenbare tendens naar (re)islamisering aftekent. De anti-Westerse grondstroom in de samenleving is aanzienlijk versterkt en ook op internationaal vlak zoekt het land steeds meer toenadering tot landen als Iran en Syrië. Sinds de toetredingsonderhandelingen van start gingen, werd de wetgeving weliswaar gedeeltelijk (!) aan de EU-normen aangepast, maar voor het overige is er in Turkije nog maar weinig dat zich met Europa identificeert. Vier jaar na de start van de toetredingsonderhandelingen is Turkije er allesbehalve ‘Europeser’ op geworden, zoals door sommigen was voorspeld. Wel integendeel: de enige zichtbare evolutie van de voorbije jaren is dat het Klein-Aziatische land steeds meer tot het Midden-Oosten gaat behoren.

@ VB

Maart is de eerste maand van de meteorologische lente. Gemiddeld gesproken nemen de dagtemperaturen tamelijk snel toe tijdens deze periode van het jaar: de normale waarden voor de gemiddelde dagtemperatuur in Ukkel liggen rond 3,5°C in het begin en rond 7,5°C op het einde van de maand. De normale maandgemiddelden van de maximumtemperatuur varieren van 10°C in laag- en midden-België tot 4°C op de plateaus. Maxima van rond 20°C kunnen reeds bereikt worden tijdens de tweede helft van de maand: in Ukkel werd het record bereikt op 29 maart 1968 met 24,2°C. De normale maandgemiddelden van de minimumtemperatuur variëren tussen –2 en 2°C naargelang van de plaats. In het begin van de maand kan het nog zeer koud zijn in Ukkel: de minimumtemperatuur bedroeg er –10,4°C op 7 maart 1971. Op het einde van de maand is ook minder strenge vorst nog mogelijk: de laagste temperaturen die in Ukkel werden waargenomen liggen tussen –4 en –6°C. Op de hoogplateaus zakken de temperaturen nog regelmatig tot –10°C gedurende de hele maand: op de Baraque Michel zakte de temperatuur op 6 maart 1971 tot –16,7°C. Datzelfde jaar zakte de temperatuur in Rochefort op 8 maart tot –19,6°C.

Beeld uit de Westhoek

De maand maart is gemiddeld – ondanks de maartse buien – net zoals de maanden februari en april een relatief droge maand: de normale maandtotalen variëren tussen 40 en 105 mm naargelang van de plaats. Voor Ukkel bedraagt deze normale waarde 61,3 mm. De hoogste waarde in dit station bedroeg 138,1 mm (in 1988) en de laagste waarde bedroeg 4,2 mm (in 1993). De neerslagtotalen in 24 uur zijn zelden buitensporig. Toch viel er in Forges (Chimay) in maart 1956 een hoeveelheid van 53 mm in 24 uur.

Sneeuw komt tijdens de maand maart in ons land nog regelmatig voor. In Ukkel komen er gemiddeld tijdens de maand maart 3,2 dagen voor waarop de neerslag geheel of gedeeltelijk uit sneeuw bestaat, maar deze gemiddelde waarde wordt bepaalde jaren ruim overschreden. Zo telden we in 1906 17 sneeuwdagen tijdens de maand maart.

De zonneschijnduur neemt toe en de normale zonneschijnduur bedraagt in Ukkel reeds 120 uur. In 1980 kregen we de somberste maand maart met 47 uren zonneschijn en in 1931 de zonnigste met 206 uur.

Hevige stormen kunnen ook nog voorkomen in deze tijd van het jaar. Zo veroorzaakte de wind veel schade in het hele land op 1 maart 1990. Het was de laatste van een merkwaardige reeks stormen die begon op 25 januari.

Met dank aan het KMI

Het Duitse Bundesverfassungsgericht (het grondwettelijk bondshof) in Karlsruhe organiseerde op 10 februari 2009 een tweedaagse hoorzitting over de overeenstemming van het Verdrag van Lissabon met de Deutsche grondwet. 

Hoe komen ze er toe, die hyperpolitiek-correcte Fritzen om een beslissing van hun regering in vraag te stellen ?  Bestaat er soms een onafhankelijke rechtspraak over de Rijn, die niet partijpolitiek geïnfiltreerd is ?  Een justitie die geen telefonische instructies ontvangt van politici die eerste-minister of justitieminister zijn ? 

Besteht so etwas ? Jawohl : Bei uns in Deutschland !

Duitsland heeft van alle EU-landen wellicht de meest onafhankelijke constitutionele toetsing, een mooie erfenis van de na-oorlogse Amerikaanse bezetting. Wij wisten natuurlijk van niets maar het werd ons discreet bevestigd door onze geheime spreekbuis uit hogere justitiële kringen.  Dus niet door onze wijkagent.

Aangezien er te veel bevoegdheden overgeheveld worden van de lidstaten naar Europa, zou het Grondwettelijk Bondshof kunnen uitspreken dat de transfers van deze grondwettelijke Duitse materies naar een ander buitenlands bestuursniveau slechts kunnen gebeuren met een referendum.

Deze zaak wordt met Argusogen gevolgd in alle lidstaten, want het zou betekenen dat naast Ierland, Tsjechië en Polen nu ook het grote en trouwe Deutschland het Lissabonverdrag door het plebs moet laten goedkeuren.

De uitspraak van het grondwettelijk bondshof zou echter ook betekenen dat in andere landen het verzet tegen Lissabon zou heropflakkeren. En dit enkele maanden voor de Euroverkiezingen.

Het wordt tijd voor Napoleon uit Berlare om op te treden.

Ray


Bron : http://euobserver.com/9/27586

Liefste Lezers en Bekoorlijke Lezeressen  van dezen Vooraanstaanden Blog waar Waan & Waarheid om den voorrang strijden, u kan zich nauwelijks mijn ongeduld voorstellen, u vandaag te laten genieten van een van de koningsstukken uit het klassieke concertleven.  Althans wat wij concertleven noemen.  Dat is totaal iets anders dan wat zich afspeelt op drassige weides, in rokerige tenten of holle sportpaleizen, gevuld met joelende en halfdronken herrieschoppers die hoge decibelproducties verwarren met Muziek.  Ieder zijn meug en meer zeggen wij daar niet over. 

Sergei Rachmaninov (1873 - 1943) is een componist die werkte in de geest van de grote Russische Romantiek van de 19de eeuw met Peter Tsjaikovski als grote voorbeeld. Het fragment datwij uitkozen is het tweede Pianoconcert, het slot van de 3de beweging.  Het wordt gespeeld door het BBC Symfonie Orkest onder de directie van Sir Andrew Davis en de solist is de jonge Rus Evgeny Kissin.

Uwen Platenruiter

In zijn nieuwe  boek schetst Filip Dewinter eerst de geschiedenis van de islam. Vervolgens geeft hij een overzicht van de islamisering van Europa en toont hij aan hoe de islam, wegens de massa-immigratie en de multicultuur, de snelst groeiende godsdienst van West-Europa is geworden. Het boek bevat tevens een aantal voorstellen om de islamisering tegen te gaan en de islam terug te dringen.

De Gazet van Antwerpen, ocharme,  bloklettert op haar frontpagina vandaag zaterdag : "DEWINTER VERKLAART ISLAM DE OORLOG" en Lex Molenaar heeft een vraaggesprek met de auteur-politicus waarin hij, de stadhuisvriend,  uiteraard opnieuw blijk geeft van zijn naïeve  geloof in de multiculturele maatschappij.  In zijn Standpuntencolumn wrijft Molenaar Dewinter aan dat deze laatste een grote denkfout begaat, door te waarschuwen voor een overheersing in Europa door de islam. Neen, zegt Molenaar, na de conflicten zal er vrede heersen en de brave moslims zulllen de oproerkraaiers het zwijgen opleggen.  Er wordt ook nog eens de compleet ridicule vergelijking aangehaald tussen het katholicisme van de jaren '50 en de huidige islam.  Akkoord dat de vrouwen gediscrimineerd waren maar daar houdt het dan ook mee op. Bompa smeedde geen complotten om onschuldigen te laten ontploffen en zette niet heel de weireld in rep en roer om Dezeke baas te laten spelen.

Lex Molenaar woont in Sprookjesland en hij speelt graag blindemannetje.  Dewinter vertoeft gelukkig in Grotemensenland.

In het kader van de steeds toenemende islamisering van Europa, was Filip Dewinter afgelopen woensdag te gast op een congres van de Oostenrijkse rechts-nationale partij FPÖ, de onbetwiste overwinnaar van de afgelopen Oostenrijkse verkiezingen. Dewinter hield er een toespraak voor meer dan 2000 aanwezigen, die enthousiast reageerden op zijn oproep om “een Internationale van de Europese rechts-nationale partijen” op poten te zetten, “om het Trojaans paard van de islam buiten te houden.”

De massale opkomst op het Oostenrijkse congres, toont aan dat we met vereende Europese krachten de islamisering en de multicultuur een halt kunnen toeroepen.