
Het landelijke Gooik valt nu ook al ten prooi aan de verfransing. Zwier ze buiten, de onwillige franskiljons ! In een zelfstandig Vlaanderen bepalen wij onze eigen wetten en laten we ons niet langer domineren door Franstalige a-socialen die opgejut worden door fanatieke politici om onze taal te negeren. Helaas ook aangemoedigd door de slappe houding van Vlaamse collaborateurs.
'Ik hoop dat onze school haar Vlaamse identiteit kan behouden, maar ik ben er bang voor', zegt Pieter Breynaert, directeur van een basisschool in Strijland, Gooik.
'Franstaligen hebben met hun savoir vivre al eens de neiging om te laat op het oudercontact te verschijnen. Dan zitten we daar met onze tolk'
'Elk jaar neemt de verfransing hier aan een gezapig tempo toe. Vlamingen die om die reden uit Linkebeek zijn vertrokken en zich in Gooik hebben gevestigd, stellen vast dat het hier al even erg wordt. De Melkweg bijvoorbeeld is een nieuwe wijk. Die noemen we nu al schertsend Rue du lait, omdat alle huizen er door Franstaligen zijn bewoond', zegt Pieter Breynaert.
Als directeur van de gemeentelijke sportbasisschool De Oester in Strijland, een gehucht van Gooik, wordt Breynaert ook in het onderwijs dagelijks met die verfransing geconfronteerd. De school telt 170 kinderen. Ongeveer tien procent spreekt een andere taal dan het Nederlands. En dat is volgens hem nog maar het begin. 'Ik hoop dat onze school haar Vlaamse identiteit kan behouden, maar ik vrees ervoor.'
'Eén verklaring is dat onze school nogal wat vluchtelingen aantrekt. Maar ook de klassieke verfransing neemt toe, enerzijds van autochtone Brusselaars en Walen, anderzijds van buitenlanders van de tweede of derde generatie, zoals Grieken en Italianen, die echte Brusselaars zijn geworden en alleen Frans spreken.'
Het gevolg laat zich kennen: aan de schoolpoort, op de speelplaats en in de klas wordt steeds vaker Frans gesproken.
'Net voor de paasvakantie heb ik nog moeten ingrijpen', zegt Breynaert. 'Enkele kinderen die het Nederlands nochtans machtig genoeg zijn, praatten onder elkaar Frans. Ik heb me omgedraaid en hen er op gewezen dat zoiets niet kan. Als je het toelaat, creëer je onderhuids een elitesituatie. Dat moeten we vermijden.'
Voor de leerkrachten wordt het steeds moeilijker om zich in de klas alleen in het Nederlands verstaanbaar te maken. 'De jongste tijd krijg ik signalen dat het erger wordt, ja', geeft Breynaert toe.
'Het is al moeilijk genoeg om een gewone klas te runnen. Als je dan nog enkele anderstalige kinderen hebt, maakt dat de opdracht er niet makkelijker op. Het kan niet dat de leerkrachten alle instructies zowel in het Nederlands als het Frans geven. Dit is nog altijd Nederlandstalig onderwijs en de kinderen worden het best vooruit geholpen door de taal waarin ze worden onderwezen. Maar natuurlijk moet de leerkracht al eens in het Frans tussenbeide komen. Dan zeg ik hen: dit is nog maar het begin.'
'Wij zijn geen radicale flaminganten. Wij doen echt wel ons best opdat de Franstaligen zich hier thuis voelen. Kinderen die het Nederlands niet als moedertaal hebben, krijgen een gezonde termijn om zich aan te passen en waarin ze hun moedertaal mogen spreken. Maar na enkele maanden moeten ze doorgaans wel in staat zijn om hun noden in het Nederlands uit te drukken.'
'Ook op oudercontacten houden we rekening met de Franstaligen. Voor wie echt geen Nederlands begrijpt, schakelen we een tolkendienst in. Alleen hebben Walen met hun savoir vivre nog al eens de neiging om niet op een afspraak te verschijnen. Dan zitten we daar met onze tolk. Als de ouders een uur later toch opduiken, eisen ze vaak nog om in het Frans te kunnen communiceren.'
Breynaert heeft aan de burgemeester van Gooik, Michel Doomst (CD&V), voorgesteld om tijdens vakantieperiodes taalinitiaties voor ouders te organiseren. Maar dat is hoofdzakelijk een kwestie van middelen, die de school niet heeft.
'Franstaligen in je school weigeren, is geen oplossing, vind ik. Als je hen te hard aanpakt, creëer je het gevaar dat ze hier wel komen wonen, maar dat ze zich niet integreren omdat ze hun kinderen naar een school in Brussel sturen. Wij kiezen voor een integratiebeleid. Maar dat is verdomd moeilijk. Het is dansen op een slappe koord. Hoe ver kan je daarin gaan? Wij gaan onze briefwisseling niet in het Frans vertalen, maar als ouders uitleg willen, dan gebeurt het al eens dat we op het Frans overschakelen.'
'Ach, Vlamingen passen zich makkelijk aan, hé. Frans is immers een wereldtaal en het Nederlands niet. Franstaligen zijn zich goed van die luxe bewust. Maar op die manier schieten we onszelf eigenlijk in de voet. Een splitsing van BHV zal het probleem niet oplossen. Maar het kan geen kwaad dat we eindelijk eens op onze strepen staan. Wie niet dichtbij Brussel woont, beseft echt niet hoe gevoelig de verfransing ligt.'
© 2010 Corelio
PST : De brave directeur vergist zich als hij Frans een wereldtaal noemt. Maar zelfs dan nog, heeft alles te maken met een verkeerde mentaliteit van onbeschofte onwil. De niet-erkenning van de taalwetgeving, de minachting voor het Nederlands en het dwaze, achterhaalde idee dat belgië nog steeds een unitair land is, waar de Franstaligen overal bediend worden als heren en dames door de Vlaamse knechten en meiden.