In de 7de dag van vandaag (10 april 2010) kwamen nicht en neef Marleen Vanderpoorten en Patrick Dewael enkele beschouwingen vastknopen aan de 65ste verjaardag van de bevrijding van het concentratiekamp Bergen-Belsen op 20 april 1945 , waar nog geen 3 weken voordien hun grootvader Arthur Vanderpoorten aan tyfus overleed.
Beiden vertelden dat ze hun grootvader nooit hebben gekend , vermits ze pas tien jaar na de feiten geboren werden.
Ik heb hem wél gekend , vermits ik als kleine jongen een buur was van de Vanderpoortens en een occasioneel speelkameraadje van wijlen minister van staat Herman , maar meer nog van wijlen procureur de konings Hugo Vanderpoorten en van Lea , moeder van Patrick Dewael.. En ik heb nog beter Arthur's broer gekend , Walter, fervent liberaal en anti-Leopoldist.
Ik heb alle respect voor de nagedachtenis van Arthur Vanderpoorten .Maar wat me in het verhaal van de twee kleinkinderen gestoord heeft ga ik nu even verduidelijken voor wie het interesseert.
Om te beginnen heeft Dewael verteld dat zijn grootvader gedeporteerd werd omwille van zijn liberale overtuiging. Sorry , Patrick , maar dat is puur politieke recuperatie van wat uw grootvader overkomen is . Als de Duitsers iedereen met een liberale of , pakweg , socialistische overtuiging hadden willen oppakken , dan had de Wehrmacht in gans België niet genoeg soldaten gehad en waren er evenmin genoeg collabo's geweest om ze daarbij te helpen .
Arthur Vanderpoorten was bij de Duitse inval op 10 mei 1940 minister van Binnenlandse Zaken. Hij was een van de fameuze vier met wie koning Leopold op 25 mei 1940 het fatale gesprek had in het kasteel van Wijnendale , waar het tot een definitieve breuk kwam tussen de koning en de regering.
Vanderpoorten begaf zich nadien met de anderen (eerste minister Pierlot , minister van Buitenlands Zaken Spaak , en minister van Landsverdediging Denis ) naar Frankrijk. Daar zijn hun wegen op een of andere manier gescheiden .Ze hebben nog een tijdje regering-in-ballingschap gespeeld in een café te Sauveterre-en-Guyenne bij Bordeaux , waarna de drie compagnons van Vanderpoorten naar Londen gevlucht zijn , en Vanderpoorten achterbleef in onbezet Frankrijk. Toen na de geallieerde landingen in Noord-Afrika op 8 november 1942 de Duitsers onbezet Frankrijk alsnog bezet hebben werd Arthur Vanderpoorten opgepakt met de gekende tragische gevolgen.
Eerste vraag : Vanderpoorten heeft herhaaldelijk aan eerste- minister Pierlot gevraagd om hem ook naar Londen te laten overkomen . Pierlot is daar niet op ingegaan en draagt dus een mede-verantwoordelijkheid aan het feit dat Vanderpoorten in Duitse handen gevallen is.
Tweede vraag : het zou natuurlijk kunnen dat de Duitsers het nodig vonden een minister van een vijandige regering te interneren. Maar waarom hebben de Duitsers dan de minister van P.T.T ,de socialist Antoine Delfosse , die ook naar Frankrijk was uitgeweken , toegelaten naar België terug te keren .Méér nog : hij zat gewoon weer in zijn ministerieel bureau ! En is later nog ongehinderd naar Engeland gevlucht .! Vanwaar dat verschil van behandeling tussen een Delfosse en Vanderpoorten ?
Derde vraag : is het waar dat Vanderpoorten de hand had in het onttrekken van het Belgische goud aan de Duitsers , goud dat aldus veilig in Londen terechtkwam , en was dat een reden om hem op te pakken ?
Vierde vraag : is het waar dat Vanderpoorten tal van Belgische vluchtelingen heeft geholpen naar Engeland te ontkomen (hoewel dat voor hemzelf niet lukte ) en is dat ook nog een reden geweest voor de Duitsers om hem op te pakken ?
Ik ben er van overtuigd dat de familie Vanderpoorten méér weet over de reden waarom. Maar met zijn liberale overtuiging had zijn arrestatie niks te maken , Patrick !
En dat nationalisme toch zo gemakkelijk naar Bergen-Belsen en andere kampen leidt is ook kwatsch , Marleen ! Het Vlaams-nationalisme van vandaag is een puur defensieve reactie tegenover de belaging van onze waarden en onze cultuur door de immer superieure Francophonie. En als er daardoor ooit mensen in concentratiekampen terechtkomen , dat kunnen dan best Vlaamsnationalisten zijn.
Bron: http://blog.seniorennet.be/luis_in_de_pels/archief.php?ID=890871
+ Aanpassing 16.20 u
Antoine Delfosse was geen socialist maar een lid van de Katholieke Partij (NvdR Angeltjes)
1 reactie op dit bericht
Wat een fout...
Het moet in één enkel woord geschreven worden: "Lievevrouwetoren"...
Conferatur: Lievevrouwbedstro & Lieveherebeestje.
Maar dàt terzijde, La Esterella was een Vlaamse zangeres, en, niettegenstaande dat zij er eerder socialistische ideologie op nahield, TOCH een hart voor Vlaanderen had.
Vermits het waarschijnlijk ènkel in Antwerpen mogelijk is om een rouwregister te tekenen, bied ik de familie, vrienden en bekenden, hier mijn respectvolle deelname in hun leed bij het heengaan van een grote Dame aan,
Fikken.