Wij plaatsen regelmatig artikels van onze Zuid-Afrikaanse vriend en medewerker, Peter. Daardoor zijn de regelmatige lezers van Angeltjes meer en beter ingelicht over de drama's die zich daar afspelen in het door het communistisch geïnspireerde ANC. De gruwel van de "plaasmoorden" zijn ons jammer genoeg bekend, de misdaad in al zijn ontluisterende varianten, het racisme dat welig tiert tegen de blanken, de massa's witmensen die hun vaderland ontvluchten, de barre economische toestand, kortom al die zaken die zorgvuldig verzwegen worden in de politiek-correcte pers zijn hier uitgebreid aan bod gekomen. En onze sympathie gaat uit naar de blanke bevolking en het kan ons geen barst schelen wat de linkie-winkies hierover kraaien.
Vrij uitzonderlijk is het in de Nederlandse pers een kritisch geluid te lezen over het ANC-bewind en bepaalde wantoestanden. Voor ons niets nieuws. Alleszins verheugend dat ook de Nederlanders een andere klok horen. Hieronder het artikel uit Trouw . Overname van dit artikel impliceert niet dat de inhoud de mening van de redactie van Angeltjes volledig weerspiegelt.
In Zuid-Afrika worden gemiddeld twee boeren per week vermoord. Boerenorganisatie Agri SA luidt de noodklok. „Een veiligheidsplan voor het platteland is er wel, maar dat werkt niet.”
In het plattelandsdorpje Senekal verschijnen vandaag Petrus Ndaba (29) en zijn vermoedelijke handlanger Pule Jacob Mpanyane (22) voor de rechter. Ndaba wordt verdacht van de brute moord op zijn voormalige werkgevers, het bejaarde boerenechtpaar Koos en Retha van Zyl. Hij zou beiden in de slaapkamer hebben vermoord met hun eigen hagelgeweer, nadat hij de vrouw eerst had toegetakeld met een vleeshaak.
Blanke boerengezinnen en burgers die boerderijtjes bewonen op het platteland, worden al jaren geteisterd door gewelddadige overvallen. Boerenorganisatie Agri SA (die pakweg 90 procent van de 45.000 commerciële blanke boeren vertegenwoordigt) gaat uit van 750 tot 800 ’plaasaanvalle’ per jaar, waarbij ongeveer honderd dodelijke slachtoffers vallen.
Sommige Afrikaner groeperingen spreken van ’blanke genocide’, maar zo wil Agri SA het niet noemen. Boeren en buitenlui zijn vooral makkelijke doelwitten, aldus André Botha, hoofd veiligheid van de organisatie. „Boeren wonen afgelegen en er zijn meestal vuurwapens, geld en auto’s te halen. Overvallers weten bovendien dat het op het uitgestrekte platteland lang duurt voordat de politie ter plaatse is.”
En de kans dat ze gepakt worden, is klein. De Unisa-universiteit in Pretoria deed in 2008 onderzoek onder 37 veroordeelde misdadigers. Die bleken vóór hun aanhouding per persoon gemiddeld 105 geweldsmisdrijven te hebben gepleegd. Politiestatistieken wijzen uit dat van alle gerapporteerde misdaden maar twaalf procent eindigt met de veroordeling van de dader.

Unisa-criminoloog Dawie Swart noemt het speurwerk van de politie ’doorgaans pathetisch’. „Met het aantreden van de ANC-regering zijn met voorrang onervaren zwarte mensen benoemd op politieposten. Daarbij is veel deskundigheid verloren gegaan”, stelt hij.
In de zaak-Van Zyl is overigens wél accuraat gereageerd. De verdachten werden korte tijd later aangehouden in hun vluchtauto, de Chevrolet van de dochter van het echtpaar.
Voor 1994 werkte de politie op het platteland samen met legercommando’s, die patrouilleerden om misdaad te verkomen. Toen het ANC aan de macht kwam, werd die samenwerking met het leger afgeschaft. Om het vacuüm op te vullen, ontwikkelde Agri SA samen met de regering een alternatief. Het platteland werd opgedeeld in sectoren en de politie zou in elke sector worden bijgestaan door patrouillerende reservisten. Deze burgers (veelal boeren) kregen een verkorte militaire opleiding en dezelfde bevoegdheden als de politie.
Dit Veiligheidsplan voor het Platteland kwam in 1999 onder leiding van Nelson Mandela tot stand. „Die veiligheidsstructuur is in theorie uitstekend, maar in de praktijk functioneert het op veel plekken niet”, stelt Botha.

Het grootste probleem is volgens hem dat er te veel politiemensen zijn die hun werk niet doen, en daar nooit op worden afgerekend. De rotte appels worden niet ontslagen. Dat tast het hele systeem aan. Agri SA probeert dit al twee jaar aan te kaarten bij het Ministerie van Politie, maar krijgt tot dusver geen reactie.
Botha: „Boeren krijgen daardoor het gevoel dat ze gemarginaliseerd worden, dat er geen aandacht is voor hun onveilige situatie. Terwijl commerciële boeren juist de spil zijn van het platteland. Als zij verdwijnen, stort de hele plattelandsontwikkeling in. De commerciële boer staat tussen een Zuid-Afrika met toekomst, en een land dat afglijdt richting Zimbabwe.”
In Senekal wordt het vermoorde boerenechtpaar betreurd. Ook door medewerker April Modibedi. „We hebben lang samengewerkt. Hij was een goede man. Als ik een schaap kwijt was, hielp hij mij zoeken”, zo citeerde het dagblad Beeld hem tijdens de begrafenis.
De daders van ’plaasaanvalle’ zijn vrijwel zonder uitzondering jonge zwarte mannen, de slachtoffers blanken, witmensen. De overvallen zijn vaak opvallend gewelddadig: mensen worden bijvoorbeeld gemarteld met snoeischaren, tangen en hete strijkijzers en verkrachtingen zijn schering en inslag. Hoewel onderzoek in 2003 heeft uitgewezen dat ’roof’ in negen op de tien gevallen het belangrijkste motief is voor de overval, zetten organisaties als de Transvaalse Landbouw Unie en de Afrikaner partij Vrijheidsfront Plus hier vraagtekens bij. Zij vermoeden dat er ook een element van rassenhaat meespeelt, onder meer omdat de aanvallers in sommige gevallen wachten tot de bewoners thuiskomen. Ook het verjagen van de boer van zijn grond zou meespelen.
Tegelijkertijd krijgen de boeren vanuit de overheid en vakbonden het verwijt dat ze de aanvallen over zichzelf afroepen, omdat ze hun zwarte medewerkers zouden uitbuiten. Volgens Agri SA zijn echter in minder dan vier procent van de aanvallen oud-medewerkers betrokken.

De politie is na het boekjaar 2006-2007 gestopt met het tellen van de ’plaasaanvalle’ en de hier aan gerelateerde moorden. Dat jaar was er voor het eerst weer een stijging van 25 procent (van 636 naar 794), na vier jaren van daling. Bij gebrek aan betrouwbare statistieken zijn betrokken partijen steeds afhankelijker van andere bronnen. Op internet hanteren sommige rechtse Afrikaner groeperingen cijfers van meer dan 3500 slachtoffers sinds 1991. Maar volgens de boerenbond TLU zitten daar veel dubbelingen in. De TLU werkt sinds kort aan een eigen database en heeft inmiddels (vanaf 1993) 1867 plaasaanvalle kunnen bevestigen. Hierbij zijn zeker 1117 doden gevallen.
@ Trouw
6 reacties op dit bericht
@ Fred
@ Fred : Een ganse dierentuin u gracieus aangeboden
Dat
laster
De opdracht tot en ook de dagvaarding zelf is dus een strafbaar feit.
Als Wilders niet volledig zou vrijgesproken worden, is een een burgeroorlog zonder voorgaande in de geschiedenis van de leken-democratie onvermijdelijk.
en ik vraag mij af
@Luc
Dat zeggen wij al jaaaaaren, daarom zou het eens zéér goed zijn als de Vlamingen én de Nederlanders eens éénmaal die partijen de kans geven om het roer om te smijten. Iedereen wéét verduiveld goed dat er dan een beleid komt op VEILIGHEID, LEEFBAARHEID, EIGEN CULTUUR ÉN EIGEN BESCHAVING. Ze weten verdomd goed dat ze (de huidige verraders) dan nooit meer aan de bak komen, iets wat wij enorm zouden waarderen want het verraad heeft astronomische afmetingen aangenomen, en dat allemaal voor het eigen profijt en eigen gewin. De vraag komt steeds opnieuw naar het voorplan: "Hoe laag kunnen sommige wezens toch vallen?".