Normaal zijn wij beminnelijke mensen, die best opschieten met iedereen die niet op onze tenen trapt. Als dat laatste echter gebeurt, veranderen wij in venijnigaards die van zich afbijten. Verbaal verweer gebeurt veel te weinig in Vlaanderen.
Vlaams-nationalisten van de separatistische strekking zijn als loslopend wild voor de traditionele regimepartijen, de linkse media (en er zijn er geen andere) en helaas ook voor sommige frustro's van de NVA, die per se uit zijn op erkenning. De minnaars van de macht die nood hebben aan namen van anderen om hun dubbelspel te verantwoorden : Maddens of Hugo Schiltz.
Wij, van Angeltjes, laten niet over ons heen lopen, wij spreken niet in het belang van deze of gene, maar wel duidelijk uit eigen naam en natuurlijk schurken wij ons aan tegen diegenen die het dichtst onze maatschappelijke en politieke standpunten vertolken. Maar niet onderdanig of gedwee. Nondedju, nee !
En nu over naar de Wrattenman Paul Goossens, de linkse onverdraagzame soixante-huitard die een vaste column heeft bij de Standaard. Vandaag spuwt hij voor de zoveelste keer zijn gal over de IJzerbedevaart, waarvan hij terecht vaststelt, dat ze jaar na jaar aan belangstelling inboet en niet bij machte is gebleken de nieuwe generaties aan te spreken. Niettegenstaande er naast een benijdenswaardige erfgoedsubsidie van € 190000, een socio-culturele toelage van € 169000 en een Lotto-steun van € 100000, voldoende geld neergeteld wordt. Iemand van onze goede lezers zal ons vertellen, wat de IJzerwake ontvangt aan subsidie, maar er zal weinig te vertellen vallen.
Ook al ligt het IJzerbedevaartcomité nu geveld naast onze IJzertoren, dat is niet voldoende voor de man met het uiterlijk van een Nürnbergbeschuldigde : Goossens blijft stampen, want eergevoel is die kerel vreemd. Wij confronteren u met enkele fragmentjes uit zijn vieze proza :
Ongetwijfeld is het een grote verdienste van het comité dat het de bruggen met het Vlaams Belang opblies. Daar ging echter lang aarzelen en nog meer geschipper aan vooraf. Omdat het de uiterst rechtse 'bedevaarders' vreesde te verliezen, was de politiek-religieuze manifestatie in Diksmuide lange tijd een hoogmis van onverdraagzaam en benepen Vlaams-nationalisme. Een nationalisme dat diversiteit bestempelde als een gevaar, zoniet een aanslag op de Vlaamse identiteit. Sinds de breuk in 2003 met het Vlaams Belang, dat nu zijn eigen IJzerwake organiseert, is het Bedevaartcomité van veel ballast bevrijd, maar aan de essentie kan blijkbaar niet geraakt worden. De IJzerbedevaart blijft de gevangene van het conservatieve Vlaams-nationalisme en koestert nog steeds de ronkende retoriek van het separatisme. De zegen van de pastoor krijg je er gratis bovenop. Voor ongelovigen of anders-gelovigen, progressieven of nieuwe Belgen is dat niet meteen een gebeuren waar ze zich thuis voelen.
... nu kan de IJzerbedevaart de verscheurende vragen over de zin van nationalistische bedevaarten en het misbruik van de doden voor politieke propaganda naar een volgend decennium verwijzen. De slachtoffers van de Grote Oorlog verdienen beter dan de lege rituelen, de holle woorden en gezangen die de charlatans van de IJzer nu in Diksmuide laten opvoeren.
Soms zijn wij diep beschaamd over de houding van vrijzinnigen, die zich beroepen op het vrije onderzoek, de tolerantie, de openheid van de menselijke geest, om zich te profileren maar die in werkelijkheid enge, bekrompen haatfiguurtjes zijn die nog steeds rondhangen in de frustraties van hun puberteit. De linkse kerk is zo mogelijk nog naargeestiger dan de rechtse.
Wij Vlaams-nationalisten mogen onder mekaar bekvechten over de symboliek van de IJzer. "Die van Diksmuide" hebben het verkorven met hun modieuze braderie, het ridicule pronken met veelkleurige hanekammen en nieuwe belgen. In plaats van geprezen te worden door de progressieven, krijgen zij vandaag te lezen, dat ze nog steeds oubollige extremisten zijn. Doe dan maar eens je best door onder de Toren de French Cancan te dansen.
Wij mogen dat zeggen, maar viespeuk Goossens houdt zich beter bezig met de symbolen van de belgische staat en de linkse martelregimes waar hij zo tuk op is.
Gelukkig is er de IJzerwake die de traditie van de IJzertragedie respecteert. Er worden geen doden misbruikt, zoals de Wrattenman insinueert, er worden onschuldige jonge mensen geëerd die gesneuveld zijn voor een ondankbaar vaderland. Dat is iets dat mensen zonder eergevoel niet vatten : de empathie van Goossens wordt afgeremd door zijn kortzichtigheid.
Ingetogenheid, idealisme en vasthouden aan de eigen identiteit , streven naar een eigen onafhankelijke natie zijn eerbare en tastbare begrippen die men terugvindt op de IJzerwake. Ik ben daar als vrijzinnige aanwezig en ik ben nog nooit bekeerd geworden tot het katholicisme door het bijwonen van de mis, want ik weet dat dit voor velen die gesneuveld zijn in de Grote Oorlog een betekenis had. Wij hebben van niemand lessen te ontvangen in wat echte verdraagzaamheid is en samenleven in het streven naar een eigen staat.
Iemand met een minimum aan menselijk respect spreekt niet over de charlatans van de IJzer. Dat is een belediging voor de honderdduizenden gesneuvelden en voor de anti-militaristische gevoelens van vele Vlamingen.
Wratten kunnen chirurgisch verwijderd worden, een slecht karakter jammer genoeg niet.
Ray
Elvis zingt Rigoletto
