Labbekakken !

In 2009 stuurden de niet-Europese migranten die in België wonen minstens 441 miljoen euro naar hun herkomstland. Dat is de helft meer dan zeven jaar geleden. In 2003 was die som 296 miljoen. Dat blijkt uit cijfers die senator Filip Dewinter (VB) kreeg van minister van Financiën Didier Reynders.

Reynders zei dat de cijfers nog een onderschatting zijn omdat overdrachten in cash of via instellingen die gespecialiseerd zijn in internationale overschrijvingen er niet in zitten. Het gaat alleen om transacties via de banken en via een beperkt aantal financiële instellingen.

Omdat de gewoontes van de verschillende buitenlanders erg verschillen worden geen cijfers meegedeeld per nationaliteit. Die zouden door die andere gewoontes een totaal vertekend beeld kunnen geven, zo zegt de minister nog.

Volgens Dewinter, die zich daarbij steunt op de Wereldbank, gaat ruim 34 % van de transfers van hier verblijvende niet-Europese vreemdelingen naar niet-Europese landen, richting Marokko, 9,34% richting China, 8,96 % richting India, 5,05 % richting Libanon, 3,28 % richting Algerije, 3,16 % richting Tunesië en 1,89% richting Turkije. Bovendien zou het geld dat richting het buitenland gestuurd wordt, geen meerwaarde aan onze economie opbrengen omdat het niet uitgegeven wordt in België en ons land zo BTW-inkomsten en taksen misloopt.

Terwijl heel de wielerwereld geschokt reageerde op het tragische nieuws over de dood van Wouter Weylandt, maakte een Nederlandse radiopresentator er vrolijk grapjes over. De DJ van Q-music, Jeroen Van Inkel, deed bijzonder lacherig maar dat moet hij nu zuur bekopen. En terecht. Tijdens zijn radioshow zat hij samen met co-presentatrice Patricia Van Liemt zijn ding te doen toen het vreselijke nieuws over het overlijden van Wouter Weylandt binnen kwam. Het duo besloot een minuut stilte te houden, maar barstte na enkele seconden al in lachen uit, terwijl de vrouwelijke helft vertelde dat ze de onfortuinlijke Belg niet kende.

Maar met de huidige sociaal media was hun gelach een kort leven beschoren. Luisteraars reageerden vol afschuw en woede op hun gevoelloze humor via Facebook en Twitter. Ondertussen heeft het presentatieduo publiekelijk zijn verontschuldigingen aangeboden, maar de reacties uit de wielerwereld zijn bijzonder hard voor de beide presentatoren. Eurosport-commentator Danny Nelissen twitterde: 'De wielerwereld is een hechte wereld. Stuur je excuses per brief maar naar de weduwe die zwanger is! Sukkel!"

Bij deze doen we er graag nog een schepje bovenop: Jeroen Van Inkel, je bent een ongelofelijke boerenkinkel. Veel plezier daar in Holland, maar hier kan je beter even niet meer op vakantie komen.

Bron :  Clint.be

wereldomroep.nl 

BRUSSEL (ANP/RNW) - Belgen zullen zich voor een gezinshereniging tijdelijk in Nederland vestigen om de nieuwe strengere regels in België te ontwijken. Dat stelde een onafhankelijke openbare instelling in België dinsdag.

Het Centrum voor Gelijkheid van Kansen en voor Racismebestrijding verwacht een dergelijke zogenoemde Nederlandroute, omdat de regels enkel voor Belgen in België gelden, niet voor andere EU-burgers. Daardoor worden Belgen in eigen land gediscrimineerd, stelt directeur Jozef De Witte in Vlaamse media.

Mensen die van buiten Europa een partner of kinderen naar België willen halen, moeten voortaan bewijzen dat de nieuwkomers geen uitkering nodig hebben. Ook moeten Belgen die willen trouwen met een niet-EU-burger, 21 jaar zijn. Voor buitenlanders is dat 18 jaar.

In Nederland bestaat een vergelijkbare strenge regeling, waardoor een Belgiëroute ontstond. Nederlanders wonen voor een bepaalde periode in België, omdat zij in eigen land niet direct kunnen trouwen met hun buitenlandse partner.

Tot zover dit stuk bj de Wereldomroep Nederland.

Hoe noem je een semi-openbare instelling die buiten elke parlementaire controle om functioneert (en betaald wordt met afgedwongen Loterijgelden) en die via een zogenaamd neutrale mededeling de vreemdelingen aanzet om de belgische wetgeving te omzeilen ?  Het wordt tijd om die organisatie met KGB-mentaliteit af te schaffen en de verantwoordelijken een tijdje te laten doorbrengen in de goede Siberische natuur.

Zélfs het medisch personeel blijft niet gespaard van de toenemende agressie. Dat blijkt uit een nieuwe vraag van Vlaams Belang-raadslid Dirk De Smedt in de Antwerpse provincieraad.

Uit het antwoord van de Antwerpse provinciegouverneur op een tussenkomst van ons raadslid blijkt meer bepaald dat vorig jaar in de provincie Antwerpen niet minder dan 229 gevallen van agressie tegenover medisch personeel (ambulanciers, MUG, spoed) werden gemeld. Met een gemiddelde van drie feiten per vier dagen heeft dit probleem zonder meer onaanvaardbare proporties aangenomen. In het gedetailleerde rapport dat naar aanleiding van de mondelinge vraag van het Vlaams Belang aan de raadsleden werd bezorgd, wordt er bovendien op gewezen dat er vermoedelijk sprake is van een onderregistratie.

Voor het eerst werd ook voorzichtig gepeild naar de origine van de agressors. Op 85 formulieren werd op deze vraag geen antwoord gegeven. In meer dan de helft van de gevallen waarin de afkomst wél werd geregistreerd, ging het om allochtonen (vreemdelingen of Belgen van vreemde origine). In deze – onvolledige – cijfers zijn de allochtonen in verhouding tot hun aandeel in de bevolking met andere woorden duidelijk oververtegenwoordigd.

Hoe men het ook draait of keert en wie de agressor ook moge wezen, één zaak moet duidelijk zijn: agressie tegen personen die ten dienste staan van de gemeenschap is agressie tegen de samenleving  en kan niet worden getolereerd. Een lakse aanpak zendt alleen maar een signaal uit van straffeloosheid en werkt de agressie nog verder in de hand. Enkel een volgehouden beleid van nultolerantie kan de agressie tegen onze hulpverleners stoppen.

Raf Liedts
Fractievoorzitter provincieraad

http://www.vlaamsbelangwillebroek.org/5/42

De kans is groot dat Michelle Martin binnenkort de gevangenis zal verlaten. De ex van Marc Dutroux werd in 2004 veroordeeld tot 30 jaar cel en heeft daar nu (met voorarrest bij) de helft van uitgezeten. De strafuitvoeringsrechtbank van Bergen besliste dat aan alle voorwaarden is voldaan voor een vervroegde vrijlating. Justitieminister Stefaan De Clerck (CD&V) poogde gisteren de commotie nog te sussen met de verklaring dat het niet zo’n vaart zou lopen en ‘nog niet voor morgen’ zou zijn. Het Openbaar Ministerie heeft beslist niet in cassatieberoep te gaan tegen de beslissing van de strafuitvoeringsrechtbank. En dus komt Martin binnen afzienbare tijd vrij. De nabestaanden van de slachtoffers reageren onthutst, aangeslagen en verontwaardigd.

Martin kreeg niet zomaar 30 jaar cel. Ze was op de hoogte van de duivelse activiteiten van haar man en heeft nooit wat ondernomen om de gruwel te stoppen. Zelfs toen Dutroux een tijdje in de cel belandde, stapte ze niet naar de politie en liet ze twee meisjes opgesloten achter in de beruchte kelder. Ze gaf Julie en Melissa geen eten en drinken zodat de meisjes uiteindelijk omkwamen van honger en dorst. Spijt of berouw heeft Martin ook nooit getoond.

“De invrijheidstelling van Martin is juridisch correct, of we dat nu graag hebben of niet”, verzucht de bekende gerechtsjournalist José Masschelin (Het Laatste Nieuws, 10.05.11). “Toch mag luidop de vraag gesteld worden of ze wel lang genoeg gezeten heeft. Recidivisten moeten normaal immers twee derden van hun straf uitzitten. In het geval van Martin had dat dus 20 jaar moeten zijn. Martin is een raszuivere recidiviste, want ze werd in 1989 al tot vijf jaar cel veroordeeld voor een reeks ontvoeringen en verkrachtingen, samen met Dutroux.” Vijf jaar cel, voor een reeks ontvoeringen en verkrachtingen. U leest het goed.

Omdat Martin die veroordeling opliep voor een correctionele rechtbank en in 2004 voor assisen moest verschijnen wegens een tweede reeks dodelijke ontvoeringen, was ze voor justitie niet ‘in staat van wettelijke herhaling’. In mensentaal: voor het gerecht was Martin geen recidiviste. Onbegrijpelijk. “Wie bedenkt nu zoiets?”, vraagt Masschelin zich verbijsterd af. Volgens de journalist wordt het tijd dat dergelijke kronkels uit de wet worden gehaald. Dat is wel het minste wat je kan zeggen.

15 of 20 jaar, wat maakt het uit. Martin komt, afgemeten aan de gruwelijke misdaden waaraan ze zich mee schuldig maakte, veel te vroeg vrij. Zij mag nu in Frankrijk een nieuw leven beginnen. ‘Iedereen verdient een tweede kans’, zullen sommigen zeggen. Maar die tweede kans had ze al eerder gekregen en verknoeid. En een tweede kans hebben Julie en Melissa, An en Eefje nooit gekregen. Intussen heeft de advocaat van Dutroux al laten weten dat ook zijn cliënt aanspraak moet kunnen maken op vervroegde vrijlating.

Tot zover deze lauwe persmededeling van Vlaams Belang. Zijn er dan geen parlementaire initiatieven die men zal nemen ? Wat een of andere regimejournalist in Het Laatste Nieuws weet te vertellen, interesseert ons niet, dat kunnen wijzelf ook wel lezen. Dit zijn gelegenheden dat velen een duidelijke partij-stellingname verwachten en geen flauw geleuter : daar zorgen wij van Angeltjes wel voor. Sans rancune, vrienden.

Ray

Waarde redactie,

De lopende kolderbrigade van Nonkel Kruk doet er blijkbaar alles aan om in het Guiness book of records te komen in de rubriek "schaters van flaters".

Na het ge-hoela-oep van S.De Clerck i.v.m. de nakende vrijlating van een vrouwelijke demoon die haar intrek in een klooster in Frankrijk wil nemen, alwaar ze een "duivelsuitdrijving" zal ondergaan onder de deskundige leiding van ex-bisschop Van Gheiluwe, is een ander lid van de ploeg op haar stappen moet terugkomen. Dit nadat ze met veel toeters en bellen aankondigde dat het fini, gedaan en over zal zijn met die amokmakers in Hofstade en elders.

Pascontrole, vingerafdrukken, oogafdruk enz. zullen het baldadige gebronsde geboefte uit Bruxelles moeten afschrikken om hun lusten aldaar nog te komen botvieren. Echter ... vandaag laat ministerin Wunderbaum met het ooievaarsnestkapsel weten , dat het niet voor vandaag of morgen zal zijn, want ze is er zich plots van bewust geworden dat er geen regering is die zulke maatregelen kan bekrachtigen.  Dju toch, zei Annemie, ik wist niet dat we een "lopend kabinet" hadden. Het zal dus voor een andere keer zijn ... de allochtone ketjes zullen lachen !

Het beste komt gewoonlijk het leste en dat is nu niet anders.Er gaan sombere tijden aanbreken voor hen die houden van een snelle wip, want niemand minder dan madam NON gaat wetsvoorstellen indienen om prostitutie en bordeelbezoek in het strafwetboek te laten opnemen. Graag zou zij binnen drie jaar al die roze lampjes willen uitdraaien. Er moeten sensibiliseringscampagnes komen om mannen met een broek vol goesting op andere gedachten te brengen.  Prostitutie moet totaal verbannen worden, want het menselijk lichaam is volgens de CDH-bazin geen koopwaar.

De crisis, instroom van tafelschuimers, geen bevoegde regering, een boze keuning, criminaliteit, een nodige staatshervorming, BHV en ga zo maar door, zijn nu allemaal ondergeschikt aan de doelstelling van Madam 1000-ket. Zelfs over BDW spreekt ze niet meer. Het probleem "Hoerenloperij" is nu topprioriteit geworden in 's lands belang.

Het gaat van kwaad naar erger in dit onland. Enkele jaren geleden was het de Fluppe die "pornografie" wou verboden zien, nu is het een nukkig en wrokkig franstalig vrouwmens in de overgangsjaren,  dat diezelfde toer opgaat. Misschien is Sjoëlle gefrustreerd omdat ze in jaren geen goede beurt gehad heeft.  Het schijnt volgens prof Rik Torfs, dat een onbevredigd individu rare hersenkronkels krijgt. Ik denk dat madam Non met dit voorstel nog heel wat te slikken gaat krijgen. De trutmarie!

mvg - senior

Ontslagnemend minister van Justitie Stef De Clerck  is niet opgezet met het vernietigend artikel over de Belgische gevangenissen in P-Magazine. "De aanbouw van nieuwe gevangenissen is wel degelijk in volle beweging. Maar ik kan niet toveren, dit vraagt tijd", reageert hij dinsdag.

Zoals reeds gemeld worden in juni alvast vier dossiers ter ondertekening aan de ministerraad voorgelegd, waarna de werken van start kunnen gaan. "Ik weet dat de toestand in die negentiende-eeuwse gevangenissen niet goed is. Dat is precies de reden voor het masterplan, dat ik nu bezig ben met acht nieuwe gevangenissen", zegt De Clerck. Hij vreest op de vingers getikt te worden door het CGKR, dat zeer bekommerd is voor de respectvolle opvang van buitenlandse criminelen.

Waaghalzerij, sensatie, levensgevaarlijke toestanden en dat alles om een camera te promoten.

We gaan niet veel woorden besteden aan de ridicule inhoud die het jaarverslag van het Spionnencentrum (CGKR) bevat.  Als de vaststellingen en voorstellen van die onverantwoorde lieden in beleid moesten omgezet mocht worden, dan kwamen alle tafelschuimers, criminelen, armoedzaaiers, zieken van de ganse wereld het land B opzoeken en konden wij, de egoïstische binnenlandse smeerlapjes, ons terugtrekken in de bossen van de Ardennen of op de open vlaktes van de Kempen.

In Gazet van Antwerpen geeft John de Wit  beknopt de inhoud vrij van het verslag en op het einde formuleert hij een aantal bedenkingen. Het is bij ons weten een van de eerste keren dat op een gedegen manier (buiten het parlement)  weerwerk wordt geboden aan de gekkernijen van het Spionnencentrum en meer nog, dat zelfs het bestaan van deze criminaliteitsbevorderende instelling, in vraag wordt gesteld.

Enkele fragmenten waarbij we niet uit het og mogen verliezen, dat deze verschijnen in een gazet die altijd regimegetrouwe en politiek-correcte standpunten inneemt. Voor de rest verwijzen wij u graag naar het origineel stuk, hier klikken

1.Het rapport is meer nog dan de vorige jaren een im-migratierapport, geen migratierapport.

2. Het rapport vertrekt bovendien uitdrukkelijk van de visie van de persoon die België wil binnenkomen of hier absoluut willen blijven. Alle maatregelen die het CGKR voorstelt, maken het makkelijker dat buitenlanders België binnenkomen of ze maken het moeilijker om buitenlanders te verwijderen. Iedereen mag zulke rapporten natuurlijk maken, maar je kan dan geen objectiviteit claimen, je kan dan niet op buitenlandse fora (zoals bv. de Mensenrechtenraad van de VN) de visie van België vertegenwoordigen. En dat doet het CGKR wel: het beweert een objectief studiecentrum over migratie te zijn. Dat is het dus niet.

3. Op een aantal punten is het rapport kwalitatief minder goed dan de vorige jaren. Zo is men nogal slordig (met cijfers). Het onderdeel over medische regularisatie is voor een buitenstaander zonder doctoraat in het vreemdelingenrecht niet te begrijpen, bij de gezinshereniging wordt de belangrijke problematiek van de bilaterale verdragen niet vermeld, op pagina 85 staan twee verschillende percentages over het totaal aantal humanitaire regularisatie (66,1% van alle beslissingen, 61,3% van alle beslissingen) zonder verdere uitleg, het CGKR promoot de vrijwillige terugkeer zonder de problemen van de Brazilianen, voor wie de vrijwillige terugkeer een veredeld reisbureau is (zie: hier), te vermelden. Het zijn slechts voorbeelden. Die slordigheid kan verklaard worden doordat het rapport zich te zeer focust op beleidsmaatregelen ten voordele van de immigranten en daarbij alle "overbodige ballast" laat vallen…

4. Men kan zich vragen stellen bij een aantal voorstellen. Moet werkelijk alles nu wijken voor de rechten van illegalen? Jarenlang heeft o.a. het CGKR zelf de sportsector gemobiliseerd om de mensenhandel in hun rangen tegen te gaan. En nu zouden de clubs illegale sporters moeten toelaten, zodat ze juridisch gezien zelf mensenhandelaars worden? Jarenlang voert de overheid een strijd tegen het witwassen van misdaadgeld en nu zou men die strijd moeten afzwakken omdat illegalen geen bankrekening kunnen openen omdat ze zich niet kunnen legitimeren? Als je dit laatste toelaat is de strijd tegen het witwassen gewoon opgedoekt. En ook het voorstel om illegalen niet op te pakken als ze een klacht komen indienen tegen de politie, is er m.i. ver over. Wat is dit voor een beleid?

5. Daarbij rijst eens te meer de vraag naar het statuut van het CGKR zelf. De ene afdeling van het CGKR voert een goede strijd tegen mensenhandel, maar anderzijds zit een andere afdeling voorstellen te ontwikkelen die de mensenhandel vergemakkelijken en bevorderen. Hoe valt dit te rijmen?

Wie controleert het CGKR nog? Blijkbaar niemand, zo bleek vorige donderdag in de Kamer. MR-fractieleider Daniël Bacquelaine had daar sancties geëist tegen vicevoorzitter Delruelle omdat die het pas goedgekeurde boerkaverbod "discriminerend" en "absurd" had genoemd. Voogdijminister Joëlle Milquet (cdH) betreurde die uitspraken maar zegde dat het CGKR volkomen autonoom is en dat er geen sancties kunnen worden genomen. Als het CGKR echter door niemand - behalve door zijn eigen raad van bestuur - kan worden gecontroleerd, dan is er een grondig democratisch deficit. Bovendien dreigt het CGKR dan te verworden tot een gewone privé-organisatie, zoals bv. De VAB of het Liebigconcern. In dat geval hebben de standpunten van het CGKR veel minder waarde dan er momenteel aan gehecht wordt, omdat ze "privé" zijn, maar dan rijst ook de vraag of het CGKR nog wel gesubsidieerd moet worden. Gesubsidieerde organisaties moeten door de democratisch verkozen overheid gecontroleerd kunnen worden, zeker als zij zulke belangrijke taken vervullen. Het wordt dus hoog tijd om het statuut van het CGKR grondig te bekijken en de instelling te ontvetten omdat ze haar tegenstrijdige taken niet aankan.

VLAANDEREN VLAGT

 Eens te meer blijkt dat wielrennen niet zonder risico’s is.

In de Girorit van gisteren maakte Wouter Weylandt een dodelijke  val tijdens een afdaling.

Aan zijn familie, collega’s en vrienden bieden wij onze blijken van medeleven aan.

U kent ze misschien niet, die cafés uit meestal de tweede helft van vorige eeuw (of soms ouder) die standhouden in de vele bezette wijken van onze steden.  Het zijn ankerplaatsen waar de échte wijkbewoners heentrekken, waar de typische mengelgeur van verschaald bier en sigaretten je bij het binnenkomen even naar adem laat happen. Deze oases voor de blanke man en vrouw bevinden zich veelal op een hoek, alhoewel er ook verscholen zitten tussen de rijen aaneengesloten huizen. Het zijn de onverwoestbare getuigen van een slinkende Vlaamse aanwezigheid en je ziet er nooit een Ali of Mohamed binnenstappen : instinctief voelt deze dat hij met het overstappen van de letterlijke drempel ook de figuurlijke overschrijdt.  De meeste van deze cafés hebben Vlaamse namen als de Klamper, Op den Hoek, Cristal (naar het bier), Trefpunt, Central, ze getuigen zelden van grote vindingrijkheid, want dat was toen geen vereiste. Moderne cafés streven naar originele of literaire namen, terwijl ze voorbeelden zijn van onpersoonlijke ontvangst en slappe kitsch.

In deze volkse wijkcafés hoor je in de late of vroege uurtjes de ongefilterde verhalen uit de samenleving. Zelden racistische oprispingen, daar zijn de stamgasten al lang overheen, velen stemmen traditiegetrouw voor Vlaams Belang ook al zeggen ze dat het weinig uithaalt, zolang de rooie ratten het Belang uitsluiten. Er is echter geen alternatief en de politiek komt hen al jaren de neus uit.  Hun verhalen gaan over het dagelijkse leven en samenleven met geburen uit zogenaamd exotische landen met vreemde gewoontes, veel lawaai, scherpe keukengeuren en lastige kinderen. Deze oervlaamse mensen die in de frontlinies van de multiculturele loopgrachten verblijven, lachen zich te pletter met de belachelijke prietpraat van politiek-correcte roodgroene wijven als Eva Brems die de Sprookjes van 1001 Nacht voorleest aan haar kroost en in het parlement voor het behoud van de boerka stemt. Als zij hier woonde naast Fatima die 's nachts huilend komt aankloppen als ze weer eens afgetroefd is door haar slechte man, zou Bremske vlug verlost zijn van haar diversiteitsorgasmes.

In feite zijn deze cafés vluchtheuvels voor wat in de bezette wijk overblijft aan sociaal verkeer.  Honderd jaar geleden waren de wijkcafés er ook al in onze "parochies van miserie". Maar toen was de ellende gelijk verdeeld en de solidariteit tussen eigen mensen was geen ijdel begrip dat de politici aanwendden om hun eigen falen te verbergen. Soms gloorde er zelfs  een sprankel hoop op een betere toekomst, tenminste voor de kinderen. Nu heerst er  gelatenheid en ongelijkheid,  want buurtwerkers en sociale helpers zijn er enkel voor de vreemdelingen. Die worden geholpen en wegwijs gemaakt, het zijn de lievelingen van de plaatselijke politiek.

En toch wordt er gelukkig nog gelachen.

Café Trefpunt in de Antwerpse Brederodestraat is een dag- en nacht trefpunt voor vaste klanten uit deze door allochtonen overheerste buurt.  Om 8.20 uur kwam een gemaskerde en gewapnde gangster het café binnen en eiste het geld uit de kassa. Hij had echter geen rekening gehouden met enkele vaste tooggasten die niet enkel goed van de tongriem gesneden zijn maar ook niet bang zijn van enige fysieke weerstand. De gangster werd flink uitgelachen op zijn Antwerps : "Awel, manneke, wat komde gaai hier doeng ?, Allez Nancy (tot de cafébazin) geeft mijnheer een pintje, dan bibbert hem wat minder." De kerel had dit voorwaar niet verwacht en hij was even de kluts kwijt. Een goede gelegenheid om hem met een pint bier op zijn hoofd te slaan en onder luid gelach en gejoel, nam de amateur de benen.  Nog even achtervolgd door twee stamgasten die in het café door iedereen "de Renékes" genoemd worden. Mannen met een goede dosis mensenkennis en niet vlug van hun stuk te brengen.  Er zijn drempels die inderdaad niet mogen overschreden worden door vreemdelingen. Dank u, Renékes, wij houden van u.

Ray

Bron en foto :  GvA

New York ?  Neen, Chong-qing

Tussen de Antwerpse haven en de Chinese stad Chong-qing (30 miljoen inwoners) gaan dagelijks goederentreinen rijden. Nog deze maand wordt de tot de verbeelding sprekende spoorverbinding over een afstand van meer dan tienduizend kilometer in gebruik genomen.

De treinen, die dagelijks vertrekken vanaf de splinternieuwe spoorterminal Combinant in het noordelijk havengebied zijn in totaal 22 dagen onderweg. De Zwitserse goederenspoormaatschappij Hupac gaat de lijn in beide richtingen uitbaten. De spoorverbinding doorkruist zes landen: Duitsland, Polen, Oekraïne, Rusland, Mongolië en China. Het razendsnel groeiende Chongqing, gelegen in het centraal/westelijk deel van China, geldt als een belangrijke overslagplaats.

Het idee voor de spoorverbinding onstond na een zakentrip vorig jaar van de Belgische overheid en het bedrijfsleven naar Chongqing. De Belgische douane wil het project uitbouwen tot een, wat ze noemt, 'Green Train Lane' tussen China en Europa: een vaste spoorverbinding voor het goederenvervoer tussen de beide werelddelen, waarbij Antwerpen zich wil gaan profileren als dé Europese overslagplaats voor het goederenvervoer per spoor.

Het Antwerpse havenbedrijf zegt in de spoorverbinding geen concurrent voor het scheepvaartvervoer te zien. Integendeel, zegt havenschepen Marc van Peel. "Ze zal zelfs extra maritieme trafiek genereren."

Bij de 'concurrent', het havenbedrijf Rotterdam, volgen ze de ontwikkelingen bij de zuidelijke buur met 'belangstelling', zoals woordvoerder Tie Schellekens aangeeft. Of Rotterdam niet liever zelf de spoorverbinding was begonnen. "Ach", zegt Schellekens, "de ene keer beginnen wij met iets nieuws, de andere keer zijn zij het. Dit keer is het Antwerpen. We zijn heel benieuwd hoe dit project zich zal ontwikkelen.''

Bron : BN De Stem

Nogmaals de tramlijnverlenging van Antwerpen naar Wijnegem. De Raad van State  heeft de bouwvergunning voor deze werken die reeds voor meer dan de helft uitgevoerd zijn, vernietigd en de politieke wereld met zijn lakeien staat in rep en roer.

De verantwoordelijken van BAM (Karel Vinck), de Lijn, het Vlaams Gewest, de plaatselijke potentaten, ze zijn er het hart van in en ze begrijpen deze vernietiging niet.  De burgers die zich verenigd hadden in een wijkcomité worden versleten voor a-socialen en marginalen (misschien zitten er zelfs Vlaams Belangers tussen, potverdorie).

Geen van al deze verongelijkten heeft tot hiertoe de moed gehad toe te geven, dat de aanvang van de werken een risico inhield, zolang er geen definitieve uitspraak was door de Raad van State. De arrogantie die de macht op die niveaus constant begeleidt, is de rem op correct bestuur. Denk hier maar even over na, kwakzalvers.

De minister van Justitie, Stefaan de Clerck, in hoogsteigen persoon springt zijn partij- en West-Vlaamse streekgenote, Hilde Crevits bij met een nauwelijks te geloven voorstel : laten we de Raad van State uitschakelen voor dergelijke werken.

Wij, van Angeltjes, zijn geen juristen, maar onze adem stokte toen we dit vernamen.Laten we de krant citeren :

"Stefaan De Clerck wil dat de overheid sommige dossiers "immuun" kan maken voor individuele klachten. De beslissing van de Raad van State valt slecht bij De Clerck (CD&V). Hij wil de Vlaamse overheid veel duidelijker de bevoegdheid geven om instanties als de Raad van State terug te fluiten. "De overheid moet soms kunnen zeggen dat het algemeen belang primeert op het individueel belang. Niet alleen voor openbare werken, maar ook voor de bouw van gevangenissen en crematoria". De minister verwijt de Raad van State "een soms stuitend gebrek aan realiteitszin". "De vorm primeert vaak op de inhoud." Nu draait het om een Vlaamse aangelegenheid, maar ik heb het ook ondervonden als burgemeester in Kortrijk en ik ervaar het nu weer als minister van Justitie. Acht gevangenissen moet ik bouwen, en telkens bots ik tegen klachten van individuen, die alles blokkeren. Met de bouw van crematoria gaat het net zo. Wie verdedigt het algemeen belang nog?"

Zover onze kennis reikt, oordeelt de Raad van State niet over de kern van de zaak.  Het komt deze rechters niet toe zich boven de beslissingen van openbare besturen te stellen en te zeggen : "Waai vingde da ni noedig dien tram naar Waainegoem" (wij vinden dat niet nodig die tram naar Wijnegem, want bij de RvS werken ook Anterpenaars) Dàt is niet de taak, noch de bevoegdheid van de RvS : als er een klacht geformuleerd wordt, kijkt die instelling toe of de openbare besturen tot hun beslissing  zijn gekomen met toepassing van alle wettelijk vereiste procedures. Daar gaat het om : de auditeur van het hof bereidt een advies voor dat in 90% van de gevallen gevolgd wordt en in de overige 10% houdt het Hof geen rekening met het advies van zijn auditeur.. 

Is de Raad van State vrij van beïnvloeding ?  Vermoedelijk niet : er zijn voldoende kanalen tussen de partijpolitiek aan de macht en de Raad. En toch worden arresten geveld die lijnrecht indruisen tegen de belangen van politici. De RvS spant zich in om een eiland van neutrale rechtspraak te zijn in de belgische corrupte en door partijpolitiek verziekte maatschappij.

En daar komt de eigen minister van justitie op de proppen om de enige instelling binnen zijn departement die nog een zweem van onafhankelijkheid bezit bij de bevolking, buitenspel te zetten. De verwarde De Clerck schroomt zich zelfs niet om eigen frustraties die hij als burgemeester van Kortrijk ervaren heeft met door de RvS vernietigde beslissingen, aan te halen als reden om de bevoegdheden in te perken. Hoe een klein politiekertje in zijn slechte kaarten laat kijken.

Als de minister van justitie in deze zaak iets te vertellen heeft, moet het zijn, dat hij de Raad van State beter moet uitrusten met middelen en mensen, opdat er vlugger tot beslissingen kan gekomen worden. Dat is het enige verwijt dat in deze zaak de RvS treft. 

Voor het overige zouden wij het onbegrijpelijk vinden dat de burgers (of zij nu geleid worden door egoïstische of nobele motieven) geen enkele mogelijkheid meer bezitten om zich te verdedigen tegen de willekeur en de almacht van de grote en kleine politici.

Ray

+AANPASSING 8.30 UUR

In Het Nieuwsblad lezen wij een reactie van de Raad van State :

Bij de Raad van State, die volgens De Clerck in dit dossier geen oog had voor het maatschappelijk belang, viel gisteren te horen dat het 'juridisch zeer gevaarlijk is om afwegingen te maken op basis van het begrip algemeen belang. Het is immers nogal een rekbaar begrip', aldus persmagistraat Luc Hellin. 'De wet schrijft bovendien op dit moment nog steeds voor dat iedereen die in een bepaalde zaak een belang heeft een procedure mag opstarten.'

Hellin beklemtoonde ook dat de Raad van State niet 'omwille van een bagatel' de bouwvergunning voor deze tramlijn schorste. 'Er waren problemen gerezen met het milieu-effectenrapport. Dat is naar onze mening toch geen onbelangrijk gegeven.

Meer lezen : hier klikken

De regeringspartijen willen het weliswaar niet gezegd hebben, maar net zoals tien jaar geleden, gaat het in de nieuwe regularisatieronde wel degelijk om een collectieve regularisatie. Met criteria die zo ruim zijn opgesteld en achterpoorten die zo wijd openstaan, komt immers zowat iedereen voor regularisatie in aanmerking. Zelfs illegalen die met valse stukken een verblijfsvergunning proberen te bemachtigen, hoeven niet meteen te wanhopen wanneer hun frauduleuze opzet ontdekt wordt.

Zoals bleek uit het antwoord van staatssecretaris Wathelet (cdH) op een vraag van Vlaams Belang-senator Yves Buysse, worden frauderende illegalen immers niet automatisch uitgesloten van een volgende regularisatieprocedure. De boodschap die hiermee gegeven wordt, is duidelijk: Fraudeer er rustig op los. En wanneer je toevallig betrapt wordt, probeer je gewoon nog een keer opnieuw.

Dat er op grote schaal gefraudeerd wordt, lijdt overigens geen twijfel. Eenmaal de regularisatiecampagne van start ging, kwamen vanuit verschillende steden berichten over de bloeiende handel in valse documenten. Reeds tijdens de regularisatieronde van 2000 bewezen heel wat illegalen hun ‘duurzaam verblijf’ met vervalste huurovereenkomsten, arbeidscontracten en zelfs doktersbewijzen, wat de leden van de toenmalige regularisatiecommissies niet echt kon deren. Ook wat dit betreft, is er dus weinig nieuws onder de zon.

Ons land, onze steden en gemeentes worden overstroomd met vreemdelingen, van wie slechts een kleine minderheid de bedoeling heeft het hier te maken met hard werken en zich te laten opnemen in onze gemeenschap.  Helaas zijn er veel meer die opgemaakt worden door de business van sociale werkers en maffia-advocaten (gewetenloze fielten die  betaald worden door de natie die zij elke dag verraden) en die er enkel op uit zijn te profiteren van onze sociale rijkdom.

Verspreid het nieuws. Er is slechts één partij in Vlaanderen die de wantoestanden blijft aanklagen. Die partij verdient onze steun.

Ray

Bruno Tuybens weer eens in het nieuws

Vandaag 66 jaar geleden werd Nazi-Duitsland overwonnen : in Rusland wordt dit groots gevierd. U weet het, wij zijn geen militaristen, maar dit is toch indrukwekkend. Een dankbare gelegenheid voor de Ruski's om uit te pakken naar de  wereld toe en tegelijk een zeer nationalistisch gebeuren. Terwijl de dommige leiders van het zwakke Europa er alles aan doen, om ons continent over te leveren aan invasietroepen en de burgers hun nationale trots te ontnemen, wordt in Rusland de nadruk gelegd op de liefde voor het vaderland en het respect voor het verleden. Waarom ijvert President Dweil en de Portugese Marxist Barroso niet om Rusland te laten aansluiten bij hun clubje profiterende en niet-verkozen EU-collaborateurs ?