Hij is er bijna

 Robin Hannelore, Frans Depeuter, Frank Ivo van Damme, Jef van Uytsel, Joke van den Brandt, Ingrid Ryken, Marc Somers en Paul Snoeys

De Nestorprijs werd in 2007 in leven geroepen door de redacteurs van het literaire tijdschrift Heibel, Frans Depeuter en Robin Hannelore. De prijs wordt financieel en logistiek gesteund door de cultuurraad en het stadsbestuur van Herentals en cc ’t Schaliken.

Is het de ‘horror vacui’ die de enkeling naar de massa drijft om zich daar te laten verdampen, de angst voor de leegte, de vrees om niet te bestaan?

Is het de drang voor de kick, de adrenalinestoten van al die mega gadgets die deze verslaving veroorzaakt?

Is het de welogende, weloverwogen choreografie die we kennen van de partijdagen te Nürnberg, de optochten te Pyongyang, de massaregie bij de openingen van de wereldbekers voor de bobo’s van Fifa en andere grootheden, de Olympische spelen of Amerikaanse presidentsverkiezingen?

Ik laat het in het midden. Ik heb hier geen antwoord op. Dit is voer voor psychologen, misschien ook antropologen.

Reikhalzend kijk ik nu uit naar de herfst wanneer Antwerpen, mijn zomerse, bezette stad zal worden ontzet van de klank van soldatenlaarzen die de spektakelindustrie meedogenloos heeft uitgestrooid. Na de Ronde van Frankrijk, de luttele seconden van voorbij flitsende renners, de Triatlon, de Tall Ship Race en laatst nog het bezoek van de Reuzen, breekt opnieuw de tijd open voor de kleine dingen met een kleine c.

Zij leven in de luwte; de straatmuzikant die Bob Dylan hernieuwt of eigen nummers brengt, de tekenaar met schetsboek op een pleintje, de aandachtige op een bank, verdiept in een boek. Deze ‘allenen’ kunnen dan weerom hun schuilkelder verlaten, de neus in de najaarswind steken. Zij hebben de zomer overleefd, halen adem na de pletwals die niet allen een stad maar eveneens de publieke ruimte overal te lande bezet, door Park en andere feesten lam geslagen.

Vorige zaterdag was ik in Herentals op de uitreiking van de Nestorprijzen. Dit jaar ging deze prijs terecht naar jaar Zjef Van Uytsel, Joke van den Brandt en Frank Ivo van Damme. Stuk voor stuk kunstenaars, wier artistieke expressie door oprechtheid en authenticiteit werd gestaald, wars van de rode lopers van de platte commercie, wars van het zelfvoldane en daarom zo groot. Ik dank niet alleen Frans Depeuter voor de puike organisatie van deze mooie academische zitting, maar eveneens Robin Hannelore voor zijn indrukwekkend slotwoord. Hij sprak over de massale intocht van witte meeuwen in een rustig natuurgebied, een evenwichtige biotoop met ruimte voor het diverse voor velen. Hij sprak over het ‘wauw’ gekwetter en het opmeten van de schade aan de broedplaatsen na de uittocht.

Hij is dus weer voorbij die mooie zomer. Het liedje is ondertussen een klassieker. In de Vipclubs werd aan de champagne genipt, de visitekaartjes werden er afgelikt, de spelen uitgespeeld

Blijft nog een vraag open: ‘Wanneer eten we het brood?”

Uw tegenlever, eens te meer.

Frank DE VOS 

Nestors 2007: Herman Vos, Jan Veulemans, Miel Cools. Laudatio uitgesproken door Cas Goossens.

Nestors 2008: Gaston Durnez, Will Ferdy. Laudatio uitgesproken door prof. em. Rik van Gorp.

Nestors 2009: Cas Goossens, Louis Neefs (postuum, vertegenwoordigd door zus Connie). Laudatio uitgesproken door prof. Hans Verboven.

Bron : hier klikken

Met dank aanHenri Floris Jespers

Zin om beschaamd weg te kruipen voor uw Westerse cultuur ? 

Klik op de afbeelding van de verwerpelijke Domenico Scarlatti en u hoort zijn pianosonate in D mineur. Dat is een zenuwstuk, mensen ... Wég met ons !  Leve de tam-tam en de islam-charleston.

Ramadan 2010 Scorecard
 

Geachte Directeur Informatie,

Geachte Hoofdredacteur,

Enigszins geschrokken en alleszins ontgoocheld in de VTM-nieuwsdienst, heb ik kennis genomen van het verslag van de jaarlijkse IJzerwake in Steenstrate in jullie “Nieuws” van gisteren 22 augustus 2010 om 19 uur. In het verslag kunnen we vernemen: “De politie heeft 10 manifestanten opgepakt omdat ze wapenstokken en boksbeugels bij hadden."  Dit citaat doet vermoeden dat het in deze gaat over deelnemers aan de IJzerwake. Wat niet het geval is. De andere media brachten vrijwel allemaal het bericht dat het ging over betogers uit het Luikse die de IJzerwake allesbehalve genegen zijn en er boel wilden komen maken.

Het moet me van het hart dat uw berichtgeving zeer tendentieus overkomt. En dan zijn er twee mogelijkheden. Ofwel was dit bewust gedaan en dan kiest u op ideologisch vlak partij. Maar dan is dit een schending van de regels inzake politieke en ideologische onpartijdigheid zoals vervat in het Decreet betreffende Radio-omroep en televisie van 27 maart 2009. En uw omroeporganisatie kennende zou me dat uiteraard ten zeerste verbazen en zou ik het ook ten zeerste betreuren.

Blijft de andere mogelijkheid, nl. onzorgvuldig werk van de journalist in kwestie. Als quasi alle journalisten van de andere media, via de politiediensten,  kunnen vernemen dat het in deze gaat over betogers vanuit Luik die niets, maar dan ook niets met de IJzerwake te maken hebben, dan moet een journalist van de VMMA dat ook kunnen. Zelfs een niet-journalist als ik kon deze informatie krijgen bij de aanwezige politiemensen.

Dergelijke verslaggeving als gisteren doet afbreuk aan de kwaliteit die we van de VTM-nieuwsdienst gewoon zijn. Ik hoop dan ook samen met u dat dergelijke zaken in de toekomst vermeden worden in het belang van de kwaliteit van het VTM-Nieuws.

Met vriendelijke groeten,

Wim Wienen

Vlaams Volksvertegenwoordiger

Vast Lid Commissie Media van het Vlaams Parlement

Kunnen jullie eens voor de iets minder oude lezers de bepalingen van het Egmontpact hier neerzetten, dan kan iedereen vergelijken tussen vroeger en nu. Dit pact is vroeger met de grootst mogelijke meerderheid van de bevolking verworpen, en nu zou een waarschijnlijk schadelijker pact ingehaald worden als een overwinning! Daarom het integrale egmontpact dus gevraagd als vergelijkingsmateriaal. Zelfs ik herinner mij niet veel meer van Egmont dan inschrijvingsrecht. En het resultaat was toen al dat Brussel de facto uitgebreid werd tot de grens met Mechelen. Aan de brug over de E19 aan de toenmalige GB van Zemst stonden immers de platen "Bienvenu à bruxelles" i.p.v. welkom in de provincie Brabant. Ik moet toegeven dat ze er niet erg lang gestaan hebben, maar voor mij betekent Egmont dit.

Getekend : Heet Viske (nu ja ...)

Wij vonden bij Wikipedia een vrij evenwichtige samenvattende beschrijving die me hierna copiëren en die u kan aanvullen met uw eigen inzichten en commentaren. Niet alleen voor de jongeren maar ook voor vele anderen, is dit een goede geheugenopfrissing.

Het Egmontpact is een overeenkomst over de omvorming van België naar een federale staat en de regeling van de verhoudingen tussen de taalgemeenschappen in het land. Door de val van de regering over de uitvoering is het Egmontpact niet gerealiseerd, maar bij latere staatshervormingen zijn belangrijke elementen van dit akkoord overgenomen.

Het Egmontpact werd in 1977 gesloten tussen de meerderheidspartijen van de regering-Tindemans II, een coalitie van CVP, PSC, BSP-PSB, Volksunie en FDF. Het is genoemd naar het Egmontpaleis, waar het akkoord onderhandeld werd. Het pact werd hetzelfde jaar aangevuld met het zgn. Stuyvenbergakkoord. Beide akkoorden samen werden later het Gemeenschapspact genoemd. Het Egmontpact bevatte afspraken over uiteenlopende punten:

De vorming van autonome raden en een executieve (een regering) voor de drie gemeenschappen (een vervolg op de oprichting van de drie Cultuurgemeenschappen in België in 1970), maar ook de oprichting van drie gewesten (Vlaanderen, het Brussels Hoofdstedelijk Gewest en Wallonië), eveneens met autonome raden en een eigen executieve. De gemeenschappen werden bevoegd voor de persoonsgebonden materies, de gewesten voor de plaatsgebonden materies.

De regeling van de taalverhoudingen in Brussel en de Vlaamse Rand rond Brussel, met o.a. de splitsing van het kiesarrondissement Brussel-Halle-Vilvoorde, gekoppeld aan het inschrijvingsrecht voor Franstaligen in 13 Nederlandstalige gemeenten rond Brussel (de zes faciliteitengemeenten en zeven zgn. Egmontgemeenten: Alsemberg, Beersel, Dilbeek, Groot-Bijgaarden, Sterrebeek, Sint-Stevens-Woluwe, Strombeek-Bever, en de wijken ’t Voor (Vilvoorde), Jezus-Eik (Overijse) en Zuun (Ruisbroek)). Daar konden de Franstaligen zich administratief laten inschrijven in een Brusselse gemeente, waardoor zij hun administratieve formaliteiten in het Frans konden afhandelen en konden blijven stemmen op Franstalige lijsten. Het inschrijvingsrecht zou permanent zijn in de zes faciliteitengemeenten van de rand, en na 20 jaar (in 1998) uitdoven in de overige. Het Brusselse Gewest bleef beperkt tot de 19 gemeenten. Om de minorisatie van de Nederlandstaligen in Brussel tegen te gaan zou er geregeerd worden bij consensus en werd een alarmbelprocedure voorzien. In de Brusselse gemeenten en in de zes faciliteitengemeenten zouden Gemeentelijke Gemeenschapscommissies worden opgericht om de persoonsgebonden materies door de gemeenschappen zelf te laten regelen. De Franse Gemeenschapsraad kreeg zo de mogelijkheid om subsidies te verstrekken aan socio-culturele activiteiten in de faciliteitengemeenten. Ook andere garanties voor de Nederlandstaligen in Brussel werden gekoppeld aan de situatie van de Franstaligen in de faciliteitengemeenten.

Een hervorming van de staatsinstellingen (afschaffing van de provinciale politieke structuren, om ze te vervangen door 25 subgewesten en een hervorming van Kamer en Senaat, waarvan de bevoegdheden fel afgezwakt zouden worden, en die eerder als reflectiekamer zou fungeren).

Het akkoord werd niet in de praktijk omgezet, doordat er onmiddellijk protest rees aan Vlaamse kant. Vooral de tegemoetkomingen inzake Brussel en het inschrijvingsrecht in de rand waren onaanvaardbaar voor veel Vlaamsgezinden, die zich verenigden in het Anti-Egmontkomitee.

Tegelijk leidde de voorbereiding van de wetteksten die het Egmontpact in de praktijk moesten omzetten tot grote spanningen tussen de regering en vooral haar premier Leo Tindemans (CVP) enerzijds en de partijvoorzitters van de regeringspartijen anderzijds. Aanleiding vormde de noodzaak om de wetsontwerpen voor te leggen aan de Raad van State om advies. Toen dit veel tijd dreigde in beslag te nemen, ontstond een probleem, omdat de stemming van het akkoord gekoppeld was aan de zgn. Anticrisiswet die de gevolgen van de economische terugval moest bestrijden en die al in juli 1978 gestemd was. Daarom werd de Raad van State gevraagd een spoedadvies uit te brengen. Dit advies was op een aantal punten zeer kritisch en binnen de CVP werd het verzet tegen het pact groter en wensten meer en meer parlementsleden nieuwe onderhandelingen. Dit werd echter door alle Franstalige partijen geweigerd. De CVP was tenslotte over de kwestie verdeeld. Op 11 oktober 1978 kondigde Leo Tindemans onverwacht en in een emotionele toespraak het ontslag van zijn regering aan.

De Egmontcrisis leidde ook tot een diepe verdeeldheid in enkele politieke partijen. Bij de Volksunie scheurde de radicale vleugel zich af en vormden respectievelijk de Vlaams Nationale Partij (VNP) van Karel Dillen en de Vlaamse Volkspartij (VVP) van Lode Claes die onder de naam 'Vlaams Blok' deelnamen aan de verkiezingen. Later fuseerden de Vlaams Nationale Partij en de radicale vleugel van de Vlaamse Volkspartij tot het Vlaams Blok. Ook in de laatste unitaire partij in België, de socialistische BSP-PSB, raakten Vlamingen en Franstaligen het oneens over de crisis rond het pact en werd in 1978 de Franstalige PS enerzijds en de Vlaamse SP anderzijds opgericht.

Het Egmontpact is ondanks zijn aanvankelijke mislukking de opmaat geweest voor de federalisering van België. Een groot deel van de doelstellingen van het Egmontpact is heden (2005) uitgevoerd, met name de oprichting van Gemeenschappen en Gewesten; andere zaken, zoals de splitsing van de kieskring Brussel-Halle-Vilvoorde, het inschrijvingsrecht voor Franstaligen in de Vlaamse Rand en het opgeven van de dubbele meerderheid in de Raad van het Brussels Hoofdstedelijk Gewest zijn niet tot stand gekomen.

De Britse pers doet lacherig over de kandidatuur van Nederland en België voor het WK van 2018. Hierboven het Engels Nationaal Elftal.

Londen - Deze twee 'kleine landjes' zouden niet in staat zijn zo'n groot evenement te organiseren. De Engelsen, die gisteren een FIFA-delegatie op bezoek kregen, zien zichzelf als de beste kandidaat en vrezen alleen de concurrentie van Rusland. FIFA-baas Blatter zei gisteren dat een WK organiseren in Engeland 'makkelijk' is.

Gebeten als wij zijn, om onze lezers op de hoogte te houden van zowel groot, klein, schuin als flutnieuws, stellen wij u vandaag de nieuwe Miss Universe voor : een Mexicaanse juffrouw, Jimmena Navarette. Ze bestaat ook in badpak-uitvoering maar onze eigen allermooiste Juffrouw Ellen, die instaat voor het beeldmateriaal, heeft die bikini-foto niet teruggevonden. De Mexicaanse zakt enigszins door de heupen, dat komt omdat het ene been langer is dan het andere. Voor de rest mankeert er niets aan.

Ik viel bijna van mijn stoel toen Wim de Wit op het einde van zijn redevoering volgende uitspraak deed :

Want als wij dit land vandaag meer minachten dan gisteren, wil dat enkel zeggen dat we het gisteren onvoldoende verfoeiden.

De lezers van langere datum (dat klinkt sympathieker dan de oudere lezers) weten dat wij deze slagzin een tweetal jaar geleden bij Angeltjes gelanceerd hebben.  Vermoedelijk heeft hij de ronde gedaan in Vlaamse kringen en is hij zo terechtgekomen bij de voorzitter van de IJzerwake.  Ik vraag geen auteursrechten.

Ray

Onze lezer en vriend Cyrano reageerde op de publicatie van de tekst van Matthias Storme tijdens de IJzerwake in volgende bewoordingen :

Hij heeft gezegd. Hij heeft het goed gezegd.

Was dit een preek voor eigen kerk ?  Waar kan ik de franse, engelse en duitse versie vinden ?  De TV-zenders hebben niets laten horen van deze toespraak.  De geschreven pers zwijgt het dood.

Als alle Vlamingen die akkoord gaan met deze tekst ( 500.000 VB kiezers + 1.200.000 NVA kiezers + 100.000 diversen ) eens al hun buitenlandse en franstalige binnenlandse contacten zouden bestoken  via het Internet met de anderstalige versie dan geraken we een stap vooruit. Het is hoog tijd voor een intensieve en voortdurende internationale communicatie actie.

Cyrano wil hier bij helpen.

Hierop antwoordde Matthias Storme zelf :

Cyrano, hulp bij vertaling is steeds welkom; de tekst bevat wel nogal wat woordspelingen en is daardoor moeilijk te vertalen.

M.E. Storme

Wij hebben een aantal lezers in binnen- en buitenland die goede vertalingen kunnen maken. Van het Nederlands naar een andere taal, is niet evident.  Wie kan en wil helpen ? 

Wij coördineren graag want het is inderdaad juist dat deze pertinente en beschaafd geformuleerde waarheden moet verspreid worden bij anderstaligen.

De eerste anderstalige versie (en ook de volgende ...) zullen wij via feesboek rondsturen, naar onze buitenlandse contacten in Frankrijk, Oostenrijk, Duitsland, Amerika, Israël, Zuid-Afrika en Italië

Dank voor uw belangstelling en hulp.

Ray

"Het liedje is uit, die mooie droom is voorbij ..."

In de late namiddag werd vandaag door het politbureau van de Parti Populaire beslist, co-voorzitter Rudy Aernoudt aan de deur te zwieren. De lichtjes aangebrande Aernoudt, altijd ambiance met die kerel,  zou gepoogd hebben zijn collega Modrikamen een beentje te lichten om alzo de alleenheerschappij te verwerven over de francofone tegenhanger van LDD.   Kabouterputsch in Plopsaland.

Ray

 NGO  :  Eerst de dikken, 't volk kan stikken 

Versprak Laurette O. zich vorige zaterdag ? Of is dit onderdeel van het Javaanse schimmenspel dat zich afspeelt tussen de regeringsvormers ?

Volgens de roddelrubriek van de oude tante, La libre belgique, die elke dag wat smeuïge verhalen levert over spitante uitspraken van deze of gene onderhandelaar, ontspon zich volgende b!itsige dialoog tussen Laurette O. en Bart de W.  (in vertaling, want wij weten niet wie wat spreekt maar twijfel er niet aan, het Nederlands van Laurette is niet rad genoeg voor deze nijdige ruzie).

"Onder de onthutste blikken van de andere partijvoorzitters vlogen de twee mekaar in het haar over het lot van het Brusselse gewest. Moegetergd door de visie van de NVA over Brussel, liet de vice-première zich ontvallen, dat zij niet meer geloofde in een gunstige afloop voor het land van deze onderhandelingen :

- "Maar ik spreek uit naam van Laurette !" sprak ze heftig ...

- "In dat geval moet u zich voorbereiden op het einde van het land" antwoordde De Wever voor de geschrokken getuigen van deze uitval.

Waarop Laurette onmiddellijk de bal terugkaatste :

- "Maak u geen zorgen, wij bereiden ons reeds voor. En Brussel is niet te koop ..."

Walter van Besien, in aangepast groen van grote schrik en Caroline Gennez, rood van het verschieten, stamelden beiden door mekaar heen, dat zij géén separatisten zijn, neen, wij niet, o neen ! Dat mag u van ons niet denken.

Een van de francofone aanwezigen verklaarde achteraf dat dit fragmentje hem surrealistisch overkwam (dat is zowat de standaard-uitdrukking aan het worden in politieke middens als het gaat over het einde van belgië : het lijkt wel zo, maar het is niet waar, hoor, daarom is het surrealistisch, ik krijg jeuk aan de maagwand van dergelijke klutstaal). De sprekerd voegde er aan toe : "We weten allen, dat als Laurette uit eigen naam beweert te spreken, dat zij zegt wat de ganse PS denkt ..."

Wat er ook van zij, de sluwe Franstaligen hebben al zeer lang allerlei uitwijk-scenario's klaarliggen, daar moet niemand aan twijfelen.  Types zoals Philippe Moureaux (met in de achtergrond nog steeds Madame Antoinette Spaak van het FDF, die de vorige episode live heeft meegemaakt met Hugo Schiltz) bezitten uitgediepte profielschetsen van elke Vlaamse vooraanstaande politicus en weten precies wat grootbekkerij is en wat desnoods gemeend is. 

Heeft Laurette zich versproken, in de hitte van de ruzie, over de Franstalige voorbereidingen bij het einde van het land ?  Of is dit onderdeel van het Javaanse schimmenspel ?

Ray

‘Preformateur’ Elio Di Rupo zou een voorstel klaar hebben om Brussel-Halle-Vilvoorde te splitsen. De geruchten van de voorbije dagen en weken blijken te kloppen. Zo bevat het voorstel niet alleen Vlaamse toegevingen wat betreft de drie incivieke burgemeesters, maar zouden de Franstaligen in de zes faciliteitengemeenten ook een inschrijvingsrecht krijgen waardoor ze nog steeds op Franstalige lijsten zouden kunnen stemmen. De essentie van de splitsing wordt op die manier teniet gedaan.

In een reactie wijzen Senator Bart Laeremans en woordvoerder Joris Van Hauthem erop dat de zeggingsmacht en de aanspraken van Brussel en Brusselse politici op de zes faciliteitengemeenten nog verder zal toenemen. “De voorstellen van Di Rupo zullen allerminst leiden tot duidelijkheid en pacificatie. De faciliteitengemeenten worden integendeel meer dan ooit onttrokken aan Vlaanderen en rijp gemaakt voor de totale verBrusseling.”

Het Vlaams Belang herhaalt dat de splitsing van de kieskring niets anders is dan het wegwerken van een oude discriminatie, waar geen enkele prijs voor betaald mag worden.

Lees hieronder het persbericht.

Het Vlaams Belang blijft zich verzetten tegen de toegevingen die momenteel worden voorbereid inzake de splitsing van BHV. Blijkbaar concentreren die zich nu meer dan ooit op de zes faciliteitengemeenten. Indien wordt ingegaan op de voorstellen van Di Rupo, dan worden deze gemeenten meer dan ooit een twistgebied tussen het Brussels gewest en Vlaanderen.

Door de invoering van een voor jaren vastgelegde taalkeuze verglijden deze gemeenten naar een tweetalig, Brussels statuut. De burgemeesters die de voorbije jaren de taalwet aan hun laars lapten, halen hiermee hun slag helemaal thuis. Daarnaast wordt de Vlaamse voogdij over de gemeentebesturen in grote mate teniet gedaan: incivieke burgemeesters krijgen meteen de volheid van bevoegdheden en kunnen hun macht in de toekomst ongeremd misbruiken.

Met de dubbele kiesbrief nemen de zeggingsmacht en de aanspraken van Brussel en Brusselse politici op deze gemeenten nog verder toe. Dit zal automatisch leiden tot zeer intensieve Franstalige kiescampagnes, die meer dan ooit op de aanhechting van deze zes gemeenten zullen focussen.

Kortom, de voorstellen van Di Rupo zullen allerminst leiden tot duidelijkheid en pacificatie. De faciliteitengemeenten worden integendeel meer dan ooit onttrokken aan Vlaanderen en rijp gemaakt voor de totale verBrusseling. Het Vlaams Belang wijst er op dat de Vlaamse aanwezigheid in deze gemeenten vandaag reeds zeer zwaar onder druk staat ten gevolge van de pesterijen door de lokale besturen. Talloze Vlamingen zijn er reeds weggevlucht. Wanneer opnieuw wordt toegegeven aan de francofone arrogantie, dreigt dit te zullen leiden tot een algemene ontmoediging bij wie nog over is gebleven.

Het Vlaams Belang herhaalt dat de splitsing van de kieskring niets anders is dan het wegwerken van een oude discriminatie. Daar kunnen geen prijzen voor betaald worden, die de zaken nog verder verergeren. Als er al iemand prijzen moet betalen, zijn het de Franstaligen, die decennia lang misbruik hebben gemaakt van de unitaire kieskring om een actieve verfransingspolitiek te voeren.

Joris Van Hauthem Vlaams parlementslid  Bart Laeremans Senator

.