U zal mij willen toestaan dat ik u nogmaals een Gelukkig Nieuwjaar toewens. Een jaar 2008 met niets dan mooie en zoete, wijsheiddragende en warme gebeurtenissen.
Politiek lijkt het in het Belgisch koninkrijk een interessant, minstens een plezant jaar te zullen gaan worden. Of het politiek gesproken een kanteljaar wordt, is anderzijds alles behalve zeker. Vorig jaar 2007 was geen kanteljaar, want er is helemaal niets gekanteld. Al zag het er een tijdje naar uit: uiteindelijk - letterlijk op het eind - gebeurde er niets. Tenzij… Het establishment kroop weer overeind en iedereen werd woordloos en kritiekloos minister, zoals voorzien. Zonder meer. Immers, al lijkt de huidige toestand niet echt houdbaar, toch bestaat er een reëel gevaar dat er serieuze pogingen zullen worden ondernomen om alles bij het oude te laten. Dat wil zeggen: geen staatshervorming of meer van dat politiek oproer zal nog de ministeriële carrières van Leterme, Van Deurzen, De Crem en Vervotte komen verstoren.
In dat verband heb ik genoten van het interview van Karel De Gucht in wat nog steeds een beetje de huiskrant van de VLD-top is, De Morgen. De Gucht zei tenminste iets. Want van de CD&V-ers kon men de afgelopen dagen enkel stilte, of routineuze ministeriële optredens, of holle gemeenplaatsen vernemen. Van de CD&V kon je nauwelijks méér horen dan dat De Crem meteen aan een Flahaut-achtige wereldreis langsheen onze her en der gestationeerde militairen begonnen was. Maar over de politieke toestand kon men niks nieuws vernemen, tenzij via dus Karel De Gucht….
En het heeft pijn gedaan, want Bart De Wever kroop meteen in zijn pen om moord en brand te schreeuwen over dat interview. Eerlijk gezegd: het wordt tijd dat Bart De Wever wakker schiet, want De Gucht, hij draaide het mes – zoals hij wel meer doet – dubbel en dik rond in de gapende CD&V-N-VA wonde…
Die wonde is het feit dat van de twee CD&V’s die het afgelopen jaar te zien zijn geweest, de staatsbehoudende CD&V het heft opnieuw in handen heeft genomen. Geheel in de sporen, in het profiel en in de traditie van de pas nog overleden Frank Swaelen. De CD&V is in een regering gestapt zonder (zelfs nog maar vage garanties op een) staatshervorming en that’s it. De N-VA stond er bij en ze keek er naar. De Wever werd gestrikt. Van zijn mooie strategische plannen blijft niets anders over dan de schrale keuze tussen zijn politieke Golgotha of een kartel met Jean-Marie Dedecker. Tenzij een mirakel geschiedt. Maar wie gelooft daarin ? Alleszins niet zijn eigen minister van Buitenlandse Zaken, Karel De Gucht, waarmee hij zes maanden lang officieel de Vlaamse leeuw heeft staan over en weer zwaaien aan de onderhandelingstafels. Want wat zegt die nu over de huidige toestand ?
Citaat: “Denk je nu echt dat die Walen met de daver op het lijf zitten, ervan overtuigd zijn dat ze nu tegen Pasen een grote staatshervorming moeten maken ? Allez nu, ik geloof daar niets van. (…) Voor Wallonië betekent dat dus minder inkomsten. Ze zullen zich haasten, ze gaan dat niet doen.”
Bijzonder pijnlijk voor De Wever zal ook wel volgende synthese zijn geweest: “Binnen drie maanden heb je misschien wel iets, misschien zelfs iets waarvan je kunt beweren dat het groot is. Als je een kleine staatshervorming mooi inpakt, eerst met veel piepschuim, dan met voldoende lagen geschenkpapier en nog een paar mooie strikken errond… Misschien gelooft je achterban je dan wel als je zegt dat het een grote staatshervorming is. “
Geef toe. Het getuigt van het feit dat De Gucht een echte populist is, want hij zegt precies wat het volk denkt. Namelijk dat er nu niks meer in huis zal komen van alle mooie beloften. Natuurlijk blijft De Gucht ook wat hij altijd is geweest: een schampere cynicus. Want het mag inderdaad cynisch genoemd worden dat hij dit zegt terwijl hij pas nog minister is geworden van deze regering met de steun en met de stemmen van de mensen die hij nu uitlacht, inclusief Bart De Wever. Maar in wezen zegt hij dus gewoon wat het volk ziet en denkt over de zaak. De waarheid namelijk.
Voor het overige leren we nog een aantal opmerkelijke dingen uit het interview.
1. De VLD heeft bewijzen in handen dat Milquet de hele tijd lang in rechtstreeks contact stond met Elio Di Rupo en haar teksten door de PS liet schrijven.
2. De Gucht is ook van oordeel dat het land geen grote staatshervorming nodig heeft. De CD&V heeft zichzelf en het land in een situatie gewrongen waarin een staatshervorming politiek noodzakelijk lijkt, maar De Gucht is niet van die noodzaak overtuigd. Hij heeft in die zes maanden onderhandelingen ook nooit iemand ontmoet die hem kon uitleggen hoe die er uit moet zien.
3. Uit het interview blijkt ook dat in 2003 de N-VA met De Gucht een akkoord had over een aanpassing van de wet op de partijfinanciering zodat de wettelijk gesproken te kleine N-VA er van zou kunnen profiteren, en zulks met als tegenwaarde dat door diezelfde wetsaanpassing het Vlaams Belang zijn financiering zou moeten verliezen. Deze vuile deal ging niet door, enkel omdat een parlementaire uitputtingsslag met de Vlaams Belang-Kamerfractie te veel tijd in beslag zou dreigen te nemen, zodat de N-VA ondertussen te veel tijd verloor en dus een kartel met de CD&V maakte. Welke ook de precieze rol is van de N-VA in deze: een wuft geurtje walmt op uit deze door De Gucht becommentarieerde episode.
4. De Gucht rekent als eerstelijns getuige ook op een vreselijke manier af met wat hij beschouwt als de mythe van “de radicalisering binnen CD&V zelf, want die was perfect onder controle.” Alles is uitsluitend veroorzaakt door de toevalligheid van het aantal kamerzetels dat met de N-VA is onderhandeld en die de N-VA noodzakelijk maakten.
5. De Gucht’s opvatting van de Belgische constructie is even primitief als reactionair. Als er geregionaliseerd wordt, zou Vlaanderen erop vooruit kunnen gaan. Maar als Vlaanderen erop vooruit gaat, dan moet je dat geld ergens gaan halen. “Waar dan? In Wallonië of in Brussel? Wie geloof dat ernstig?” Met andere woorden. De financiële situatie in België is – in ’s mans hoofd - geen zuidwaartse stroom van in Vlaanderen tot stand gebrachte welvaart en of solidariteit, maar is een vaststaand en alomtegenwoordig gegeven waaraan niet te tornen valt. Ook is hij van oordeel dat er een scherp onderscheid is tussen het communautaire en het economische, een uitgangspunt dat de afgelopen maanden hét kenmerk bij uitstek was van al wat ofwel Franstalig ofwel establishment was. (Citaat: “Je kunt je energie maar éénmaal verbruiken en alles wat je in het communautaire stopt, heb je niet meer over voor het economische …”)
Een steviger en ideologisch meer verankerd belgicisme is nauwelijks denkbaar. Dit doet zelfs De Croo hem niet na. Sinds hij Belgisch minister is, blijft er van de Vlaamse VLD-partijvoorzitter niets meer over. Eens zien overigens, hoe een gelijkaardig ziektebeeld ook Leterme en C° in de komende maanden gaat overvallen…
6. Waar hij dan weer wél honderd procent gelijk in heeft is dat De Gucht openlijk de dubbelzinnigheid ontmaskert waarmee de CD&V al die verwarring heeft gecreëerd. Het klopt inderdaad dat de CD&V de hele kiescampagne en ook nadien – vooral ten behoeve van Wallonië – heeft gezegd dat het de bedoeling niet is dat iemand er op achteruit zou gaan. Reeds vroeger heb ik duidelijk gesteld dat zulks onzin is, en ook door Franstalig België terecht als een vorm van hypocrisie wordt beschouwd.
Laat ik het hier op houden. Ik dank Karel De Gucht voor zijn interview. Laat het een gruwel zijn geweest voor De Wever, die nu in zijn blootje staat. Het was evenwel “eten en drinken” voor iemand die oppositie mag voeren hiertegen.
Vanavond in het nieuws: vogelbeschermers tegen vogelverschrikkers. Ze vragen ten behoeve van de ganzen meer “verdraagzaamheid” van de landbouwers. Verdraagzaamheid. Ik ben altijd blij als de linkerzijde haar begrippen ziet uithollen door steeds extremere toepassingen van de holle principes. Gelijke kansen en verdraagzaamheid voor ganzen.
Waar is het gezond verstand in Vlaanderen gebleven…. ?
Gerolf Annemans
Dreigende sfeer
9 reacties op dit bericht
schoolpret
" u kan mij een rascist noemen.."
afleiding
wat zou er in Brussel een aanslag gepleegd worden? er wonen daar meer moslims dan gelijk waar, allemaal 'broeders' van Allah.
tot Pasen moeten de mensen dom en onwetend gehouden worden terwijl de stiekemerds sluiks hun plannen ten uitvoer brengen. dan zal "de bom" ontploffen, en heel Vlaanderen zal van de kaart geveegd worden!
bij de profeet, Allah is groot, én wijs!
Paaseieren !
Het is waarschijnlijk de bedoeling om deze sfeer van terreurdreiging aan te houden tot Pasen. Al of niet vermeend terrorisme ? De boodschap is duidelijk : “Zie je wel dat we zo vlug mogelijk een regering nodig hadden !” Meteen is de aandacht naar de doelstellingen van deze miskleun-regering afgeleid. De fantasietjes van de voorbije maanden moeten zo rap mogelijk vergeten worden, sommige mensen die een beetje gingen zweven moeten weer met de voeten op de grond en de mensen moeten bewust gemaakt worden dat er serieuzere dingen zijn om zich mee bezig te houden.
Nog een bijkomend voordeel is dat treinstakingen van het personeel voor niks meer nodig zijn want de wind wordt hen uit de zeilen genomen door grappenmakers met bommeldingen en niemand maalt nog om de gewijzigde treinuren of het al of niet op tijd komen.
De regering zwijgt in alle talen en laat de verbeelding en desinformatie de vrije loop.
In het spoor van het verboden vuurwerk zou het een goeie tactiek zijn om in de toekomst het “paaseieren rapen” voor de kinderen te verbieden gezien de mogelijke verwarring met allerhande ontploffingsmateriaal zodat het clubje “als-wij-geen-hoofddoeken-mogen-dragen-dan-mogen-jullie-geen-paaseieren-rapen” alsnog hun zin krijgen.
De Paris-Dakar pioniers, zonder vedette allures
Wat die snelle Dakars jongens uit de linksen/”solidariteit” middens betreft, zij komen nog niet eens aan de enkels van de eerste Vlaamse (toen nog) Paris-Dakar pioniers die ondanks hun rijvaardigheid geen zware voet hadden in het verkeer.
Ik heb ze gezien, ze uitgewuifd op de Place de la Concorde. De begintijd. De oertijd. De tijd van Thierry Sabine, de man die de woestijn in zijn lijf had en er ook tijdens een Paris-Dakar met zijn helikopter verongelukte. Echte Flandriens waarvan de sponsors, geen sponsors waren maar de een of andere motorwinkel, vrienden die diep uit hun zakken geld op tafel legden, die bals organiseerden, feestjes, pannenkoeken bakten, hele nachten, na hun dagtaak, zelf aan hun motor met sidecar sleutelden tot ze erbij neervielen. Nee, niet per vliegtuig verscheept maar vanuit Antwerpen, in de vrieskou op de motor met sidecar (voor de goedkoop) en men bij het vertrek de bakkenist, diegene die vele nachten had gesleuteld aan ‘het machien’, moest vastbinden omdat hij anders uit zijn bak zou gevallen zijn, doodop.
Flandriens, die alles gaven was ze in zich hadden, door niemand gesteund, geen pers, geen gsm geen vedette allures maar moreel gesteund door de Fransen en alle respect en bewondering van Sabine zelf. Flandriens die ‘s nachts tijdens koude nachten zelf sleutelden, anderen hielpen sleutelen, voor hun eigen potje moesten zorgen. Die in slaapzakken op de koude woestijngrond sliepen. Keiharde Flandriens met een peperkoeken hart, die in de arme dorpen uitdeelden wat ze konden missen, zo aangegrepen door de armoede daar dat ze nog vele jaren nadien, jaarlijks zijn teruggekeerd met al wat ze konden krijgen om uit te delen.
Mary Hopkins
Eu-recht .
"uitwijzen buitenlandse misdadigers in strijd met eu recht"
Dat staat vandaag te lezen in de GvA. U vergeet dat het krapuul in Europa meer rechten heeft dan het slachtoffer zeker? Leest u maar eens dat artikel en het zal u veel duidelijker worden.
bommen in stations
Ofwel is het ernst en word het dringend om dat gespuis op te sporen en stante pede het land uit te zetten.
bomalarm
bommekes in't station
Alles wordt ontruimd en onderzocht.
De paranoia slaat toe.
Blijkbaar heeft de afgelasting van Paris Dakar voor inspiratie gezorgd !