In het zuiden van West-Vlaanderen werven heel wat bedrijven grensarbeiders aan, bij gebrek aan Vlaamse werkkrachten. Die Franse arbeidskrachten nemen trouwens gretig die Vlaamse jobs aan, door het voordelige sociaal statuut. Zo hoeven ze bij ons geen belastingen te betalen, maar vallen ze toch onder de Belgische sociale zekerheid. En de belastingtarieven in Frankrijk zijn aanzienlijk minder dan in het land B.
'Maar vanaf volgend jaar valt dat statuut voor nieuwe grensarbeiders weg, terwijl uit een bevraging van 133 bedrijven in het zuiden van West-Vlaanderen blijkt dat zij zo'n 1.000 vacatures zullen openstellen.' Veel betrokken bedrijven vrezen dan ook dat ze die vacatures niet meer opgevuld zullen krijgen, bij gebrek aan nieuwe grensarbeiders.
'En je zou dan denken dat er in Wallonië nog voldoende arbeidskrachten beschikbaar zijn. De werkloosheid in een stad als Moeskroen bedraagt immers 20 procent. Maar de ervaring leert dat er amper reactie komt wanneer we onze vacatures in Wallonië bekend maken', aldus Voka-directeur Patrice Bakeroot.
'Geen arbeidsethiek'
Oorzaak is volgens Voka de mentaliteit: 'De hangmatcultuur in het zuiden van ons land, de werkloosheid die van generatie op generatie wordt doorgegeven, waardoor er te weinig arbeidsethiek heerst. De stok achter de deur om een job te aanvaarden, ontbreekt duidelijk.'
'We hebben al van alles geprobeerd om deze mensen toch maar bij ons aan het werk te zetten, zoals gratis busdiensten richting West-Vlaanderen omdat de afstand een probleem zou zijn. Maar niks blijkt te helpen.'
Volgens Voka kijken veel van deze bedrijven nu naar Oost-Europa, kwestie van bij gebrek aan grensarbeiders toch maar op tijd aan voldoende arbeidskrachten te geraken.
'Want bijna 7 op de 10 ondervraagde bedrijven vreest anders een groeivertraging, waardoor ze zelfs bereid zijn hun productiecapaciteit naar elders te verplaatsen. Is het niet een beetje de wereld op zijn kop dat we in het Oostblok mensen gaan weghalen, terwijl er 30 kilometer over de taalgrens nog voldoende arbeidskrachten beschikbaar zijn?'
'Opruiende taal'
De Vlaamse Dienst voor Arbeidsbemiddeling (VDAB) beklemtoont dat het behoorlijk wat inspanningen doet om met haar Waalse tegenhanger Forem deze openstaande vacatures ingevuld te krijgen. 'En we boeken daarbij wel degelijk resultaten', zegt VDAB-woordvoerster Anneke Ernon.
'Natuurlijk kan het altijd beter. Maar het is soms ook een kwestie van een mentaliteitsverandering. Soms werken we zelfs met landkaarten om potentiële Waalse kandidaten te laten inzien dat een job in Vlaanderen helemaal niet zo ver is als ze wel denken.'
Federaal minister van Werk Joelle Milquet (CDH) wilde gisteren niet reageren op de 'opruiende taal van Voka'. Waals minister-president Rudy Demotte (PS) was wel bereid naar de grieven van Voka te luisteren. 'Maar we moeten ook vaststellen dat veel van deze Vlaamse bedrijven vacatures hebben voor knelpuntberoepen. En net als in Vlaanderen zijn ook in Wallonië de mensen die de juiste kwalificaties voor dit soort jobs hebben niet dik gezaaid. Je kan toch niet van iemand in de provincie Luxemburg verwachten dat hij een job aan de andere kant van het land aanvaardt?'
Pasen 2011
Voor al onze vrienden en lezers een aangenaam Paasfeest
Mag ik vragen dat diegenen die dit wensen, speciaal vandaag in hun gedachten of gebeden even zouden willen verwijlen bij het immense verdriet van onze vriend Marc, zijn vrouw en kinderen bij het onrechtvaardige heengaan van de vierjarige Marnix.
Ray en de ganse redactie














11 reacties op dit bericht
Aan de ouders van Marnix
Dit is het zwaarste wat ouders moeten torsen: een kind afgeven. En toch zullen jullie verder moeten en uiteindelijk willlen. Marnix is veilig nu, Jullie zijn diegenen die achterblijven met een bijna onmogelijk opdracht. Maar toch.. Denk aan de mooie momenten, denk nog niet aan het volgende uur of morgen. En voel u niet schuldig als er uiteindelijk wél momenten gaan komen waarbij je even loslaat en weer een stuk weg afelegd hebt met minder lood in de schouders. Uw kind zou het niet anders willen.
Praat erover onder man en vrouw, in het gezin, met de familie en de kennissenkring, Stort uw hart uit en verstar niet. Vraag u luidop af waarom, zonder verbittering maar met de kracht van uw hart. Stel miljoenen vragen tot de vragen uitgeput en versleten zijn. Miljoenen vragen omdat wij nog niet alles snappen, maar ieder kind is uniek en was uniek. Je blijft altijd vader en moeder, levenslang. En na de moeilijkste weken en maanden zal uw leed een juweeltje worden dat niet iedereen heeft, en niet iedereen ziet.
Mijn vrouw en ik hebben ook een zoontje heel vroeg zien weggaan, wij zijn blij dat we hem even mochten hebben, tussen onze ander kinderen in. Sterkte.
Zalig Pasen.
Dank U waarde redactie voor de wensen die van harte wederkerig zijn.
Wie kan het verdriet van de familie inschatten. Als er iets oneindig is dan is het wel het leed bij het verlies van een kind.
Hierbij bieden wij ons oprecht medeleven aan.
Een rilling doorkliefde mijn lijf
Bij het horen van het bericht op de radio over de dood van kleine Marnix liep een rilling doorheen mijn lichaam. Vrijwel iedereen, zeker mensen met kinderen en kleinkinderen hebben dat gevoeld. Het doet ons beseffen hoe gevaarlijk en niets ontziend het leven wel is en hoe kort het voor sommigen kan zijn. We prijzen ons dan gelukkig dat onze kinderen en kleinkinderen nog niets overkwam, en beseffen dat gevaar om elk hoekje loert, ja onherroepelijk is.
Ik heb dan ook oprecht mijn medeleven gevoeld met de familie en kon mij hun immense verdriet voorstellen. Ik besef hoe weinig ik helaas kan helpen, hoe weinig ik helaas kan troosten om de ouders en familie dit verlies te overkomen, want dit verdriet zullen ze voor altijd met zich meedragen.
Ik betuig heel nederig en oprecht mijn medeleven en wens de familie veel sterkte toe
geachte redactie
Ook mijn blijken van medeleven aan de familie en vrienden van de kleine Marnix
Oprechte deelneming
Moge God u bijstaan! Een hartelijke groet van een Nederlandse uit Duitsland.
Marnix
Hallo Ray,
Wat een vreselijk bericht over de kleine Marnix. ik moet er al de ganse dag aan denken. Al ken ik Marc niet, toch gaat zo iets
dwars door je heen.
Natuurlijk past het niet om een gedichtje op het blog te publiceren. toch heb ik er een gemaakt waar ik mijn gevoel bij het droevige gebeuren in tracht te verwoorden.
hier past alleen
om stil te zijn
en ingetogen vragen
aan wie dan ook,
dat zij, die Marnix
moeten laten gaan
tesamen met de vrienden hier
die om hun leed begaan
't immens verlies
te kunnen dragen
nu de stilte luistert
is elk woord teveel gezegd
zelfs niet eens gefluister
heeft een klemtoon hier gelegd
hier past enkel nog de stilte
dat elkeen zijn spraak beheerst
't ritslen van de eerste blaren
't kabbelen van de stroom
door de wind gedreven wolken
zullen ons gevoel vertolken
als de stilte overheerst !
jos
Ook een zalig pasen gewenst!
"Tijd heelt geen wonden.
Tijd leert je leven met verdriet.
En wachten... zeer geduldig...
tot je weer schoonheid ziet.
En tot de tederste herinneringen
zo diep vertakt zijn in je ziel
dat ze de zere plekken kunnen overgroeien."
(Kris Gelaude)
met wederzijdse wensen voor de ganse redactie
Walter en Nicole
@Ray
Ook aan dhr Marc en familie ons innig medeleven bij het verlies van hun kind.
Sterke gewenst.
Bedank voor de goede wensen Ray...
Het doet mij pijn in het hart dat ik de ouders van de kleine Marnix geen vrolijk paasfeest kan wensen, de pijn moet vreselijk zijn mijn gedachten en mijn gebed zijn bij hen.
Bedankt, geachte Redactie...
Mijn gebeden krijgt onze Angeltjesvriend Marc niet... want gebeden van een overtuigd Atheïst zouden toch niet helpen, doch men mag er zeker van zijn, dat mijn gevoelens, morgen niet anders zullen zijn als vandaag, namelijk bij het leed dat die brave mensen zo wreed werd aangedaan...
Nogmaals, beste Marc en familie, ik bied Jullie mijn oprechte deelname in Jullie leed aan... ik ben er nog steeds mee bezig in mijn warrige kop.