Gisteren heb ik ergens geschreven op een forum, dat het gezeur over de hoofddoek me langzaam schijtmisselijk maakt (excuseer voor het onfatsoenlijke taalgebruik, het zal nog meermaals voorvallen). Dat was naar aanleiding van de ontwerpen van een couturier (kleermaker is ouderwets) die de hoofddoek in zijn collectie had geïntegreerd. Hoofddoeken integreren gelukt beter dan moslims integreren.
En dan ? Het zijn de vrouwen die modetrends oppikken of laten liggen en 95% van wat modeontwerpers op de catwalk gooien, komen we nooit op straat tegen. Ik dacht toen ook terug aan het triestige non-debat bij Terzake van 10 maart, waar ex-pater jezuiet Etienne Vermeersch (die een tegenstander is van het sjaaltje) zich vreselijk zat in te spannen tegen een arrogante moslima die een universitair diploma had en daardoor altijd gelijk meende te hebben. Vermeersch was bijzonder zwak. Hij deed me denken aan die keer, vele jaren geleden, dat hij er prat op ging "eventjes op 5 minuten" uit de doeken te doen, waarom Filip Dewinter een racist is ... Onze overhet paard getilde moraalfilosoof was beter bij zijn eerste liefde gebleven : de RK-kerk, die laat haar zonen en dochters niet makkelijk vallen.
Niemand verbiedt niemand om een hoofdsjaal te dragen. Dit vestimentaire niemendalletje is intussen uitgegroeid tot een symbool van het islamitisch fanatisme. En van fanatisme kennen ze wat, het volstaat een avondje nieuwsberichten te volgen.
Er zijn instellingen die binnen hun leef- of werkruimte vestimentaire regels vastleggen of vereisten stellen. Dat is nu zo. Wie in de bouw werkt, moet een helm dragen. Wie flik wordt, moet een unifom dragen. Wie socialist wordt, moet zich laten opereren om niet slimmer te zijn dan Gennez. En wie naar een bepaalde school gaat moet het schoolreglement aanvaarden of de democratische beslissingen van een gemeentebestuur accepteren, als die neutraliteit eisen van hun leerlingen of ambtenaren.
Dat is iets anders dan puur en simpel de hoofddoek verbieden. Ieder zet trouwens op zijn hoofd wat hij wil. Als u een onverbrekelijke relatie heeft met uw frietketel (ik zeg maar wat) en u kan niet zonder mekaar dan schroeft u die op uw hoofd en u wandelt zo rond. Waarom niet ? Enkel als u naar de bioscoop of het theater gaat, zal u wellicht klachten krijgen van de mensen achter u. Maar dat zijn onverdraagzame ajuinen en als ze u te veel hinderen, stapt u toch naar de Raad van State.
Dat hebben enkele Antwerpse meiden van Halal uit het Athenaeum ook gedaan, toen zij niet langer gehoofddoekt in de school mochten verschijnen. De Grote Wetenschappelijk imam Nordine Talaoui kwam toen op de wandelkoer de opstand prediken, naast de beteuterde directrice en een joelende massa Marokkaanse maagden.
De Raad van State geeft immers de volgelingen van de godsdienst van de vrede gelijk. Dat gaat nu overslaan naar de enkele gemeentes en steden (Antwerpen en Gent) die de sjaals verboden hebben voor hun personeel dat in contact komt met het publiek. Niet twijfelen : de moslims winnen elk juridisch pleit in dit land en in de rest van Europa.
Verzet is overbodig.
Komaan, frietketel, we zijn weg, we gaan een wandelingetje maken.
Ray
4 reacties op dit bericht
400 miljoen EU-subsidie voor o.a. hiphop
De Europese Unie heeft nog bakken vol met geld te besteden aan onzinnige culturele flutprojecten. U heeft moeite de eindjes aan elkaar te knopen? Wordt dan toch ook EU-ambtenaar. Dan kunt u namelijk ook een miljoen euro reserveren voor The European Laboratory for Hip Hop Dance "to improve the recognition and visibility of hip hop dance in Europe" en "encourage connectivity between hip hop artists". Vet koel restepc komt hard je weet tog? Nou dan! En wat dacht u van een potje ter grootte van €200.000 voor een programma ter bevordering van aardigheid. "To spread the movement of reaching out and sharing." Lekker lief doen tegen elkaar hoeft niet goedkoop te zijn. En we zijn er nog niet, qua onzinnige geldverspilling op het allerhoogste niveau: 200K voor een soort Oerol. 160K voor het TRANS-Mission project ter ondersteuning van het keiharde Europsese circusleven. Nu denkt u natuurlijk dat we een geintje maken. Maar de EU heeft in totaal vierhonderd miljoen euro (€400.000.000) vrijgemaakt voor dit soort culturele lulkoek. HIER het officiële lijstje. Riep daar iemand lastenverzwaring?
Brusselmans | 19-03-10 | 10:04 | Link | Comments (124)
Foei
signaal
Wij hebben geen schrik van de islam en kunnen idiote islamieten niet haten. Evenwel moeten we de halsstarrige en criminele elementen onder hen zonder pardon definitief uit onze gemeenschappen verbannen. We kunnen ons niet veroorloven fortuinen te spenderen aan integratie van welwillende en tegelijkertijd de rotte appels ter plaatse hun destructief en anti-sociale ondermijnende activiteit laten uitvoeren. De norm is heel eenvoudig het respect voor de wet én voor de scheiding tussen kerk en staat. Niet, of maar half en half akkoord: Sorry buiten, samen met uw vrouwen, ouders, kinderen, kleinkinderen, nonkels, tantes, nichten en neven om nooit meer terug te keren! Eén rotte appel in de clan? Clan buiten! Toepassing van het principe van wettige zelfverdediging. Assertiviteit hoort thuis in de woordenschat van zachte heelmeesters en politiek correcte laffe schijn-heiligen. En we weten inmiddels drommels goed waar en wat die ons hebben gebracht. Iemand iets opdringen is het aansporen tot hypocrisie, guerilla of minstens onderhuids revanchistische agenda's. Wij moeten niets opdringen. Zij moeten iets aanvaarden! Geen zin? Geen goesting? Niet compromisloos akkoord met de aanvaarding? Buiten! Dat is de enige manier om nog enkele van onze belangrijke fundamentele waarden en vrijheden te behouden. Wij willen geen jihad, wij willen vrede. Niet akkoord? Buiten!
Niet akkoord? Geen opleiding, geen integratie, geen sociale voorzieningen, geen illegaal verblijf maar buiten! Dit is de enige manier om intelligente politieke vluchtelingen behoorlijk te ontvangen in de hoop,dat zij ooit iets terug kunnen geven aan de ontwikkeling van de gemeenschap in hun thuislanden.
Wat voorafgaat veronderstelt dus niet alleen een re-transmigratiebeleid maar ook en simultaan een numerus clausus voor nieuw aangekomen migranten. Dit met overigens niet alleen gelden voor islamitische migranten maar voor alle migranten zonder onderscheid. De formule moet eerlijk zijn en gelimiteerd door de financiële mogelijkheden en het jaarlijks ter beschikking gestelde budget. Daarop kunnen de kiezers zich baseren om te oordelen in het kieshokje. Dàt is democratie. PS.: Chapeau voor mevrouw Merckel en een dikke foei voor anti-democraat en pinnokkio Verafstoodt.
Groen!?!
(Dat is toch wel eentje van groen he, die waren toch zo migrant vriendelijk of niet)
ZEKER LEZEN TOT HET EINDE
De getto's van Brussel
MOETEN WE BANG ZIJN OM ONZE WAARDEN OP TE DRINGEN?
LUCKAS VANDER TAELEN is het beu naast een getto te leven waar allochtone
jongeren hem behandelen alsof hij op hun privéterrein loopt. 'Waarom durven
wij niet opkomen voor wat eigenlijk essentieel is: respect voor de wetten en
de waarden van het land waarin wij leven?'
Ik woon vlakbij een buurt in Vorst, van de Merodestraat tot het Zuidstation,
die je zelfs met de meest multiculturele vooringenomenheid niet anders dan
als een getto kunt omschrijven.
Mijn dochter heeft het al lang opgegeven om in die wijk te gaan. Daarvoor is
ze net iets te vaak uitgescholden voor veel onfraais. Ik fiets er elke dag
door en beleef steeds een ander avontuur. Dubbelgeparkeerde auto's,
bestuurders die een kruispunt blokkeren om met elkaar te praten,
rondhangende jongeren die je bekijken alsof je op hun privédomein komt.
Probeer vooral niets te zeggen als je weer eens bijna omver gereden wordt:
de laatste keer dat ik dit toch deed, werd ik de huid vol gescholden door
een omstaander van geen zestien jaar, die zijn beledigende tirade afsloot
met een boodschap die ik niet vertaal: 'Nique ta mère.' Dat was minder erg
dan de vorige keer, toen een andere jonge Maghrebijnse chauffeur zich door
mijn gedrag beledigd voelde: ik had het aangedurfd mijn voorrang te nemen.
Zijn eer was dusdanig gekrenkt dat hij dit blijkbaar enkel kon rechtzetten
door me in het gezicht te spuwen...
Dus vooral: zwijgen. Want als je probeert duidelijk te maken dat 70 km per
uur veel te snel is in een zone 30, dan heb je meteen recht op een
confrontatie met het eergevoel van een jonge nieuwe Belg die het niet kan
hebben dat iemand hem ook maar iets verbiedt en die bereid is je daarom in
elkaar te rammen.
Twintig jaar geleden was ik ervan overtuigd dat de jonge nieuwe Belgen snel
geassimileerd zouden worden. Maar nu is in Brussel een generatie van rebels
without a causeopgegroeid die zich altijd verongelijkt en te kort gedaan
voelt. Nooit voor iets verantwoordelijk, het is altijd de fout van iemand
anders: van de overheid, van de racistische Belgen. En ook binnen hun eigen
families blijven de jonge Maghrebijnse mannen onaantastbaar. Toen de politie
in Molenbeek een jongen oppakte, organiseerde de vader meteen een betoging
omdat zijn zoon 'nog geen appel zou stelen.'
De inspanningen van de overheid in de probleemwijken hebben ervoor gezorgd
dat de jongeren de noodzaak niet voelen die te verlaten, toonde een
ULB-studie vorig jaar aan. Zo creëer je de bekrompenheid van een dorp in de
grote stad.
Een dochter van Marokkaanse vrienden heeft een Belgisch vriendje. Met hem
gaat ze nooit uit in de wijk, omdat ze meteen wordt nageroepen. Want bijna
al de jonge allochtonen mogen dan wel de Belgische nationaliteit hebben,
enige identificatie met dit land hebben zij niet. Integendeel: 'Belge' is
een scheldwoord...
Jonge vrouwen alleen zie je overigens bijna nooit in de wijk. En zeker niet
in de cafés: daar worden ze zelfs niet gedoogd. Toen een medewerkster van de
gemeente er een koffie vroeg, werd haar snel duidelijk gemaakt dat ze er
niet moest op rekenen om bediend te worden. Als ik de Merode-wijk
binnenfiets, dan weet ik dat ik tot ver voorbij het Zuidstation niet één
vrouw op een caféterras zal zien. En dan heb ik het nog niet over de dubbele
seksuele moraal die van jonge allochtone vrouwen nog steeds verwacht dat ze
tijdens de huwelijksnacht hun maagdelijkheid bewijzen, ook al weet iedereen
dat Brusselse hospitalen met een eenvoudige ingreep maagdenvliezen
herstellen...
Een gerenommeerd Frans-Marokkaanse kunstenaar stelde tot vorige week een
merkwaardige installatie tentoon in Brussel: een reeks bidtapijtjes met
schoenen. De kunstgalerij kreeg onmiddellijk dreigtelefoons, het glas voor
het kunstwerk werd bespuugd en beschadigd. De commotie kwam er omdat er bij
één bidtapijtje rode vrouwenhakken te zien waren. De kunstenaar wou op die
manier 'de plaats van de vrouw in de Islam' aankaarten. Maar dat kan al niet
meer in Brussel: na een paar dagen werd het kunstwerk verwijderd.
Misschien moeten we ons eens afvragen hoe het komt dat we aanvaard hebben
dat principes als de vrijheid van de kunstenaar en gelijke rechten voor man
en vrouw niet voor iedereen gelden in dit land. Waarom durven wij niet
opkomen voor wat eigenlijk essentieel is: respect voor de wetten en de
waarden van het land waarin wij leven? Een hoofddoekenverbod is geen
oplossing. Maar misschien moeten we toch eens nadenken over hoe we op een
assertieve manier kunnen duidelijk maken dat wij durven verdedigen wat wij
belangrijk vinden.
Het is de verdienste van links geweest om meer aandacht te vragen voor
discriminatie en sociale achterstand. Het probleem ligt jammer genoeg
dieper: we zijn bang geweest om onze waarden op te dringen aan allochtonen.
Die waarden zijn mij echter te dierbaar om ze verloren te laten gaan.
LUCKAS VANDER TAELEN
Vlaams Parlementslid voor Groen!