De Putsch en de Lustige Weduwe
De opluchting is groot en gemeend bij de Morgen/Le Matin sinds Verhofstadt zijn stille putsch voorbereidt samen met de wankele keuning.
We stevenen af op een regering die wellicht de fatidieke tweederdemeerderheid zal opleveren en met medewerking van Waalse en Vlaamse liberalen, socialisten en schoorvoetende katholieken (of humanisten, wat is het nu ?) een grote staatshervorming zal bewerkstelligen. "Bewerkstelligen" is vandaag een antiek woord en het betekent (voor de jeugdigen onder ons) : iets voor mekaar krijgen. Nu plots na zes maanden dwarsliggen zal de heilstaat die Verhofstadt ons 8 jaar geleden beloofde, ten tweeden male over ons nederdalen : er zullen taboes sneuvelen, dat is onvermijdelijk. De Vlamingen zullen pluimen moeten afstaan (Madame Non knikt en glimlacht profijtigjes) maar dat zal best meevallen, want Bart de Wever is aangesteld als schoonmaker om de uitgetrokken veren op te ruimen. Als de Franstaligen zélf beginnen aandringen op een Grote Hervorming van de staat (zelfs het serpentje Onkelinx stond in de week groenig van de kou te slissen over "la nouvelle belgique") houdt u vast : Groot-Brussel dringt Vlaanderen wettelijk binnen, de faciliteiten worden uitgebreid, er moeten godverdoeme nog meer centen versast worden naar ginder en in ruil zal eindelijk het vroegere arrondissement Halle-Vilvoorde overgeheveld worden naar Vlaams-Brabant met inschrijvingsrechten te Brussel voor de franskiljons. Dàt zal pas een overwinning zijn.
Een verwaarloosbaar detail, vrienden : de hoge torenblazers van Paars hebben samen in de kamer van plezante mannen en vrouwen 22 zetels verloren (2 x 11 = een volledig voetbalveld spelers). Een van de meest ontluisterende episodes uit de zes maanden formatiegeruzie is de pirouet die gemaakt werd door de NV-A door vooraleer oranje-blauw afgelegd was in het lijkenhuis al onmiddellijk te juichen over de tripartite.
Daar kan de meeste wufte, nymfomane Lustige Weduwe niet tegen op.
Ray









2 reacties op dit bericht
Kan er mij eens iemand uitleggen
Tenzij ik het helemaal verkeerd voor heb, meen ik dat er een tweederdemeerderheid vereist is, om die "grote staatshervorming" te verwezenlijken.
Maar er is dus helemaal geen "driepartijenregering" gedurende de ganse legislatuur(!) nodig. De wijzigende wetten over die grondige staatshervorming, gaan toch wel, na de nodige "voorbereidingstijd" (= dan is de huidige periode toch nog voor iets nuttig geweest...!), gedurende een periode van een week of maximum 14 dagen in het parlement "gestemd" worden. Langer hoeft dat toch niet te duren. Want de rest van de legislatuur moet dienen om te doen "wat goed is voor de mensen", zo heb ik toch vernomen, dus dan moét die grote staatshervorming er al zijn. Gestemd én in uitvoering.
Dit ter verduidelijking dat er dus gewoon "stemafspraken" moeten gemaakt worden over de punten van die grote staatshervorming die men wil verwezenlijkt zien. Deze stemafspraken kunnen óók gemaakt worden met de partijen die geen deel (gaan) uitmaken van de regering, en die dus "rustig" oppositie kunnen (blijven) voeren op al het andere regeringswerk gedurende de rest van de legislatuur.
Tenzij ik de laatste jaren op een andere planeet woonde, meen ik dat de socialistische parlementsleden in het algemeen, en dan vooral die van de Parti Socialiste in het bijzonder, toch wel onder enige "druk" zouden gezet kunnen worden om die noodzakelijke tweederdemeerderheid te leveren.
Maar er moet niet alleen eenvoudig mee gedreigd worden (door de actuele meerderheid) dat van bepaalde onwillige potentaten de parlementaire onschendbaarheid onmiddellijk wordt opgeheven - als ze het zouden wagen hun medewerking niét te verlenen - om over die en die welbepaalde staatshervormingsvoorstellen te stemmen, maar dat dreigement moet in voorkomend geval ook onmiddellijk en zonder pardon worden uitgevoerd. De PS heeft trouwens geen énkele opvolger zonder boter op zijn hoofd, dus dan is die werkwijze toch legitiem en geoorloofd!? Zij hadden maar beter moeten weten, en kunnen alleen maar zichzelf verwijten!
En voor de rest mogen ze "rustig" in de oppositie blijven zitten. De Vlaamse socialisten waren dat toch al van plan. Et pour les socialistes wallons: la même chose!
Dit is te beschouwen als het enige "dringende dossier" dat verliezer Verhofstadt aan het parlement mag voorleggen.
Tenzij iemand mij kan uitleggen dat ik het helemaal verkeerd begrepen heb natuurlijk.
bedriegers