Filip Dewinter versus Turtelbaum

BRUSSEL - 'Ken je me nog', schreeuwde Abdollahzim Fathi Valmi (47) donderdag naar rechter Isabelle Brandon (61). Drie jaar eerder had de magistrate hem uit zijn appartement laten zetten, en al die tijd had de Belgische Iraniër zijn wrok verbeten. Tot het hem te veel werd: hij schoot de rechter dood uit wraak.

De Brusselse onderzoeksrechter Jaspis heeft Abdollahzim gisteravond laat in verdenking gesteld voor de dubbele moord op rechter Isabelle Brandon (61) en haar griffier André Bellemans (59). Een verrassing was dat niet: de man had de feiten bij zijn arrestatie 24 uur eerder al toegegeven, én hij was tijdens een line-up door verschillende getuigen herkend. Zijn motief is ook duidelijk: hij kon een vonnis van Brandon uit 2007 niet verkroppen.

Toch gaat het onderzoek verder, en dat zal zich voornamelijk richten op de persoonlijke geschiedenis van de man. Wat dreef de man zover dat hij besliste om een vrederechter om te brengen?

Politiek asiel

Abdollahzim wordt geboren in de jaren 60 in Iran. Als dertiger komt hij midden de jaren 90 naar ons land. Hij vraagt hier politiek asiel aan, omdat hij naar eigen zeggen in zijn land gevaar loopt. Aanvankelijk lijkt zijn integratie in ons land te slagen. De Iraniër vindt werk en wordt verliefd op de twee jaar jongere Véronique J. Ze stappen op 29 september 1997 in het huwelijksbootje, in Texas in de Verenigde Staten.

Het koppel gaat in een huisje in Ottignies wonen, in Waals-Brabant. De buren daar herinneren zich Abdollahzim nog: een teruggetrokken man met een Arabisch voorkomen die samen met zijn Belgische vrouw een eenvoudig hoekhuis betrok. 'Ik heb nooit problemen met dat echtpaar gehad', vertelt de toenmalige huisbaas Jean Nollet. 'De echtgenoot was een gesloten man. Hij werkte als taxichauffeur in Brussel. Het waren geen moeilijke huurders. Ze betaalden elke maand keurig op tijd. Ze hadden geen financiële problemen, denk ik.'

Abdollahzim wordt op 5 november 2002 tot Belg genaturaliseerd. Kinderen heeft het echtpaar niet.

Slagen en verwondingen

Maar kort daarna verschijnen de eerste barsten. In 1999 al komt Abdollahzim een eerste keer in beeld bij politie en gerecht, bij een dossier van slagen en verwondingen. In 2000 werd er opnieuw een proces-verbaal tegen de man opgesteld, opnieuw wegens slagen en verwondingen. Het gerecht wil niet veel kwijt over de dossiers, alleen dat hij voor dat laatste dossier in 2005 veroordeeld werd door een correctionele rechter. Hij krijgt opschorting van straf en moet niet naar de gevangenis. In datzelfde jaar loopt zijn relatie met Véronique J. op de klippen.

Abdollahzim vertrekt uit Ottignies en gaat alleen in Brussel wonen. De dan 41-jarige man trekt in een klein appartement in de Patriottenstraat in, net achter de Europese wijk, waar vooral Europese ambtenaren wonen. Veel indruk heeft hij er niet gemaakt op zijn buren: niemand herinnert zich nog de Iraanse Belg.

Ook professioneel gaat het hem niet meer voor de wind. Hij verliest zijn job als taxichauffeur en krijgt geldproblemen. De huisbaas stapt uiteindelijk naar de vrederechter om huurder Abdollahzim uit zijn huis te laten zetten.

Vrederechter Brandon

Zijn dossier komt bij vrederechter Isabelle Brandon terecht. Brandon wordt omschreven als een integere magistrate, die het opneemt voor de zwakkeren. Ze heeft zich bovendien gespecialiseerd in huurgeschillen. Ze heeft niet de reputatie om iemand snel uit zijn woonst te laten zetten, omdat ze dat 'vernederend' vond.

Toch komt het zover. Brandon beslist in een vonnis in 2007 dat Abdollahzim uit het bewuste appartement moet vertrekken, omdat zijn huurachterstand te groot is geworden en hij geen aanstalten maakt om dat te veranderen. Waar Abdollahzim sindsdien heeft verbleven, is niet duidelijk. Na zijn vertrek uit de Patriottenstraat zou hij in geen enkele Belgische gemeente nog zijn ingeschreven als inwoner. Toch denkt de politie niet dat hij als een dakloze op straat leefde - zijn voorkomen sluit daar niet bij aan.

Gewenteld in zijn rancune

Zijn ondervragers gaan ervan uit dat Abdollahzim een geïsoleerd leven heeft geleid in de hoofdstad. Hij heeft geen familie in ons land, weinig vrienden en weinig sociale contacten. Het lijkt erop dat de man zich de afgelopen maanden en jaren gewenteld heeft in zijn eigen rancune. In zijn hoofd lag de schuld van al zijn problemen bij één persoon: rechter Brandon met haar vonnis. De huisbaas die hem liet uitzetten, zou ondertussen overleden zijn. Abdollahzim kocht drie jaar geleden, na het vonnis, het bewuste pistool waar hij gisteren mee zou toeslaan. De afgelopen jaren zat hij al verschillende keren in haar rechtszaal om haar te observeren.

Waarom hij donderdag besloot om te moorden, blijft onduidelijk. Abdollahzim stapte omstreeks 11 uur de rechtszaal in, toen de zitting op haar einde liep. Volgens getuigen wilde hij meteen de rechter aanspreken maar Brandon wees hem terecht: de advocaten moesten eerst pleiten. Abdollahzim ging gehoorzaam achteraan op een bank zitten. Twintig minuten later, toen de zaak afgehandeld was, besloot hij dat zijn moment gekomen was.

Hij stapte op Brandon af en riep: 'Ken je me nog?' Zonder een antwoord af te wachten, stapte hij achter de balie en vuurde hij een kogel af op het hoofd van de magistrate. Daarna vuurde hij op André Bellemans (59), die probeerde te vluchten. Hij raakte hem achteraan in het hoofd.

Abdollahzim Fathi Valmi slenterde daarna uren door de stad, zonder plan. Hij trok 's avonds naar het Brusselse Warandepark, recht tegenover het parlement, waar hij de aandacht trok van enkele agenten. (CEL, YB, PHU, SDB

http://www.nieuwsblad.be/article/detail.aspx?articleid=G2Q2R58SG

In deze rustige Clementinastraat  in Antwerpen-Zuid (waar o.m. de Vlaams-nationalisti Herman Wagemans tot aan zijn dood gewond heeft) greep voor twee weken een gewelddadige steekpartij plaats. Gevolgd door een andere reeks sadistische feiten enkele straten verderop. Wij brengen het relaas van deze gewelddaden nog even in herinnering, zoals zij door Het Nieuwsblad uitgebreid werden gerapporteerd.

Een jongerenbende heeft vrijdagnacht in Antwerpen drie onschuldige voorbijgangers neergestoken en twee anderen zwaar bedreigd en geslagen. Blind geweld, zonder enig motief. 'Die jongeren waren compleet opgefokt', zegt slachtoffer Kris Van Der Borght (53), die vijf messteken in het lichaam kreeg omdat hij op straat stond.

Onze zelfvoldane politici van "Vreemd volk eerst"  en hun vakbondsführers, zijn zo bezig met zichzelf dat simpele vragen of ze even tijd willen maken voor een filmpje als hierboven, op hun opgestoken middenvinger stuit. Zij weten immers àlles beter. Het gepeupel moet zwijgen en "mercikes" zeggen voor de dagelijkse hersenspoelingen. Op eigen kosten nota bene. Lang leve het internet !

NVA behaalt 25,2% en Bart de Wever is de populairste politicus volgens 73% van de ondervraagden, want 27% spreekt zich niet uit.

CD&V behaalt 19 %. De liberalen moeten het stellen met 13,9 % en de socialisten  volgen met 13,8 %. Vlaams Belang eindigt op de vijfde plaats (11,5 %). Groen! (8 %) en LDD (6,6%)) halen de kiesdrempel.

Het enige dat nu nog moet gebeuren, is dat wij met zijn allen naar het kieshok gedreven zullen worden om te zorgen, dat deze peiling aan de werkelijkheid beantwoordt. Indien niet, zal Digipolis de nodige correcties aanbrengen. Met Woestijnvis, de VRT en de hoofdredacteurs van de kranten zal intussen overlegd worden, hoe zij moetren reageren op deze uitslag.

Laat u niet van de wijs brengen. Volgende week vertellen wij u voor wie wij zullen stemmen. En waarom.

Ray & Savat

 Op internet verschenen rond 13.15 uur - Bij Angeltjes om 14.30 uur. Onze excuses voor de vertraging van 1u15'. U mag onze ombudsvrouw contacteren : brave-angeltjes@ hotmail.com - Attentie Juffrouw Ellen

.

Een patrouille van de Brusselse politie heeft een Bulgaarse journaliste dood aangetroffen in haar appartement, zo meldt het magazine Le Soir Mag, vrijdag op zijn webstek. De jonge vrouw bezweek aan de gevolgen van een twintigtal messteken. De dader is haar vriend. Hij gaf zichzelf bij de politie aan.

Het slachtoffer, Anna, woonde in de Europese wijk, op enkele stappen van het Europees Parlement. Haar vriend Adrian gaf zich, met het wapen nog in de hand, op een politiecommissariaat in het Groothertogdom Luxemburg aan. De Luxemburgse autoriteiten verwittigden meteen de Belgische overheid.
 

Bron : Nieuws.be

Volgens Stefaan De Clerck, minister van Justitie, in de uitzending van Terzake, is het soms al voldoende om een"belletje" te plaatsen in de rechtzalen : dan kunnen de rechters en griffiers nog effe "bellen" voor ze overhoop geschoten worden.  Hoelang nog Vlaanderen ?

Ottorongo

Op 31 mei is de zitting van de gemeenteraad van de stad Brussel weer eens in duigen gevallen omdat het quorum niet werd gehaald. Het zijn voornamelijk de leden van de meerderheid die er flink met de pet naar gooien.

Dit niet bereiken van het quorum door de vele afwezigheden is geen alleenstaand feit, maar begint een kwalijke gewoonte te worden. Een vorige keer bleven er stoelen leeg vanwege de IJslandse aswolk en ditmaal is het excuus dat de dames en heren gemeenteraadsleden het te druk hebben met de verkiezingscampagne. Bij het stadhuis kon men inderdaad de wagens van deze campagnevoerders aantreffen, een kleine moeite is het dan –zou een opperlakkige observator denken- om ook maar meteen even op de gemeenteraad binnen te wippen. Zelfs dat niet !

Voor de Vlaams Belang-fractie was het inderdaad geen moeite om voltallig aanwezig te zijn, hoewel ook haar fractieleider Frédéric Erens, kandidaat voor de senaat, druk bezig is met de kiescampagne.

Verkiezingen of niet, de stad Brussel dient te worden bestuurd. Gemeentelijke verkozenen zijn verkozen om hun werk te doen en niet om bezig te zijn met hun verkiezing elders. De mentaliteit van nonchalance en minachting die sommige gemeenteraadsleden-in-bijberoep aan de dag leggen is ronduit beschamend. De stad Brussel die zo graag prat gaat op haar prestige en haar hoofdstedelijke status wordt geleid door een handjevol dictators die nauwelijks verantwoording afleggen : wie de lapzwans Freddy Beulemans observeert en Joëlle 1000quet als schepen, weet genoeg.

http://player.omroep.nl/?serid=1574

Klikken op de gele band hierboven 

Documentaire van Saskia Vredeveld. Na de afschaffing van de apartheid is er in Zuid-Afrika veel ten goede veranderd. De zwarte bevolking heeft meer rechten en meer kansen gekregen in een nieuwe democratische samenleving. Maar niet iedereen heeft van de nieuwe situatie geprofiteerd. De nieuwe onderklasse van Zuid-Afrika richt zich op een aantal blanke gezinnen die, veelal als gevolg van de voorkeursbehandeling van zwarten, hun baan zijn kwijtgeraakt en in armoede zijn vervallen. Het is een groep waarover nauwelijks gesproken wordt, maar die snel in omvang toeneemt. Een portret van een ouder echtpaar dat de aan lager wal geraakte blanken probeert te helpen met een soort van voedselbank. De weldoeners krijgen geen financiële steun van de regering voor hun werk en het is dan ook alleen te danken aan hun vasthoudendheid dat ze het hoofd boven water weten te houden. De hulp is, hoe waardevol ook, een druppel op een gloeiende plaat. Vredeveld gaat met het echtpaar mee naar Coronation Park, een tentenkamp even buiten Johannesburg, waar een grote groep voornamelijk blanken onder miserabele omstandigheden leeft. Velen van hen zijn bitter en moedeloos. Ze voelen zich in de steek gelaten door de regering, die ze destijds zelf hebben gekozen.

Wij willen niet cynisch doen over wat gisteren gebeurd is in Brussel. De moord in koelen bloede op een vrederechter en haar griffier is een schokkend gebeuren.

De mediacommentaren zijn eensluidend. Hoe kan dit nu, dat uitgerekend op een plaats waar "de menschen" door het gerecht in vrede ontvangen worden om hun problemen op te lossen,  door een waanzinnige een dubbele moord wordt gepleegd.  En daarrond wordt dan verder gebreid. Dat het uitgesloten is, om de bijna tweehonderd vredegerechten te beveiligen. Neen, dat kunnen wij niet doen, dat begrijpt iedereen.  De ontslagnemende justitieminister spreekt met een gebroken stem, ook hij die nochtans veel weet, begrijpt dit niet. Ik zie smartlijnen in zijn vlezig gezicht, maar zijn ogen hebben onveranderlijk de wegkijkende tjevenblik.

In het Brussels justitiepaleis stromen de zwartrokken samen om uiting te geven aan hun solidariteit. Dat is mooi. Op de eerste rij herkennen we Laurette Onkelinx ; met haar elegante haute couture blouse valt zij onmiddellijk op tussen de pinguins. Zij draagt geen witte bef zoals de advocaten,  de hare is ingebouwd.

Nonkel Kruk verklaart op televisie dat "geweld in onze huidige maatschappij onvermijdelijk is". Ligt het aan mij, of aan de verschijning van Yves Leterme, maar toen ik dat hoorde, ben ik écht kwaad geworden. Wat weet die onbenullige kerel uit de Westhoek van de zware samenlevingsproblemen in onze steden en uitgeleefde allochtonenwijken ? Als hij een neger ziet, lacht hij, want dan verwacht hij Sinterklaas om de hoek te zien komen. De domme ijdele man. Leterme, niet Sinterklaas.

Niemand van die diep aangeslagen politici wil beseffen, dat de verruwing en het geweld in onze maatschappij het gevolg zijn van het jarenlange non-beleid en de lakse tolerantie. De open grenzen, het aan de partijpolitiek verkochte gerecht, links-links magistraten die een dociele en onderworpen maatschappij nastreven, politieke blaaskaken die om hun eigen beperkte visies op te dringen de basis van de democratische spelregels opofferen ... wat gloei ik weer.

Honderdduizenden vreemdelingen worden gedumpt in onze steden waar de blanke en oorspronkelijke inwoners (ja blank, zo zien de meesten van ons er uit) hun plan moeten trekken met al die nieuwkomers. Daar zitten brave mensen bij, maar daar zit heel wat onwillig en onaangepast tuig tussen.  Mensen zonder enig besef over hoe wij, oorspronkelijken,  gegroeid zijn in onze eigen gevarieerde samenleving. Begrijp je dat, Leterme, heb je enig inzicht in wat wij tot stand gebracht hebben en hoe sullen van jouw niveau dat laten vernietigen ?  Dat geldt ook voor je voorgangers.

Die nieuwkomers verwachten echter dat  het belgische vaderland vooral centen en sociale voordelen zal opleveren. Voor het klimaat moeten zij niet komen.

Dat het tuig onze samenleving ontwricht weten wij, de burgers, al lang. Wij de slachtoffers moeten echter zwijgen, anders zijn we racisten. Ons wordt ingeprent dat het geboefte zijn instincten en gewoontes volgt en dat wij daar begrip moeten voor op brengen.  En kalm blijven, zoals De Clerck zegt, precies alsof wij  het zijn die bij elk onrecht dat ons aangedaan wordt door de straten trekken, brandstichten en vreemdelingen in mekaar kloppen.

Nu er 2 magistraten neergeschoten zijn,  heerst plots paniek en er worden krokodillentranen geschreid. "Kijk toch eens, onze politici wenen, dat zijn gevoelige zielen, hoor."  Het zijn flinke komedianten, ja, dat zijn het.

Ook als de moorden in Brussel gepleegd zijn door een autochtoon, blijven onze commentaren overeind. Het eigen tuig ontkomt niet aan de nefaste buitenlandse invloeden.

Ray 

+ Aanpassing 07.25 u

De vermoedelijke moordenaar is inmiddels opgepakt. Een inwoner van het Prachtland Iran.

Geachte dames en Heren, vrienden en vijanden van Angeltjes : deze stralende junidag is niet alleen een hoogdag voor Vrouw Laura maar ook voor alle échte belgen, die hun jarenlange ondergrondse strijd tegen de separatisten beloond zullen zien in de publicatie van de laatste politieke peilingresultaten voor de definitieve veldslag op 13 juni. De kwaliteitsmedia VRT en de Standaard geven deze namiddag (of vanavond) de cijfers vrij, over ons te verwachten stemgedrag.  De ondervraagden die weigeren te antwoorden of onbeslist zijn, worden niet meegedeeld : spelbrekers zijn ongewenst. 

Dit is tevens een van de langste openingszinnen die wij ooit neergeschreven hebben. Kan u zich voorstellen, hoe plechtig wij dit moment ervaren.

Zal 4 juni de generale repetitie zijn voor 13 juni ?  Het is alleszins een ingebouwd hoogtepunt in de strijd van het regime om het behoud van de macht. Het raakt ons nauwelijks.

Savat

PST : In onze eerste versie van dit stuk stond "vandaag 5 juni", een bewijs dat wij in de toekomst leven. Wakkere Koen riep ons tot de orde, waarvoor dank.

Parodie

Op bevel van de Leider moeten de Volgelingen een verdikkingskuur volgen. Tijdens bestuursvergaderingen is er om het uur een schrans-onderbreking onder het motto :"Wij volgens onze Leider". Op de foto : Zuur Frieda begint te lachen van de curryworsten. Philippe Blunders telt het aantal scheppen roerei. Op de achtergrond : met baardje, de persoonlijke Chinese kok van de Leider.

... Zondag pleitte hij in Bilzen om een deel van de horecaconsumptie fiscaal aftrekbaar te maken.

Meer concreet dacht hij daarbij aan de mogelijkheid om de kosten voor huwelijks- en communiefeesten van de belastingen af te trekken.

Voorts ijvert Open Vld voor een verdere verlaging van de btw in de horeca van 12 naar 6 procent. Volgens de liberalen is dat ook nodig omdat de horecasector - ondanks de eerste btw-verlaging van 21 naar 12 procent - in de problemen zit als gevolg van de economische crisis.

Rik Daems is de kwaaiste nog niet en er zullen weer een aantal brave onwetenden  zijn, die zijn voorstellen schitterend vinden. Het jammere is dat al die traditionele politici, ook zij die net uit een regeerperiode komen, telkens nieuwe cadeautjes bedenken voor "de menschen", maar eens de regeringsmachine op gang is, van al die beloftes nooit meer gesproken wordt. 

Laten we niet vergeten, dat Rik Daems de man was, die samen met den Baard van Palermo a/d Noordzee, Sabena de dieperik heeft in geduwd.  Nu houdt hij zich bezig met huwelijks- en communiefeesten. Ho ja, hij is niet overgestapt naar de krabbenmand van LDD, zoals voor enige tijd verondersteld werd.

Ray

Een immigratiepolitie die actief illegalen gaat opsporen, gezinsvorming in het land van herkomst en ons land dat zich terugtrekt uit de Conventie van Genève. Dat zijn enkele van de meest in het oog springende voorstellen die Vlaams Belang aanreikt als “oplossingen” in het immigratiedossier. 

De partij richt haar pijlen ook op Open Vld. “Dat is de partij van schijnasilanten en immigranten geworden”, aldus Senaatslijsttrekker Filip Dewinter. Vlaams Belang heeft een nieuwe brochure klaargestoomd met als titel “Immigratie. Problemen en oplossingen”. Daarin lijst de partij naast een stand van zaken en een analyse van de “problemen”, ook 30 “oplossingen” op, die ze zelf als “kordaat, maar tegelijk realistisch” omschrijft. De achterliggende idee is een halt toeroepen aan de “hypermigratie”, stelt lijsttrekker op de BHV-Kamerlijst Filip De Man.

Senaatslijsttrekker Filip Dewinter heeft het zelfs over een “leger zonder wapens” en een “invasie zonder geweld”, “waarbij de regering een crimineel beleid voert door illegaliteit te gedogen en te stimuleren”. Volgens Dewinter bevinden er zich momenteel tussen 200.000 en 250.000 illegalen in België, terwijl De Man opmerkt dat er de voorbije jaren meer dan 100.000 immigranten per jaar ons land binnenkwamen, van wie de kleine helft afkomstig van buiten de Europese Unie.

Voor de partij is Open Vld kop van Jut, omdat die “ons heeft opgezadeld met het vreemdelingenstemrecht, de snel-Belgwet en nu een tweede regularisatiegolf”, gaat Dewinter voort. Hij noemt ontslagnemend minister van Binnenlandse Zaken Annemie Turtelboom de “minister van open deuren, terwijl wij een minister van gesloten grenzen willen”.     Als een van de “oplossingen” pleit Vlaams Belang voor de actieve opsporing en repatriëring van illegalen. Hij heeft het over een immigratiepolitie die, in wijken waarvan wordt vermoed dat er veel illegalen verblijven, actief naar hen op zoek gaat en ze opsluit in gesloten centra met het oog op hun repatriëring. Er moet voor Vlaams Belang ook één minister van Immigratie komen.

De partij meent dat het de voorbije drie jaar voor een stuk is misgelopen omdat de bevoegdheden rond asiel en migratie verdeeld waren over verschillende regeringsleden. Een ander voorstel is dat gezinsvorming in het land van herkomst moet gebeuren. Het recht op gezinshereniging van de echtgenoot of echtgenote van een vreemdeling die in ons land verblijft, moet volgens die redenering worden beperkt tot het huwelijk dat voor de aankomst van die laatstgenoemde werd voltrokken.

De partij wil ook dat ons land zich terugtrekt uit de Conventie van Genève uit 1951 en enkel nog Europese vluchtelingen opvangt, ofwel het territorialiteitsbeginsel in de Conventie inschrijft. Daardoor zouden vluchtelingen alleen binnen hun eigen continent kunnen worden opgevangen, desnoods met financiële steun van hier, aldus Dewinter.

Tot slot breekt Vlaams Belang een lans voor de beperking van de toegang tot de sociale zekerheid voor vreemdelingen. “De sociale zekerheid is geen schild meer voor de zwakken, maar een afhaalloket voor immigranten uit de derde wereld”, betoogt Dewinter, die benadrukt dat zijn partij zich met haar voorstellen spiegelt aan het Deense model.

En volgende keer : enkele dames op nummer één